Hockeysters bewaren beste voor finale en verslaan ArgentiniŽ voor derde wereldtitel op een rij

Regerend olympisch kampioen Nederland heeft zondagavond voor de negende keer de wereldtitel veroverd. In de WK-finale in de Spaanse stad Terrassa speelde Oranje haar beste wedstrijd van het toernooi. Tegenstander Argentinië, de nummer twee van de wereld, werd knap met 3-1 verslagen. 

Voor Nederland was het de derde wereldtitel op rij. Bij het klinken van de zoemer sprintten de wisselspeelsters het veld in. In de cirkel van Oranje vielen de speelsters elkaar in de armen. De vreugde en de opluchting was groot in het Nederlandse kamp. Voor middenvelder Marloes Keetels (29) was het haar 176ste interland haar laatste wedstrijd uit haar carrière. Sinds 2013 maakte ze deel uit van de selectie van het Nederlands elftal.

Bij Argentinië kwam de klap hard aan. Aangeslagen zochten de internationals van Las Leonas steun bij elkaar. Vooraf was de verwachting dat Argentinië echt een kans zou maken. Ten opzichte van de olympische finale van Tokio (3-1 winst voor Nederland) leken de Argentijnen sterker en Nederland zwakker geworden. Maar in Spanje stond uiteindelijk dezelfde eindstand op het scorebord.
Het veroveren van de wereldtitel betekent voor Oranje het einde van een bewogen periode. De nasleep van de affaire rondom de vertrokken bondscoach Alyson Annan leidde tot scheuren in het team, die wel deels gelijmd werden, maar niet allemaal. De littekens van alle onrust waren dit WK zichtbaar.

Maar in Spanje stond er heel een ander Oranje dan in Amsterdam. Dat gold zeker ook voor de finale tegen Argentinië, dat op jacht was naar de derde wereldtitel. Vier jaar geleden op het wereldkampioenschap in Londen ging de bal bij Nederland als een magneet van stick naar stick, maar dit WK liet Oranje het magische tiki-taka hockey heel lang niet zien. Totdat de 37ste minuut aanbrak van de belangrijkste wedstrijd van het toernooi.

Bij een stand van 2-0 vormden Maria Verschoor, Yibbi Jansen en Eva de Goede op eigen helft een prachtig driehoekje. Ze tikten de arme Argentijnen helemaal weg. Even was het alsof het weer 2018 was. Via een prachtige pass van De Goede op Freeke Moes counterde Nederland vervolgens in hoog tempo naar de andere kant van het veld. Op snelheid was het daarna Felice Albers die bal ontving. Ze sprintte een Argentijnse verdediger eruit. Albers drong de cirkel binnen, bleef koel en schoot raak. Nederland stond met 3-0 voor. De strijd om de wereldtitel was beslist.

De sfeer in het stadion was zondagavond prachtig. Bij het omroepen van de namen van de Argentijnse selectie door de Spaanstalige speaker vlak voor het begin van de finale, steeg er na elke Argentijnse naam een luid gejuich op in het Estadi Olímpic, dat voor het eerst dit WK (met een capaciteit van ruim 7.000) was uitverkocht. Hoewel er ook veel Nederlanders op de tribune zaten, leek Terrassa deze avond op Buenos Aires. Het ‘Argentina, Argentina’ golfde om klokslag 21.30 uur door het stadion.

Meteen vanaf de afslag trok Argentinië ten aanval. Vroeg in de wedstrijd mocht het Argentijnse sleepfenomeen Agustina Gorzelany twee strafcorners achter elkaar nemen, maar de eerste werd na een tip-in van de lijn gehaald door Marloes Keetels. De tweede pushte Gorzelany naast het doel van Josine Koning, die de hele finale onder de lat stond. Van de sterke openingsfase kon Argentinië niet profiteren.

Nadat het Nederlands elftal de eerste minuten schadeloos had doorstaan, kwam het wat beter in de wedstrijd. Pas aan het begin van het tweede kwart leidde dat tot de eerste kans. Felice Albers onderschepte een scoop, waarna de bal op een Argentijnse voet kwam, wat tot de eerste Nederlandse strafcorner leidde.

Met Frédérique Matla op de bank was het logisch dat Yibbi Jansen degene was die een sleeppush op het doel afvuurde. De flamboyante keepster Belén Succi (36), die haar laatste interland speelde, maakte een kapitale fout. Via haar rechterarm en haar rug speelde ze de bal bij de tweede paal in de stick van Maria Verschoor. Succi was de bal even helemaal kwijt. Vlug promoveerde Verschoor de kans van dichtbij tot een doelpunt: 1-0.

Het Estadi Olímpic ontplofte. Door het harde gejuich van de Nederlandse fans leek het bouwwerk nu opeens op het Wagener Stadion. Argentinië maakte nog wel bezwaar tegen het Nederlandse doelpunt. Het was een onhandige keuze, want van afhouden door Verschoor was helemaal geen sprake, oordeelde de videoscheidsrechter. Met nog iets minder dan drie kwarten te hockeyen was Argentinië de referral kwijt.

Nog voor rust viel de 2-0. Het was een heerlijke steekpass van assistkoningin Laurien Leurink, tussen twee Argentijnse verdedigers door, die het doelpunt inleidde. Het waren Leurinks haviksogen die Matla weg zagen sprinten. Handig sneed Matla met de bal aan haar stick de pas van de twee verdedigers af. Vervolgens draaide ze naar haar backhand en schoot ze de bal tegen de touwen. Het was voor Matla haar 75ste doelpunt in Oranje in 104 interlands.

Na de prachtige aanval van Nederland waaruit Albers de 3-0 maakte, wisten ook de Argentijnen te scoren. Uit een strafcorner sleepte Gorzelany de bal hoog in het net, aan het begin van het vierde kwart.

In tegenstelling tot de kwartfinale tegen België was bij Nederland van paniek geen sprake. In plaats van een slotoffensief van de Argentijnen werd het spel bepaald door Oranje dat de voorsprong verder wilde uitbouwen. De zesde strafcorner van de wedstrijd wist Nederland niet te verzilveren. Om 23.12 uur klonk de zoemer en was Nederland opnieuw wereldkampioen.

Nederland – Argentinië 3-1 (2-0)
17. Maria Verschoor 1-0 (sc)
24. Frédérique Matla 2-0
37. Felice Albers 3-0
46. Agustina Gorzelany 3-1 (sc)