Tot 9 jaar cel geŽist in zaak diamantroof

Een scenario uit een Hollywoodfilm, zo klinkt voor sommigen de diamantroof op Schiphol in 2005, de grootste roofoverval uit de Nederlandse geschiedenis, waarbij bijna €65 miljoen werd buitgemaakt. Niets is minder waar voor de slachtoffers in deze zaak, liet de officier van justitie vandaag (vrijdag 30 november) weten.

Vier Schipholmedewerkers, die gewoon hun werk deden, werden bedreigd door mannen met vuurwapens en bivakmutsen op. De medewerkers vreesden voor hun leven. De beelden van deze overval van bijna 14 jaar terug raken zij waarschijnlijk nooit meer kwijt. Ook werd de integriteit van de Nederlandse luchthaven aangetast: er stonden die dag gewapende mannen op één van de meest kwetsbare stukjes van Nederland. De officier van justitie eiste tot 9 jaar cel tegen de verdachten.

De verdachten
In totaal moeten elf verdachten zich voor de rechter verantwoorden in deze zaak. Zes van hen worden verdacht van betrokkenheid bij de diamantroof op 25 februari 2005 en/of een poging daartoe op 10 februari 2005. Het gaat om diefstal met geweld in vereniging en/of een poging daartoe. De verdachten zijn: E. H. V. (54 jaar), M. D. (44 jaar), E. P. (54 jaar), R. N. (44 jaar),R. T. (45 jaar) en S. van M. (46 jaar). Eén van de hoofdverdachten in de zaak, August B., leeft niet meer maar zijn rol in deze zaak is ter zitting wel aan de orde gekomen.

De poging diamantenroof en de daadwerkelijke roof
De diamantenroof vond plaats op 25 februari 2005 op Schiphol, maar eerder vond er al een poging roofoverval plaats, namelijk op 10 februari 2005. Op deze dag werd er een bedrijfsauto gestolen van het beveiligde terrein van de luchthaven. De twee inzittenden werden aangesproken door een oplettende luchthavenmedewerker en gingen ervandoor.

Hulp van binnenuit
Op 25 februari werd er opnieuw een bedrijfsauto gestolen. De dieven reden daarmee gekleed in bedrijfskleding van luchthavenpersoneel naar de plek waar een waardetransportauto stond om diamanten in te laden in een vliegtuig. De overvallers grepen hun kans en bedreigden het personeel met vuurwapens. Nog geen vijf minuten later reden ze tot verbazing van het overvallen personeel weg met de waardetransportauto, een voertuig dat je niet zomaar aan de praat krijgt.

Al snel werd duidelijk dat de overval uitvoerig moest zijn voorbereid en dat er zeer waarschijnlijk medewerkers van de luchthaven bij betrokken waren. De waardetransportauto werd kort na het misdrijf teruggevonden in Hoofddorp, op de plek waar de overvallers waren overgestapt in een vluchtauto. Een deel van de diamanten lag er nog in. Vier verdachten werden eind 2005 en begin 2006 aangehouden op verdenking van het plegen van de roof. Zij werden uiteindelijk vrijgelaten en de zaak werd niet aan de rechter voorgelegd wegens gebrek aan bewijs.

Nieuw onderzoek
In 2013 kon het onderzoek nieuw leven worden ingeblazen. E. P. (eerder al verdachte in de zaak) zat op 17 juni 2013 in de auto met een vriend. De mannen waren in beeld in een ander strafrechtelijk onderzoek en werden in die zaak afgeluisterd. E. P. begon onverwachts te vertellen over de poging diamantroof. Zo schetste hij hoe hij en E.(H.V.) opeens werden aangesproken op het platform en het terrein op stel en sprong moesten verlaten. Hij noemde ook een aantal keer de bijnaam van August B.: De Lange. Na de eerste poging deed E. P. aan de tweede overval niet meer mee. Zijn plaats werd ingenomen door M. D., vertelde P. aan zijn vriend.

Luchthavenpersoneel in beeld
In januari 2014 kwam er informatie binnen van het Team Criminele Inlichtingen (TCI). De namen van twee mannen die in 2005 op de luchthaven werkten, werden genoemd. Per persoon zouden zij beloond zijn met één miljoen euro. Het gaat om R. N. en R. T. Onderzoek wees vervolgens onder andere uit dat er vanaf 2005 forse contante stortingen op hun rekeningen werden gedaan.

Geld te goed
De twee mannen werden afgeluisterd en bleken contact te hebben met S. van M. Zij bleken allemaal boos te zijn omdat ze meenden nog geld te goed te hebben. Later bleek van wie: August B. en E. H. V. Ook bleek dat het betalingsconflict draaide om iets dat negen à tien jaar eerder plaatsvond. Dit moest gaan over de diamantenroof was de conclusie van het onderzoeksteam. De groep mannen werd geobserveerd en afgeluisterd en er werd een undercovertraject gestart.

Vertrouwen winnen
Twee undercoveragenten zetten in op een diepe vertrouwensband met R. N., die nog steeds werkzaam was op de luchthaven. Het opbouwen van een vertrouwensband kost tijd: iemand licht niet zomaar zijn doopceel. Het vertrouwen van N. werd gewonnen door hem bijvoorbeeld klusjes te laten doen op de luchthaven tegen betaling. Ook spraken ze met hem over voorgenomen plannen voor een misdrijf waar N. een rol in zou kunnen krijgen.

Drie musketiers
Uiteindelijk biechtte N. op aan de twee undercovers dat hij betrokken was bij de diamantenroof. Hij zei dat hij het nooit eerder aan iemand had verteld, maar dat hij hen, de undercovers vertrouwde, dat ze samen de drie musketiers waren. Later deed hij uit de doeken hoe hij betrokken was geraakt bij de overval. ‘De Lange’ had aan een oude schoolvriend van N. gevraagd of hij nog iemand kende die op Schiphol werkte. De oude schoolvriend bleek uit het onderzoek S. van M. te zijn, hij bracht De Lange met N. in contact. In januari 2017 werden de verdachten aangehouden.

Ernst van de feiten
De officieren van justitie benoemden ter zitting dat de groep zich louter en alleen heeft laten leiden door blinde hebzucht. Ze hielden met niets of niemand rekening, laat staan met het leed dat zij veroorzaakten bij het luchthavenpersoneel dat zij bedreigden. De roof waarbij de buit enorm was, was goed voorbereid en professioneel aangepakt. Elk van de verdachten had in de diamantenroof een rol. Zo had de roof zonder de twee luchthavenpersoneelsleden nooit gepleegd kunnen worden, zij waren een cruciale schakel. Dit gedrag raakt de integriteit van de luchthaven in het hart. Het is zeer ernstig dat er mensen zijn die de deur voor overvallers wagenwijd openzetten.

Bovendien zorgde de roofoverval die op klaarlichte dag plaatsvond voor een schokgolf door Nederland. Het was 3,5 jaar na de aanslagen van 11 september 2001 en één jaar na de bomaanslagen in Madrid. Dat zoiets kon gebeuren op onze nationale luchthaven, gaf veel mensen een onveilig gevoel.