Johnnie Walker (Connie Palmen)

Je wordt geboren en je wordt wat je ouders hadden willen zijn, maar uiteindelijk niet geworden zijn. Net zoals hun ouders en daar de ouders weer van. In het beste geval wil je dat je kinderen het net zo goed hebben als jij of veel en veel beter. Je geeft ze raad of duwt die door hun strot. Je laat ze geloven wat jij gelooft, inclusief hun God. Je groeit grotendeels op in een sekte, zoals ikzelf, of ze slepen je meer naar allerlei gebouwen zoals kerken, koninkrijkzalen of moskeeën. En ze persen hun God door jouw aderen. Voor het eerst op kamers gaan wonen of je eerste huis huren of kopen maakt nog niet dat je een autonoom of zelfbewust leven kan gaan leiden. Ik kwam pas los van alles toen ik een jaar of 35 was en tijdens mijn derde huwelijk. Gek genoeg was die door de trilogie van Neal Walsh te lezen. Dan besef je pas dat beeldvorming voor karaktervorming kan zorgen.

Ik refereer eigenlijk aan het interview dat Connie Palmen in de Boekenkrant van september heeft. Hierin deelt ze haar visie op haar nieuwe boek Johnnie Walker. En alhoewel ze het soms wat gecompliceerd beschrijft, begrijp ik haar in grote lijnen wel. Haar boek 'I Am' heb ik verslonden. Gelezen in een tijd dat ikzelf totaal niet begreep wat echte liefde was. Nu ga ik niet te diep in op wat ik gelezen heb in dit verslag van haar nieuwe boek, omdat haar denken en redeneringen diep zijn, soms te diep, zodat ik de logica mis. Haar zeer gecompliceerde relatie met alcohol vormt hiervan de basis, denk ik. Een relatie die ik maar al te goed ken en waar ik nu meer dan een jaar geleden zonder hulp een einde aan heb gemaakt. 

Een lange tijd ben ik jaloers geweest op mensen die een ‘goede opvoeding’ hebben gekregen van hun ouders. Hen was geleerd op de juiste momenten in je leven voor jezelf op te komen. Niet bang te zijn voor degenen die je hun denkbeelden en wil willen opleggen. Te weten wat goed is voor jezelf, maar ook voor die ander. Tussen al het hedendaagse psychologische geweld in de wereld van leugens, halve waarheden, indoctrinatie, overheersing en autocratische leiders is het goed trouw te blijven aan je eigen waarheden en waarden. Je filters te blijven slijpen en je geest te blijven vullen met positiviteit, want daar hebben alle anderen naast jou ook het meest aan.