Met tong80 op, en over het WK-2026 # 2

Ieder land heeft wel eens een mindere periode. Dat Nederland na 1934 en 1938, 36 jaar moest wachten op de derde deelname aan een WK was jammer, maar niet schokkend. Destijds was in Nederland het belang van WK-deelname secundair aan de clubbelangen. De schok in de voetbalwereld was groter toen Nederland als "klein" voetballand, in 1974 op het WK in West-Duitsland, op revolutionaire wijze de wereld veroverde.

Nadat Feijenoord en Ajax de jaren daarvoor al hadden aangetoond dat er een generatie topvoetballers in Nederland resideerde. Het totaalvoetbal werd een begrip, en Nederland vestigde zich definitief tussen de "grote" voetballanden. In andere landen zag men het belang van het wereldkampioenschap voetbal al veel eerder in. Behalve in het toch gerenommeerde voetballand Engeland, hechte men grote waarde aan dit evenement. Dat kwartje viel in Engeland pas in 1966 met het winnen van het WK in eigen land. Een garantie voor gegarandeerd succes, of deelname was het niet.

Na een prima WK-70, wist Engeland zich in de jaren zeventig niet te plaatsen voor de WK's in West-Duitsland en Argentinië. Even "schokkend" of bijzonder, is de afwezigheid van Italië op de drie meest recente wereldkampioenschappen. Na in 2006 het WK in Duitsland te hebben gewonnen, zette het verval van één van de traditie-rijkste en meest toonaangevende landen onvervaard en ongeëvenaard in. In 2010 en 2014 wist de viervoudig wereldkampioen de tweede ronde zelfs niet te bereiken. Het bleek een prelude van een ongekende sportieve neergang.

Als coach van de Squadra Azzura werd Marcello Lippi in 2006 wereldkampioen. De jaren erna werd er door Italië matig gepresteerd onder bondscoach Roberto Donadoni. Vanaf 2008 nam Lippi weer plaats op de gestileerde Italiaanse bank. Hij droomde van nieuwe WK-successen. Het tegendeel zou plaatsvinden. Ook de coaches na deze Harmen Siezen lookalike brachten geen succes. Het WK-2010 in Zuid-Afrika werd een grote deceptie. Tegen voetbaldwerg Nieuw-Zeeland werd het 1-1. In 1982 werd Italië wereldkampioen met drie gelijke spelen in de eerste ronde. Geen man over boord dus. Nu liep het anders. Het liep namelijk helemaal niet.

Vier dagen later werd er met 3-2 verloren van een ander "klein" voetballand, Slowakije. Italië kon de tweede ronde vergeten. Het werd zelfs laatste in een relatief gemakkelijke poule. Een groot voetballand verliet het toernooi na de eerste ronde. Ze waren niet alleen. Ook Zuid-Afrika zou iets unieks presteren. Het haalde als eerste organiserende land de tweede ronde niet. Het werd ook geen aanzet tot latere glorie of succesvolle deelname. De openingswedstrijd op het huidige WK tegen Mexico werd zelfs een blamage, en een aftocht met twee rode kaarten als trieste herinnering.

Op het WK-2014, vier jaar later in Brazilië begon Italië voortvarend. De 2-1 overwinning op Engeland bleek echter van nul en generlei waarde. Na twee 1-0 nederlagen tegen Costa Rica en Uruguay wist Italië weer de tweede ronde niet te bereiken. Engeland, de andere grootmacht werd zelfs laatste in deze poule. Het zou voor Italië voorlopig de laatste WK-deelname zijn. Ondanks het absurde aantal van 48 deelnemende landen op het WK-2026, bleek Italië weer niet instaat zich te plaatsen. Sterker nog, in de kwalificatiepoule werd Italië vernederd door 2 keer met ruime cijfers van Noorwegen te verliezen. Noorwegen, één van de meest kansrijke outsiders op het WK-2026. Was het Brederode of Nostradamus die zei: 'Het kan verkeren.' Of toch Frits van Turenhout?

tong80

Met tong80 op, en over het WK-2026 (@Gemini-AI-impressie)