Nooit meer is nu
De slagzin van de pro-Palestina: ‘nooit meer is nu’ vind ik sterk. Tegelijkertijd irriteert deze groep iedereen. Worden deze vaak linkse activisten, die de slagzin uitdragen en zich steeds agressiever gedragen, gehoord? Ja. Gaat er nu iets gebeuren? Nee.
Hun irritante geschreeuw tijdens onze 4 mei-herdenking en bij Hotel de Wereld was echter frustrerend. Of de totaal zinloze daad om de Dam te besmeuren met rode verf. Alleen irritatie, alleen irritatie. Ook bij mij. Het doel heiligt de middelen niet, maar waarom niet? Leon de Winter legt in zijn wekelijkse columns voor de Telegraaf zijn zienswijze uit over de Joden in deze kwestie: de oorlog tussen de Joden en bijna alle islamitische bewoners rondom Israël. 7 oktober 2023 was voor Israël weer een van die vele omslagpunten in de geschiedenis. Het moment om haat met haat te beantwoorden. Het blijft maar haat en daarna vergelding en vergelding en daarna haat. Ik ga er niet zo diep induiken zoals Leon de Winter dit doet, want hoe diep je er ook induikt en hoeveel waarheid je ook ontdekt in het al zo lang slepende conflict, er zal geen bevredigende oplossing voor beide partijen komen. Hij is een zeer intelligente columnist met zeer veel kennis van dit conflict. Ook hij zal het verschil niet kunnen maken; ook hij loopt tegen die muur van diepgewortelde haat van beide partijen op.
De pro-Palestina-groep zal geen enkel tastbaar resultaat laten zien, behalve het totale onvermogen van het vooral linkse blok in de wereld. De agressie van deze uberempathische medemens wekt alleen maar wrevel en onbegrip, maar dat boeit ze niet, want hun empathie gaat maar één richting op, altijd.
Het herdenken van ‘alle slachtoffers’ van de Tweede Wereldoorlog, en met name de Joden, is voor hen bijzaak geworden, waardoor de boodschap van ‘nooit meer is nu’ veranderd moet worden in: wij, wij en wij en nu. Als je een klein beetje respect hebt, blijf dan van de Dam af en toon respect voor de vermoorde Joden, homo’s, sinti’s, zigeuners en alle anderen die Hitler niet als Arisch beschouwde.
In een democratie heeft ‘niet gehoord worden’ vaak een legitieme reden. XR, pro-Palestina die het nodig vinden via acties tegen een rechtsstaat te moeten handelen, zullen nooit gehoord worden. In ieder geval niet door weggebruikers die iedere week gehinderd worden om naar hun werk te komen. Of door agressie van pro-Palestina tegen Joden. Het wekt het tegenovergestelde op en tegen de tijd dat ze dat in de gaten hebben, gaan ze misschien weer werken, leggen ze hun wiet even in de kast en gaan ze weer echt nuttig zijn voor de maatschappij.