Benny Buisman Bekijkt: Ook Dat Nog (21 september 2025)

Na 21 jaar (een rip-off bij de VARA tussendoor niet meegeteld) keert Ook Dat Nog dit televisieseizoen terug op televisie. Weet Herman de Schermman de kijker anno 2025 nog te boeien met consumentenproblemen in zogenaamd komische dialoogjes?

Het korte antwoord is nee. Het iets langere antwoord is ook nee, en niet alleen doordat de kijker is veranderd. In de reeks die zondagavond begon, wordt namelijk een fout gemaakt die elke reboot maakt: op de bekende titel na, mag (uit angst voor vergelijking) bijna niets je meer doen denken aan dat (vaak betere) origineel. Ik zag dit al eerder bij de mislukte reboot van Doet ie 't of doet ie 't niet. Waarom teren op de titel, als je het format toch geen enkel recht aandoet?

Al in 2004 wilden de producenten loskomen van de vorm die voor het succes zorgde: de combinatie tussen herkenbaarheid, humor en infotainment. Vernieuwing (Zo werd de bekende opzwepende tune omgewisseld voor een soort medisch klinkende Belbus-dreun) en panelleden die slecht geschreven grappen leuk moesten brengen, draaiden het programma toen in één klap de nek om.

Anno 2025 wil ik voorspellen dat de nieuwe reeks (nu door TinCan geproduceerd) één seizoen loopt, en daarna roemloos ten onder gaat. Weer een bekende titel die niet gewoon met rust gelaten kan worden, omdat er niks origineels meer bedacht kan worden, óf met correct toepassen van nostalgie kan worden geproduceerd.

Zo begint het programma nu met de dodelijk vermoeiende trend van een 'Coming Up': een overzicht van zogenaamd grappige stukjes, die alvast zonder context voorgeschoteld worden. Alle shows doen dat tegenwoordig, maar vooral hier voelt het enorm misplaatst.

Er is nu voor een tune gekozen waarbij een paar mensen drie keer 'Ook dat nog!' roepen. Nieuwe presentator Herman van der Zandt stelt het panel voor, een panel dat trouwens op een afstand van elkaar zit alsof we weer televisie aan het maken zijn in coronatijd.

Dan het decor: afschuwelijk! Het decor -of nou ja, de kermisverlichting- straalt pure kilheid uit, en door de overdaad aan LED (wandjes, deskjes, randjes en videowalls achter de panelleden én presentator), is er geen mogelijkheid om als kijker iets van herkenning te krijgen met de studio. Is dit Ook Dat Nog, of de zoveelste Talpa-productie?

Er is een toevoeging van nieuwe rubriekjes, zoals 'Eerst dit nog', maar op wat oneliners na is er geen pay-off voor dit onderdeel, en dit probleem komt vaker terug. Het wordt echter pas echt ernstig als de rubriek "Review Poëzie" aan bod komt, waarin Stefan de Walle drie Google-reviews voordraagt in een directe parodie op Candlelight (lekker actueel ook; Jan van Veen is pas anderhalf jaar dood). De gekozen reviews zijn raar, en ook hier ontbreekt een fatsoenlijke uitsmijter voor het onderdeel.

Dat voordragen is een geval apart, want de panelleden praten niet, maar SCHREEUWEN. De hele tijd, continu, HEEL HARD DE TEKST UITROEPEN. Schreeuw niet zo, het is geen theater! Alleen al de allereerste sketch is simpelweg niet te volgen, er wordt namelijk zó hysterisch geschreeuwd.

Het enige lichtpuntje aan de eerste uitzending was het verhaal van Rianne, die na de ernstige ziekte van haar man zag hoe de kinderopvang-toeslag van hun twee kinderen werd stopgezet en zowel belastingdienst als gemeente daar niets tegen wilden doen.

Daar tegenover staat een ronduit genante vertoning van een eindlied(!). Hierin rappen(!) de panelleden de behandelde onderwerpen nog eens aan elkaar, en wordt zelfs nog snel een Even Tot Hier-achtige oplossing voor een probleem vertoond. Wal-ge-lijk. De jaren 70 belden: Farce Majeure ("Dat is uit het leven gegrepen") willen graag hun eindlied terug. Ook dát nog.