Het leven van Jyske #18: de eerste hapjes
Het zijn relatief rustige weken geweest, er is geen last meer van spruw en oh ja, die slaapregressie? Het kan zijn dat die is geweest, maar ze kan ook door onrust wat eerder wakker zijn geweest. Vrouwlief is klaar met het afbouwen van de "zwangerschapsmedicatie", waarvan ze zoveel epileptische aanvallen kreeg. De angst dat er een onttrekkingsaanval zou komen was dan ook groot, ongegrond blijkt nu want deze is uitgebleven. Normaal blijft het medicijn 44 uur in het lichaam en inmiddels zijn we de 120 uur gepasseerd zonder gekke dingen. Het kan zijn dat Jyske die onrust heeft gemerkt.
Ze kwam al vóór 6 uur terwijl ze zich normaal rond 8 uur meldt. Inslapen ging dan ook moeilijk, dat is dan weer iets dat op slaapregressie lijkt. Maar we gaan het zien, wellicht komt het nog. Vooralsnog mogen we nog steeds niet klagen, ook overdag is zij een rustige baby. Ze speelt veel met haar knuffeltje en knisperboekje, ook de babygym op het speelkleed vindt ze geweldig!
Tussen de voedingen door krijgt ze nu ook fruit- en groentehapjes. Rond lunchtijd een fruit-, rond dinertijd een groentehapje. Haar favorieten zijn broccoli en wortel, ze heeft al snel door hoe de lepel werkt en als je niet snel genoeg bent met het volgende hapje laat ze dat ook wel weten.
Ook laat ze merken als ze weer eens overdwars in haar bedje ligt; meestal is het een keer dat ze zich laat horen, wordt ze recht gelegd en dan is het ook weer klaar. Ook als ze daarna wederom overdwars ligt. Dus hebben we slaapzakjes aangeschaft. Nadat ze vorige week niet wilde, ging het nu wel goed maar ook in haar slaapzak weet ze overdwars te gaan liggen. Maar er is in ieder geval minder kans dat ze tussen de spijlen klem komt te liggen dus dat is een geruststelling.
En wat kunnen we de komende weken verwachten? Daarvoor bekijk ik een app; ze gaat snappen waar geluid vandaan komt, al richt ze zich al op geluid. Ook gaat ze haar naam herkennen en is ze tweemaal zo zwaar als haar geboortegewicht. Dat laatste was zij al een tijdje, ze had dan ook een vrij laag geboortegewicht met 2230 gram, inmiddels zit ze bijna op de 6 kilo. Ook ontwikkelt zij gevoel voor humor. Dat gaat helemaal goed komen! Ze herkent haar lievelingsknuffel (wat al een tijdje is overigens). We merken dat ze met veel dingen in de ontwikkeling voorloopt, dus kijken we vooruit en doen de dingen die normaliter 2-3 weken later komen. Ik gok dat ze met haar 13e een rijbewijs heeft..
Nou, we gaan weer eens zien wat er allemaal gaat gebeuren de komende weken. Ook staat er weer een afspraak bij het consultatiebureau dus wellicht is dan weer wat meer te vertellen. Voor nu zeg ik "tot de volgende!"
