[Tour] Sprint in de wind

Kittel stak zijn hand nog op
Maar er was niet erg veel mis
Hij was toch gewoon te zwak
En dus won weer Cavendish

We moesten er lang op wachten, maar dan heb je ook wat. Een mooie massasprint. Het brullende beest dat op de finish afstormt. In de laatste honderden meters wordt het een inktvis die zijn tentakels uitspreidt. En uit een van die tentakels komt dan de winnaar. Toevallig was dat dezelfde die al drie keer eerder als eerste uit de tentakels was gekomen. De etappe was dus eentonig, de uitslag ook. Greipel kon zichzelf geen cadeautje geven op zijn verjaardag. Dan vanavond maar een lekkere taart voor iedereen.

Bij het begin van de uitzending was er nog meer dan 130 kilometer te rijden, er was een kopgroep van vier man met een voorsprong van tegen de vijf minuten en harde wind tegen, maar Herbert vroeg zich af of er een massasprint zou komen. Ik was ’s morgens vroeg gaan hardlopen met een hardloopgroep en daarna had ik een tukje gedaan, maar ik dacht dat er nog wel meer getukt zou gaan worden tijdens de etappe.

Ik was nog wel een beetje aan het nagenieten van de zege van Tom Dumoulin. Hij had eerder deze Tour buikloop gehad, maar gisteren liep het de tegenstanders dun door de broek.

Herbert werd helemaal enthousiast  van een camera op de fiets. ‘Dat gaan we in de toekomst vaker zien’, zei hij vol vuur. Wat zag je dan? Vier dikke konten van andere renners. Geweldig.

Herbert en Maarten waren bezig over rondemissen, maar ik zag toch echt Etixx – Quick-Step versnellen op kop van het peloton. Was de wind ineens niet meer tegen? Dat bleek helaas loos alarm, want even later reden ze weer rustig, maar je moet wat tijdens zo’n etappe.

Ik vroeg me af of Greipel zichzelf een cadeautje zou geven op zijn verjaardag met een etappeoverwinning?

Wat krijg je bij zo’n saaie etappe? Dat Ducrot maar weer eens over de kleinere ploegen begint.

Toen de afstand naar de streep onder de honderd kilometer kwam, werd er langzaam wat van de voorsprong van de kopgroep afgeknabbeld.

Het viel me op dat er langs de kant van de weg vrijwel alleen normale mensen stonden. De malloten staan dus blijkbaar alleen op de bergen.  Deze toeschouwers hadden ook allemaal gewone kleren aan.

Ik was nog niet in slaap gevallen toen de tussensprint eraan kwam. Benedetti won in de kopgroep. Herbert vroeg zich af waarom hij dat deed. Omdat het geld oplevert, denk ik. De Hulk won in het peloton. De rest van de sprinters deed niet echt serieus voluit mee.

Nou gebeurde er iets in het peloton en dan is het niet in beeld. Een valpartij namelijk. We zagen alleen de gevolgen. Navarro met een kapotte knie. Breschel die uitviel. Nou zit ik niet te wachten op een valpartij, maar het is toch raar dat het niet in beeld was.

Vandaag bleek dat Herbert ook geen verstand heeft van vogels. Hij zag pelikanen en noemde ze lepelaars. Lepelaars hebben wij ook het wild in Nederland. Pelikanen niet. Je ziet alleen nog weinig lepelaars, helaas.

Op vijfentwintig kilometer van de finish was de kopgroep vrijwel opgepeuzeld. Dat was toch al redelijk vroeg. Dat vond het peloton ook en dus hield het de kopgroep nog een tijdje letterlijk in het oog. Roy en Elmiger hadden echter nog een trucje in het achterhoofd. Herbert hoopte al dat ze het zouden gaan houden. Maar ja, alle sprinters wilden winnen.

Toen Roy en Elmiger bijna waren gegrepen was er topoverleg voorin het peloton. Wat zou daar besproken zijn? Een renner van Katusha en daarna Sagan riepen iets tegen een renner van Sky. De drie kilometerstreep was al voorbij dus ik denk dat ze gewoon riepen dat hij op moest pleuren.

En dan de massasprint. De trein van Lotto Jumbo kwam voor een deel in het gras terecht. De trein van Kittel probeerde een TGV na te bootsen, maar werd toch voorbij gereden en Kittel zelf werd boos op Cavendish. Hij dacht dat hij werd gehinderd, maar hij schrok alleen maar van die kleine Engelsman die als een pijl, afgeschoten uit een kruisboog van Katniss Everdeen,  voorbij kwam.

Tweet van de dag: Maarten Hagg: Leuke ‘ondertitel’. De Tour de France is vandaag een soort Railaway. Mediteren bij mooie plaatjes.

Opmerking van de dag: De moraal van Mollema heeft er positief onder geleden. Nee, dat kan ik zo niet zeggen.

De rit van morgen

Morgen finishen de renners in het dorpje Culoz.  Het is voor de eerste keer dat de Tour daar aankomt. Het dorpje is bekend omdat er een bekende Franse sprinter vandaan komt. We hebben het dan wel over de atletiek. Christophe Lemaitre is later vier keer Europees kampioen geworden op de 100 meter. Morgen zal er echter geen sprinter winnen in Culoz. De renners moeten onderweg zestig kilometer klimmen. Twee keer de Col du Grand Colombier. Poels heeft daar al eens gewonnen in de Tour de l’Ain.

Het dorpje Culoz is één van de leuke dorpjes die langs de oevers van de Rhône te vinden zijn. Even verderop ligt Chanaz, een pittoresk bloemendorpje en daar in de buurt ligt het Lac du Bourget. In de jaren tachtig heb ik daar met mijn vrouw en twee dochters gekampeerd. Ik kan me nog herinneren dat het er zeer wisselend weer was. Als je naar het meer ging dan moest je niet allen zwemkleding meenemen, maar ook vesten, truien en regenkleding. Het kon namelijk ’s morgens 35 graden zijn, maar als de wolken ineens over de bergen kwamen dan was het zomaar 15 graden koeler. Je kunt daar een mooie abdij bezichtigen. De abdij van Hautecombe. Daar werden in het verleden de leden van het Huis van Savoye begraven en de laatste koning van Italië, Umberto II en zijn vrouw, Marie José van België liggen er begraven. Er is een fietstocht rond het meer. Je moet dan wel over de Mont du Chat. Dat is één van de moeilijkste beklimmingen daar in de buurt. Tien kilometer klimmen met over het algemeen een stijgingspercentage van rond de 10%. Het is wel een erg mooie route en bovenop de Mont heb je een schitterend uitzicht. Bij helder weer kun je zelfs de Mont Blanc zien. De renners zullen morgen geen trek meer hebben in die klim.