fuck-a-duck!

Tijdens een lange zit bij de kapper plunder ik de leesmap. Murw door de roddelbladen ben ik na het inzetten van mijn haarverf toe aan iets vrolijkers: de Vriendin. Wat een gezelligheid. Ploegend door het bloemschikken en de tralalala-column van Robert-vader-de-gans-ten-Brink sla ik knikkebollend om. Op de volgende pagina een metamorfose van twee rondborstige Twentse biggen. Een allround styliste met veel knowhow adviseert deze Peppi en Kokki hun outfit te pimpen voor een meer trendy lifestyle. Ze moeten colourblocking items shoppen om up-to-date te blijven. Niet te casual maar design met sexappeal. In het trutpermanentje krijgen ze extensions en highlights. Coole lipgloss maakt hun make-up een eyecatcher. Nu kunnen de chickies, compleet met fashionable accessoires en killer heels, hun make-over in de spotlights op de catwalk showen aan hun kids. Chill!

Ik snap er niets meer van. Waarom nemen we al die flauwekul klakkeloos over? Waar is de tijd dat je nog met elkander kon pandoeren? Elkaar omfloerste blikken gaf in plaats van flirtte? Voorwaar mij Neerlands bloed door d’aderen stroomt, wentel ik mij in patriottisme. Hulde aan onze taal! Terug met de florijn en ook naar de pannekoek. Ik laaf me het liefst aan woorden als ajuin, rapaille, vermaledijd, arglistig, directoire en verpozen.

Ik houd van mijn taal. Ik heb helemaal niets met alle Antilliaanse flauwekul van medio vorig jaar toen we het ineens hadden over matties, doekoe en patas. Rond de kerst gleden we ongemerkt in de smurfenfase. Daar was ik dus helemaal niet van gesmurft. Ik snap nog minder van de desinteresse en gemakzucht die rondwaart. “Me zus heb vakantie”: lees en huiver op Twitter of Facebook. En nu zijn we weer terug in de hype van het uploaden van appjes en de nieuwe beautytips en musthaves van personal shoppers en trendwatchers met knitwear en nude lipsticks in Vriendin. Met een diepe zucht blader ik verder.

De jubelende kneuterigheid druipt van de pagina’s af. Tussen de ontharingstips en de geborduurde kussenslopen in, ruimt mijn kapster haar scharen op. “Nog even afstylen”, zegt ze. Het kwartje valt. Ik word een ouderwetsch deerniswekkend pruimpje. En dat is gewoon fucking megashit.