Het Zondagse Orakel - Door woorden werd Ingrid een slettenbak

SarahMorton – De macht van woorden
Ik vind het altijd jammer dat dit soort columns zo weinig reacties opleveren. Er zitten altijd zoveel controversiële waarheden in de woorden van Sarah. Als er wat meer debat over deze waarheden zou zijn, levert dat de samenleving meer op dan geneuzel over de indianentooi van Joan Franka.

Deels begrijp ik de kritiek van Sarah. Door andere woorden voor relevante zaken te kiezen, bagatelliseer je heel snel. Dit kan een zeer negatief effect hebben. Als mensen onder- of voorwerpen worden, creëer je altijd het gevaar dat de menselijkheid verdwijnt in de benadering van diezelfde mensen.

Toch begrijp ik het vaak wel. Zeker als het over de medische en wetenschappelijke wereld gaat.
Als je ernstige ziekten en aandoeningen wilt bestuderen om daar ook een oplossing voor te bedenken, wordt het lastig om ieder individueel geval persoonlijk te benaderen. Dit zou oplossingen in bredere zin onmogelijk maken, maar een medicus of onderzoeker zou de ellende ook nooit tot aan het eind van het onderzoek kunnen verdragen.
Dit geldt ook voor een ziekenhuis, psychiatrische instelling of afdelingen hiervan. Je probeert iedere cliënt zo persoonlijk mogelijk te helpen. Maar om een instelling te managen en betaalbaar te houden, moet je het nu eenmaal ook over geld en haalbaarheid hebben.
Een medewerker op de werkvloer mag die persoonlijke aanpak proberen te benaderen. De directie moet gewoon in het groot denken om de tent draaiende te houden.

Dit geldt ook voor politiek. Als je maatregelen en oplossingen voor honderdduizenden moet bedenken, kun je helaas alleen uitgaan van het gemiddelde van die honderdduizenden. Zelfs Henk en Ingrid staan voor honderdduizenden kiezers, terwijl geen enkele kiezer zich 100% in Henk en Ingrid zal herkennen. Woordjes en naampjes helpen vaak om iets vanuit een breder perspectief te bekijken. Het gaat fout als je die naampjes te vaak gebruikt en als absolute waarheid gaat behandelen. Daarom gebruikte ik ook bewust Henk en Ingrid.

Henk en Ingrid zouden voor een grote bevolkingsgroep moeten staan. Maar door het veelvuldige gebruik van die namen, in combinatie met allerhande controversiële uitspraken, zijn het karikaturen geworden. Het spruitjes etende, bier drinkende, shag rokende, SBS6 kijkende, te hard rijdende, klagende, racistische, zurige echtpaar, in een rijtjeshuis met een te hoge hypotheek.

Of geef ik door mijn woorden nu juist weer een nieuwe waarde aan die twee namen?

LvanLier – Taxiregels moeten strenger
Als columnisten zitten wij natuurlijk in een luxepositie. We kunnen met woorden misstanden aan de kaak stellen en er nog ongestraft oplossingen voor aandragen ook. Wij hoeven hier geen verantwoording over af te leggen en wij hoeven het ook niet te financieren. We hoeven ons zelfs niet druk te maken over de vraag of we een volgende keer weer herkozen zullen worden. Het ergste dat ons kan overkomen is dat de lezer na twee regels denkt: “Wat een idioot.” Waarna de lezer doorklikt naar de volgende, ietwat briljantere columnist.

Tja. Veel Amsterdamse taxichauffeurs naaien hun klantjes een oor aan. Dat doen veel Rotterdamse taxichauffeurs ook. In New York zal het niet anders zijn. In New Delhi zitten ook niet enkel de morele nazaten van Moeder Theresa achter het stuur van taxi’s.

Als je mensen in een afhankelijke positie brengt en er anderen zijn die deze positie tegen betaling kunnen veranderen, zullen er altijd profiteurs zijn die hun slag slaan. Organiseer een Europees kampioenschap voetbal en er staan gegarandeerd honderden verkopers om de stadions die toeters van twee dubbeltjes voor vijftien euro verkopen. Waarom? Omdat niemand de moeite neemt om vooraf bij de Xenos een toeter te kopen en er een likje oranje verf overheen te kwasten. Misschien zijn het kwalijke zaken. Maar het is ook een stukje marktwerking.

Alle maatregelen die jij noemt kosten gigantisch veel geld. Maar een maandje of twee alle taxi’s negeren zou de boel ook een aardig eind uitdunnen. Als een taxichauffeur geen enkele klant kan vinden die bereid is zestig euro te betalen, is hij al snel blij met een paar klantjes die voor dertig euro mee willen rijden. Als je afgelopen donderdag aan de ene kant een overvolle taxistandplaats en aan de andere kant een plein vol zuinige reizigers had gehad, was dat ritje naar Schiphol al snel een paar tientjes goedkoper geworden.

Maar goed. Dat wil niet zeggen dat wij onze ideeën niet in woorden uit mogen blijven drukken. Jij stelt een probleem aan de kaak. Je komt met wat irreële oplossingen. Ik zet daar weer een alternatief tegenover. En als het meezit lezen Henk en Ingrid deze woorden en denken ze voortaan even extra na voor ze bij zo’n gladjanus instappen.

Alhoewel? Ik vraag me af of Ingrid het nu zo erg vindt als Achmed de taxichauffeur haar oneerbare voorstellen doet.

Hé! Doe ik het nu opnieuw? Nu hang ik wel meteen weer een nieuwe waarde aan de persoon en de naam Ingrid. Van de gemiddelde Nederlandse huisvrouw, naar bezeten GTST-fan tot een vieze slettenbak.