Hoe een koe een vos vangt
Van de week was er iets op over de vossenjacht in Engeland. De vossenjacht moet en zal stoppen. De Engelsen kunnen het niet meer verkroppen. De verschrikkelijke beelden van aan stukken gescheurde vosjes konden ze niet meer verdragen, het netvlies was er te gevoelig voor. Een oneerlijke strijd, 50 honden met daarachter 10 beschonken Engelsen te paard tegen één vos. Zo slim als de vos is, heeft ze zich de laatste tijd maar gewonnen gegeven in de hoop dat de publieke opinie zich tegen de jagers zou gaan keren. Met succes. Een wetsvoorstel van de labor-partij moet er nu voor zorgen dat de vossen met rust gelaten worden en zon 300.000 Engelsen een andere hobby moeten zoeken.
Vol trots legde een labor-kamerlid uit, dat de jacht volkomen onmenselijk was, dit doe je niet als beschaafd volkje en zeker als iemand van adel hoor je beter te weten. Vijftig jaar geleden hebben we een korte dip gehad wat betreft ons gedrag en daar moeten we ook wat betreft ons gedrag jegens dieren, van leren. Onmenselijk. Het enige wat er terug blijft keren is de vraag, waarom dan? De hond, afstammeling van de wolf, die in een groep een prooi doodt. Natuurlijker kan het bijna niet. Eeuwenlang al laten we verschillende honden elkaar bestuiven alsof Menno Buch er persoonlijk bij was, maar als een hond dan net dat doet, waar het voor op aarde is gezet, is het onmenselijk. Een reeks documentaires van National Geographic en The Discovery Channel op de BBC uitzenden zou een massale hartaanvalgolf betekenen binnen de labor-partij. Antilopen die aan stukken gereten worden, karkassen die nog eens geplunderd worden door hyenas en gieren. Horror, onmenselijk.