Dieetdagen vier en vijf
Eigenlijk was van daag mijn vrije-dieet-dagje, maar omdat ik vandaag wel gezwommen heb en gisteren weer niet, heb ik de twee dagen maar een beetje samengevoegd…
Laten we beginnen bij het begin. Nadat ik dag drie had beschreven, heb ik me maar eens aan de Pu-Erh thee gewaagd. De geur was al een beetje vreemd, maar toen ik twee van de kruiden had getrokken (ik zweer nu dat het kruiden waren, het kan gewoon geen thee zijn geweest, zo ruikt thee niet) walmde die al helemaal vrolijk opdringerig uit mijn theeglas! Het verbaaste me nog dat mijn moeder zich niet afvroeg wat ik in hemelsnaam aan het brouwen was.
Ik kan de geur niet zo heel goed omschrijven. Misschien helpt het te denken aan de cavia of hamster die iedereen vroeger per ongeluk wel eens heeft gehad. En dan moet je je de kooi herinneren, en het zaagsel wat daar in ligt, en dan wanneer je het al een week geleden had moeten verschonen, een kattenbak voorstellen is ook toegestaan. En dan de penetrante geur die daar uit voort komt, nou, zo rook die thee dus! Maar, omdat het nou eenmaal mijn eerste dieet-avontuur is, vond ik dat ik alles moest proberen, en dus kneep ik mijn neus dicht en dronk de te hete thee. Mijn eerste zintuigenprikkeling was dat hij inderdaad te heet was, en dat ik mijn tong verbrandde. Mijn tweede zintuigenprikkeling zei… Dat het best te drinken was! Heel eerlijk eigenlijk nog lekker ook! In mijn enthousiasme vergat ik mijn neus en rook, en dat was weer fout.
Het is dus een beetje dubieus, wel ruiken en niet drinken, of wel drinken en niet ruiken. Ik heb die pot thee opgedronken, maar de voorgeschreven drie keer per dag drinken haal ik momenteel bij lange na nog niet, ik weet namelijk nog niet of mijn mond of mijn neus gelijk heeft.
Donderdag ben ik niet meer gaan zwemmen, omdat ik mijn kamer had voltooid, en met veel moeite de kast weer op zijn plaats had gezet, en toen erg moe was. Je moet weten dat die kast namelijk zo wankel is dat hij aan de muur vastgeschroeft moet worden, en dat was nog een hele toer. Toen bleek het dat krantepapier niet verfvast is, en dat mijn vloerbedekking nu een leuk roze-rood motiefje had gekregen, wat ik maar heb verholpen door er een charmant kleedje over te draperen.
De Donderdag avond heb ik besteed door stil op een bed te liggen, verlicht door kaarslicht, terwijl ik heerlijk uitgebreid en langdradig werd gemasseerd met gepassioneerde massageolie (dat stond in ieder geval op het flesje), waarvan ik er nu nog steeds niet over uit ben of het nu naar rozen of naar aardbeien rook. Ik was dus een grote roos, of een grote aardbei, wat je wilt. Persoonlijk vind ik het eerste wat vleiender voor mijn persoontje.
Vandaag, Vrijdag, ben ik heel braaf wel weer gaan zwemmen, 70 baantjes in 50 minuten, maar ik was behoorlijk moe en had geen zin om het uur vol te maken, dat kwam misschien ook door alle zwemlessen die rondom mij gegeven werden, en die irritante oude man die maar tegen me aan bleef zwemmen…?
Om meteen maar het hele zwemmen weer teniet te doen heb ik vanavond PATAT gegeten! Het was absoluut niet de bedoeling, maar op een of andere manier kwam het er zo van, maar het was lekker wel lekker! Hoewel ik daarna wel wat misselijk werd. Oh nee, mijn lichaam zal zich toch niet al in gaan stellen op vloeibaar voedsel ofzo? Dat ik straks alleen nog mijn vezelrijke dingen door een slangetje eet? Volgens mij snappen mijn lichaam en ik elkaar niet helemaal, want ik vind patat lekkerder dan maaltijdvervangers, mijn mijn lichaam doet alsof het andersom is. Straks ben ik nog instant-vanille-pudding-addict! Daar na ben ik nog naar de film geweest, The Talented Mister Ripley, absoluut een aanrader, en heb me daar uitgebreid op lolly’s en een ijsje gestort! HA! Calorieen! Vetvoorraden! Zoetigheid in vaste vorm! Hhhhhhmmmmmmmm!
Goed goed, ik weet dat het niet slim is, en het zwembad is morgen niet open, maar ik ga wel een twee uur durende wandeling maken ofzo.
Volgens mij vallen mijn honden overigens met mij af, want normaal laat ik ze snel even uit, en nu moeten ze dagelijks wandelingen op behoorlijke snelheid door het bos maken. Ach mijn ene hond is toch een ouwe schommel, dus die mag best wel met me meedoen! Kunnen we als meiden onder elkaar nog op elkaar terugvallen!
Ik had overigens Donderdag als avondeten een zgn “shake.” Beslist GEEN aanrader, wat ik versta onder een vanille-shake is toch wel iets heel anders dan dit watertje met lichte vanille geuren. Maar goed, eerlijk is eerlijk, geen honger! Je moet geen Bourgondiër zijn voor dit dieet, maar ja, die hebben dan ook montignac!