Vrijdagochtenden
Vrijdagen zijn rare dagen. Vrijdagen zijn rare dagen, want ze schijnen hun middagen verloren te hebben.
Vrijdagen bestaan it ochtenden en avonden, maar de middag, over het algemeen het meest productieve gedeelte van de dag, is bij de Vrijdag zoek. Hoe laat ik op Vrijdag ook opsta, het wil maar geen middag zijn.
Mijn Vrijdagen zijn, rationeel gezien, dus ook nooit erg productief. Maar, door het gat wat er valt is de Vrijdag wel uitermate geschikt als droomdag, en dus als schrijfdag!
Iedere Vrijdag zit ik weer in bepaalde lokalen, maar eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee wat mijn rooster is en welke lessen ik volg.
Een Vrijdag, en dan vooral een regenachtige, is waar ik vaak al vanaf Maandag smachtend naar uitkijk. En is hij daar, dan is het "dag, hoofd!"
De overheerlijke vrijheid van het volkomen los laten zweven van gedachten en hersenspinsels is verzachtend voor de omstandigheden waarin ik me bevind, nml in een schoolbank + bijbehorende leraar.
Een favoriete speelbal van mijn hersenen is de toekomst. Ik heb waarschijnlijkop de Vrijdagen alleen al mijn hele leven al drie keer gepland.
Het zou een ongekend sarcasme zijn als ik morgen onder de tram zou lopen met alles wat ik mezelf op heb gelegd om ooit nog eens te doen!
Zo zie ik mezelf nu het liefste over 20 jaar in een huis in zuid-Italie met een volkomen glazen wand die uitkijkt op zee, met ezels en andere schildersbenodigheden binnen handbereik. Dat komt waarschijnlijk omdat ik nu tekenen heb, want het wteede uur had ik muziek, en toen stond datzelfde huis nog op een fjord in scandinavie en was ingericht met een roodgelakte concertvleugel.
Helaas kom ik er nooit aan toe te dromen waar de toekomstige valuta vandaan moeten gaan komen om roodgelakte vleugels en huisjes in Italie te bekostigen...
Als ik mezelf er toe dwing maakt mijn fantasie een rare noodsprong naar veel-geld-doordat-ik-een-bekende-actrice-ben. Mijn fantasie is de soap der soaps, en was het een boek dan las ik het echt niet! Mar voor mezelf in mijn hoofd is het wel fijn.
Tijdens Nederlands worden mijn gedichten bestsellers en tijdens Frans woon ik in Parijs omdat ik daar dagelijks optreed in de Opera.
Aan gymnastiek doe ik niet. Niet eens omdat ik zo'n hekel heb aan basketbal, ik zie mezelf gewoon nog geen grote sportheld worden, dus hoe moet ik gymen en dromen tegelijk?
Dan spendeer ik liever wat tijd in de bibliotheek.
In het begin zit ik nog braafverdiept in een verantwoord dit-mag-op-mijn-lijst-boek, maar na een minuut of tien zijn de muren bekleed met exotische wandkleden, het speelt zich af op een zondagochtend, en het bruggertje schuin tegenover mij maakt plaats voor een griekse god in een badjas met een kopje koffie, die net bij mij uit bed is gestapt...
De geschiedenisles die erop volgt behandeld Duitsland na 1954, maar mijn geest is flexibel, en ik zie mijn Griek zich bekwamen in speerwerpen en filosoferen met Plato.
Nu komt het stukje regen, want wat ben ik toch blij als ik na zo'n verhitte dag fantaseren lekker afkoelend naar huis mag fietsen! Heuvelopwaarts ben ik nog iemand met een bakfiets vol broden die ik moet zien te verkopen, maar heuvelafwaarts zijn er alleen nog de wind en ik, en samen blazen we mij hoofd leeg. De regen wast de gelogen beelden uit mijn ogen en zodra ik thuis ben kan ik weer lekker echt levend door het weekend!
Mandag val ik wel weer in slaap, zodat ik dan tegen Vrijdag weer droom....