TV recensie Het Blok 2026 Week 4: kleurencrises en de klusbuskluscatastrofe

Laat ik deze weeksamenvatting beginnen met opnieuw een compliment aan de productie. Was ik vorige week al verbaasd dat Dennis in de directe omgeving van het kluspand te vinden was bij de oplevering, ben ik deze week verrast dat hij tussendoor langskwam om poolshoogte te nemen bij de kluskoppels over hoe het met ze gaat en hoe ver ze staan. Aangezien het gemis daaraan één van de klachten was die ik vorige twee seizoenen had kan ik niet anders dan concluderen dat de productie wel meeleest en de kritieken ter harte neemt. Nu wil ik niet beweren dat Dennis daarmee direct een betere presentator wordt (want ik mis Erik van der Hoff nog altijd), maar hij lijkt dit seizoen meer betrokken te zijn bij de productie en dat kan alleen maar geprezen worden.

Je neemt een vervallen pand, een paar kluskoppels (ervaring niet nodig) die het binnen een aantal weken moeten omtoveren tot verkoopbare appartementen, en je zet er een cameraploeg op. Koppel er een te winnen geldbedrag aan waar een derderangs BN'er nog niet eens zijn bed voor uit komt en je hebt dé klusrealityshow van Nederland. Dit is: Het Blok 2026.

Flower en Power(less) staan nog altijd onder kluscuratele. Maar in plaats dat ze dat aangrijpen om zichzelf te herpakken en te laten zien wat ze waard zijn, kruipt het duo extra diep in de slachtofferrol. Flower zit alleen maar in d’r hoekje wat op d’r tablet te swipen of met make-upkoffer op schoot om nog een laag plamuur op d’r gezicht te smeren, en Power(less) hangt er maar een beetje bij als een zoutzak. Als ze al iets doen is het ‘opruimen’ (lees: de rotzooi van de ene kant van de kamer verplaatsen naar de andere kant) of een poging doen grip te krijgen op het budget, wat hen ook niet lukt. Van de 78.000 euro budget aan het begin is er ruwweg nog maar 25.000 over en nog geen ruimte is af. Ook bij hun klusbusklus weet het duo het te presteren om het niet voor elkaar te krijgen, hulp te moeten inschakelen om de klus te laten klaren en met moeite drie sterren te ontvangen En potverdikkie, zelfs kitesurfen zit er voor Power(less) niet in, want de wind heeft niet genoeg power

De Trage Tukkers Marloes en Patrick lopen hopeloos achter de feiten aan, voornamelijk doordat ze geen of verkeerde beslissingen kunnen nemen. Zo kan Marloes zelfs de beslissing om eerst de slaapkamer te verven alvorens die spuuglelijke en slecht geplaatste wandpanelen te verwijderen (of andersom) niet zelf nemen zonder dat Patrick er haast onverstaanbaar iets over te zeggen heeft. Een tegelzetter voor de badkamer kunnen ze niet vinden omdat de tukkers het te duur vinden (ja hallo, je zit in Rotterdam hè) en zelfs het storten van de badkamervloer was al kantje boord doordat het hok met moeite voldeed aan de eisen daarvoor. Niet gek dat Heiko en Ray hun zorgen hebben dat dit kluskoppel de volgende in lijn is voor de gevreesde kluscuratele…

Wie ook mogen vrezen voor kluscuratele zijn Schone Sonja en Brave Hendrik. De pensionado’s zijn zó afhankelijk van klushulpen dat ze inmiddels de bodem van het budget zien, met nog maar 10.000 euro budget. En dat terwijl er nog geen twee opleveringen zijn geweest. Desondanks zetten ze hun beste beentje voor en hun hart open bij hun klusbusklus, laat Schone Sonja een uitvaart schieten en worden er bondjes gesmeed met andere kluskoppels omtrent het huren van een busje en het bestellen en laten leveren van klusmateriaal. En daarin laat Sonja haar ware, dominante aard zien, terwijl Brave Hendrik in complete euforie uitbarst als klushulp Theo al maar ter sprake komt – inclusief uiterst dubbelzinnige grappen

De bondjes die gesmeed worden zijn tegen het zere been van Tante Til, onze immer positieve scheepshoorn van dit Blok. Als zij ontdekt dat een aantal koppels samenspannen voor vervoer en materiaal en háár daar (bewust) niet bij betrekken, reageert het zonnestraaltje als een donderwolk waarbij de stretcher het bijna moet ontgelden. En anders mag Onkel X het ontgelden, die met de week cynischer reageert op alles om hem heen terwijl hij staat te zwoegen in een badkamer waarvan de tegels lijken op een planbord met sleuven. Gelukkig voor Tante Til wordt er een idee opgeworpen door ‘Dennis’ (lees: de productie) waarin ieder kluskoppel een week toebedeeld krijgt om tweemaal een gezamenlijke lunch te regelen in het fietsenhok. Past helemaal in haar straatje, en het zou mij niks verbazen als ze hier de komende weken streng op toeziet, en dan vooral dat het leuk en gezellig is…

Het duo Beige en Boring weet deze week alleen tijdens hun klusbusklus (het schoonmaken en duifproof maken van een balkon) even in de schijnwerpers te staan, want verder is het weer een week waarin ze nauwelijks opvallen of aan bod komen. Ze zijn er en ze doen hun ding, maar ze steken nergens bovenuit. Hun badkamer ligt wel op schema, mogelijk is dat een teken dat ze zich vooral focussen op hun werk in Het Blok en al het (on)nodige drama links laten liggen. Maar je zou ze zonder probleem uit de afleveringen kunnen monteren zonder dat je doorhebt dat er een stel ontbreekt. 

Moppenflopper Menno en Mono-toon Jacky laten deze week weer zien hoe zij in de wedstrijd staan: alles wat zij doen is uiterst B E L A N G R I J K, al het ander is eigenlijk overbodige ballast en doet niet ter zake. Moppenflopper gaat al met tegenzin naar de klusbusklus, want: ze kunnen ‘maar’ 1000 euro verdienen en de oplevering van de badkamer kan 5000 euro opleveren, en het moet al helemaal niet zo zijn dat die klusbusklus meer werk oplevert dan het hoogstnoodzakelijke. Maar goed, Moppenflopper is er ter meerdere eer en glorie van zichzelf dus zet hij zijn meest geloofwaardige glimlach op om de klus tot een goed einde te brengen. Vrouwlief Mono-toon doet er ook een poging zich nuttig te maken door... de voegen in de tuin te stofzuigen En ook bij het groepsoverleg laten ze beiden verstek gaan met een kulsmoes van heb ik jou daar. Waar ze dan zoal mee bezig zijn? Kleuren. De kleur van de badkamertegels, de kleur van de voegen, de kleur op de muur in de slaapkamer… Ik zou kunnen zeggen dat het wat kleur brengt in de reeks, maar dan alleen de kleur van braaksel wat ik spontaan voel opkomen als ik die vrome kop van Moppenflopper ook maar al in mijn ooghoek zie

Gregor en Steffie vinden al het andere buiten zichzelf om ook weinig belangrijk, tenzij ze wat olie op het vuur kunnen smijten. Zo begint de Sluwe Spreekstalmeesteres tijdens het groepsoverleg ineens over hoe eerlijk er wordt omgesprongen met het uitbetalen van klushulp door Schone Sonja en Brave Hendrik. Het hoe en waarom is compleet onduidelijk, want zij waren tot aan dat overleg enkel gefocust op hun badkamer met moeilijk geplaatste tegels (zie dat maar eens makkelijk schoon te houden) met een foeilelijk uit een boomstam opgetrokken wastafelblad inclusief uitsteeksels waar je als man toch niet zonder tok langs moet lopen. Zelfs de stapel boetes die de door Steffie zelf uitgezochte en verrotte klusbus heeft opgeleverd doet het koppel vrij weinig; de Spreekstalmeesteres heeft haar handen afgetrokken van die aftandse roestbak want het bezorgt haar alleen maar hoofdpijn. Ehhh, wie kwam er ook alweer op dat sublieme idee om dat ding aan te schaffen? 

Gelukkig lijkt volgende week de badkameroplevering ein-de-lijk een feit te zijn, al vrees ik dat er toch een aantal kluskoppels nat zullen gaan met wat ze opleveren. Het positieve daaraan is wel dat we Daan en Heiko weer in actie kunnen zien. Want dat valt wel op aan deze reeks: we hebben zeven kluskoppels uiteindelijk is één van de juryleden de echte smaakmaker van dit seizoen. Toch weer een kritiekpuntje voor de productie…

Door omstandigheden FP-redactie heeft de plaatsing van deze TV-recensies vertraging opgelopen. De volgende delen zullen in versneld tempo worden geplaatst.

Het Blok 2026 - column door @PeterKelder