Tong's Voetbalverhalen # 304

Afgelopen zaterdag won "mijn" club, N.I.V.O.-Sparta uit Zaltbommel, op het mooiste sportpark van Gelderland, De Watertoren, in de 98ste minuut met 2-1 van DUNO. Een overwinning om van te genieten, en te koesteren voor later. Als de mooie verhalen uit het verleden worden opgerakeld aan de stamtafel in de kantine.

Het was ook nog eens m'n sympathieke overbuurjongen Jonas Schouten (Zoon en kleinzoon van de Ex-FC Den Bosch voorzitters Jan en Jan Hein Schouten) die als verdediger in de dying seconds, het winnende doelpunt wist te maken. Daarom, en omdat de wedstrijd van Antwerp erg speciaal was, deze column in de herhaling.

'Barcelona supporters verlieten 8 maart 2017 massaal het stadion Camp Nou. PSG maakte de 3-1 in de zestiende-finale CL. Barca moest dus nog 3 keer scoren in de laatste 8 minuten. Wat er in die 8 minuten gebeurde werd moderne voetbalgeschiedenis. Wie er bij was kon er later veel over vertellen. 30.000 van de 90.000 niet meer. PSG had Barcelona thuis met 4-0 verslagen. Toch ging Barca door naar de kwartfinale. De 6-1 werd legendarisch. 6-5 over twee wedstrijden.

Vele tv-kijkers waren getuige. Waar niet iedere internationale voetballiefhebber naar heeft gekeken is een wedstrijd in de eerste ronde van de EC-3/UEFA-Cup. Seizoen 1989/1990. Het mirakel van Vitosha zou het later gaan heten. Antwerp FC. de Belgische landskampioen van twee seizoenen geleden en oudste club van het land, had uit gelijk gespeeld tegen de Bulgaren van Vitosha Sofia.

Thuis moest er dus gewonnen worden, of met 0-0 gelijkgespeeld voor een eventueel vervolg. De Antwerpenaren werden weggespeeld en na 88 minuten stond het 1-3. Het had wel 1-4, of 1-5 kunnen staan. Bulgaarse internationals misten kans na kans. Vele supporters verlieten het stadion. De verslaggever, Frank Raes, was al met zijn eindwoorden bezig. De negentigste minuut was aangebroken. Het werd nog 2-3. 'Is voor de statistieken' sprak Frank Raes. Toen Nico Claesen, de Belgische international, in de 92ste minuut de 3-3 maakte begon het al te zinderen.

Er was destijds tijdelijk door de UEFA geen scorebord met tijdsaanwijzing. Niemand had een idee hoe lang nog. Bij de allerlaatste aanval gebeurde het onwaarschijnlijke. Net als bij Barcelona-PSG. In de laatste seconde. 96ste minuut, viel de 4-3. De verslaggever werd gek, de toeschouwers stormden het veld op en een 28-jarige televisiekijker in Nederland zat met open mond te genieten van de euforie. Memorabel, hetgeen het Europese voetbal mooi maakt. Als het grote geld niet regeert. De romantiek de herinnering kleurt.'

tong80