Klotedag voor een hoerenloper

Het was een saaie donderdag geweest. Twee vergaderingen, en een overleg. Theo had het helemaal gehad. Stipt om zes uur ging hij er vandoor. Hij hoopte dat Mia, zijn vrouw, al had gekookt en dat hij de hele avond op de bank kon hangen en zich niet zou hoeven opwinden. Het ging de laatste tijd niet ťcht soepel in hun huishouden, al was dat niet heel bijzonder. Het was vaker voorgekomen dat er strubbelingen waren. En die hadden ze tot nu toe altijd op weten te lossen. Theo had begrip voor veel van haar standpunten, en dat leverde op kritieke momenten meestal voldoende op om zijn stommiteiten te doen vergeten.

Zo was er vorig jaar dat akkefietje met de buurvrouw. Natuurlijk was er niks gebeurd, maar Mia had toch gemeend dat de twee buren een meer dan intieme relatie hadden. "Niet gepast," had ze het genoemd. En dat alleen maar omdat Theo haar rug had ingesmeerd toen ze in de tuin lag te zonnen. Haar man was niet thuis en over de schutting had Theo haar gewaarschuwd voor verbranding.
"Buurvrouw, lig je niet te verbranden?" Theo stak zijn hoofd over de schutting en keek naar het lekkere lijf van zijn buurvrouw.
"Ach buurman," zei ze met een knipoog, "het is niet altijd makkelijk om in de tuin te zonnen als je man weg is."
"Ik begrijp dat. Je hebt het maar zwaar." Theo lachte. "Toch zou ik me even insmeren, als ik jou was. Je rug begint aardig te verkleuren zo."
"Als jij dat nou even wil doen, zou dat helemaal goed zijn. Ik kan mijn eigen rug niet zo goed smeren. En als ik die zachte handen van je zie ... "

Ze maakte haar zin niet af. Theo twijfelde geen moment. Hij deed zo nonchalant als hij kon, en wandelde rustig naar de tuin van zijn buren. Zijn vrouw was boodschappen doen en waarom zou hij zich dit kleine pleziertje ontzeggen? De buurvrouw had de fles zonnebrand al in de hand toen hij het tuinhek door kwam. Verleidelijk ging ze liggen, haar hoofd op haar armen, de benen net te ver gespreid. Theo werd er warm van. Hij masseerde de schouders en rug van zijn buurvrouw, die haar goedkeuring liet blijken door een zacht en wellustig: "hmmm ... " Toen er echt geen zonnemelk meer bij kon, besloot Theo de stoute schoenen aan te trekken. Met zijn vettige handen vol begon hij de kuiten van zijn buurvrouw te masseren. Die liet zich dit maar al te graag welgevallen. Ze spreidde haar benen nog iets verder en zuchtte diep toen zijn vaardige handen haar bovenbenen bereikte. En ja, net op dat moment kwam Mia thuis.

Het was die avond doodstil in huis. Zwijgend aten de echtelieden de maaltijd. Elke keer als Theo begon, kapte Mia het gesprek af.
"Er was niks aan de hand. Je luistert niet eens naar wat ik te zeggen heb." Met alle recht van de wereld reageerde Theo verongelijkt.
"Hoezo? Niks aan de hand? Je zat in de tuin van de buren, met je handen aan de buurvrouw!" Mia was boos, ook al had ze eigenlijk niets gezien.
"Ik smeerde haar rug even in! Dat was het." Theo gokte erop dat ze niet helemaal precies had kunnen zien wat hij aan het doen was op het moment dat ze de tuin in liep. Even nonchalant als hij de tuin in was gelopen, had hij afscheid genomen van de hete buurvrouw. Mia was al naar binnen en Theo wist dat hij iets had uit te leggen.

Na twee weken onmin over dit voorval en twee weken zonder echtelijke seks, had Theo de woorden gesproken die menig conflict uit de wereld had geholpen.
"Ik snap heel goed dat je kwaad bent, lieverd. Het is niet zozeer de handeling zelf, maar het karakter van de daad. En het feit dat de buren konden zien dat ik ... "
Hij hoefde al niet eens verder te gaan met zijn zin. Mia sloot hem weer in de armen. En met de gedachte: "Dat ging makkelijk," bedreef Theo de liefde met zijn echtgenote. In zijn fantasie kwam hij kreunend klaar over zijn ingesmeerde buurvrouw. Iets wat zijn eega natuurlijk niet hoefde te weten.

Sindsdien was het een aantal keer voorgekomen dat Mia hem verdacht van van alles. Ze vertrouwde hem toch niet. Niet helemaal, dus elke keer als er iets was, of leek te zijn, was het devies: geen seks tot hij liet merken dat hij fout zat. Na een incident of tien volgens dit vaste schema, had hij er een beetje genoeg van. De keer dat hij te lang had staan praten met een van de nieuwe caissiŤres bij de buurtsuper en daar voor op zijn kop kreeg van zijn vrouw, besloot hij niet toe te geven. Dat was nu zes of zeven weken geleden. Hij had besloten dat hij twee weken zonder seks wel te doen vond, maar om er voor te zorgen dat hij niet overstag zou gaan omdat hij zin had om te neuken, was hij naar de hoeren gegaan. De eerste keer, het was voor hem ook allemaal nieuw, had hij aan de overkant van de straat geparkeerd.
Blijkbaar was het een beroemde foutparkeerdersplek, want toen hij na krap een half uurtje weer buiten stond, had hij een bon op zijn voorruit.
"Die paar euro kunnen er nog wel bij vandaag," dacht hij met een goed humeur toen hij thuis kwam. In ijzige stilte gebruikte hij met zijn vrouw de maaltijd. En na een uurtje tv sliep hij als een roos, naast zijn echtgenote.

Op een dag als vandaag, de saaie donderdag, fantaseerde hij veel. Over de nieuwe stagiaire, de buurvrouw, en zelfs zijn eigen vrouw. In de auto naar huis begon zijn geslacht te kloppen en even overwoog hij een kleine omweg langs 'zijn' hoertje te maken. Maar omdat hij dan de warme maaltijd zou missen, bedacht hij zich.
"Morgen is er weer een dag." En wie weet, misschien zou hij zijn vrouw, die ook al weken geen seks had gehad, over kunnen halen.
Bij thuiskomst verdween die hoop maar al te snel. Hij rook geen eten en trof Mia aan op de bank. Haar ogen roodomrand. Ze zat te bellen.
"Ik bel je zo terug. Hij komt net binnen." Haar afgebeten toon voorspelde weinig goeds.
"Wat is er aan de hand? Niets ernstigs hoop ik?" Theo zette zijn bezorgde blik op, terwijl hij eigenlijk baalde dat hij niet toch die omweg had gemaakt. Als er iemand dood zou zijn, had hij dat wel gemerkt na zijn beurt.
"Wat er aan de hand is?" Mia kwam bijna schreeuwend op hem af, met een brief in haar hand. "Dit is er aan de hand: mijn man is een vieze gore hoerenloper!" Ze duwde de brief hardhandig in zijn gezicht, en ging weer zitten. Ze huilde met lange uithalen, onderwijl snotterend dat ze hem ging verlaten.
Verbolgen bekeek Theo het document. Het was een afschrift van zijn parkeerboete. Blijkbaar wist Mia dat het de hoerenbuurt betrof.
Theo besloot vol in de aanval te gaan. Als Mia al bij hem zou blijven, zouden ze de komende honderd jaar geen seks hebben. Dus wat zou het hem kosten?
"Je snapt hopelijk wel dat dit niet mijn schuld is? Jij houdt al weken je benen stijf op elkaar! En dat doe je elke keer als ik een seconde te lang naar de bloemiste kijk. Of als ik eventjes een babbeltje maak met een caissiŤre, of als je weer wat stoms verzonnen hebt over mijn niet bestaande liefdesleven."
"Dat je het gore lef hebt om dit op mij te schuiven is nog wel het allerergste! Als je maar weet dat ik zo meteen bij mijn zus ga logeren. Haar advocaat heeft me verteld dat het geen probleem is om op basis hiervan te scheiden. En dat is precies wat ik ga doen!"

Op dat moment ging de bel. Met kwade passen, en met een kleine koffer in de hand, beende Mia weg. De deur sloeg hard.
Theo stond nog stil in de woonkamer. Alsof er niets aan de hand was, wierp hij achteloos de brief in het mandje 'te betalen rekeningen'. Hij ging zitten op de plaats waar Mia had gezeten. Pas op het moment dat hij de warmte van zijn vrouw door de kussens heen voelde, barstte hij in tranen uit.

N.a.v. Hoerenloper wordt gematst door politie - vrijdag 14 december 2007 @ 13:00