Vandaag was de negende dag van Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo. FOK! geeft je iedere avond een overzicht van de prestaties van de Nederlanders, de meest opvallende sportmomenten en de uitslagen van finales.

Het werd voor Nederland weer een succesvolle dag bij het langebaanschaatsen. Femke kok maakte haar favorietenrol waar en won de 500 meter met overmacht. Achter haar won Jutta Leerdam het zilver, de Japanse Miho Takagi pakte het brons.

Een historische prestatie was er vandaag van Johannes Klaebo, hij won met de Noorse ploeg de 4 x 7,5 kilometer estafette in het langlaufen en dat betekende zijn negende gouden medaille, een record. Hij pakte driemaal goud in 2018, tweemaal in 2022 en dit was alweer zijn vierde goud van deze Olympische Winterspelen. Hij verbeterd het record van zijn landgenoten Marit Bjørgen en Bjørn Daehlie (langlaufen) en Ole Einar Bjørndalen (biatlon).

Uitslagen:

Medaillespiegel:

De spanningen tussen Washington en Teheran lopen verder op. Terwijl diplomaten zich opmaken voor cruciaal nucleair overleg in Genève, bereiden de Verenigde Staten zich achter de schermen voor op een grootschalige militaire operatie die weken kan duren.

Volgens bronnen van persbureau Reuters leggen Amerikaanse militairen momenteel de laatste hand aan 'complexe planningen' voor een mogelijke aanval. Hoewel een diplomatieke oplossing nog altijd de voorkeur heeft, lijkt het geduld van president Trump op te raken. "Als we geen deal sluiten, hebben we dit nodig," verklaarde Trump vrijdag, nadat hij de uitzending van een tweede vliegdekschip naar de regio bevestigde.

Aankomende dinsdag ontmoeten diplomaten van beide landen elkaar in het Zwitserse Genève. Onder bemiddeling van Oman zal daar gesproken worden over het Iraanse nucleaire programma. De inzet is hoog:

• De VS eist harde garanties dat Iran nooit een kernwapen kan ontwikkelen.
• Iran zet in op verlichting van de zware economische sancties die het land verstikken.

Onderminister Majid Takht-Ravanchi liet aan de BBC weten dat Iran bereid is tot "diplomatieke compromissen", zoals het verdunnen van verrijkt uranium. Toch waarschuwt Midden-Oosten-correspondent Pepijn Nagtzaam voor te veel optimisme. "De Iraniërs zijn meesters in diplomatiek tijdrekken. Ze hopen op een akkoord dat de druk wegneemt, of dat de Amerikaanse aandacht simpelweg verslapt."

'Gevaarlijk spel'
Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio benadrukte zaterdag dat een Iraans kernwapen een onacceptabele dreiging vormt voor de wereldveiligheid. De militaire opbouw is volgens hem noodzakelijk om de Amerikaanse aanwezigheid in de regio te beschermen. Nagtzaam stelt echter dat dit machtsvertoon ook risico's met zich meebrengt. "Tijdrekken is een gevaarlijk spel onder Trump. Hij lijkt niet huiverig om hard in te grijpen als hij denkt dat de gesprekken een afleidingsmanoeuvre zijn."

Niet alleen in Washington en Teheran wordt met argusogen naar de ontwikkelingen gekeken. Bondgenoten in de regio houden hun hart vast:

• Turkije vreest een massale vluchtelingenstroom.
• Golfstaten zoals Saoedi-Arabië en Qatar maken zich zorgen over de internationale oliehandel en mogelijke Iraanse tegenaanvallen op Amerikaanse bases op hun grondgebied.

Vooralsnog blijft het bij dreigementen en diplomatiek touwtrekken. "Zolang er gepraat wordt, wordt er niet geschoten," besluit Nagtzaam. De resultaten van de gesprekken in Genève volgende week zullen bepalend zijn voor de vraag of de Amerikaanse plannen op de plank blijven liggen of in werking treden.

De vakbonden CNV en FNV uiten felle kritiek op de voorgenomen wijzigingen in de WW door de nieuwe coalitie van D66, VVD en CDA. Volgens de bonden leiden de kortere uitkeringsduur en de tragere opbouw tot grote financiële onzekerheid voor tienduizenden werknemers. Ze spreken van een "onacceptabele achteruitgang".

De nieuwe coalitie wil de maximale duur van de WW-uitkering halveren van twee naar één jaar. Hoewel het kabinet de uitkering in de eerste twee maanden wil verhogen van 75% naar 80% van het laatstverdiende loon om "financiële rust" te bieden bij het zoeken naar werk, wegen de nadelen volgens de bonden veel zwaarder.

Een cruciaal onderdeel van het plan is de halvering van de WW-opbouw. Waar werknemers momenteel in de eerste tien jaar van hun loopbaan één maand WW-recht opbouwen per gewerkt jaar, wordt dit verlaagd naar een halve maand. "Met deze nieuwe regels duurt het maar liefst 24 jaar voordat iemand recht heeft op een volledig jaar WW," aldus de FNV.

Dit raakt volgens de bonden niet alleen jongeren die nog aan hun carrière beginnen, maar ook oudere werknemers die na een lang dienstverband op straat komen te staan.

Uit doorrekeningen van het CNV blijkt dat de plannen ingrijpende gevolgen hebben voor ongeveer 24% van alle WW-gerechtigden. Dit komt neer op circa 50.000 van de 200.000 mensen die jaarlijks in de werkloosheid belanden.

• Maximale WW: Voor inkomens aan de bovenkant van het spectrum kan het verlies oplopen tot ruim €66.000 over een periode van twee jaar.
• Modale inkomens: Ook wie minder verdient, levert fors in. De bonden ramen dit verlies op bedragen tussen de €10.000 en €50.000.

Vicevoorzitter Patrick Fey (CNV) benadrukt dat de WW geen luxe is, maar een noodzakelijke verzekering waar werknemers premie voor betalen. Hij waarschuwt dat mensen door de maatregelen sneller hun eigen vermogen of hun huis moeten "opeten" voordat ze in de bijstand terechtkomen.

"Het verhogen van de uitkering in de eerste twee maanden helpt alleen als je direct een nieuwe baan vindt," stelt Fey. "Maar voor wie langer zoekt, met name ouderen in sectoren waar ontslagen vallen, dreigen grote financiële problemen."

De vakbonden roepen de coalitie op de plannen te heroverwegen, aangezien de WW-premie voor werknemers gelijk blijft terwijl de dekking drastisch wordt ingeperkt.

De Britse rechtbank heeft zware straffen uitgesproken tegen twee mannen die een grootschalige antisemitische aanslag beraamden in Manchester. De daders, die handelden uit ideologische sympathie voor Islamitische Staat (IS), waren van plan het vuur te openen op een mars tegen Jodenhaat.

De hoofdverdachten, de 38-jarige Walid Saadaoui en de 52-jarige Amar Hussein, werden opgepakt terwijl ze probeerden een arsenaal aan wapens te bemachtigen. Hun plan was om met automatische geweren een bloedbad aan te richten onder ongewapende burgers, waaronder kinderen.

De plannen van het duo werden gedwarsboomd door een intensieve operatie van de veiligheidsdiensten. Saadaoui en Hussein verkeerden in de veronderstelling dat zij vier automatische geweren, twee pistolen en ruim 1100 stuks munitie het land in lieten smokkelen. De leverancier bleek echter een undercoveragent te zijn, waardoor de politie kon ingrijpen voordat de wapens de straat op gingen.

Het Openbaar Ministerie stelde tijdens de rechtszaak dat de impact van de beoogde aanslag die van de tragische gebeurtenissen op Bondi Beach vorig jaar had kunnen overtreffen. "Dit had een van de dodelijkste terreuraanslagen ooit op Britse bodem kunnen worden," aldus de aanklager.

De rechter toonde zich onvermurwbaar in het vonnis en wees op de meedogenloze aard van het complot: "Jullie plan was om AK-47's leeg te schieten in een menigte ongewapende mensen. Jullie aanslag had geleid tot de dood van mensen van elke leeftijd, inclusief kinderen."

De straffen weerspiegelen de ernst van de feiten:
* Walid Saadaoui (38): Moet minimaal 37 jaar uitzitten.
* Amar Hussein (52): Moet minimaal 26 jaar uitzitten.
* Broer van Saadaoui: Is veroordeeld tot 6 jaar celstraf omdat hij op de hoogte was van de plannen en deze niet heeft gemeld.

Een 38-jarige man heeft zaterdagavond voor een spoor van vernieling en overlast gezorgd in het centrum van Breda. De man, wiens vaste woonplaats onbekend is, werd uiteindelijk gearresteerd na een reeks misdragingen die varieerden van aanranding tot het bijten van een politiemedewerker.

Rond de klok van 18.45 uur kwamen de eerste meldingen bij de politie binnen. Voorbijgangers maakten melding van een man die verschillende vrouwen betastte, prullenbakken vernielde en verkeersborden omver trok. De politie greep direct in en legde de man een gebiedsverbod op om de rust in de binnenstad te herstellen.

De maatregelen leken echter weinig indruk te maken. Terwijl twee agenten een stukje met de man meeliepen, besloot hij zijn geslachtsdeel te ontbloten en midden op straat te gaan plassen. Dit was voor de agenten de druppel: de man werd ter plaatse aangehouden op verdenking van openbare schennis.

Het wangedrag hield hiermee niet op. Eenmaal in de arrestantenbus besloot de verdachte zijn blaas opnieuw te legen, ditmaal in het voertuig. De politie heeft inmiddels aangifte gedaan van vernieling; de bus is door de vervuiling tijdelijk buiten gebruik en moet door een gespecialiseerd bedrijf worden gereinigd.

De escalatie bereikte een dieptepunt bij aankomst in het cellencomplex. Terwijl de man naar zijn cel werd begeleid, zette hij zijn tanden in de hand van een politiemedewerker. Hoewel de medewerker niet ernstig gewond raakte, is er wel aangifte gedaan van mishandeling.

De verdachte zit nog vast, hij is vandaag uitgebreid verhoord over de reeks incidenten. Er liggen meerdere aangiften tegen hem, waaronder voor vernieling en mishandeling.

Klanten van telecombedrijf Odido willen dat het bedrijf betaalt voor een nieuw paspoort of rijbewijs nadat persoonlijke gegevens van miljoenen klanten afgelopen week lekten na onzorgvuldig optreden van hun eigen personeel. In mails aan de provider schrijven zij dat ze hun huidige identiteitsbewijs niet meer vertrouwen nu hun gegevens mogelijk zijn buitgemaakt. Het gaat om namen, adressen, IBAN-nummers en in sommige gevallen ook paspoortnummers. Sommige klanten willen direct naar het gemeentehuis voor een nieuw document en willen de kosten van vaak enkele tientallen euro's bij Odido neerleggen.

Een van de boze klanten is Matthijs (33) uit Den Bosch, vertelt het AD. Hij werkt in de particuliere beveiliging en heeft een speciale "grijze pas", een verplicht legitimatiebewijs waarvoor een zware screening geldt. In zijn mail aan Odido schrijft hij dat identiteitsfraude voor hem niet alleen een privézaak is, maar ook een direct risico vormt voor zijn baan en bevoegdheden. Als Odido niets doet, zegt hij naar de Autoriteit Persoonsgegevens te stappen. Net als andere klagers krijgt hij niet meer dan een automatische reactie met een verwijzing naar de website.

Op de bijgewerkte informatiepagina over het datalek zet Odido de verwachtingen over een vergoeding flink lager. Volgens het bedrijf geeft een datalek niet automatisch recht op geld. Wie schade wil claimen, moet aantonen dat er echt schade is en dat die direct komt door het datalek. Alleen het feit dát er een lek is, is volgens de AVG niet genoeg voor een geldige claim, stelt Odido. Odido bagatelliseert bovendien het lek door te stellen dat er geen scans of kopieën van paspoorten zijn gestolen, maar alleen paspoortnummers.

Volgens de provider kun je met alleen die nummers geen lening, bankrekening of telefoonabonnement aanvragen en ook geen nieuw identiteitsbewijs regelen. Daarvoor zijn extra controles nodig, zoals een fysiek paspoort of inlog met DigiD. Toch blijft bij veel klanten de angst voor misbruik groot, juist omdat hun persoonlijke gegevens nu bij criminelen kunnen liggen en dergelijke procedures lang niet altijd gevolgd worden. Bij Odido zelf werden ze niet eens gevolgd, want de lek ontstond door phishing. Zij voelen zich onveilig en vinden dat Odido meer moet doen dan waarschuwen en de verantwoordelijkheid bij de klant neerleggen.

Er is ook veel verwarring over wachtwoorden. In het gelekte systeemveld staat de term "password_c", wat klinkt als een wachtwoord. Odido legt uit dat dit geen inlogwachtwoord is voor "Mijn Odido", maar het antwoord op een controlevraag die medewerkers vroeger gebruikten bij telefonische hulp. Toen het bedrijf ontdekte dat deze zogeheten "challenge words" waren gelekt, is die vorm van telefonische verificatie direct geschrapt. De echte inlogwachtwoorden zouden volgens Odido versleuteld zijn opgeslagen en niet zijn uitgelekt.

Opvallend is dat ook oud-klanten waarschuwingen krijgen, zelfs als ze al jaren geen klant meer zijn. Zij vragen zich af waarom Odido hun gegevens nog heeft. Het bedrijf zegt dat het sommige data langer mag en soms moet bewaren. Contactgegevens blijven tot twee jaar na vertrek bewaard, voor het geval iemand in die periode terugkomt. Voor klanten die ooit een toestel op afbetaling hadden, moet het ID-nummer zelfs vijf jaar blijven staan, omdat dat volgens Odido een wettelijke eis is bij leningen.

Wie straks toch slachtoffer wordt van fraude of phishing, merkt dat Odido nog terughoudend is met schuld erkennen. In reacties aan klanten schrijft het bedrijf dat het "vervelend" is dat iemand schade heeft, maar dat er op dit moment geen reden is om te denken dat die schade direct komt door het datalek bij Odido. Cyberjuristen geven aan dat het nog te vroeg is om te zeggen of Odido juridisch aansprakelijk is, maar volgens techadvocaat Menno Weij is het zeker niet uitgesloten dat het zover komt.

Ondertussen adviseert Odido klanten om extra scherp te zijn. Hiermee lijkt Odido zich er nogal gemakkelijk vanaf te willen maken en amper het fatsoen te hebben slachtoffers die zich terecht zorgen maken fatsoenlijk te woord te staan.

Het thuisduel tussen sc Heerenveen en PEC Zwolle leek uit te draaien op een pijnlijke nederlaag voor de Friezen, maar de thuisploeg knokte zich knap terug. Na een vroege 0-2 achterstand draaide Heerenveen de wedstrijd volledig om: 4-2.

PEC Zwolle begon sterk via treffers van Younes Namli, na een fraaie steekpass van Koen Kostons, en Tristan Gooijer. Heerenveen had tijd nodig om in de wedstrijd te komen, maar verkleinde de achterstand via een schuiver van Maxence Rivera.

Kort na rust bracht Lasse Nordas de stand weer in evenwicht. Daarna nam Heerenveen het initiatief over. Een schitterend afstandsschot van Ringo Meerveld betekende de voorsprong, waarna Eser Gürbüz in de slotfase de comeback compleet maakte.

Femke Kok heeft haar status van topfavoriet volledig waargemaakt met een historische olympische titel op de 500 meter. In Milaan reed de Nederlandse naar goud in een olympisch record van 36,49, waarmee ze sneller was dan Jutta Leerdam en Miho Takagi. Kok is daarmee de eerste Nederlandse vrouw die olympisch goud wint op de kortste sprintafstand.

Voor Kok betekende het haar eerste olympische gouden medaille. De regerend wereldkampioen was al twee jaar ongeslagen en had 23 opeenvolgende zeges op de 500 meter achter haar naam staan. Op het grootste podium hield ze die indrukwekkende reeks overtuigend in stand.

In de laatste rit van de dag nam Kok het op tegen titelverdedigster Erin Jackson. Met een opening van 10,18 sloeg Kok direct een klein gat. Op de kruising kwam Jackson nog iets dichterbij, maar in de slotbocht liep Kok opnieuw uit. Die voorsprong hield ze vast tot aan de finish, waar ze 0,66 seconden sneller was dan Leerdam.

Leerdam reed, na haar olympische titel op de 1.000 meter, in 37,15 naar het zilver. Miho Takagi pakte het brons. De derde Nederlandse deelneemster, Anna Boersma, eindigde met 38,01 op de vijftiende plaats. Voor Kok betekende het haar tweede medaille van deze Winterspelen, na het zilver op de 1.000 meter.

Federica Brignone heeft haar tweede olympische titel van deze Winterspelen veroverd. De Italiaanse, die tien maanden na haar zware crash al goud won op de super-G, was nu ook de beste op de reuzenslalom en bekroonde daarmee een opmerkelijke comeback.

Brignone legde de basis voor haar overwinning in de eerste run. Met een voorsprong van 34 honderdsten nam ze de leiding en zette ze de concurrentie onder druk. In de tweede run kwam ze minder sterk voor de dag met de veertiende tijd, maar haar opgebouwde marge bleek uiteindelijk voldoende.

Lang leek een zeldzame uitkomst mogelijk. Sara Hector en Thea Louise Stjernesund noteerden exact dezelfde tijden over beide runs en deelden virtueel de leiding. Brignone voorkwam echter een primeur door in de totaaltijd 62 honderdsten sneller te zijn en zo het goud veilig te stellen. Hector en Stjernesund moesten genoegen nemen met gedeeld zilver.

Voor Mikaela Shiffrin verliep de wedstrijd teleurstellend. De Amerikaanse stond na de eerste run zevende en wist zich niet te verbeteren. Met een elfde plaats bleef ze buiten de top tien, waardoor haar Spelen opnieuw zonder individueel succes dreigen te eindigen.

Feyenoord heeft in de Eredivisie een moeizame zege geboekt op Go Ahead Eagles. Ondanks dat de Rotterdammers het grootste gedeelte van de wedstrijd met een man meer speelden viel het enige doelpunt pas in de blessuretijd, 1-0.

Go Ahead moest al na een kwartier met een man minder verder toen Beaten rood kreeg na een overtreding op Targhalline. Feyenoord was in de eerste helft een aantal keer dicht bij de openingstreffer. Zo trof Ueda de paal en hield doelman De Busser zijn ploeg op de been. Na rust was Moder dicht bij een goal maar hij kopte op de lat.

Lang leek het erop dat Feyenoord zich ging stuklopen op de muur die Go Ahead bijne de hele wedstrijd had opgetrokken maar in de blessuretijd kwam alsnog de bevrijding. Linthorst raakte Tengsted en de daaropvolgende penalty werd raak geschoten door diezelfde Tengsted.

Feyenoord	1 - 0	Go Ahead Eagles
90+2' Tengstedt(pen)
Gele kaart: Hwang, (Feyenoord), Breum,Margaret, Adelgaard, (Go Ahead Eagles)
Rode kaart: , Baeten (15) (Go Ahead Eagles)
Stadion: De Kuip, Rotterdam Toeschouwers: 47.500 Arbiter: Nagtegaal
Opstelling:		Opstelling:
Benda Deijl Watanabe Ahmedhodzic Bos Hadj Moussa Hwang Moder Targhalline (Steijn/18 -Tengstedt/46) Sliti (Borges/63) Ueda (v.d.Elshout/90 5)		De Busser Sampsted Dirksen Kramer Adelgaard Slory (Margaret/59) Meulensteen Breum Linthorst (Sigurdarson/90 3) Suray (Salah Rahmouni/84) Baeten

Johannes Hoesflot Klaebo heeft zich op de Winterspelen van Milaan-Cortina tot de succesvolste atleet aller tijden gekroond. De Noorse langlaufer pakte op de 4x7,5 kilometer estafette zijn negende olympische gouden medaille en schreef daarmee opnieuw geschiedenis.

Noorwegen nam halverwege de wedstrijd al de controle over. Met een voorsprong van tien seconden op Finland begon Klaebo aan de slotetappe. De Noor liet geen twijfel bestaan, hield het tempo hoog en vergrootte de marge richting de finish. In de laatste meters vierde hij zichtbaar het goud met het publiek.

Frankrijk eindigde op 22 seconden als tweede, terwijl Italië het brons veiligstelde. Voor Noorwegen betekende het opnieuw een medaille in een uiterst succesvol toernooi, waarin de ploeg vrijwel constant op het podium stond.

Voor de 29-jarige Klaebo was het zijn vierde gouden medaille van deze Spelen. Eerder won hij al de 20 kilometer skiatlon, de sprint en de 10 kilometer vrije stijl. Daarmee zette de Noor zijn indrukwekkende olympische erelijst verder kracht bij.

Klaebo kan zijn totaal in Milaan-Cortina nog verder uitbreiden. Hij komt later deze Spelen nog in actie op de teamsprint en de 50 kilometer klassieke stijl.

Naast suiker en rum behoren sigaren tot de belangrijkste exportproducten van Cuba. In Havana vindt jaarlijks een festival plaats voor liefhebbers, handelaren en kenners. Dit jaar is het vanwege de economische crisis voor onbepaalde tijd uitgesteld. Het evenement genereerde echter aanzienlijke inkomsten.

Cuba heeft zijn beroemde sigarenfestival uitgesteld vanwege de energiecrisis die door de Verenigde Staten is veroorzaakt. De organisatoren maakten zaterdag bekend dat het festival, dat oorspronkelijk van 24 tot en met 27 februari in het Caribische land zou plaatsvinden, wordt uitgesteld. Een nieuwe datum is nog niet bekendgemaakt. De beslissing is genomen om de "hoogste kwaliteitsnormen, uitmuntendheid en beleving" die het internationale evenement kenmerken, te blijven bieden, aldus tabaksfabrikant Habanos SA, de organisator van het festival.

Het "Festival del Habano" trekt jaarlijks sigarenliefhebbers, handelaren en vakjournalisten van over de hele wereld aan. Het evenement omvat een veiling van sigaren en humidors – bewaarcontainers voor sigaren. Deze veiling brengt jaarlijks enkele miljoenen dollars op; vorig jaar ongeveer 19,5 miljoen dollar (circa 16,5 miljoen euro). Het geld gaat traditioneel naar de gezondheidszorg in het land.

Sigaren zijn het belangrijkste exportproduct van het eiland en de verkoop ervan in het buitenland levert de kwakkelende Cubaanse economie broodnodige inkomsten op.

Na de arrestatie en ontvoering van de Venezolaanse president Nicolás Maduro begin januari, stopten de VS de Venezolaanse olieleveringen aan Cuba. De Amerikaanse president Donald Trump ondertekende ook een presidentieel decreet waarin Amerikaanse importheffingen werden opgelegd aan landen die olie aan Cuba verkopen. De Cubaanse president Miguel Díaz-Canel beschuldigde Trump ervan de economie van het eiland te willen "verstikken".

Internationale luchtvaartmaatschappijen zoals Air Canada hebben vluchten naar Cuba opgeschort vanwege brandstoftekorten op het eiland. Verschillende landen hebben toeristen gewaarschuwd om niet naar het land te reizen, omdat ze daar mogelijk gestrand raken.

Cubaanse vrouw (@Gemini-AI-impressie)

Volgens eigen verklaringen hebben de Israëlische strijdkrachten doelen aangevallen die toebehoren aan de militante islamitische Hezbollah in Zuid-Libanon.

De Israëlische militaire autoriteiten hebben in verschillende gebieden wapendepots en raketwerpers aangevallen die toebehoren aan de door Iran gesteunde sjiitische militie Hezbollah. De aanwezigheid van deze wapens vormt een schending van de wapenstilstandsovereenkomst. Het Israëlische leger heeft geen informatie verstrekt over mogelijke slachtoffers van de luchtaanvallen, met de verklaring dat deze informatie door hen niet onafhankelijk kon worden geverifieerd.

In augustus accepteerde de Libanese regering een Amerikaans plan om Hezbollah, dat aanzienlijke invloed in het land uitoefent, te ontwapenen. De islamisten verzetten zich echter fel tegen het plan en de deadline voor de uitvoering ervan verstreek eind 2025.

Israël beschuldigt de militie ervan dat ze juist hun militaire capaciteiten willen herstellen.

Om de onderzeebootvloot te moderniseren, heeft de Australische premier Albanese een eerste tranche van meer dan twee miljard euro aangekondigd voor de bouw van een nieuwe scheepswerf.

In tegenstelling tot de bestaande dieselonderzeeërs zullen de nieuwe onderzeeërs worden uitgerust met kernreactoren, waardoor ze gedurende langere perioden onder water kunnen blijven. Volgens minister van Defensie Marles zal de nieuwe scheepswerf worden gebouwd nabij Adelaide in het zuiden van het land.

Om de Indo-Pacifische regio te beveiligen, kondigde Australië in 2021 een militair programma aan met de VS en het VK om zijn onderzeeërvloot te moderniseren. Een eerdere overeenkomst met Frankrijk ter waarde van meerdere miljarden dollars werd vervolgens geannuleerd.

Voormalig Amerikaans president Barack Obama heeft zich voor het eerst uitgesproken over een racistische video die door de huidige president Donald Trump is verspreid en waarin hij en zijn vrouw Michelle worden beledigd en voor apen worden uitgemaakt. Obama betreurde het gebrek aan "schaamte" en "fatsoen" in de politiek.

"Er speelt zich een soort klucht af op sociale media en televisie", zei Obama in een interview met YouTuber Brian Tyler Cohen, zonder Trump bij naam te noemen. "Er lijkt helemaal geen schaamte meer te bestaan – zelfs niet bij degenen die altijd geloofden dat het ambt gerespecteerd moest worden. Dat is verdwenen. De meeste Amerikanen zouden zulk gedrag 'zeer verontrustend' vinden."

Obama: Trumps gedrag zal de Republikeinen schaden bij de tussentijdse verkiezingen.

De Democraat betoogde dat dergelijk gedrag de Republikeinen van Trump zou schaden bij de tussentijdse verkiezingen in november. Uiteindelijk zou het antwoord van het Amerikaanse volk komen, zei de Amerikaanse president van 2009 tot 2017.

De bewuste video werd op 5 februari geplaatst op Trumps account op zijn online platform Truth Social. De video toonde vermeend bewijs van manipulatie bij de presidentsverkiezingen van 2020, die Trump verloor van de Democraat Joe Biden.

Aan het einde van de video zijn de lachende hoofden van Michelle en Barack Obama even te zien, geprojecteerd op apenlichamen. Op de door AI-gegenereerde beelden danste de eerste Afro-Amerikaanse president in de Amerikaanse geschiedenis en zijn vrouw als apen in een jungle.

De video wekte grote verontwaardiging op en Trump werd beschuldigd van racisme. Zelfs leden van de eigen partij van de rechtse president bekritiseerden de video scherp. Trumps woordvoerster, Leavitt, noemde het aanvankelijk "geveinsde verontwaardiging" voordat het Witte Huis de video verwijderde en uitlegde dat een medewerker deze "per ongeluk had geplaatst". Trump hield later vol dat hij "alleen het eerste deel had bekeken en niet de hele video", en weigerde zijn excuses aan te bieden.

De trans-atlantische relatie lijkt uit de ijskast te kruipen, maar de prijs voor Amerikaanse vriendschap blijft hoog. Na een sussende speech van de Amerikaanse buitenlandminister Marco Rubio op de Veiligheidsconferentie van München, konden Europese regeringsleiders weer wat geruster ademhalen, maar achter de schermen groeit het besef dat de "oude wereldorde" definitief verleden tijd is.

Waar vicepresident JD Vance vorig jaar in München nog met de botte bijl inhakte op de Europese bondgenoten, koos Rubio zaterdag voor een klassiekere, diplomatieke toon. Hij verwees uitgebreid naar de gedeelde historie en waarden. Toch bleek onder de vriendelijke retoriek de harde lijn van 'Trump 2' nog altijd springlevend.

Rubio verwees uitgebreid naar de historische banden die de Verenigde Staten en Europa al decennia (en eeuwen) met elkaar delen.

• Trans-atlantisch bondgenootschap: Hij benadrukte de waarde van de trans-atlantische band als fundament voor samenwerking.
• Gezamenlijke toekomst: Ondanks de kritiek sprak hij over een "gedeelde toekomst" en gaf hij een handreiking voor verdere samenwerking.
• Veiligheid en Defensie: Rubio onderstreepte het belang van een sterke defensie en het gezamenlijk optrekken in een "onrustige en harde wereld" om de stabiliteit te waarborgen.
• Bondgenootschap in de nieuwe wereldorde: Hij gaf aan dat de VS bij voorkeur hun "Europese vrienden" aan hun zijde hebben bij het vormgeven van een nieuwe wereldorde.
• Wederzijdse bescherming: Rubio probeerde de angst weg te nemen dat de VS de NAVO zouden verlaten of bondgenoten niet zouden beschermen. Hij liet doorschemeren dat de Amerikaanse steun voor Artikel 5 (een aanval op één is een aanval op allen) fundamenteel blijft.

In zijn toespraak in München gebruikte minister Rubio iconen uit de Europese cultuur om te benadrukken dat de band tussen de VS en Europa veel dieper gaat dan alleen politiek of economie. Hij schetste een beeld van een gezamenlijke "westerse beschaving" waar de Amerikanen zich onlosmakelijk mee verbonden voelen.

• The Beatles & The Rolling Stones: Rubio noemde deze bands als voorbeelden van de culturele kruisbestuiving die de trans-atlantische relatie heeft gevormd. Hij stelde dat de Amerikaanse muziek en cultuur ondenkbaar zouden zijn zonder de invloed van de Britse "Invasion", wat symbool staat voor hoe onze samenlevingen elkaar voortdurend vernieuwen.
• William Shakespeare: Hij gebruikte Shakespeare om te refereren aan de intellectuele en literaire wortels van de westerse wereld. Voor Rubio is de taal en de wijsheid van Shakespeare een gemeenschappelijk erfgoed dat zowel in Londen als in Washington wordt gekoesterd en dat de basis legt voor onze manier van denken over macht en moraal.
• Amsterdam: De stad Amsterdam werd door hem genoemd als een historisch symbool van handel, vrijheid en de "geest van creatie". Hij verwees naar de tijd waarin schepen vanuit steden als Amsterdam de oceanen overstaken en daarmee de basis legden voor de moderne wereld. Het diende als voorbeeld van de Europese kracht die hij graag hersteld ziet.

Rubio omschreef de relatie tussen de VS en Europa  in één krachtige quote: "Onze huizen mogen dan op het westelijk halfrond staan, wij Amerikanen zullen altijd een kind van Europa blijven."

Maar ondanks de warmere toon herhaalde Rubio ook de pijnpunten die de relatie vorig jaar tot een dieptepunt brachten en uitte hij felle kritiek op de koers van de huidige Europese beleidsmakers.

•  Economische "Zelfmoord" door Klimaatbeleid: Rubio stelde dat de Europese focus op strenge klimaatdoelen en de   energietransitie de industrie kapotmaakt. Hij noemde dit beleid een vorm van economische zelfmoord die Europa zwak   maakt ten opzichte van China en de VS.
• De "Gevaren" van Massamigratie: Net als vicepresident Vance vorig jaar, was Rubio meedogenloos over het Europese migratiebeleid. Hij stelde dat "ongereguleerde massamigratie" de sociale samenhang en de veiligheid van Europese steden ondermijnt en de stabiliteit van het continent in gevaar brengt. De term "massa-immigratie" ligt in Europa uiterst gevoelig vanwege de associatie met radicaal-rechtse retoriek. 
• Sociale Zekerheid versus Defensie: Hij gaf de Europeanen een veeg uit de pan over hun begrotingen. Volgens Rubio hebben Europese landen te lang gekozen voor een gulle verzorgingsstaat (sociale zekerheid) ten koste van hun eigen defensie. Hij was duidelijk: de tijd dat de Amerikaanse belastingbetaler voor de veiligheid van Europa betaalt terwijl Europa zelf niet investeert, is voorbij.
• Gebrek aan Realisme: Hij verweet sommige Europese leiders een "naïeve" blik op de wereldorde. Hij stelde dat Europa te lang heeft vertrouwd op internationale regels en verdragen, terwijl de wereld volgens hem een harde plek is geworden waar alleen macht en militaire kracht tellen.
• Ontwrichting van de Samenleving: Hij suggereerde dat Europa door haar interne beleid (op het gebied van migratie en cultuur) haar eigen identiteit en kracht verliest, wat de samenwerking met de VS bemoeilijkt omdat de partners "niet meer op één lijn zitten."

Rubio hield Europa een spiegel voor. Zijn boodschap was: "We houden van jullie cultuur, maar we hebben weinig op met jullie huidige politieke keuzes."

De reacties vanuit de EU zijn een mix van opluchting en realisme. Commissievoorzitter Ursula von der Leyen toonde zich "zeer gerustgesteld", terwijl de Nederlandse demissionair minister Van Weel (Buitenlandse Zaken) spreekt van een herwonnen vertrouwen.

Toch waarschuwt EU-correspondent Kysia Hekster voor te veel optimisme. Volgens haar is de boodschap van Washington glashelder: "De VS bouwen aan een nieuwe wereldorde. Ze doen dat het liefst met Europa, maar als het moet zonder. De samenwerking vindt plaats op Amerikaanse voorwaarden: minder klimaatambitie, hardere aanpak van migratie en massale investeringen in defensie ten koste van de verzorgingsstaat."

Minister Van Weel ziet de stroeve verstandhouding van het afgelopen jaar paradoxaal genoeg als een zegen. De eerdere "donderpreek" van Vance fungeerde als een noodzakelijke wake-upcall. Europa is sindsdien gedwongen om sneller werk te maken van de eigen defensie en energie-onafhankelijkheid.

Hoewel Van Weel benadrukt dat hij de Amerikanen op "fundamenteel niveau" vertrouwt — inclusief de NAVO-garanties — is de conclusie in Brussel unaniem: de vriendschap is niet langer vanzelfsprekend. Europa moet leren op eigen benen te staan om een gelijkwaardige partner te blijven in de nieuwe wereldorde van de 21e eeuw.

Marco Rubio - Munich Security Conference in Munich, Germany, February 14, 2026 (@U.S. Department of State)

De NAVO blijkt lachwekkend slecht voorbereid op moderne oorlogsvoering met drones. Dat kwam pijnlijk naar voren tijdens een grote oefening in Estland in mei vorig jaar, waarover zakenkrant The Wall Street Journal schrijft. Verschillende betrokkenen vertellen dat een commandant na afloop maar één conclusie had: "We are fucked."

De oefening, met de naam Hedgehog 2025, draaide om een gesimuleerde droneoorlog. Meer dan 16.000 militairen uit twaalf NAVO-landen deden mee. Ook sloot een groep Oekraïense drone-specialisten aan, van wie een deel direct uit de loopgraven kwam. Hun ervaring met het huidige front bracht een harde realiteit naar de oefening.

In een scenario probeerde een troepenmacht van enkele duizenden militairen een aanval uit te voeren. Ze trokken op zoals in een klassiek gevecht en hielden nauwelijks rekening met drones die elk stukje terrein in beeld brengen. Soldaten liepen zonder camouflage rond en bleven zichtbaar vanuit de lucht. Dat werd fataal: "Alles werd vernietigd", zegt een deelnemer. De eenheid werd stap voor stap uitgeschakeld.

De Oekraïners zetten tijdens de oefening hun digitale "Delta"-systeem in. Dat systeem verzamelt live gegevens van het slagveld, verwerkt die met kunstmatige intelligentie en wijst automatisch doelwitten aan. Het systeem deelt die informatie direct met verschillende eenheden en commando’s. Daardoor kunnen zij binnen enkele minuten, of nog sneller, zien waar een doel staat, dit delen met andere teams en het vervolgens uitschakelen.

Met die aanpak wist een Oekraïens team van nog geen tien mensen in een halve dag zeventien pantservoertuigen uit te schakelen. Daarnaast voerden zij dertig andere aanvallen uit op wat zij als waardevolle doelen zagen. De NAVO-eenheden hadden daar geen antwoord op. Een commandant vertelt dat zijn troepen nergens veilig waren voor de drones en dat de uitkomst "verschrikkelijk" was. Na verloop van tijd konden ze niet meer vechten, en geen enkel droneteam werd uitgeschakeld.

De uitkomst van Hedgehog 2025 werkte als een harde wake-upcall voor het bondgenootschap. De oefening liet zien hoe zichtbaar elke beweging op het slagveld nu is en hoe belangrijk snelle en brede informatie-uitwisseling is. Vooral de koppeling tussen verschillende commando’s en eenheden schiet nog tekort. Tegelijk werd duidelijk dat de NAVO veel kan opsteken van de manier waarop Oekraïne drones, data en artillerie met elkaar verbindt.

Toch spreekt de Estse kolonel Arbo Probal, hoofd van het droneprogramma van het Estse leger, van een geslaagde oefening. Volgens hem was het doel om deelnemers te dwingen anders te denken en kritisch te kijken naar hun eigen methodes. "Een van de doelstellingen was de deelnemers te doen nadenken en kritisch te maken over zichzelf en hoe ze de zaken aanpakken. Vanuit dat perspectief is de missie geslaagd."

Michael Jordans basketbalschoenen uit de NBA Finals van 1998 zijn bij een veiling in New York verkocht voor 2,2 miljoen dollar. Het gaat om een zwart-rood paar Air Jordan 13s dat hij droeg in Game 2 van zijn laatste kampioensreeks met de Chicago Bulls. Daarmee zijn het nu de duurste sneakers die ooit op een veiling zijn verkocht. Het vorige record stond op 1,47 miljoen dollar voor een paar Nike Air Ships die Jordan eerder in zijn loopbaan droeg.

De verkoop vond plaats bij Sotheby’s, in wat verzamelaars "Jordan Year" noemen, een verwijzing naar zijn shirtnummer 23. De status van Jordan in de verzamelwereld groeit al een tijd. In januari werkte Air Jordan ook samen met Sotheby’s voor de verkoop van 13 paar retro-sneakers ter ere van rapper The Notorious B.I.G. Al die paren gingen ver boven de geschatte opbrengst van 5.000 dollar per stuk, waarbij het duurste paar meer dan 32.000 dollar opleverde.

De nu verkochte schoenen komen uit de legendarische "Last Dance"-periode, het seizoen 1997-1998 dat later is vastgelegd in de populaire ESPN- en Netflix-docu. Jordans afscheidstocht met de Bulls eindigde in de Finals tegen de Utah Jazz, een serie van zes wedstrijden die volgens kijkcijfers het meest bekeken NBA-eindtoernooi ooit werd. Zijn Game 1-shirt uit diezelfde finale leverde vorig jaar al 10,1 miljoen dollar op en werd daarmee het duurste stuk gedragen sportmemorabilia ooit.

De Air Jordan 13s werden gedragen in Game 2 in Salt Lake City, een wedstrijd die de Bulls met 93-88 wonnen nadat ze Game 1 hadden verloren. Jordan maakte 37 punten en de schoenen gelden als het laatste paar zwart-rode Air Jordan 13s dat hij ooit in een officiële NBA-wedstrijd droeg. Na afloop van de wedstrijd signeerde hij de schoenen en gaf hij ze aan de ballenjongen in de uitkleedkamer, iets wat hij volgens Sotheby’s vaker deed.

Brahm Wachter, het hoofd streetwear en moderne verzamelobjecten bij Sotheby’s, noemt gedragen spullen van Jordan "de meest gewilde items op de markt", met een extra premium voor stukken uit het Last Dance-seizoen. De veiling, met de naam "Victoriam", draaide volledig om gedragen sportartikelen van grote namen uit verschillende sporten.

Naast de record-sneakers gingen er nog meer opvallende stukken onder de hamer. Een Bulls-shirt dat Jordan in 1998 droeg bracht 508.000 dollar op. Een paar Air Jordan 1s uit 1985, ook gedragen in een wedstrijd, wisselde van eigenaar voor 127.000 dollar. Een warming-upshirt van Kobe Bryant van de Los Angeles Lakers leverde ruim 406.000 dollar op, terwijl een shirt dat Pelé droeg bij zijn debuut voor de New York Cosmos in 1975 meer dan 177.000 dollar waard bleek. De recordverkoop van Jordans Finals-schoenen onderstreept opnieuw hoe groot zijn invloed blijft, op het basketbal én op de verzamelmarkt.

De sneakers in kwestie (Foto: Sotheby's)

Een Zuid-Afrikaanse vrouw vertelt hoe Jeffrey Epstein haar in 2002 vanuit Kaapstad naar zijn privé-eiland in het Caribisch gebied en zijn ranch in New Mexico liet brengen. Juliette Bryant was toen 20 jaar, eerstejaars student en hoopte op een carrière als model. Haar familie had het financieel zwaar en ze dacht dat een ontmoeting met de rijke Amerikaan haar leven zou verbeteren. Ze ontmoette Epstein in een restaurant in Kaapstad, waar hij aan tafel zat met Bill Clinton, die in Zuid-Afrika was voor een officiële reis over aids, samen met acteurs Kevin Spacey en Chris Tucker. Drie weken later zat ze in het vliegtuig naar New York, haar eerste reis buiten Zuid-Afrika.

Kort na aankomst in New York kreeg Juliette te horen dat ze zou doorreizen naar het Caribisch gebied. Een chauffeur bracht haar naar een klein vliegveld in New Jersey, waar een privéjet klaarstond. Aan boord zaten Epstein en de vrouwen die haar in Kaapstad hadden benaderd. Tijdens de vlucht naar zijn eiland begon Epstein haar direct seksueel aan te vallen. Hij wenkte haar naar de stoel naast hem en begon haar tussen haar benen te betasten zodra het toestel was opgestegen. Juliette zegt dat ze in paniek raakte en vreesde dat haar familie haar nooit meer zou zien. De vrouwen die haar hadden geronseld zouden volgens haar hebben gelachen terwijl dit gebeurde. Op het eiland raakte Juliette haar paspoort kwijt aan Epsteins personeel en voelde ze zich volledig opgesloten.
 
Ze zegt dat ontsnappen onmogelijk was: het eiland lag afgelegen, ze moest er per helikopter naartoe en ze kon niet wegzwemmen. Volgens haar verkrachtte Epstein haar herhaaldelijk. Ze zag hem vooral bij het ontbijt, de lunch en het avondeten, waarna ze vaak naar zijn kamer moest komen. Buiten die momenten om bracht ze veel tijd alleen door, bij het zwembad of met boeken. In de keuken vond ze wegwerpcamera’s, waarmee ze foto’s maakte van haar verblijf: vrolijke beelden met andere jonge vrouwen, maar ook eenzame scènes die haar isolement lieten zien.
 
Uit e-mails uit de vrijgegeven Epstein-dossiers blijkt dat Juliette vermoedelijk niet het enige jonge slachtoffer was dat vanuit Kaapstad werd gevlogen. Onbenoemde vrouwelijke passagiers reisden volgens vluchtgegevens van Kaapstad naar Londen, Atlanta en New York, in ieder geval tot eind 2018. Juliette zegt dat zij zelf niet naar andere mannen werd verhandeld, maar dat Epstein haar persoonlijk bleef misbruiken. Later vloog ze ook naar zijn huizen in New York, Palm Beach, Parijs en New Mexico. Daar zag ze vrouwen en minderjarige meisjes uit landen als Brazilië, Roemenië, Frankrijk en Spanje.

Juliette beschrijft haar situatie als een vorm van onzichtbare gevangenschap. Ze zegt dat Epstein haar geest net zo sterk in zijn greep had als haar lichaam. Lange tijd vertelde ze niemand wat er was gebeurd, zelfs haar familie niet. Pas na zijn dood durfde ze haar verhaal te delen. Toch blijft Epstein overal in haar leven opduiken. Ze zegt dat zijn gezicht constant opduikt op sociale media en in het nieuws, wat haar soms letterlijk misselijk maakt. Het gevoel dat hij haar in de gaten hield, bleef jarenlang bestaan.
 
De recente, omstreden publicatie van nieuwe Epstein-documenten door het Amerikaanse ministerie van Justitie bracht haar opnieuw in de schijnwerpers. Door gebrekkige weglakking kwamen de namen van veel kwetsbare slachtoffers in de openbaarheid. Ook e-mails van Juliette aan Epstein verschenen volledig leesbaar. In die berichten lijkt ze hem in 2008 te steunen rond zijn rechtszaak, en blijkt dat ze tot 2017 contact met hem hield. Ze zegt nu dat ze die e-mails vaak stuurde als ze had gedronken of tijdens emotionele inzinkingen, omdat ze het gevoel had dat hij haar nog steeds volgde.

Volgens Juliette leidt dat tot onbegrip bij buitenstaanders. Mensen vragen zich af waarom ze jarenlang contact hield met de man die haar zo veel kwaad had gedaan. Zij noemt dat het bewijs van hoe sterk zijn macht over haar geest was. Ze zegt dat ze niets te verbergen heeft, maar dat de publicatie van haar e-mails haar opnieuw pijn doet en haar herstel bemoeilijkt. Terwijl ze probeert haar leven opnieuw op te bouwen, probeert ze tegelijk te begrijpen hoe groot en diep het misbruiknetwerk van Epstein was, waarin zij zich jaren vastgezet voelde door wat zij zelf "onzichtbare handboeien" noemt.

Een Thaise vader en moeder hebben het brein van hun dochtertje laten invriezen, in de hoop dat ze in de verre toekomst weer tot leven kan komen. De tweejarige Matheryn "Einz" Naovaratpong overleed in januari 2015 aan een zeldzame en zeer agressieve vorm van hersenkanker. Ze was net twee geworden toen artsen de diagnose stelden. In de maanden daarna onderging ze tien operaties, twaalf chemokuren en twintig bestralingen, maar niets kon de ziekte stoppen.

In de laatste fase van haar leven lag Einz vrijwel alleen nog in één kamer aan een infuus, terwijl haar ouders, Sahatorn en Nareerat, moesten accepteren dat hun dochtertje het niet zou redden. Kort voor haar derde verjaardag stierf ze thuis, omringd door familie. De ouders, beiden medisch ingenieur, hadden toen al besloten haar hoofd en brein cryogeen te laten invriezen. Daarmee is Einz het jongste persoon ter wereld waarvan de hersenen op deze manier zijn bewaard, in de hoop dat toekomstige wetenschap haar ooit een nieuw lichaam kan geven.

Het brein van Einz ligt nu opgeslagen bij het cryonisch instituut Alcor in de Amerikaanse staat Arizona, bij een temperatuur van min 196 graden Celsius. Direct na het vaststellen van haar overlijden koelde een speciaal team uit de VS haar lichaam snel af en verving het bloed door antivriesvloeistoffen, zodat bevriezing mogelijk was met zo min mogelijk schade aan het weefsel. In Arizona verwijderden specialisten vervolgens haar brein, dat daar nu in vloeibare stikstof ligt opgeslagen.

De keuze van het gezin is vastgelegd in de documentaire "Hope Frozen" uit 2019, gemaakt door regisseur Pailin Wedel. Daarin vertelt vader Sahatorn hoe hij als boeddhist worstelde met het idee, maar zich tegelijk vastklampte aan de kleine kans die hij zag in de wetenschap. Hij wijst erop dat al hun kinderen door ivf zijn verwekt, en dat technologie voor hen dus al eerder het verschil maakte tussen leven en geen leven. De ouders willen later zelf ook worden ingevroren, al beseffen ze dat de kans klein is dat ze hun dochter ooit nog terugzien. Toch houden ze vast aan die hoop, terwijl ze nog steeds rouwen en zeggen dat ze elke dag aan haar denken.

Noord-Korea kan na de dood van Kim Jong-un worden opgeschud door een harde machtsstrijd binnen de familie. Volgens een oud-topman van de Zuid-Koreaanse inlichtingendienst lijkt Kim zijn jonge dochter Kim Ju-ae naar voren te schuiven als opvolger, maar zou zijn machtige zus Kim Yo Jong die rol zelf willen opeisen. Daarmee dreigt een intern gevecht aan de top van een toch al gesloten en gewelddadig regime.

De macht in Noord-Korea ging tot nu toe telkens van vader op zoon: eerst van Kim Il-sung naar Kim Jong-il en daarna naar de huidige leider Kim Jong-un. De laatste jaren trad zijn zus Kim Yo Jong steeds vaker op de voorgrond. Zij gold lang als de voor de hand liggende opvolger. Toch neemt Kim Jong-un sinds enige tijd opvallend vaak zijn dochter Kim Ju-ae mee naar belangrijke publieke evenementen. De Zuid-Koreaanse inlichtingendienst meldde donderdag dat Kim zijn dochter voorbereidt om het regime later over te nemen.

Kim Yo Jong, naar schatting 38 jaar oud, heeft nu al veel invloed in Pyongyang. Ze is plaatsvervangend directeur van de afdeling Propaganda en Voorlichting en zit in de Staatszakencommissie, het orgaan dat het beleid van het land bepaalt. Binnen de Noord-Koreaanse top zou zij veel respect genieten. Dat voedt de vermoedens dat zij zelf de hoogste positie ambieert zodra haar broer verdwijnt.

Rah Jong-yil, oud-ambassadeur van Zuid-Korea in het Verenigd Koninkrijk en voormalig plaatsvervangend directeur van de Zuid-Koreaanse inlichtingendienst, waarschuwt daarom voor een bikkelhard gevecht om de macht. In gesprek met The Telegraph zegt hij dat Kim Yo Jong de kans zal grijpen als zij denkt dat zij leider kan worden. Volgens hem is een strijd tussen tante en nicht goed mogelijk zodra Kim Jong-un overlijdt. Hij stelt dat Kim Yo Jong geen reden zal zien om haar eigen politieke plannen te laten varen.

De geschiedenis van de Kim-familie laat zien hoe ver zij willen gaan om hun positie te beschermen. In 2017 werd Kim Jong-nam, de vervreemde halfbroer van Kim Jong-un, op het vliegveld van Kuala Lumpur om het leven gebracht. Twee vrouwen smeerden daar het zenuwgas VX in zijn gezicht, waarna hij stierf. De Verenigde Staten wezen later Noord-Korea aan als verantwoordelijke voor de aanslag, die wereldwijd voor verontwaardiging zorgde.

Ook binnen de directe kring rond Kim Jong-un vielen slachtoffers. In 2013 maakte het regime bekend dat zijn oom Chang Song-thaek was geëxecuteerd wegens "daden van verraad". Chang, die na de dood van Kim Jong-il een belangrijke rol speelde en zijn neef begeleidde in de machtsoverdracht, zou tijdens een militair proces hebben bekend dat hij probeerde de staat omver te werpen. Het lot van deze familieleden laat volgens Rah Jong-yil zien hoe gevaarlijk de positie van zowel Kim Ju-ae als Kim Yo Jong kan worden als er een strijd ontstaat over de opvolging.

Duitse bobsleester Lisa Buckwitz betaalt haar weg naar de Winterspelen met een opvallende bijverdienste. De 31-jarige olympisch kampioene opende in 2024 een OnlyFans-account en haalt daar nu genoeg geld uit om haar carrière op topniveau vol te houden. Zij won in 2018 olympisch goud en werd in 2024 samen met toenmalige remster Vanessa Mark wereldkampioen, maar dat leverde haar geen zekere financiële basis op.

Buckwitz zegt dat een volledig bobsleeseizoen haar rond de 50.000 euro kost. Sponsoren dekken dat bedrag volgens haar al een tijd niet meer. Materiaal, reizen, personeel en trainingsstages worden elk jaar duurder. Ze vindt het wrang dat ze als topsporter niet simpelweg fulltime met haar sport bezig kan zijn, maar daarnaast creatieve manieren moet zoeken om de rekening te betalen.

Met OnlyFans lukte dat wel. Haar account telt inmiddels meer dan 52.500 volgers. Fans betalen ongeveer 21 euro per maand en krijgen foto’s te zien waarop Buckwitz bijvoorbeeld in haar bobsleepak of in bikini poseert. Ze benadrukt dat ze niet naakt gaat voor de camera. Toch levert de pagina haar genoeg op om haar team, voorbereiding en wedstrijden richting Milaan-Cortina te bekostigen. Zelf noemt ze het "het beste wat me had kunnen overkomen". Een snelle rekensom (52.500 x 21 euro) leert ons dat ze zo'n 1,1 miljoen euro per maand verdient op het platform. Kun je nagaan wat ze zonder gender-pay-gap zou kunnen verdienen.

Dankzij dat extra geld staat Buckwitz deze winter weer aan de start op de Spelen in Milaan-Cortina. Ze begint in de monobob en komt daarna ook uit in de tweemansbob, samen met remster Neele Schuten (26). Ze zegt dat haar sportieve palmares op zichzelf niet genoeg aandacht en inkomsten brengt: volgens haar zijn mensen "niet geïnteresseerd in Lisa Buckwitz alleen omdat ze een gouden medaille won", en dwingt de realiteit haar om meer te laten zien van zichzelf.

OnlyFans is sowieso actiever in de sportwereld. Tennisser Nick Kyrgios en schaatser Bart Swings zijn er ook actief, al leggen zij uit dat ze het platform vooral gebruiken om fans een inkijk te geven in hun trainingen en dagelijks leven, niet om pikante beelden te posten. Swings zegt dat de samenwerking hem helpt om betere video’s te maken en zo zijn achterban te laten meekijken achter de schermen.

Voor Buckwitz speelde haar eerdere mediaoptreden ook een rol. In 2022 stond ze in de Duitse Playboy, wat haar bekendheid buiten de bobsleescene sterk vergrootte en OnlyFans volgens haar extra interessant maakte. Die Playboy-lijn krijgt nu een vervolg bij haar vroegere remster Vanessa Mark. Mark, ook 29 en in 2024 samen met Buckwitz wereldkampioen, prijkt namelijk op de cover van de maarteditie van Playboy.

Mark doet dat samen met ijshockeyspeelster Franziska Feldmeier (27). Met de shoot willen ze laten zien dat een gespierd sportlichaam net zo vrouwelijk en mooi kan zijn als een slanker figuur. Mark zegt het triest te vinden dat jonge meisjes zich afvragen of ze wel "vrouwelijk genoeg" ogen als ze serieus sporten, terwijl mannelijke atleten nooit met zulke opmerkingen te maken krijgen. Zij en Feldmeier kregen zelf vaak scheldwoorden te horen en werden geregeld "mannelijke vrouwen" genoemd.

Vanessa Mark mist de Winterspelen zelf door een knieblessure. Playboy kiest wel vaker voor sporters op de cover. Onlangs deed ook schaatsster Joy Beune mee aan een fotoshoot. Haar editie verkocht zo goed dat de uitgever een herdruk liet maken. Beune zegt dat ze kritiek had verwacht, maar vooral positieve reacties kreeg en dat mensen haar keuze "ontzettend stoer" noemen.

Een confettikanon heeft zaterdagmiddag voor een zware explosie gezorgd tijdens het carnaval in Val de Bagnes, in het dorp Le Châble in het Zwitserse kanton Wallis. Het luchtcompressor-systeem van het kanon klapte uit elkaar op een praalwagen midden in de stoet. Volgens de politie raakten elf mensen gewond. Eén slachtoffer is er ernstig aan toe en is per helikopter overgebracht naar het universitair ziekenhuis CHUV in Lausanne.

De hulpdiensten rukten massaal uit na de knal. Vier ambulances, drie helikopters en een mobiel spoedteam gingen naar de plek van het ongeluk. Een deel van de gewonden kon na behandeling al naar huis, meldt de politie zondagochtend. Over de toestand van de zwaarst gewonde patiënt zijn verder geen details bekendgemaakt.

Het incident gebeurde rond 15.00 uur ter hoogte van de apotheek in Le Châble, langs de route van de carnavalsoptocht. Een aanwezige getuige zegt dat hij een "enorme knal" hoorde. "We dachten eerst dat het vuurwerk was, maar het was veel sterker. Het galmde door de hele vallei", vertelt hij aan de Zwitserse omroep RTS. De feeststoet kwam na de explosie abrupt tot stilstand.

De politie gaat er voorlopig van uit dat de luchtcompressor van het confettikanon de oorzaak is van de explosie, maar de precieze reden is nog onduidelijk. Het Openbaar Ministerie heeft een onderzoek gestart. De betrokken praalwagen en de tractor die ervoor stond, zijn afgezet met lint voor technisch onderzoek. Specialisten moeten nu uitzoeken wat er precies is misgegaan en of er sprake is van een technisch defect, fout gebruik of een ander probleem.

De praalwagen behoort toe aan een lokale jeugdvereniging. Die wil voorlopig geen reactie geven. Ook de carnavalsorganisatie houdt de lippen stijf op elkaar en verwijst naar de burgemeester van de gemeente. Die liet kort na het ongeluk weten eerst overleg te willen met de kantonnale politie, die het onderzoek uitvoert in opdracht van het Openbaar Ministerie, voordat hij publiek iets zegt.

Lesbische, homoseksuele en biseksuele organisaties uit meerdere landen stappen uit de klassieke LHBT-beweging. Zij vinden dat grote LHBTQ+-clubs te veel bezig zijn met genderidentiteit en transgender-ideologie, en te weinig met problemen die specifiek homo- en biseksuele mensen raken. Daarom hebben ze een nieuw internationaal netwerk opgericht: LGB International, dat zich richt op de rechten van mensen die (ook) op hetzelfde geslacht vallen.

Volgens de initiatiefnemers doet de oude beweging haar oorspronkelijke werk niet meer. Ze wijzen erop dat homoseksualiteit in 64 landen nog steeds strafbaar is, dat veel staten huwelijken of partnerschappen tussen mensen van hetzelfde geslacht niet erkennen en dat discriminatie van homo’s en lesbiennes hardnekkig blijft. Toch, zeggen zij, richten grote LGBTQ+-organisaties zich vooral op genderideologie en minder op deze concrete problemen.

Frederick Schminke, de voorzitter van LGB International, stelt dat de clubs die ooit homoseksuelen vertegenwoordigden nu "volledig gewijd zijn aan genderidentiteitsideologie". Volgens hem raken de rechten van mensen die op hetzelfde geslacht vallen steeds verder op de achtergrond, terwijl "traditionele LGBTQ+-organisaties zich tegen elke vorm van logica hebben ingegraven". De nieuwe organisatie ziet zichzelf daarom als een bewuste breuk met die koers.

LGB International verenigt groepen uit 18 landen, waaronder Taiwan, Australië, Bulgarije en de Verenigde Staten. Het initiatief volgt het voorbeeld van de Britse LGB Alliance, die in 2019 ontstond. Op X kondigde de organisatie haar komst aan met de woorden: "Dit is een onafhankelijkheidsverklaring. Vanaf vandaag hebben lesbische, homoseksuele en biseksuele mensen een nieuwe wereldwijde organisatie."

In Canada is de LGB Alliance Canada opnieuw gelanceerd in het kader van dit internationale netwerk. Vanuit die hoek klinkt felle kritiek op organisaties zoals Egale Canada. Zij zouden politieke en financiële middelen vooral steken in genderidentiteitsactivisme, in plaats van eerst de rechten en veiligheid van homo’s en lesbiennes te verdedigen.

De woordvoerders van LGB International waarschuwen dat het herdefiniëren van de begrippen "man" en "vrouw" de wettelijke bescherming op basis van biologisch geslacht ondergraaft. Dit zou het lastiger maken om specifieke rechten voor vrouwen en voor homo- en lesbische mensen vast te leggen. Ook, zeggen zij, zorgt het voor spanning en vijandigheid wanneer gays en lesbiennes eigen ruimtes en ontmoetingsplekken willen behouden.

Bev Jackson, mede-oprichter van de Britse LGB Alliance, zegt dat de nieuwe beweging jongeren die op hetzelfde geslacht vallen een uitweg biedt. Volgens haar ervaren veel van hen druk om zich als "trans" te identificeren en medische of chirurgische ingrepen te ondergaan die zij later niet meer kunnen terugdraaien. LGB International zegt die jongeren een ander, meer kritisch perspectief te willen geven.

Voormalige leiders van de International Lesbian and Gay Association reageren positief op de lancering van LGB International. Zij noemen het initiatief een noodzakelijke correctie om rechten op basis van biologisch geslacht beter te beschermen. Daarmee groeit een openlijke scheiding binnen wat lange tijd als één LHBT-beweging naar buiten trad.

 
LGB Alliance

Een biologiedocent op een katholieke meisjesschool in New Orleans is opgepakt op verdenking van seks met een leerlinge en het sturen van expliciete berichten. Het gaat om de 29-jarige Teddi Page, die sinds augustus 2025 lesgaf op de Academy of the Sacred Heart. Volgens de politie begon zij rond die tijd een intieme relatie met een toen 17-jarige leerlinge van de school. Vanaf 17 jaar ben je in die staat 'seksueel volwassen'.

Uit een politieverklaring blijkt dat de leerling een "vonk" voelde toen Page zich in de klas voorstelde. Daarna zouden de twee ongeveer zes maanden lang expliciete berichten en naaktfoto's met elkaar hebben uitgewisseld. In november zouden ze seks hebben gehad in het appartement van Page en in de auto van de leerlinge. De scholiere was toen inmiddels 18 jaar.

De moeder van de leerling merkte in die periode dat haar dochter anders begon te doen. Ze kreeg snel een kort lontje en trok zich tijdens familiefeestdagen terug om via videogesprekken met iemand te praten. Dat wekte argwaan bij de moeder, die vervolgens een oude telefoon van haar dochter gebruikte. Op dat toestel waren nog accounts ingelogd, waardoor ze toegang kreeg tot de sociale media van haar dochter.

Daar trof ze berichten en foto's aan waarop haar dochter en de docente samen naakt en zoenend te zien zouden zijn. De moeder stapte met dit materiaal naar de schoolleiding. Page werd daarop direct ontslagen en onder begeleiding van het schoolterrein verwijderd. De politie vroeg vervolgens een arrestatiebevel aan voor seks tussen een docent en een leerling.

In de Amerikaanse staat Louisiana is seksueel contact tussen een onderwijsmedewerker en een leerling strafbaar als de leerling jonger dan 20 jaar is, de medewerker meer dan vier jaar ouder is en werkt op de school van de leerling. De wet geldt ook voor seksuele aanrakingen en andere "onzedelijke" handelingen, zowel fysiek als online. Dat de leerlinge de legale leeftijd had bereikt doet er daarbij niet toe.

Online mengde een vermeende familielid van Page zich in de discussie. Die stelde op sociale media dat de docent "volledig verkeerd is neergezet". Volgens haar gaat het om een "voor een prijs genomineerde docent, geliefd bij haar leerlingen". Ze zegt dat Page samen dronk met een 18-jarige leerling die "aan het flirten was en Teddi zoende", maar ontkent dat er seks is geweest. "De situatie is volledig verkeerd voorgesteld. Ze verdient het niet om als pedofiel of zedendelinquent weggezet te worden", schreef ze.

De schooldirecteur, Gretchen Zibilich Kane, liet in een verklaring weten dat de Academy of the Sacred Heart de melding meteen serieus nam. "Toen onze school op de hoogte werd gebracht van een recente zorg over een van onze medewerkers, hebben we de zaak zeer serieus genomen en direct onze veiligheidsprotocollen gevolgd", stelde zij. De school benadrukte dat alle medewerkers voor hun aanstelling een achtergrondonderzoek ondergaan en referenties moeten aanleveren.

Teddi Page

Een 39-jarige man uit de Haarlemmermeer heeft van de rechtbank een taakstraf van 240 uur gekregen voor het veroorzaken van een dodelijk ongeluk in het centrum van Amsterdam. Ook mag hij een half jaar niet rijden. Bij het ongeluk kwam een 42-jarige vrouw uit Amsterdam om het leven. Zij stak op dat moment te voet over op een zebrapad.

Het ongeluk gebeurde op 15 januari vorig jaar op de Nieuwezijds Voorburgwal. De man reed in zijn bedrijfsbus tegen de rijrichting in over een fietspad. Daarna sloeg hij af via een zebrapad. Op dat moment reed hij de vrouw aan. Ze raakte zo zwaar gewond dat ze ter plekke overleed.

De bestuurder zei bij de rechtbank dat hij de vrouw niet had gezien. Volgens de rechters klopt dat niet. Vanuit zijn hoge zitplaats in de bestelbus had hij juist goed zicht op de weg. De rechtbank stelt dat het slachtoffer ongeveer 20 seconden zichtbaar moet zijn geweest. De man nam bewust de beslissing om tegen het verkeer in te rijden en over het zebrapad af te slaan. Juist dan had hij extra goed moeten opletten.

De rechters vinden dat de man dat niet deed. In het vonnis staat dat hij "aanmerkelijk onvoorzichtig, onoplettend en onachtzaam" reed. De rechtbank rekent het hem zwaar aan dat hij verkeersregels negeerde op een drukke plek in de stad, en dat hij toch doorreed terwijl hij wist dat hij daar niet mocht rijden.

Het Openbaar Ministerie had een taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van een jaar geëist. De advocaat van de man vroeg om vrijspraak of een volledig voorwaardelijke taakstraf. Volgens de verdediging ging het om een kort moment van niet opletten, zonder bewuste roekeloosheid. Daar ging de rechtbank niet in mee.

Bij het bepalen van de straf keek de rechtbank ook naar de persoonlijke situatie van de man. Hij heeft geen strafblad en is kostwinner voor zijn gezin. Hij werkt als timmerman en zegt zijn rijbewijs nodig te hebben om zijn werk te kunnen doen. Daarom legt de rechtbank een rijontzegging van een jaar op, maar daarvan is 6 maanden voorwaardelijk. Die voorwaardelijke periode geldt twee jaar lang. Als hij in die tijd weer matig of gevaarlijk rijdt, kan hij dat deel alsnog kwijtraken.

In de uitspraak benadrukt de rechtbank dat er in dit soort zaken "alleen maar verliezers" zijn. De partner en twee zussen van het slachtoffer kampen met groot verdriet en hun leven is volgens de rechtbank "ernstig ontwricht". Tegelijk ziet de rechtbank dat de verdachte het ongeluk niet heeft gewild, maar dat zijn fout wel onomkeerbare gevolgen heeft gehad voor de nabestaanden en voor zijn eigen leven.

Mogge!  

De afgelopen nacht was het behoorlijk koud. Mij was het eigenlijk véél te koud, want de minima lagen in het oosten rond de -8 en dat is toch echt wel iets té veel van het goede. In Zeeland echter bleef het zoals gebruikelijk deze winter rond of zelfs iets boven het vriespunt.

De dag begon nog aardig met wat vriendelijke wolkenvelden en af en toe de zon erbij. In de loop van de ochtend wordt de bewolking steeds dikker en de veelbesproken sneeuw arriveert rond een uur of 3 in Zeeland. Waarschijnlijk begint deze eerst als lichte regen, en pas als de actieve neerslag arriveert gaat het sneeuwen. 

In het midden des lands zal het rond een uur of 5 gaan sneeuwen en hoe noordelijker hoe later uiteraard. Uiteindelijk sneeuwt het overal en valt er zo'n 3 tot 5 cm. Dit kan wat meer, maar ook nog steeds wat minder worden. Het zuidwesten- en westen lijken op dit moment de minste sneeuw te krijgen, aangezien de intensiteit daar wat lager lijkt te liggen dan elders. De bodemwarmte speelt ook nog mee en zeker in de grote steden blijft de temperatuur waarschijnlijk wel iets boven 0. 

In de rest van het land blijft de sneeuw wat makkelijker liggen. Uiteraard is er kans op gladde wegen en dergelijke. Echt gevaarlijke omstandigheden verwacht ik echter niet.

De wind is daarbij eerst zuidelijk, maar in de loop van de avond draait deze in het zuidwesten al naar het zuidwesten toe en dan weet je al hoe laat het is. De (bescheiden) sneeuwlaag zal daar dan ook vrij snel gaan verdwijnen. 

In het het binnenland en zeker het noorden blijft het nog lange tijd sneeuwen en het is ook maar de vraag of de koude lucht daar uberhaubt wel verdreven gaat worden. Het lijkt erop dat dat niet of heel moeizaam gaat gebeuren en dan kan het daar morgen wederom een fraai winters plaatje op gaan leveren. 

Tegen die tijd is het in het zuidwesten al een graad of 7 boven het vriespunt, in het midden van het land een graad of 5 en in het noordoosten onder voorbehoud tussen de 0 en +2 graden. 

Verder volgen er morgenmiddag dan een aantal buien die gepaard kunnen gaan met hagel en in het binnenland wat natte sneeuw. Onweer is trouwens ook mogelijk. De wind komt uit het westen tot zuidwesten en is matig tot (vrij) krachtig 4 tot 6 Bft. 

Later in de week koelt het toch weer af helaas.  

De prijs voor het opladen van een elektrische auto wordt steeds lastiger te overzien. Waar je bij benzine in één oogopslag ziet wat een liter kost, hangt de rekening bij een publieke laadpaal af van de aanbieder, de laadpas, de duur van de sessie en soms zelfs het tijdstip van de dag. Elektrische rijders krijgen te maken met starttarieven, toeslagen per laadsessie, blokkeertarieven als de auto te lang blijft staan en wisselende stroomprijzen. Daardoor weet je vaak pas achteraf wat je echt hebt betaald.

Het verschil tussen laadpassen kan flink oplopen. Bij een openbare paal van Vattenfall in Noord-Brabant of Limburg betaal je met een Vattenfall-pas 0,326 euro per kilowattuur, zonder extra kosten. Een sessie van 50 kilowattuur kost dan 16,28 euro. Gebruik je bij dezelfde paal een pas van Shell Recharge, dan betaal je 0,55 euro per kilowattuur plus 0,39 euro starttarief. Dezelfde 50 kilowattuur komt dan uit op 27,89 euro. Dat is bijna 12 euro verschil, alleen door een andere pas te gebruiken.
 
Belangenclubs zien de wildgroei aan tarieven met zorg. De Vereniging Elektrische Rijders spreekt van een gebrek aan duidelijkheid: bij veel palen is het niet helder welke pas of app het voordeligst is, en de wirwar aan abonnementen en toeslagen maakt vergelijken lastig. Hoogleraar Maarten Steinbuch van de TU Eindhoven waarschuwt dat dit de overstap naar elektrisch rijden kan remmen. Volgens hem moet de transparantie omhoog en zouden grote prijsverschillen en onduidelijke toeslagen niet mogen.
 
Toch blijft elektrisch rijden in veel gevallen goedkoper dan benzine. De ANWB berekende dat automobilisten vorig jaar gemiddeld 0,48 euro per kilowattuur betaalden bij openbare, langzame laders. Een benzineauto kost rond de 10 cent per kilometer, terwijl moderne elektrische auto’s 5 tot 7 kilometer op 1 kilowattuur halen. Met de gemiddeld prijs is dat omgerekend tussen de 6,8 cent en 9,6 cent. Zelfs met af en toe een dure laadsessie ben je meestal voordeliger uit, ook doordat een elektrische auto minder onderhoud vraagt. De ANWB, de Vereniging Elektrische Rijders en Steinbuch pleiten voor strengere regels, meer prijsinzicht bij de paal en mogelijk een wettelijk maximumtarief.

(Afbeelding: Grok AI / FOK.nl)

Het Amerikaanse ministerie van Justitie heeft Harvard University aangeklaagd omdat de universiteit volgens de overheid belangrijke toelatingsgegevens achterhoudt. Die gegevens zijn nodig voor een onderzoek naar mogelijke discriminatie op basis van ras bij de selectie van studenten. De zaak is aangespannen bij een federale rechtbank in Massachusetts en richt zich specifiek op de manier waarop Harvard meewerkt aan een lopend onderzoek van de overheid.

De stap is de nieuwste episode in het conflict tussen Harvard en de regering-Trump. Eerder probeerde het Witte Huis al alle federale financiering voor de universiteit stop te zetten vanwege de manier waarop Harvard internationale studenten voorrang gaf bij het inschrijven en vanwege de manier waarop de universiteit met protesten op de campus omging. Rechters legden beide acties stil. De regering is echter in hoger beroep gegaan tegen de uitspraak die een bevriezing van 2,2 miljard dollar aan onderzoeksgeld tegenhield.
 
In de nieuwe aanklacht stelt het ministerie dat Harvard "niet meewerkt aan een federaal onderzoek". Volgens de overheid heeft de universiteit het aanleveren van documenten vertraagd en geweigerd om stukken te overhandigen over individuele toelatingsbeslissingen. Het ministerie zegt dat Harvard daarmee een voorwaarde heeft geschonden die verbonden is aan de federale financiële steun die de universiteit ontvangt.
 
Justitie wil onder meer inzage in individuele toelatingsdata, toelatingsbeleid en interne communicatie over ras, etniciteit, diversiteit, gelijkheid en inclusie, en over de organisatie Students for Fair Admissions. In een brief vroeg het ministerie Harvard eerder al om te verklaren dat de universiteit "ras niet gebruikt als factor bij toelatingsbeslissingen" en ook niet bij het toekennen van beurzen, financiële steun of andere voordelen aan (aanstaande) studenten. Daarbij vroeg Justitie om alle onderliggende documenten die dit moeten onderbouwen.

Harvard leverde daarop wel honderden documenten aan, maar volgens het ministerie ging het vooral om samengevoegde statistieken. De universiteit zou geen gedetailleerde gegevens per individuele aanvrager hebben verstrekt, zoals testresultaten, cijfers, nevenactiviteiten, essays en beslissingen. Ook gevraagde e-mails en andere correspondentie over ras, etniciteit en discriminerend diversiteitsbeleid zouden ontbreken.
 
Minister van Justitie Pamela Bondi kiest in haar publieke reactie voor harde taal. Zij zegt dat het ministerie onder president Trump "meer eist van de onderwijsinstellingen van dit land" en stelt dat "Harvard heeft nagelaten de data te geven die wij nodig hebben om te waarborgen dat de toelating vrij is van elke vorm van discriminatie". Volgens haar zal de regering blijven vechten "om verdienste boven DEI te zetten in heel Amerika". Met DEI wordt beleid rond diversiteit, gelijkheid en inclusie bedoeld, ook wel 'positieve discriminatie' genoemd.
 
Opvallend is dat het ministerie in de dagvaarding benadrukt dat het Harvard in deze zaak niet formeel beschuldigt van discriminatie. De Amerikaanse overheid vordert geen schadevergoeding en eist ook niet dat de federale financiering direct wordt ingetrokken. De rechtszaak moet de universiteit dwingen om de gevraagde documenten alsnog te overhandigen en om zich in de toekomst volledig te voegen naar informatieverzoeken onder de federale antidiscriminatiewetgeving, waaronder Title VI.

Steeds meer mensen in immigratiedetentie geven hun zaak op en vertrekken vrijwillig uit de Verenigde Staten. In 2025 eindigde 28% van alle afgeronde uitzettingszaken van gedetineerden in vrijwillig vertrek, het hoogste aandeel ooit in de beschikbare rechtbankcijfers. In december liep dat zelfs op tot 38%. Deze cijfers gaan alleen over mensen die een zitting kregen bij een immigratierechter; versnelde procedures zonder zitting vallen er niet onder.

Advocaten en hulporganisaties zien hoe de verscherpte aanpak van de regering-Trump en de groeiende detentiepopulatie mensen murw maakt. In januari zaten ongeveer 73.000 mensen vast in ICE-detentie, een recordaantal. Veel mensen verliezen na maanden zonder perspectief de moed en kiezen voor vertrek, zelfs als ze ooit dachten een sterke zaak te hebben.

De kans op vrijlating op borg voor mensen in immigratiedetentie is sowieso snel gekrompen. In 2024 viel 59% van de beslissingen over borg gunstig uit voor gedetineerden, in 2025 was dat nog 30%. De regering-Trump past veel vaker verplichte detentie toe op mensen die illegaal het land binnenkwamen, ook als zij niet bij de grens zijn opgepakt. Daarmee verliezen rechters in veel gevallen de mogelijkheid om borg toe te kennen. Een federale rechter in Californië zette daar in december vraagtekens bij en noemde de brede inzet van verplichte detentie onwettig, maar de hoogste immigratierechter liet andere rechters weten dat deze uitspraak niet bindend is.

De dalende kansen in de rechtbank werken door in de hoofden van de mensen in detentie. Asielzoekers worden daar hard door geraakt. Volgens cijfers van de immigratierechtbanken, geanalyseerd door de Transactional Records Access Clearinghouse, zakte het percentage toegewezen asielaanvragen van meer dan de helft per maand tussen 2022 en 2024 naar 29% in december 2025. Tegelijk probeert DHS in veel zaken asielzoekers naar derde landen te laten sturen, wat procedures afbreekt of versnelt. Advocaat Christopher Kinnison, al vijftien jaar actief in Louisiana, zegt dat veel cliënten denken dat hun kans om te winnen veel kleiner is dan vroeger, zelfs als ze een reële vrees voor vervolging hebben.

Die sfeer van uitzichtloosheid bepaalt ook de keuze van anderen, zoals een vrouw die alleen met haar initialen U.G. wil worden genoemd. Zij zat 13 maanden vast en voelde op een gegeven moment opluchting toen de rechter uiteindelijk uitzetting beval. Ze overwoog zelfs haar advocaten te vragen vrijwillig vertrek aan te vragen, omdat ze het niet meer aankon. Ze zegt dat ze iedere dag dacht: ik zit hier omdat ik blijf vechten; als ik teken, ben ik binnen drie dagen weg. Zelfs als ze gelijk zou krijgen, vreesde ze dat DHS in beroep zou gaan en haar nog langer vast zou houden of haar naar een ander land dan Mexico zou sturen.

Een voormalige leraar van een katholieke meisjesschool in het Britse Plymouth is veroordeeld tot drie jaar en negen maanden cel voor seksueel misbruik van twee leerlingen. Het gaat om de 54-jarige Anthony Redmond uit Fort Austin Avenue, die in de jaren 2000 als aardrijkskundeleraar werkte op de Notre Dame Catholic School. Een jury bevond hem unaniem schuldig aan meerdere zedendelicten.

Redmond ontkende acht aanklachten, waaronder vijf gevallen van misbruik van een vertrouwenspositie door seksuele handelingen met één meisje onder de 18, twee soortgelijke feiten met een tweede meisje en één geval van onzedelijk gedrag met een kind in een hotel. Volgens de rechtbank vonden de misdrijven plaats op verschillende plekken: bij hem thuis, op het schoolterrein, in een hotel en nog een andere locatie. De jury hoorde dat hij met beide slachtoffers geslachtsgemeenschap had. Verder verrichtte hij orale seks met één meisje in een kast op school en drong hij zijn tweede slachtoffer met zijn vingers binnen in de personeelskamer.
 
Een van de slachtoffers verklaarde in de rechtszaal dat Redmond haar "gebruikt en waardeloos" liet voelen. De rechtbank hoorde dat hij de maagdelijkheid van beide meisjes afnam. De aanklager, Kelly Scrivener, wees erop dat Redmond destijds eind twintig was, ongeveer twee keer zo oud als zijn slachtoffers. In een rapport voorafgaand aan de strafzitting had Redmond verwezen naar een "andere cultuur" in die tijd, maar de aanklager reageerde daar scherp op en zei dat wat hij deed toen óók illegaal was. De rapporteur stelde bovendien vast dat Redmond zijn gedrag bagatelliseerde en de schuld bij de slachtoffers legde.
 
In een slachtofferverklaring noemde een van de vrouwen hem een "sick and twisted" man. Ze schreef dat hij misbruik maakte van haar jonge leeftijd en haar goedgelovigheid, en zijn rol als leraar gebruikte "om mij te groomen en te vernederen voor zijn eigen seksuele bevrediging". Ze zei dat ze op haar 16e nooit haar maagdelijkheid had mogen verliezen aan een man van zijn leeftijd, zeker niet iemand die een vertrouwenspositie had. Ze benadrukte dat zijn aanhoudende ontkenningen haar dwongen alles opnieuw te beleven en liet weten dat ze bij hem geen spoor van berouw ziet.

Dezelfde vrouw, inmiddels moeder, sprak via een videoverbinding over de blijvende schade en zei dat die "een leven lang" zal duren. Ze vertelde hoe Redmond haar uitkoos, met haar flirtte, in haar oor fluisterde als niemand keek, haar meenam naar McDonald's in de pauze en haar lange blikken gaf zodat zij zich bijzonder voelde. Volgens haar speelde hij met haar onschuld, kwetsbaarheid en lichaam. Hij zou haar hebben lastiggevallen met vragen of hij haar maagdelijkheid had afgenomen, omdat dat voor hem belangrijk was. Toen ze 15 was nam hij haar mee naar een hotel, maar wachtte tot haar 16e verjaardag om "te doen wat hij echt wilde", omdat de wet 16 als grens stelt. Zelf zei ze dat een paar weken verschil voor hem misschien uitmaakte, maar dat de schade blijvend is.
 
Het slachtoffer beschreef hem als "aardrijkskundeleraar, pianist, katholiek rolmodel" en noemde dat allemaal een dekmantel voor zijn "walgelijke bedoelingen" die zij moest ondergaan. Ze zei boos te zijn dat hij in een meisjesschool de ruimte kreeg om zich zo te gedragen en hekelde ook de school en collega’s, die volgens haar wegkeken. In haar meest kwetsbare jaren was er volgens haar niemand op school die haar echt beschermde. Ze vertelde dat Redmond na afloop nog contact zocht om zichzelf in te dekken en haar te blijven manipuleren zodat ze zou zwijgen. Ze noemde zichzelf zijn "perfecte slachtoffer" omdat ze lange tijd niets zei, maar gaf aan dat het verzwijgen van wat hij deed nooit goed voelde.

De advocaat van Redmond, Ali Rafati, wees erop dat zijn cliënt nu 54 is, getrouwd is, twee kinderen heeft en geen eerdere veroordelingen op zijn naam heeft. Hij verwees naar meerdere positieve referenties van familie, vrienden, buren en mensen met wie Redmond professioneel had samengewerkt. Rafati benadrukte dat de feiten zo’n twintig jaar geleden plaatsvonden en noemde ze "historisch" en gebonden aan de situatie op die school. Hij herhaalde Redmonds stelling dat het om "een andere generatie, een andere tijd" ging, waarin de wetgeving over dit soort feiten net was ingevoerd. Ook haalde hij een brief aan van een van Redmonds kinderen, dat hem omschreef als een "voorbeeldige vader". Volgens Rafati heeft Redmond al zware gevolgen ondervonden: publiekelijke vernedering, verlies van zijn loopbaan, zijn professionele status en zijn plaats in de gemeenschap.
 
Rechter Robert Linford legde uiteindelijk een celstraf op van drie jaar en negen maanden. Redmond moet daarvan de helft uitzitten voordat hij in aanmerking komt voor vrijlating onder voorwaarden. Daarnaast kreeg hij een contactverbod met beide slachtoffers voor een periode van 20 jaar. Hij wordt opgenomen in het register voor zedendelinquenten en mag door een besluit van de barring service niet meer werken in functies waarbij hij in contact komt met jongeren.

Anthony Redmond

Meer dan de helft van de Nederlanders herkent zich in onderdelen van MAGA van de Amerikaanse president Donald Trump. Dat blijkt uit onderzoek van instituut Clingendael onder 4297 mensen. Vooral kiezers van PVV, FvD, JA21 en BBB sluiten aan bij deze ideeën, maar ook een deel van de VVD-aanhang voelt zich ermee verwant. De onderzoekers spreken van een duidelijke weerklank van het Amerikaanse gedachtegoed in Nederland.

Een deel van de ondervraagden maakt zich zorgen over wat zij zien als een bedreiging van de "westerse beschaving". 54 procent zegt dat deze beschaving in gevaar is, waarbij mensen zelf mochten bepalen wat zij onder dat begrip verstaan. In dezelfde lijn is veel kritiek op migratie en op progressieve ideeën. Bijna de helft van de Nederlanders is het bovendien eens met Trumps uitspraak dat er "shithole countries" zijn: landen waarvan mensen volgens hen niet in staat zijn tot goed bestuur.

Kiezers van PVV, FvD, JA21 en BBB uiten de sterkste zorgen over de toekomst van de westerse beschaving. VVD-stemmers delen dit gevoel geregeld, maar minder fel. CDA-kiezers zijn intern verdeeld en vormen geen duidelijk blok. Aan de andere kant van het spectrum staan D66- en GroenLinks-PvdA-kiezers: zij ervaren deze bedreiging het minst en de meesten nemen afstand van de MAGA-retoriek.

Clingendael beschrijft MAGA, dat staat voor Make America Great Again, als een verzamelnaam voor verschillende stromingen die elk een eigen invulling geven aan het woord "great". Christelijk nationalisme legt de nadruk op een terugkeer naar een diep christelijk Amerika. De alt-right-stroming schaart mensen die de liberale rechtsstaat radicaal afwijzen. Daar omheen zitten nog andere lijnen, zoals tech-libertarisme en wantrouwen tegen instituties, maar ook familiewaarden, respect voor autoriteit, patriottisme en vrije meningsuiting. Ongeveer 20 procent van de Nederlandse respondenten zou blij zijn met een Europese variant, een project "Make Europe Great Again" in dezelfde stijl als MAGA.

Sommige losse onderdelen van deze ideologie krijgen wel steun van een grotere groep. Het idee dat er landen zijn waar mensen "niet in staat zijn tot goed bestuur" vindt bijvoorbeeld brede weerklank: 46 procent van de Nederlanders onderschrijft deze stelling. Dat sluit aan bij de eerder genoemde steun voor Trumps uitspraak over "shithole countries". Clingendael wijst erop dat zulke standpunten dus veel verder reiken dan de harde kern van MAGA-aanhangers.

Het onderzoek laat weinig grote verschillen zien tussen mannen en vrouwen of tussen leeftijdsgroepen in hoe gevoelig mensen zijn voor MAGA-ideeën. Een opvallende uitzondering zijn jonge vrouwen tussen de 18 en 34 jaar. Zij wijzen MAGA in opvallend grote mate af en tonen weinig ontvankelijkheid voor MAGA-standpunten. Jonge mannen in dezelfde leeftijdsgroep vallen hier juist niet uit de toon: hun steun voor MAGA ligt ongeveer op hetzelfde niveau als bij oudere mannen en vrouwen.