Beste burgemeester, heren politici,

Gezien het kennelijk plots gewijzigde standpunt van de burgemeester van Hellevoetsluis dat mij vanavond vlak voor de uitzending van Stand.nl via de media moest bereiken, dwingt u mij min of meer tot het schrijven van deze reactie, en da's jammer, u had mijn telefoonnummer..... toch?

Een reactie op uw standpunt langs dezelfde weg lijkt dan vanzelfsprekend, vandaar.

Deze verklaring richt ik aan hen die de burgemeester (al dan niet dwingend) hebben geadviseerd om tot een andere conclusie te komen dan op het moment van aanvragen van mijn ID-kaart, en daag u uit om een woordvoerder aan te wijzen.

Reden dat ik me rechtstreeks tot u richt is het simpele feit dat we dan die arme burgemeester weer rustig aan zijn normale werk kunnen laten gaan, hij heeft het erg druk en doet het prima, we zijn hier in Hellevoetsluis heel tevreden over zijn functioneren

Ik werd door zijn medewerkers op ieder moment dat er sprake was van persoonlijk contact, op voortreffelijke wijze geholpen, ondanks de mogelijk "iets afwijkende" persoonlijke verfraaiing van mijn uiterlijk, op dat specifieke moment.

Het geld dat de Burgemeester de Gemeente Hellevoetsluis kost, wordt het beste besteed als hij zijn werk blijft doen zoals altijd.

Het feit dat ik er op de bewuste ochtend voor heb gekozen, even voor ik de fotograaf binnenliep, om die specifieke verfraaiing in mijn gezicht aan te brengen staat volkomen los van alle informatie die u daarna hebt verzameld, en nog verder vandaan bij eventuele conclusies die u meent op basis van die informatie te kunnen trekken.

Laten we dit feit voor het gemak, en ter voorkoming van communicatieproblemen aan uw kant, even voorzien van een feitnummer, ik stel 42 voor.

De burgemeester handelt hier immers uit uw naam, naar uw beleid, en u uit naam van alle Nederlanders.

We kunnen hier voorkomen dat de burgemeester verder onnodig wordt belast met het voeren van het woord over deze ene specifieke afgifte van deze ID-kaart, en wel om twee redenen:

1. Hij heeft uw beleid naar mijn volle tevredenheid uitgevoerd.

2. Hij had geen enkele mogelijkheid om tot een andere beslissing te komen, dan het aanvragen van de ID-kaart, op de door mij gevraagde wijze, gezien de aanwezige noodzakelijke aangetoonde levensbeschouwelijke reden die zich verzet tegen het onbedekt laten van mijn hoofd.

Omdat gelukkig geen enkele ambtenaar in staat is om van achter zijn balie in mijn hoofd te kijken, kan hij op geen enkele manier beginnen om zelfs maar een afweging te maken, of hij zal gaan proberen om mijn uitspraken in twijfel te trekken, omdat hij nergens een sluitend antwoord op de vragen in zijn achterhoofd gaat krijgen, aangezien er nog geen richtlijn bestaat hoe een levensovertuiging te toetsen, noch aan de hand waarvan.

Helder, verder dus.

Het aantonen van die levensbeschouwelijke reden kan ik als aanvrager maar op één manier doen, namelijk door tegenover de ambtenaar achter de balie, te vertellen dat het bedekken van mijn hoofd met een hoofddeksel om een levensbeschouwelijk reden gebeurt.

De ambtenaar kan vervolgens helemaal niets anders met die informatie doen, behalve die ter kennisgeving aannemen, en op basis daarvan tot de conclusie komen dat ik heb aangetoond dat het bedekken van mijn hoofd inderdaad gebeurd om de reden die ik hem net mondeling gaf.
Ondanks de feiten, eerder hierboven vastgesteld onder nummer 42.

Op geen enkele manier (Art 1 grondwet) kan hij zijn beoordeling over mijn levensbeschouwelijke redenen laten meewegen in het traject dat hij moet volgen om tot een besluit te komen, op basis van de gegeven informatie.

Hij handelt immers bij iedere aanvraag zonder aanziens des persoons, en strikt op basis van het beleid dat u daarvoor namens ons, de burger, heeft gemaakt.

Er is sprake van een paar verschillende dingen die nu kennelijk per abuis zijn samengevoegd, dus gaan we om verdere communicatieproblemen aan uw zijde te voorkomen de dingen even stuk voor stuk duidelijk benoemen, al ware het maar om er samen zeker van te zijn dat we vanaf hier wel over dezelfde zaken spreken.

Er is kennelijk sprake van een misverstand door de verfraaiing van mijn persoonlijk uiterlijk in één noemer onder te brengen met de door mij voldoende aangetoonde levensbeschouwelijke reden die zich verzette tegen het maken van de pasfoto met onbedekt hoofd, conform uw fotomatrix 2006 BZK. (Joker-combinatie)

Door die twee aspecten te combineren als één probleem ontstaat een vertekend beeld, en NU is het moment voor volstrekte openheid en duidelijkheid:

42. Duidelijk.

1. De verfraaiing van mijn persoonlijk uiterlijk door middel van schmink kunnen we beter niet ter sprake brengen, u zult ons als burger nimmer horen vragen om make-up te (laten) verbieden, noch om te komen met een tekst die een werkbare definitie oplevert, op basis waarvan een gemeenteambtenaar de grens tussen make-up en schmink per geval zou moeten gaan bepalen. We kunnen stellen dat dit geen reëel scenario lijkt.

2. Het lijkt me dat we hier en nu samen kunnen vaststellen dat er binnen het huidige pakket van maatregelen, nadrukkelijk geen enkele beperking is opgelegd aan Nederlanders die ons belet om:

A - ons persoonlijk uiterlijk te verfraaien op iedere manier die ons op dat moment wenselijk lijkt, om welke reden dan ook, zonder enige verplichting in welke vorm dan ook om daarover te moeten verklaren, laat staan dat de gekozen manier van verfraaiing op welke manier dan ook kan worden beoordeeld door de ambtenaar die daar naar eer en geweten, beëdigd of op gelofte, met volle overtuiging, 100% vakkennis, en 200% inzet, .... en dus naar beste kunnen zit te proberen uit te voeren, ... wat U hem heeft opgedragen.

Dat zou namelijk in strijd zijn met Art 1 grondwet, de laatste keer dat ik keek was ie nog van kracht.

B. - ons hoofd bedekt te houden op de foto van onze ID-kaarten, zolang we een levensbeschouwelijke reden kunnen geven (slechts door die uit te spreken) tegen de ambtenaar die daar beëdigd of op gelofte, met volle overtuiging, 100% vakkennis, en 200% inzet, .... en dus naar beste kunnen, ... zit te proberen uit te voeren, ... wat U hem heeft opgedragen.

In de eerste plaats is er mijn levensbeschouwelijke overtuiging die me ervan weerhoud me met onbedekt hoofd te laten fotograferen.

In de tweede plaats is er de ambtenaar die daar naar eer en geweten, beëdigd of op gelofte, met volle overtuiging, 100% vakkennis, en 200% inzet, .... en dus naar beste kunnen zit te proberen uit te voeren, ... wat U hem heeft opgedragen, zeer wel mogelijk ondanks zijn welbedoelde maar genegeerde mening

Dat is de kern van het probleem dat nu, geheel ten onrechte, bij de gemeente Hellevoetsluis wordt neergelegd.

Niet de ambtenaar die de regels KEURIG uitvoerde, maar de man die hem daartoe de huidige regels gaf, DAAR zit mogelijk een communicatieprobleem.

De man die de ambtenaar de regels meegeeft, gaat ervan uit dat die ambtenaar daarmee 1. naar behoren en 2. naar eer en geweten zijn taak gaat uitvoeren.

Een bedoeling waarvan we hebben kunnen vaststellen dat die met de huidige regels niet realiseerbaar is.

Waar staan we nu?

Ik sta op FOK!
Ben in het bezit van mijn geldige ID-kaart, in afwachting van het bericht van de Gemeente Hellevoetsluis, dat ik mijn nieuwe rijbewijs mag komen ophalen, zoals me is verteld door de ambtenaar van de gemeente
Hellevoetsluis.

Ik heb mijn ID-kaart verkregen door de noodzakelijke verklaringen af te leggen.

Ik heb alle verklaringen 1. naar volle waarheid en 2. naar eer en geweten afgelegd, en sta volledig achter ieder woord dat ik heb verklaard.

Ik heb een persbericht gelezen waaruit blijkt dat de burgemeester mij gaat vragen om mijn ID-kaart in te leveren, en hij gaat daarvoor een reden noemen.

Zolang het verzoek tot inleveren om die reden staat, dwingt u mij te blijven aantonen dat ik het gelijk aan mijn kant heb.

Daartoe ben ik graag bereid, maar wederom kunnen we een boel tijd, geld en moeite besparen als we de zaken even neerleggen zoals ze eigenlijk beschouwd moeten worden.

Ik heb nu heldere duidelijke vragen als aanvrager en houder van een Identiteitskaart van de Nederlandse Gemeenten, en vraag u om te komen met even heldere en duidelijke antwoorden.

Gezien uw ambtelijke ondersteuning in deze, en mijn simpele vragen daartegenover, lijkt dat, gezien de ontstane situatie, niet meer dan redelijk.

Vraag 1
Is er een bezwaar als ik mijn gezicht verfraai, op een willekeurig moment, op een willekeurige manier?

Vraag 2
Is er ergens een minimale duur vastgesteld dat ik mijn gezicht in die specifieke toestand moet laten, na het te hebben verfraaid?

Vraag 3
Is er een bezwaar dat ik de overtuigingen die ik heb, op basis waarvan ik mijn dagelijkse leven leid, als "mijn levensovertuiging" definieer? En zo ja, welk?

Vraag 4
Is er een bezwaar dat ik de overtuigingen die ik heb, op basis waarvan ik mijn dagelijkse leven leid, en om die reden als "mijn levensovertuiging" definieer, op enig moment verander?

Vraag 5
Is er ergens een minimale duur vastgesteld, dat mijn levensovertuiging ongewijzigd dient te blijven? En zo ja, welke?

Vraag 6
Als u de burgemeester mijn ID-kaart nu laat intrekken (voor zover daar mogelijkheden toe zouden zijn), wat belet mij dan om onder exact gelijke omstandigheden gewoon een nieuw exemplaar te gaan aanvragen?

Vraag 7
Op basis van en/of op welke grond zou een willekeurige burgemeester van een willekeurige gemeente mij mijn ID-kaart kunnen weigeren?

In afwachting van uw reactie,

Met de meeste hoogachting,

Onder nadrukkelijk voorbehoud van alle rechten,

Oversight
Dankbaar FOK!-gebruiker.

R.M.B. Coleman

www.idbewijs.nl

Lees ook:

delen |