Dark Matter is gebaseerd op de schietpartij die plaats vond op de Universiteit van Iowa in 1991. De film stamt al uit 2007, maar verscheen officieel pas in 2008 in de Amerikaanse bioscopen. De geplande releasedatum viel namelijk kort na een andere schietpartij, de Virginia Tech massacre. Door de vele overeenkomsten was uitstellen een voor de hand liggende maatregel. De film wordt nu uitgebracht op dvd. De hoofdrol is weggelegd voor de onbekende Ye Liu, daarnaast is onder andere Meryl Streep te bewonderen.

Death Note is een succesvolle mangaserie uit Japan waarin een jonge student een schrift ontdekt dat hem de mogelijkheid geeft om iedereen die hij ooit gezien heeft te doden en wel door hun naam in het schrift te schrijven. Hij besluit om de krachten van het schrift in te zetten om de wereld van het kwaad te ontdoen. Niet iedereen is het hiermee eens en algauw wordt de legendarische detective L ingeschakeld om er achter te komen wie de moorden pleegt.  Van de serie werden twee films gemaakt en Death Note: L Change the World is daar een spin-off van. Zoals de titel al doet vermoeden gaat deze film over de briljante L die nog een laatste grote klus te klaren heeft.

In september 2007 verscheen er een nieuwe kinderserie op televisie genaamd SpangaS. Iedere dag een aflevering van 12 minuten, waarin het wel en wee van de leerlingen van het Spangalis College werd gevolgd. Inmiddels loopt de serie alweer drie seizoenen en mag het zelfs vanaf september de plek van ONM in het uitzendschema overnemen. Spangas onderscheidt zich van andere series door niet alleen de standaard verhaallijntjes over ontluikende liefde en scheidende ouders te vertellen, maar ook in in te gaan op homoseksualiteit. Een gewaagd onderwerp voor een serie die zich richt op 9- tot 12-jarigen. De serie is succesvol en zoals het hoort volgt dan onvermijdelijk de film. Een uitje met de klas naar de Ardennen is hiervoor de basis.

Het is alweer een maand geleden dat de laatste review uit de reeks Vers uit de VS hier te lezen was, maar het nieuwe televisieseizoen is weer begonnen in Amerika en daarmee is deze reeks ook terug. We beginnen met de serie Glee. De pilot werd maanden geleden al uitgezonden na afloop van een aflevering van American Idol, niet alleen werd de serie daarmee geïntroduceerd bij een groot publiek het zorgde er ook voor dat de serie nu moet op boksen tegen de torenhoge verwachtingen van diezelfde kijkers. Of het Glee gelukt is die verwachtingen waar te maken kun je hieronder lezen.

Drop Dead Diva wordt uitgezonden door het Amerikaanse Lifetime. De zender heeft als hoofddoelgroep vrouwen, wat zich duidelijk laat zien in de programmering. Veel films en series richten zich op vrouwen of hebben vrouwen in de hoofdrol. Enkele voorbeelden hiervan die ook in Nederland op de buis zijn geweest of nog zijn, zijn Strong Medicine en Army Wives. Ook Drop Dead Diva heeft een vrouw in de hoofdrol, maar in tegenstelling tot de eerder genoemde series gaat het hier om een luchtige drama serie met veel komedie. Is de serie het kijken waard? Lees dan verder en oordeel zelf.

Op 7 juli veranderde The Sci-Fi Channel in Syfy. De zender wil daarmee het imago dat de term Sci-Fi met zich mee brengt van zich af schudden en een groter publiek aanspreken. Niet langer is de zender bedoeld voor 30-jarigen die in de kelder van hun ouders leven en langdurige discussies op het internet voeren over de verschillen tussen de originele Battlestar Galactica en de remake. Of het plan gaat werken moet nog blijken, de uitspraak blijft tenslotte hetzelfde. Op 7 juli zag ook de nieuwe serie Warehouse 13 het daglicht en daarmee is het de eerste kennismaking met het nieuwe Syfy.

Hung is een nieuwe comedy serie uit de stal van HBO en dat zorgt voor hoge verwachtingen. In tegenstelling tot andere zenders weet HBO keer op keer kwaliteit af te leveren. Ze waren eerder al verantwoordelijk voor The Sopranos en Sex and the City en momenteel gooien ze hoge ogen met True Blood, maar ook op het gebied van comedy heeft HBO enkele grote namen in huis, zoals Entourage en Curb your Enthusiasm. Of de zender met Hung weer een hit in handen heeft moet nog blijken.

Het is eindelijk tijd om het ziekenhuis en de daarbij behorende doktoren achter ons te laten. Er zijn tenslotte ook series met een ander onderwerp recentelijk begonnen. Eén daarvan is Make it or Break it. Dit keer geen witte doktersjassen, maar strakke turnpakjes. Inderdaad, deze serie speelt zich af in de wereld van gymnastiek en wel die van het turnen.

We zijn alweer toe aan de derde serie die we behandelen onder de noemer 'VERS UIT DE VS'. Dit maal is het de beurt aan Nurse Jackie. De serie wordt uitgezonden bij Showtime, die eerder al verantwoordelijk was voor Dexter, Californication en Weeds. De zender heeft in ieder geval vertrouwen in de nieuwe serie, de eerste aflevering was nauwelijks uitgezonden of een tweede seizoen was al besteld. Of dit een verstandige keuze was moet nog blijken.

De favoriete series van veel kijkers zijn afgelopen, gelukkig begint het zomerseizoen. In Amerika wordt de zomer gebruikt om nieuwe series te introduceren, soms vinden deze hun weg naar het uitzendschema dat door iedere serie wordt begeerd, de herfst. Uiteindelijk vinden enkele van deze series ook hun weg naar de Nederlandse televisiestations. Dus daarom geven we nu op FOK! alvast een voorproefje van de series die er aan zitten te komen en misschien wel een nieuwe hit-serie in Nederland worden. We beginnen met de serie Mental.

Inkheart is gebaseerd op het eerste boek uit de Inkworld-trilogie van schrijfster Cornelia Funke. Eén van de hoofdrollen wordt vertolkt door Brendan Fraser en dat is niet toevallig. Hij diende als inspiratiebron voor het personage. Funke droeg het tweede boek in de serie zelfs aan hem op en stond dan ook op dat hij de rol zou vertolken, ondanks dat de studiobazen liever een bekendere naam zagen. De film had eigenlijk tijdens kerstmis in 2007 moeten uitkomen, maar een moeizaam verlopend productieproces en de schrijverstaking gooiden roet in het eten. Of de film het wachten waard was kan vanaf deze donderdag bepaald worden.

Het is alweer bijna 14 jaar geleden dat Street Fighter in de bioscoop verscheen. In Scheveningen was net een nieuwe bioscoop open gegaan, genaamd Movie World (tegenwoordig Pathé Scheveningen). Als twaalf jarig jongetje werd ik toen voor de keus gesteld door beschermende ouders; of naar The Brady Bunch Movie of naar Street Fighter waar de kaartjes al voor gekocht waren. Zou ik voor de eerste kiezen dan kreeg ik mijn geld terug en kreeg ik het geld voor de andere film. Als twaalf jarige is de keuze dan snel gemaakt. Het werd Street Fighter en ik en mijn vrienden vonden het geweldig. Binnenkort komt er een nieuwe Street Fighter uit, dit keer gericht op slechts één van de karakters uit het spel. Ook is er recentelijk een nieuw deel van het spel zelf verschenen. Het is dus niet heel gek dat de film opnieuw uitgebracht wordt op dvd. Kan de film tippen aan de nostalgische herinneringen of hadden de critici destijds toch gelijk?

In Amerika is de film iets meer dan een maand in de bioscoop te zien, maar in Nederland zijn we alweer toe aan de dvd release. Taken werd geschreven door Luc Besson en Robert Mark Kamen. Besson zal bij velen bekend zijn van films als Nikita en Leon, Kamen is misschien minder bekend. Hij is de man achter The Karate Kid. Dit is niet de eerste keer dat ze samenwerken, zo waren ze al verantwoordelijk voor The Fifth Element, Kiss of the Dragon en The Transporter. Ze hebben hun sporen op het gebied van actie films dus allang verdient. Aan het hoofd van de film staat Pierre Morel. Dit is zijn tweede film, zijn eerste film was Banlieue 13, een vrij onbekende Franstalige film. Al hebben veel mensen zonder het te weten er weleens een stukje van gezien. Enkele jaren geleden toen de parkour hype op zijn hoogst was, was één van de populairste filmpjes een scène uit deze film. Achter de camera is er dus veel ervaring en talent te vinden, maar ook voor de camera treffen we die aan en wel in de vorm van Liam Neeson. Met zijn relatief hoge leeftijd niet de meest voor de hand liggende actiefilm held, maar Jean Reno had ook niet het uiterlijk van een koelbloedige moordenaar. Weten Besson en Kamen het niveau van hun laatste films te ontstijgen of is het weer een middelmatige film?

“De beste zombie comedy sinds Shaun of the Dead”, dat staat tenminste op de hoes van de dvd. Een gedurfde uitspraak, want Shaun of the Dead tilde de zombie-comedy naar een geheel nieuw niveau. Het legt de lat in ieder geval hoog voor de ongeïnformeerde kijker, maar daar houden de vergelijkingen niet op. Zo wordt ook nog gemeld dat de film beschreven kan worden als “Bad Taste meets Dawn of the Dead”. Weer twee films met een grote reputatie. Bad Taste is één van de eerste films van Peter Jackson en Dawn of the Dead wordt algemeen gezien als de beste zombie-film ooit gemaakt. Deze film moet dus wel erg goed zijn, of is het toch een poging om de film aan de man te brengen door te gooien met grote namen?

Met een titel als Zombie Strippers is een recensie eigenlijk overbodig. Als je de titel hoort, weet je gelijk of je de film gaat kijken of dat je hem links laat liggen. Het doet je helemaal niks of het is een droom die is uitgekomen. Bij dit soort films is de eerste indruk vaak een goede, maar soms zijn het juweeltjes en dan is het zonde om de film bij voorbaat al af te schrijven. Een recensie lezen biedt dan uitkomst. Is het een film die je niet mag missen of was de eerste ingeving goed?

Het is alweer elf jaar geleden dat Paul Verhoeven ons Starship Troopers bracht. De film moest het doen met verdeelde kritieken, waar de één een satire op de Amerikaanse maatschappij zag, zag de ander slechts een ongeloofwaardige actie film met fascistische trekjes. Toch kan de film rekenen op grote groep fans. Zeven jaar later werd er dan ook een deel twee gemaakt met een miniem budget. De film had vrijwel niets te maken met de eerste, behalve dat dezelfde schrijver, Edward Neumeier, verantwoordelijk was voor het script. Ook voor deel drie werd hij weer benaderd en naast het script mocht hij dit keer ook in het regiestoeltje plaats nemen. Dit keer is hij niet de enige bekende, Casper Van Diem is terug en neemt weer de rol van Johnny Rico op zich, maar is dat genoeg om voor een waardige opvolger van het eerste deel te zorgen?

The Hunting Party is deels gebaseerd op de belevenissen van een vijftal journalisten, die in een dronken bui besluiten dat het misschien wel leuk is om zelf achter Karad¸ić aan te gaan. Eén van de journalisten schreef er een kort verhaal over wat al snel door Hollywood werd opgepikt. Richard Shepard zag het wel zitten en nam naast de regie ook het script voor zijn rekening. Met Richard Gere en Terrence Howard in de hoofdrollen lijkt succes onvermijdelijk. Toch deed de film het in de Amerikaanse bioscopen niet goed, terecht?

Na het succes van Spider-Man heeft Marvel niet stil gezeten. Met enige regelmaat verschijnen er sequels en nieuwe franchises. Dit keer is het de beurt aan Iron Man. Dat Marvel vertrouwen heeft in deze nieuwe film blijkt wel uit het feit dat het de eerste film is die ze zelf volledig financieren. Met een budget van rond de 180 miljoen dollar is het te hopen voor hen dat de film het goed doet. Geregisseerd door Jon Favreau, die de meesten eerder zullen herkennen van zijn werk als acteur. Voor de cast werd er dit keer gekozen voor talent in plaats van grote namen. Vanwege zijn tumulteuze verleden is de keuze voor Robert Downey Jr. een gok voor de makers. Op papier lijkt hij geboren om de rol van Tony Stark/Iron Man op zich te nemen, maar is het vertrouwen van Marvel terecht?

Roland Emmerich staat vooral bekend om zijn met special effects overladen films. Of het nu buitenaardse wezens zijn die de aarde aanvallen of simpelweg de natuur die laat zien waar hij toe in staat is, het verhaal lijkt altijd ondergeschikt te zijn aan de visuele pracht. Het levert over het algemeen onderhoudende films op, die vooral op een groot scherm goed tot hun recht komen. 10,000 BC is volgens Emmerich een episch verhaal over de eerste held, ten tijde van de ijstijd, in een wereld waar spiritualiteit en goden een wezenlijk onderdeel van het dagelijkse leven zijn. Klinkt goed, maar is het dat ook?


© 2008 Warner Bros. Entertainment Inc.

Frank Darabont maakt met The Mist alweer zijn derde grote Stephen King verfilming. Eerder was hij verantwoordelijk voor de alom geprezen The Green Mile en The Shawshank Redemption. Dat Darabont weet hoe hij een drama moet neerzetten is dus wel duidelijk, of hij net zo goed is met een horror film moet nog blijken.

Het is alweer tien jaar geleden dat Matt Damon en Ben Affleck de Oscar voor beste scenario in ontvangst mochten nemen. Beide kozen daarna voor een carrière als acteur en lieten het schrijven voor wat het was. Ben Affleck schreef daarna een serie van blockbusters en flops op zijn naam, maar is nu terug als schrijver en voor het eerst ook als regisseur. Gone Baby Gone moet uitwijzen of hij beter achter de camera kan blijven dan ervoor.

Bijna iedere film die veel geld opbrengt lijkt tegenwoordig automatisch kandidaat te zijn voor een vervolg. Helaas zorgt dat ervoor dat veel van deze vervolgen van een bedroevende kwaliteit zijn en met maar één doel worden gemaakt; zoveel mogelijk geld opbrengen. National Treasure deed het in 2004 goed in de bioscopen en nu is het aan deel twee om de stoelen weer vol te krijgen. Maar is de film goed genoeg om je zuurverdiende geld aan uit te geven?

Na het succes van Saw II kregen deel drie en vier het groene licht. Dat is ook niet zo heel gek, want het maken van een Saw film kost bijna niks en levert bakken met geld op. Saw III deed het dan ook weer uitstekend in de bioscoop. Onderhand is het een traditie geworden dat er elk jaar weer een nieuwe Saw uitkomt. Het gevaar wat dan op de loer ligt, is dat de film wordt afgeraffeld en ieder deel slechter is. Saw lijkt hier tot nu toe een uitzondering op te zijn, maar geldt dat ook voor Saw IV?

Richard LaGravenese (The Horse Whisperer) was zo blij met Hilary Swank (Million Dollar Baby) in Freedom Writers dat hij niet kon wachten om weer met haar samen te werken. Het gevolg was dat, voordat Freedom Writers in de bioscoop draaide, ze alweer samen in de studio stonden voor het volgende project; P.S. I Love You.

De Scheepsjongens van Bontekoe is het beroemde boek van Johan Fabricius. Hij baseerde zijn boek op het scheepsjournaal van Willem Ysbrantsz Bontekoe en voegde daar wat van zijn eigen fantasie aan toe. Steven de Jong maakte met zijn Kameleonfilms al twee succesvolle boekverfilmingen en lijkt dus de aangewezen persoon om ook dit boek naar het grote scherm te brengen.

De moord op Theo van Gogh betekende in eerste instantie ook meteen het einde van zijn droom om enkele van zijn films voor de Amerikaanse markt te remaken, maar de aandacht die de gebeurtenis over de hele wereld kreeg, zorgde ook voor interesse in zijn werk. Steve Buscemi was onder de indruk van Interview en besloot mee te helpen aan de remake en wel als regisseur, schrijver en acteur. Naast Interview worden ook Blind Date en 06 verfilmd.

Soms wordt inspiratie je gewoon in de schoot geworpen. Zo ook bij Sander Burger (de regisseur en scenarioschrijver), op een avond zat hij in de kroeg en ontmoette daar een jongen die hem vertelde dat hij hoogstens dertig zou worden. Hij had namelijk een afwijking aan zijn hart. Op de vraag of hij dan geen harttransplantatie kon krijgen antwoordde hij nee. Sterker nog, toen hij voor het eerst hoorde dat hij daar niet voor in aanmerking kwam reageerde hij opgelucht. Want de toekomst daar moest hij niet aan denken en daarmee was het idee voor Olivier etc. geboren.

De eerste film, Hukkle, van de jonge Hongaarse regisseur György pálfi werd overladen met prijzen. Er werd dan ook veel verwacht van zijn tweede film, Taxidermia. Hukkle is een ingetogen film over het leven op het platteland van Hongarije met bijna geen dialoog. Taxidermia is daarentegen meer een aanval op de zintuigen en zal veel mensen met een misselijk gevoel achter laten.

Bottoms Up heeft de bioscoop niet gehaald in Amerika en werd meteen op dvd uitgebracht. Ook in Nederland komt de film alleen op dvd uit. Als je kijkt naar een aantal van de castleden, zoals Jason Mewes en Kevin Smith dan lijkt dit raar. Als je vervolgens ziet dat Paris Hilton een van de hoofdrollen speelt wordt het allemaal wat aannemelijker. Er daarom maar vanuit gaan dat het een slechte film is, is natuurlijk ook niet eerlijk.

De broertjes Farrelly zijn vooral bekend geworden door de films Dumb and Dumber, Kingpin en There’s Something About Mary. The Heartbreak Kid is hun nieuwe film en de tweede keer dat ze met Ben Stiller samen werken. De vorige samenwerking leiden tot hun tot nu toe beste film. Een prestatie die ze graag weer eens willen evenaren, maar is een remake van The Heartbreak Kid (1972, Elaine May) daar voor geschikt.

Het doel van de makers was vanaf het begin duidelijk: een Nederlandse versie van Love Actually maken. Al snel waren alle ingrediënten om de film tot een goed einde te brengen aanwezig. Joram Lürsen (Vuurzee, In Oranje) voor de regie, Kim van Kooten (Blind Date, Mariken) voor het scenario en een uitgebreide sterrencast voor zowel de hoofdrollen als de bijrollen. Laat dit alles plaats vinden in Amsterdam op het moment van de intocht van Sinterklaas en je hebt de romantische komedie van het jaar, tenminste als je de makers moet geloven.

Vier jaar na Bruce Almighty komt nu het vervolg Evan Almighty in de bioscoop. Jim Carrey en Jennifer Aniston bedankten voor de eer. De regisseur (Tom Shadyac) en schrijver (Steve Oedekerk) keerden wel terug. Dit keer hadden ze de beschikking over een budget van zo’n 175 miljoen dollar, waarmee Evan Almighty meteen de duurste komedie ooit is geworden. Maar is veel geld ook een garantie voor een goede film?

Ratatouille is de nieuwste animatiefilm van Pixar. Zij hebben met films als Finding Nemo en The Incredibles bewezen dat ze weten hoe ze een goede film moeten maken. Hun nieuwste avontuur liep tegen enkele problemen aan in de productie, wat ervoor zorgde dat Brad Bird de leiding overnam. Ook voor de marketingafdeling leverde de film problemen op, want welk bedrijf wel er geassocieerd worden met een rat in de keuken en hoe spreek je die titel nou toch uit? Dat laatste wordt op de poster opgelost door de fonetische uitspraak er onder te zetten: rat-a-too-ee.

Je moet onder een steen geleefd hebben wil je er nog nooit één gezien hebben. De eerste Die Hard is dan ook één van de betere actiefilms ooit gemaakt. De film bracht ons John McClane (Bruce Willis), een politieagent die steeds weer op de verkeerde plaats op het verkeerde tijdstip was. Een actieheld die verre van onkwetsbaar is en meestal tegen het einde van de film enkele liters bloed kwijt was. Slechteriken ging hij te lijf met alles wat hij maar tegen kwam en was gekend om zijn grote arsenaal aan oneliners. Veel mensen zijn opgegroeid met het personage McClane en nu is hij terug. Wederom op de verkeerde plaats en het verkeerde tijdstip, alleen dit keer moet hij ook nog zien te voldoen aan de hoge verwachtingen.

Pirates of the Caribbean: At World’s End is de tweede grote naam die dit seizoen in de bioscoop verschijnt. De voorgaande delen waren een groot succes over de hele wereld. Deel een was een verhaal op zichzelf, maar door het grote succes was het niet verwonderlijk dat er vrij snel nog twee delen werden aangekondigd. Deel twee voelde aan als een halve film, het is dus aan deel drie om de trilogie waardig af te sluiten en te voldoen aan de hoge verwachtingen. Met een speelduur van 168 minuten hebben ze er in ieder geval hun tijd voor genomen.

Kunstschaatsen lijkt niet meteen de meest voor de hand liggende keuze voor een komedie, maar Blades of Glory doet een serieuze poging. De hoofdrollen zijn weggelegd voor Will Ferrell en Jon Heder. De laatste paar films waar Will Ferrell de hoofdrol in speelde verschenen in Nederland niet in de bioscoop, maar kwamen wel uit op DVD. Dit komt voornamelijk door de gekozen onderwerpen, die erg op de Amerikaanse markt waren gericht. Kunstschaatsen heeft in Nederland geen grote aanhang, maar de meeste mensen zullen de film ook niet voor hoogstandjes op schaatsgebied bezoeken.

Spider-Man 3 is de eerste grote film die in de bioscopen verschijnt dit jaar. De vorige twee delen werden beide goed ontvangen en waren een groot succes. Sam Raimi had de moeilijke taak om de eerste twee delen te overtreffen. Om te zorgen dat niets aan het toeval werd overgelaten kreeg de film een groter budget, een langere speelduur en mocht Spider-Man het dit maal op nemen tegen maar liefst drie tegenstanders. Maar is dit alles genoeg om een waardige afsluiter van de eerste trilogie te maken?

Wild Hogs heeft als uitgangspunt een nieuw fenomeen in Amerika. Mannen van middelbare leeftijd die doordeweeks een saai leven leiden, trekken er in het weekend geheel gehuld in leer op uit met hun grote Harleys. Deze nieuwe vorm van een midlifecrisis inspireerde Brad Copeland (Arrested Development, My Name Is Earl) tot het schrijven van een komische roadmovie. Walt Becker (Van Wilder) was de aangewezen persoon om deze film te regisseren (hij betaalde zijn studie door het opknappen van motoren). Voor het spelen van de mannen die beginnen aan een tweede jeugd werd een echte sterrencast gevonden. Hoofdrollen zijn er voor John Travolta, Martin Lawrence, Tim Allen en William H. Macy.