Gotye: muzikaal fenomeen in thuisbasis Australië maar voor 30 minuten even de gezellige jongen aan de andere kant van mijn tafeltje in de foyer van een hotel aan de P.C. Hooftstraat. De marmeren vloer en goudkleurige ornamenten geven mij een unheimisch gevoel. Kopjes thee komen hier in mammoetformaat, waardoor ik gedwongen naar mezelf staar als ik voorzichtig een slokje neem. Net voor ik naar huis wil rennen om mijn avondjurk aan te trekken, schuift Gotye aan, niet in maatpak, maar in spijkerbroek en t-shirt. Vrolijk reikt hij mij de hand "Hi, I’m Wally." Zonder sterallures vertelt hij mij de komende 30 minuten in hoog tempo en vol enthousiasme over de dingen die hem bezig houden.

Jan Mesdag

De meeste mensen zal de naam Jan Mesdag niets zeggen. Hoe anders is dat met namen als Paul de Leeuw, Jenny Arean, Haye van der Heyden en Simone Kleinsma. Halverwege de jaren tachtig stond Jan samen met hen op het podium. Het succes was helaas van korte duur. Jan kwam te overlijden en werd vergeten. Nou ja, door het grote publiek. Niet door zijn vrienden en familie, want na het zien van de documentaire Jan Mesdag zingt Brel is het duidelijk dat zijn dood een diepe indruk heeft achtergelaten.

"Dan komt er zo aan hoor!" Na ruim een half uur voicemail heb ik eindelijk contact met de andere kant van de wereld, maar helaas nog niet met Dan le Sac. Door een rekenfoutje van het management (zo blijkt later) bel ik namelijk niet minder dan vier uur te vroeg en staat Dan nog onder de douche. Tourmanager Brian houdt hierover wijselijk zijn mond, maar het is het eerste wat Dan eruit flapt als ik hem uiteindelijk aan de lijn heb. Uit nieuwsgierigheid vraag ik hem hoe laat het daar is. "Geen idee. Ik raak nogal in de war. Volgens mij loop ik nog op Engelse tijd."