Deze Nederlandse zangeres is haar hele leven al met muziek bezig. Daisy Cools zong in haar vroege tienerjaren al in een bandje. Dat ze op haar tweede album als een engeltje klinkt, zal dan geen verrassing zijn. The Secrets We Keep is de opvolger van Soultraffic, Cools' debuutalbum uit 2006.
Lila Nova is een drukbezette zakenvrouw. Ze is recent gescheiden en haar baan in de reclamewereld kan haar steeds minder bekoren. Op de markt loopt ze tegen het kraampje van een plantenverkoper aan. Ze koopt een plant vanwege zijn goede verkooppraatje, maar vindt het stiekem ook wel heel leuk om iets te hebben om voor te zorgen. De plant laat zijn dankbaarheid voor de goede verzorging zien door goed te groeien. Lila wordt helemaal de plantenwereld ingetrokken als ze een erg vreemde wasserette binnenstapt, omdat ze in de etalage een bijzondere, exotische plant had gezien. Haar leven wordt overhoop gegooid door haar nieuwe groene huisgenoten en drie mannen die elk hun eigen invloed hebben op haar leven. Lees hoe in De paradijsvogelbloem van Margot Berwin.
Auteur Jim Butcher nam jaren geleden de online nickname 'Longshot' aan. Omdat je nu eenmaal niet kunt leven van schrijven; duizenden mensen proberen het en slechts een handvol slaagt erin. Nu hij meerdere succesvolle series heeft lopen en zijn boeken worden omgezet in graphic novels en tv-series (met Paul Blackthorne in de hoofdrol), kun je toch wel stellen dat hij het gemaakt heeft als schrijver. Hij blijft wel trouw aan zijn nickname en je kunt hem dan ook hier op Twitter volgen. Butcher is fervent vechtsportbeoefenaar, paardrijder en schermer. Daarnaast schijnt hij van slechte sciencefiction films te houden en LARP-en (Live Action Role Playing).
Dit zeshonderd pagina's tellende kolos van een boek is bedoeld voor de leesgrage jeugd vanaf twaalf jaar. Het is een boek in de traditie van Abalos' Grimpow en misschien ook wel Cornelia Funke's Hart van inkt, toevallig allebei ook bakstenen van boeken.
In 2003 verscheen Ong-bak, een Thaise film met in de hoofdrol Tony Jaa (eigenlijk Panom Yeerum, maar dat bekt in Hollywood niet zo lekker). Deze jonge vechtjas kwam, zag en overwon. Hij is de enige reden dat die film zo'n underground succes werd, want het verhaal is verder niet echt bijzonder. De capriolen die Jaa uithaalt wel. Iedereen herinnert zich waarschijnlijk die 'ene sprong'. In 2007 verscheen Tom Yum Goong, dat kort Ong-bak 2 werd genoemd, maar inmiddels onder de naam Honour of the Dragon bestaat. Nog steeds geen goed verhaal en dit keer misten de echt bijzondere bewegingen, maar toch, die olifantjes, he. Ong bak moet iedereen echt zien, Tom Yum Goong is voor de liefhebbers en nu is er dan een echte opvolger, die officieel de naam Ong-bak 2 draagt. Wie moet die gaan bekijken?
Twintig jaar geleden bracht zanger Lenny Kravitz bij Virgin Records zijn allereerste album uit, Let Love Rule. Dat wordt dit jaar gevierd met een 20th Anniversary Deluxe Edition. Een hele mondvol, maar de twee schijfjes van deze editie staan dan ook bomvol. Kravitz blijft trouw om de zoveel jaar met een nieuw album komen. Vorig jaar was dat It is Time for a Love Revolution. De arme man blijft maar steken in jaren zeventig terminologie. Hij schijnt alweer aan een volgend album te werken, maar voorlopig is hij nog even druk aan het toeren in de Verenigde Staten, alhoewel een 'vocal injury' (bron: zijn facebook) een paar data heeft doen sneuvelen.
Librero is een uitgever van boeken met een leuke prijs en boeiende thema's. De meest algemene onderwerpen komen aan bod, maar ook hele vreemde. Ze brengen hun boeken vaak in reeksen uit, heerlijk voor de reeks-liefhebbers. Wereldgeschiedenis is een voorbeeld van een boekenserie met vrij algemene onderwerpen. De serie omvat Boeddhisme, Mythologie, China, Het oude Egypte en Wereldreligies. De boeken zijn lekker dik, erg volledig en enorm overzichtelijk. Goede en makkelijke naslagwerken voor de absolute leek, maar ook een waardevolle aanvulling op de bibliotheek van een kenner. De laatste toevoeging aan dit rijtje boeken is Filosofie, tot stand gebracht door David Papineau, geschreven door hedendaagse filosofen. Het beste is nog de lage prijs, elke titel kost nog geen tientje.
Sinds de sf-western Firefly is acteur Nathan Fillion een gevestigde naam. Als een echte ruwe bolster, blanke pit heeft zijn personage Kapitein Malcolm Reynolds misschien niet de hele wereld veroverd, maar wel een enorme fanschare opgebouwd. Iedereen was met stomheid geslagen toen de serie gestopt werd. Voor cast, crew en vooral ook regisseur Joss Whedon (Buffy, Angel) was het een grote klap. Hun toewijding en het enthousiasme van de fans zorgden nog voor een mooie finale in de vorm van de film Serenity. Acteurs uit Firefly komen goed op hun pootjes terecht. Zo is Summer Glau een lief uitziend Terminatortje in het ook geweldige Sarah Connor Chronicles en is Adam Baldwin (de ruwe bolster, geen blanke pit Jayne in de serie) een altijd geweldige bijrolspeler. Nathan Fillion was een dermate sterke aanwezigheid op het scherm dat hij in 2009 zijn eigen serie kreeg: Castle.
Monique, aka Lois uit OUD, heeft Yvonne van den Hout geïnterviewd. Yvonne is auteur van RE(d)T je gewicht, dat dit weekend is verschenen. Lees het interview hieronder. RE(d)T je gewicht is een boek dat een probleem van alle tijden en leeftijden bespreekt: eten, gewicht, diëten. Monique las het boek vers van de pers, de link naar haar review vind je hieronder. Wil je meepraten over het onderwerp op het forum, let dan op de link hieronder. Yvonne en Monique lezen en posten daar over het onderwerp, dus stel vooral je vragen daar! Tip van mij: blijf vooral tot het einde aan boord...Monique, aka Lois uit OUD, heeft Yvonne van den Hout geïnterviewd. Yvonne is auteur van het boek RE(d)T je gewicht, dat dit weekend is verschenen. Het is een boek dat een probleem van alle tijden en leeftijden bespreekt: eten, gewicht, diëten. Monique las het boek vers van de pers. Haar review vind je hieronder. Wil je meepraten over het onderwerp op het forum, let dan op de link hieronder. Yvonne en Monique lezen en posten daar over het onderwerp, dus stel vooral je vragen daar! Tip van mij: blijf vooral tot het einde aan boord...
De thrillergenres schieten als paddestoelen uit de grond. Was een paar jaar geleden de literaire thriller nog een nieuwigheid, nu is er ook de ecothriller, de rechtbankthriller, de chickthriller, de terrorismeroman en al hun andere nieuwe neefjes en nichtjes. Elizabeth Byars' debuutroman is een bovenaardse thriller, weer een aanvulling op de lijst. In het Engels zou het boek waarschijnlijk vallen onder de 'urban fantasy', maar die term is hier niet zo ingeburgerd en bovendien is de benaming door de toevoeging van fantasy erg beperkend. Een strategische keuze wellicht, maar eentje waar niets mis mee is. Kermis in de hel is een thriller en de bovenaardse elementen zijn talrijk, doch realistisch. De gewone thrillerlezer zou het zomaar eens allemaal kunnen pikken.
Hernan Garcia is het zwijgende middelpunt van dit debuut van auteur Liam Durcan. Hij is cardioloog, kruidenier en mogelijk medeplichtig aan martelingen. In Den Haag wordt hij terecht gesteld in het Tribunaal voor Oorlogsmisdaden. Zijn familie is aanwezig bij de zittingen. Patrick Lazerenko is de feitelijke hoofdpersoon van dit intense verhaal over keuzes. Hij is een jeugdvriend van de familie en komt naar Den Haag om zijn steun te bieden, zowel aan de familie als aan de verdedigende advocaten. Lazerenko is neuroloog en laat zijn succesvolle bedrijf in Canada, dat midden in een belangrijke besprekingen zit, in de steek om eindelijk toe te geven aan de neiging de Garcia's op te zoeken en bij te staan.
Wat een bekend stemmetje komt er uit de boxen als je deze plaat op zet. Nina Persson, de zangeres van A Camp is de eigenares van dat stemmetje en dat verklaart een hoop. Ze is namelijk ook de zangeres van The Cardigans (hit: 'Lovefool'). A Camp is haar soloproject waar ze zich tussen tours en opnames van The Cardigans mee bezig houdt. In 2001 verscheen het eerste album van dit bijbaantje van Persson en nu, acht jaar later, is het tijd voor een opvolger. Colonia bevat twaalf schattige songs, waarvan 'Stronger than Jesus' uitgebracht is als single.
Alan Moore is een legendarische comic-schrijver. Foto's van hem zijn vaak zwart-wit, tonen een wildeman met oerbeharing en doen je denken dat je kijkt naar iemand uit de 18e eeuw. Iemand die al lang onder de grond ligt, maar dat is niet het geval bij Moore. Hij is 'alive and kicking', deze geniale auteur van plaatjesromans. Moore is de bron van een aantal verfilmingen, waarvan de meest recente Watchmen is. Ter gelegenheid van de uitgebrachte film, komt uitgeverij De Vliegende Hollander met de Nederlandstalige Watchmen-comics in één band. Illustrator Dave Gibbons was Moore's partner in deze reeks avonturen over gewezen superhelden.
Popmuziek uit Zuid-Afrika behoort niet echt tot de mainstream. Maar ook als Dear Reader uit een ander land afkomstig zou zijn geweest, zou de muziek die bij het opzetten van Replace Why With Funny uit je speakers klinkt niet echt tot 'middle of the road' gerekend kunnen worden. Zeer gevarieerde muziek, opgebouwd rond het prachtige en kwetsbare stemgeluid van Cherilyn MacNeil.
De eerste man van The Pixies, Frank Black, had wel zin in een lolletje met zijn vrouw Violet Clark en dook met haar de studio in. Een gezellig debuutalbum was het product dat hieruit voort kwam: Petit Fours. Hun samenwerkingsverband kreeg de naam Grand Duchy. Naast wat gastmuzikanten hebben Violet en Frank alle nummers zelf geschreven en uitgevoerd, compleet met zang en instrumentele delen. Een plaatje met negen nummers, die de ongedwongen sfeer van het plan goed weergeven.
Judith Katzir komt uit Israël en is de auteur van het boek dat me dit jaar het meest heeft verrast en overdonderd. Ze debuteerde in 1991 in Nederland met de vertaling van De schoenen van Fellini. Zo grofweg elke vijf jaar wordt er een boek van haar vertaald naar het Nederlands. Dit keer is het de beurt aan De Ontdekking van de Liefde, een coming-of-age roman, een liefdesverhaal, een tragische geschiedenis en een achtbaan van emoties. Het was geen liefde op het eerste gezicht tussen mij en dit boek. Het is grijs, oogt saai en de cover is nietszeggend, totdat je het boek uit hebt. De schrijfstijl is niet erg licht en uitnodigend. Maar als Amoz Oz zegt dat het prachtig is, moet er toch iets van waar zijn. Doorzetten dus.
Uitgeverij Moon geeft dit debuut van Kristin Cashore in zowel een jeugd- als een volwasseneneditie uit. Het boek kan inderdaad prima gelezen worden door tieners, maar ook door tachtigers. Het verschil tussen beide edities is slechts de cover (en een euro in de prijs...). Stiekem vind ik de jeugdeditie (de goedkopere) mooier, dus zoek die in de winkel maar op. Want dat is wel het FOK!-advies: opzoeken dat boek! Het is mooi, spannend en leuk. De gave van Katsa is de debuutroman van de Amerikaanse Cashore. In september zal het tweede boek in de reeks gaan verschijnen onder de engelse titel Fire. Het is een prequel en speelt zich dertig jaar voor De gave van Kasta af. De omschrijving pakt me nu al en ik verwacht dat Moon ook dit boek uit zal geven. Cashore was altijd al volgens eigen zeggen een gedreven lezer en dagdromer. Zelfs haar website, met haar bio en bibliografie, is leuk om te lezen.
Ursula Kroeber Le Guin wordt tachtig dit jaar. Haar eerste roman werd rond haar veertigste uitgebracht, waarna ze niet meer gestopt is met publiceren. Deze auteur van o.a. de Aardzee-boeken (verfilmd in zowel 2004 als 2006) heeft talloze Hugo, Nebula en World Fantasy awards in de wacht gesleept en is nog immer actief in de schrijfwereld. Momenteel wachten we op de publicatie van haar vijfde Catwingsboek Cat Dreams, een losstaande roman met de titel Lavinia en een non-fictie boek over fantasy, Cheek in Jowl. Uitgeverij De Vliegende Hollander maakte de uitstekende keuze het eerste boek van de serie Chronicles of the Western Shore in het Nederlands uit te brengen. Gifts werd De Wilde Gave.
Op de Elf Fantasy Fair sprak ik James Marsters, de acteur die Spike speelt in Buffy en Lord Piccolo in Dragonball Evolution. Hij is tevens de man die de audioboeken inspreekt van de Dresden Files. Op verzoek van de auteur zelf, Jim Butcher, begon hij ooit met het vertellen van het eerste boek van deze fantasyreeks. Marsters is inmiddels bij het tiende boek, waar Butcher het twaalfde boek heeft afgerond, een aardige score voor een reeks, die in 2000 is gestart. Butcher heeft er sinds 2004 een andere populaire reeks naast, de Codex Alera. En nu eindelijk mag dankzij uitgeverij De Vliegende Hollander ook Nederland kennismaken met Butchers creativiteit. Stormnacht, het eerste deel van de Dresden Dossiers.
Max en Bobbie, twee eigenwijze honden komen met hun debuut: Het Hondenboek, een lijfboek voor eigenzinnige honden. De twee auteurs proberen hun soortgenoten in te lichten over het hondenleven, de nadelen en de voordelen. Tips, stap-voor-stap beschrijvingen van handelingen en leuke uitjes worden afgewisseld met historische verhalen over dappere voorouders. 
De boekenweek rondom het onderwerp de Literaire Zoo is ten einde, maar beestachtige boeken zijn duidelijk nog steeds een populair thema. Journalist en auteur Jon Katz (what's in a name?) schreef in Hondsdagen over zijn groeiende meute beesten op de Bedlam boerderij. Hij verhuisde vanuit de drukke stad naar een vervallen boerderij en brengt zijn tijd door met het opknappen van de verschillende gebouwen en vertrekken en het verzorgen van de veestapel. Vooral zijn border collies krijgen veel hoofdstukken toebedeeld, maar ook zijn stier Elvis, kat Moeders, ezels en kippen krijgen hun '15 minutes of fame'. 
Elle Bandita werkt hard aan haar bekendheid. Na haar moonwalk op de tafel van De Wereld Draait Door zal haar nieuwe plaat, Queen of Fools, ongetwijfeld hard zijn gaan lopen. Ze is naar eigen zeggen een rocker en heeft naar verluid een hekel aan de benaming rockchick. Okay, dan houden we haar term aan, want man of vrouw… Queen of Fools rockt!
In 2006 verscheen Het meten van de wereld. Het werd de onverwachte bestseller van dat moment. De Duitser Daniel Kehlmann, net de 30 gepasseerd, werd er op slag wereldwijd (verschenen in veertig landen) beroemd mee. Het was niet eens zijn debuutroman, Kehlmann bracht sinds zijn debuut op zijn 22e zes romans, een verhalenbundel en een essaybundel uit. Roem is zijn nieuwste wapenfeit. Deze roman bestaat uit negen verhalen, waardoor je gaat denken dat het gewoon een verhalenbundel is, die ze om marketingtechnische redenen een 'roman' noemen. Na lezing denk je er echter wel anders over. Het is een complex in elkaar grijpend geheel, dat pas volledig te doorgronden is na een tweede keer lezen.
Alweer bijna twintig jaar geleden werd in Richmond (Virginia, USA) de band Burn the Priest opgericht. Kort na hun eerste, 'selftitled' album in 1998 werd de bandnaam veranderd in Lamb of God. Dit had te maken met het feit dat het hen regelmatig verboden werd op te treden omdat ze een 'slechte naam' hadden. Lamb of God lijkt daar een ironische reactie op te zijn.
David Bajo is journalist, vertaler en docent. Hij woont in South Carolina met zijn vrouw (auteur Elise Blackwell) en dochter. Het boek met de mysterieuze en intrigerende titel De 351 boeken van Irma Arcuri is zijn debuutroman. De 351 boeken uit de titel zijn de erfenis die Irma nalaat aan haar geliefde Philip Masryk. Irma en Philip zijn al jaren met elkaar verbonden, ook al hebben ze beiden levens en zelfs relaties los van elkaar. Irma verdwijnt en stuurt Philip een puzzel van 351 stukjes. Gelukkig is Philip wiskundige en schuwt hij een beetje nadenken niet.
Dit boek met de lange naam heeft een nogal komische kop op de cover staan. Een papegaai met een hondenkoekje in de bek en een niet netjes gekamd kopje vol piekerige veertjes. Dat is Sarah. Sarah is een blauw-gele ara die op tweejarige leeftijd in het wild is gevangen met een gruwelijke strop, waardoor ze haar ene klauw kwijt raakte. Sarah is nog heel jong als ze in de papegaaienopvang terecht komt, maar ze is al flink bitter en vals. De papegaaienopvang kent iemand die goed is met beesten en vraagt haar deze lastige vogel in huis te nemen. Nancy Ellis-Bell is die persoon en ze zegt ja. Niet wetend dat de vreedzame dagen in haar leven en dat van al haar huisgenoten voorbij zouden zijn. In dit boek vertelt ze het verhaal van Sarah, voorheen Peg Leg. Een verhaal vol drama, vernieling en helse herrie, maar ook vol humor en liefde.
Alesha Dixon is net 30 en begint aan de tweede piek in haar carrière. Rond de millennium-wisseling had ze een een paar jaar succes met het R&B trio Mis-Teeq. Na het uit elkaar vallen van dit zanggroepje, duurde het een tijd voor ze weer van zich liet horen. In 2008 scoorde ze een hit met het nummer 'The Boy Does Nothing', een humoristische en pittige song. Dit liedje heeft iedereen op aarde inmiddels wel gehoord. Zelfs Paul de Leeuw heeft haar in zijn show gehad met de aanstekelijke single. Het is een voorproefje van een cd, die nog veel meer potentiële hits herbergt. The Alesha Show bevat dertien nummers, plus een geinig introotje. 
Er zijn over bepaalde onderwerpen echt genoeg boeken. Seks en de bijbel zijn daar beide goede voorbeelden van. Van de gecombineerde soort, de seksbijbel, kijken we ook niet meer op. En anno 2009 is het ook niet meer heel bijzonder om met een Seksbijbel voor vrouwen te komen. De New Yorkse sexpert Susan Crain Bakos besloot dat het nodig was en voegde deze titel toe aan haar indrukwekkende seks-teksten-carrière. Bakos schreef niet alleen een dozijn boeken over seks (waaronder de oorspronkelijke Seksbijbel), maar publiceert wereldwijd artikelen en blogt zich ongans.
Geheime informatie hoort vooral in 'kleine, zwarte boekjes' te staan. Uitgeverij Librero heeft hier goed gehoor aan gegeven door hun nieuwe uitgave Fetisj een intrigerende 'little black book'-look mee te geven. Dit draagt voor dit duistere onderwerp zeker bij aan de eerste indruk en het brengt de lezer direct in de juiste sfeer. Fetisj is een boek van auteur David Bramwell. Zijn teksten worden ondersteund door foto's van Petra Joy en geinige illustraties van Matt Pagett. Je kunt dit boek oppakken om eens flink te lachen om termen als fornifilie, waarbij de slaaf een meubelstuk speelt, of odontifilie, waarbij tanden het erotiserende object zijn. Maar mocht je werkelijk geïnteresseerd zijn in de wereld van buitensporige, alternatieve seks, dan is Bramwells fetisj zeker een waardevolle gids.
Reeksen Dan Brown-klonen worden ingehaald door ladingen Schaduw van de Wind-klonen. Libri di Luca, de debuut-thriller van de Deense Mikkel Birkegaard, lijkt een kind van die beide stromingen en kan mooi van beide walletjes snoepen. De eersteling van deze IT-ontwikkelaar uit Denemarken speelt zich af in Kopenhagen. Het grijpt terug naar geheime genootschappen die hun oorsprong eeuwen geleden hadden. Een kwaad dat ontstaan is in de Bibliotheek van Alexandrië. En daar in Egypte is ook waar de ontknoping van dit verhaal uiteindelijk plaatsvindt.
Ogen van de Koning is een tienersuccesverhaal. Catherine Banner begon op haar veertiende aan haar debuutroman, die ze twee jaar later aan een gevestigde uitgeverij kon verkopen. Banner, inmiddels achttien, is na het succes van haar eersteling inmiddels aan het tweede en derde deel van de trilogie begonnen. Ze treedt hiermee in de voetsporen van Christopher Paolini, met zijn drakenreeks Eragon (ook verfilmd) en Catherine Webb, met haar Spiegelreeks en al vele andere romans. Is die jeugdigheid terug te vinden in de boeken? Kan een roman van een zestienjarige genoeg kwaliteit bevatten op alle fronten, zoals plot, stijl, karakterbouw?
Vin Diesel, de man zonder kin, maar met spieren, is over het algemeen een prima kijkcijferkanon. Zeker als hij ook nog wat (half-)naakt door het beeld huppelt. Helaas doet hij dat in Babylon A.D. slechts één keer. Als dat het enige probleem was met deze film, werd dit een erg positieve review. Jammer genoeg is Babylon A.D. niet geworden wat de wereld ervan verwachtte. Overigens ook niet wat regisseur Matthieu Kassovitz (Gothika) ervan verwachtte, want die meldde doodleuk vlak voor de wereldpremière dat hij niet erg tevreden was met het resultaat. Is dit dan een volledig verloren zaak? Nee, dat is het niet, maar je zult een beetje geduldig en creatief moeten zijn wat de verhaallijn betreft.
T. Jefferson Parker is een gerenommeerd thrillerschrijver. Zijn boeken worden verslonden door hordes fans. In 1986 werd zijn eerste boek Laguna Heat een bestseller. Al zijn thrillers zijn gesitueerd in Zuid-California, waar de auteur woont. Hij won twee keer een Edgar Award, een prestigieuze prijs voor 'mystery writers'. Parker, wiens moeder hem de eenletterige nietsbetekenende toevoeging aan zijn naam gaf, omdat dat wel zou passen bij een president, komt nu met L.A. Outlaws. Een boek dat meer onder de noemer 'avonturenroman' valt, dan de kenmerken van een thriller bevat. In dit boek volgen we een hedendaagse Robin Hood, die in Los Angeles een behoorlijke naam heeft opgebouwd. In 2009 wordt het gevolgd door The Renegades dat Charles Hood gaat volgen, één van de hoofdpersonen in dit boek. Men lijkt te denken dat dit Parkers beste thriller ooit is.
Fantasy-uitgevers in Nederland zijn begonnen met het massaal ontginnen van Duitsland als bron van fantasyboeken. We maakten kennis met De Dwergen van Markus Heitz, vervolgens met De Elfen van Bernhard Hennen en nu met De Draken van Julia Conrad. De covers van deze drie uit het Duits vertaalde reeksen lijken sterk op elkaar met hun in de grond stekende bijlen en zwaard. Het succes dat de boeken hebben is minder gelijkend. De Dwergen van Heitz doen het geweldig in fantasyminnend Nederland en Heitz is inmiddels met al zijn reeksen in het Nederlands verkrijgbaar. De Elfen van Hennen deden het aardig, maar lang niet zo goed als hun kortbenige tegenpolen. De Draken van Conrad lijken aan het kortste eind te trekken qua interesse van de fans. Terecht?
Barry Eisler was, voor zijn loopbaan als auteur, medewerker in een Japans bureau van de CIA. Ook is hij een ervaren beoefenaar van jiujitsu, een Japanse zelfverdedigingskunst. Deze twee elementen uit zijn leven heeft hij gebruikt om zijn inmiddels zesdelige thrillerreeks over John Rain vorm te geven. De serie begon met Rain Fall (in 2002 vertaald als Solo) en is in het Engels inmiddels bij Requiem for an assassin, waarvan de vertaling nog niet gepland is. Dubbelblind is de Nederlandse vertaling van het vijfde deel The last assassin. De verschillende boeken uit de reeks zijn prima los van elkaar te lezen. Er zijn rode lijnen en hoofdpersonages die je in elk boek terug vindt, maar je mist de kennis en feiten uit eerdere boeken niet.
Pierre Pevel is één van Frankrijks meest vooraanstaande fantasy-auteurs. Hij schreef acht boeken en ontving onder andere de Grand Prix Imaginaire en de Prix Imaginales. Pevel heeft met zijn nieuwste boek Les Lames du Cardinal oftewel De degens van de kardinaal voor het eerst een internationale hit te pakken. Niet alleen vinden we in Nederland voor het eerst een vertaald boek van hem in de boekwinkels, het wordt ook vertaald in het Engels. En dat is vrij bijzonder, want het is het eerste van oorsprong Franse fantasyboek voor volwassenen dat in het Engels vertaald wordt. Een succes voor Frankrijk, een succes voor Pevel, een succes voor de lezer?
De bijna 40-jarige Naema Tahir werd geboren in Londen. Haar vroege jeugd bracht ze ook in Groot-Britannië door, maar daarna is ze veel verhuisd tussen haar geboorteland, Pakistan en Nederland. Ze heeft in haar tienerjaren in opdracht van haar ouders een aantal jaar in Pakistan doorgebracht voor traditionele scholing, maar keerde daarna terug naar Nederland en werd redacteur van de schoolkrant. Tahir studeerde rechten en was in haar studententijd al een bezig, maar vooral betrokken, bijtje. Tahir debuteerde in 2005 met een non-fictie bundel die de titel Een moslima ontsluiert draagt. In 2006 verscheen haar erotische verhalenbundel Kostbaar bezit, die begin 2008 gevolgd werd door haar goed ontvangen roman Eenzaam heden.
Een paar dagen geleden werd een deel van de nieuwe stripserieYthaq besproken, een product van stripscenarist Christophe Arleston, in samenwerking met tekenaar Adrien Floch. Arleston is ook verantwoordelijk voor de teksten in de populaire stripreeksen over Lanfeust. Samen met tekenaar Didier Tarquin maakte hij de acht albums van de eerste reeks Lanfeust van Troy en de acht van de tweede reeks Lanfeust van de Sterren. Stripuitgeverij L. brengt de vertaling van het vijfde deel van Lanfeust van de Sterren uit, onder de smakelijke titel De bacterieplaag. Lanfeust is vooral in het land van herkomst, Frankrijk, erg populair. Talrijke spin-offs zijn gemaakt en een derde Lanfeust-reeks is in de maak.
Jane Johnson is auteur van meerdere boeken, in de genres historische romantiek, fantasy en jeugd. Voor de fantasyboeken gebruikte ze pseudoniemen, waaronder die van Jude Fisher (Sorcery Rising, Wild Magic en Rose of the World) een vrij bekende is. In het boekenvak heeft ze banen gehad als boekverkoper, uitgever en natuurlijk schrijver. Zo was ze medeverantwoordelijk voor het uitgeven van de boeken van Tolkien, in de jaren '80 en '90 en werkte ze zelfs mee aan de verfilming van diens trilogie. Voor De legende van de kapers, haar meest persoonlijke boek, deed ze uitgebreid research en dat leverde haar meer op dan wat achtergrondinformatie.
Dat spin-off's toch een succesvol bestaan lijken te kunnen hebben, wie had dat nou verwacht? Buffy's Angel was een overlever (111 afleveringen), vriend Joey hield het 47 afleveringen lang vol, Frasier (263 afleveringen) had bijna een langere adem dan zijn Cheers-collega's (270) en Xena (134 episodes) kon de wereld prima redden zonder Hercules. De flops zijn natuurlijk talrijker, zoals het afzichtelijke Booker dat na 21 Jump Street het licht zag en talloze eendagsvliegen die na slechts enkele afleveringen van de buis werden gehaald of alleen een pilot beleefden. De populaire ziekenhuisserie Grey's Anatomy brengt nu Private Practice voort. Een reeks rondom Dr. Addison Montgomery en ja, dat is die akelige vrouw van McDreamy.
In 1900 schreef L. Frank Baum zijn bekendste werk The Wizard of Oz. Sinds de eerste verfilming, in 1910, is het verhaal ontelbare keren verfilmd. In 1978 nog met Michael Jackson als de vogelverschrikker en Diana Ross als een niet zo jonge Dorothy. Blijkbaar was het weer tijd voor een nieuwe versie, want in 2007 verscheen de driedelige miniserie Tin Man, nu uit op dvd. In de hoofdrol zien we de immer lieftallige Zooey Deschanel, niet als Dorothy Gale, maar als DG. En zo hebben wel meer bekende Oz-feiten een draai gekregen. Of zoals de tagline luidt: Follow a new yellow brick road.
Tracey Cox is een vrij beroemde seksuologe. Met een achtergrond in psychologie deed ze al goede dingen in het programma Sex Inspectors. Samen met sidekick Michael bezocht ze in elkaar teleurgestelde koppels en loste ze hun problemen op. Cox zuigt haar uitspraken niet uit haar duim. Ze heeft een uitgebreide carriere opgebouwd als seksuologe. Naast haar eigen tv-programma's, websites, een speeltjeslijn en columns, wordt ze ook vaak uitgenodigd om als gastspreker te fungeren. Zelfs bij Oprah mocht ze komen opdraven. Cox komt nu met haar zevende boek over seks en het heet: Kama Sutra.
Het stripduo Christophe Arleston en Adrien Floch komen met een nieuw deel van hun kleurrijke serie Ythaq. Dit vijfde album draagt de titel De laatste toevlucht en zal gevolgd worden door Pionnen in opstand. De serie draait om de crew van het neergestorte ruimteschip 'De Kometenstaart'. De planeet waarop ze zijn beland, 'Ythaq', is wonderlijk en beeldschoon, maar niet altijd even veilig. Hun pogingen om te overleven, worden bemoeilijkt door nieuwe drama's waar ze in terecht komen. Een ware stripsoap...
Scandinavië heeft een zeer actieve metalscène. Satyricon uit Noorwegen is daar onderdeel van. Deze blackmetalband, bestaande uit twee leden, is opgericht in 1990 in Oslo en heeft al zeven studioalbums op zijn naam staan. De nieuwste, The Age of Nero, wordt geleverd in een fraai vormgegeven cd-houder, dubbel uitklapbaar, met een lyricsboekje in één van de flappen. Enige kleur is niet te ontdekken: enkel zwart, grijs en zilver, dus geheel in stijl. De vraag is natuurlijk of de muziek net zo duister is als de cover, of alleen maar kleurloos.
Clive Barker is zonder twijfel een auteur met een briljante en verdorven geest. De enorme veelzijdigheid waarmee hij in zijn vak staat is bewonderenswaardig. Zo zijn de illustraties in de Abarat-boeken van eigen hand en is hij zowel (script-)schrijver als regisseur van de film Hellraiser. Nadat in 2004 het tweede deel in de Abarat-reeks, een buitengewoon creatieve jeugdserie, verscheen, bleef het een tijdje stil rond Barker. Totdat in 2008 eindelijk het derde Abarat-boek verscheen, er een verhalenbundel op het punt staat te verschijnen en eind 2009 een vervolg op Galilee zal gaan verschijnen. Daarvoor verscheen als vreemd tussendoortje in die stille periode in 2007 dit boek, Meneer W.E.G. Wezen, waarvan de Engelse titel zo veel beter bekt: Mister B. Gone. Niet direct de gigantische hit waar Barker-fans op zaten te wachten.
Machine Head heeft alweer bijna twee jaar geleden zijn zesde en tot nu toe meest recente studioalbum uitgebracht. The Blackening is het meest succesvolle album van deze heavy metal band. En terecht. Het is een knalharde set nummers, die nog een geheel vormen ook. Nummers als 'Aesthetics of Hate', 'Now I Lay Thee Down' en 'Halo' blijven bij en het valt op dat zanger en oprichter Robb Flynn zowel het betere schreeuwwerk als een beheerste zangstem in huis heeft. Op dit album worden de rapinvloeden, waar de band veel kritiek op kreeg bij twee eerdere albums, weggelaten. Al met al gewoon een prima metal plaat.
Peter Pruiser, hoofdpersoon van Mijn vrouw heet Petra geschreven door Hans van der Beek, is best een enorme loser. Hij is dikkig, kalig, draagt een suffe bril, is geschiedenisleraar en zit gevangen in een liefdeloos huwelijk (maar niet lang meer). Volgens de achterflap is de samenvatting van zijn leven: Iedereen wil met me naar de kroeg. Niemand wil met me naar bed. Op de achterflap worden ook nog zeven redenen gegeven om dit romandebuut van Van der Beek niet te lezen en ik moet toegeven: d’r zit wat in. Journalist Van der Beek (Het Parool, Kroeglopen in Amsterdam) doet een heleboel leuks in dit boek, maar de slechts 200 bladzijden voelen wel aan als een flinke zit.
Als dierenliefhebber moet je dit boek eigenlijk niet gaan lezen. Om dezelfde reden dat je Animal Planet eigenlijk beter niet op zet. D'r zitten namelijk best wel zielige stukjes in. En toch hoor je het te gaan lezen, want De wonderlijke geschiedenis van Tom Page en zijn olifant is een hartverscheurend èn hartverwarmend relaas over de liefde tussen twee wezens van verschillende soorten. Christopher Nicholson is in staat geweest van heel nabij de intieme band te beschrijven tussen een jochie met een groot hart en zijn gigantische, grijze beschermelinge.
In de fantasyreeks De Zeven Sleutels van het Koninkrijk van de Australische auteur Garth Nix is Heer Donderdag het vierde boek. Elke slimmerd kan vast wel inschatten waar een donderdag hoort in een zevendelige reeks. Meneer Maandag verscheen in 2003, gevolgd door Grim Dinsdag, Vrouwe Woensdag en nu Heer Donderdag. In het Engels is de reeks al voortgezet met Lady Friday en Superior Saturday. Aangezien de boektitels slaan op de personages in de boeken, kan ik verklappen dat het in het Nederlands Dame Vrijdag wordt (die overigens net op de laatste pagina van Heer Donderdag geïntroduceerd wordt) en Overste Zaterdag. Meester Zondag heeft zelfs in het Engels nog geen eigen boek, maar dat zal spoedig volgen.
Cradle of filth bestaat alweer bijna achttien jaar en is een grote naam in het extreme metal genre. De band komt oorspronkelijk uit Suffolk in het Verenigd Koninkrijk. Ze hebben nogal wat wisselingen in de samenstelling gehad en eigenlijk alleen de zanger, Dani Filth, is nog van de oorspronkelijke groep over.
Frank Herbert begon zijn befaamde ruimtesaga over het geslacht Atreides op de woestijnplaneet Arrakis in 1965 met Dune. In Nederland verscheen de vertaling onder de logische titel Duin in 1974, gevolgd door een vijftal geslaagde en ook minder geslaagde vervolgen. Zijn stijl was een mengeling van sciencefiction, ecologie, filosofie en religieuze duiding, die een krachtig geheel vormde. Na zijn overlijden in 1986 was het lange tijd stil rond Duin. Maar de afgelopen jaren is het een komen en gaan van games, nieuwe boeken, heruitgaven, twee miniseries van Sci Fi Channel. Voor de boeken tekenen Brian Herbert, de zoon van, en Kevin J. Anderson. Eerst verscheen de Huizen-serie (Voorspel tot Duin), die verhaalden over de aanloop naar het eerste Duin-boek van vader Frank Herbert. Daarna werd in de diepe geschiedenis gedolven en werd de tijd van de Butlerse Jihad beschreven in de Legenden van Duin-serie.
Fool's gold is de titel van de actie/komedie/avonturenfilm waarin Kate Hudson en Matthew McConnaughy elkaar het leven (weer) zuur en zoet maken. De herhaling van dit on-screen liefdesduo is een volledig overbodige, wat na de eerste poging (How to lose a guy in 10 days) te verwachten was. Dat men het überhaupt geprobeerd heeft, is waarschijnlijk te danken aan de goddelijke aanwezigheid van 'golden boy and girl' Matthew en Kate. Beide zien er simpelweg prachtig uit in zwembroek respectievelijk bikini, dus wat kan er mis gaan?
Er zijn duizenden boeken geschreven over de mens en zijn rare manieren. En ook wel genoeg over de rare streken van beesten. In die laatste categorie hebben we er weer één bij: Dieren met Vreemde Manieren van Marty Crump. Crump is tropisch veldbiologe. Ze heeft meerdere boeken op haar naam staan (In Search of the Golden Frog) en is verbonden aan de vakgroep biologische studies van de Northern Arizona University. Ze is overduidelijk gefascineerd door het vreemde, mooie, unieke en bizarre gedrag van zo'n beetje elke diersoort die er bestaat. Crump schrijft er toegankelijk en amusant over, maar is dat genoeg om dit boek in de massa te laten opvallen?
"Hartje zestiende eeuw. De Italiaanse boerenzoon Giovanni gaat op reis om de schone Elena te vinden. Er volgt een lange zoektocht vol bizarre avonturen, waarbij hij te maken krijgt met filosofische en religieuze vraagstukken, met mystiek, astrologie en kabbala." Frédéric Lenoir, filosoof, socioloog en godsdiensthistoricus, beleeft met Het Orakel van de Maan zijn internationale doorbraak. Lenoirs bibliografie ziet eruit als een willekeurige verzameling publicaties. Wel allemaal op het gebied van de studies van Lenoir, maar hij heeft zo vreselijk veel verschillende interesses en studies, dat het niet een heel mooi samenhangend plaatje maakt. Nu hoeft dat natuurlijk ook niet, maar is hij in Het Orakel van de Maan wel in staat geweest een bepaalde focus te kiezen? De flaptekst van veertig woorden doet je al duizelen van onderwerpen. Welk effect heeft deze vuistdikke roman op de lezer?
Een leugentje om bestwil moet kunnen, is een veel voorkomende gedachte. Bijna iedereen maakt daar wel eens gebruik van. Het maakt het leven een stuk makkelijker af en toe. De in Pakistan geboren Roopa Farooki schrijft in haar debuutroman, Bitterzoet, over een familie vol leugens. Maar zoals we ook weten: Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel. Farooki is opgegroeid in Londen en heeft in de reclamewereld gewerkt, voor ze zich volledig toelegde op het schrijven. Haar tweede roman, Cornershop, volgt eind 2008 en een derde is al in de maak.
Dio Cassius en Tacitus schreven al over Boudica en nu, zo'n twee millenia later, doet Manda Scott dat. Boudica is een fascinerende heldin uit de eerste eeuw na Christus. Ze was koningin van de Keltische stam, de Iceni. Nadat ze, als dochter van koning Prasutagus, een deel van zijn bezittingen erft, breekt de hel los. De Romeinen vonden het onzin dat dochters ook konden erven en eisten met geweld alle bezittingen op. Boudica nam de strijdbijl op tegen deze machtige vijand vanwege het buitensporige een aanhoudende geweld. Na eerste successen moest ze uiteindelijk toch het onderspit delven. Men denkt dat ze daarna zelfmoord pleegde. Manda Scott vertelt in een vierdelige boekenreeks op haar manier het verhaal van Boudica.
Amy Speace is zo'n typische selfmade muzikant, die het jammer genoeg nog niet echt gemaakt heeft. Misschien lukt het haar nu met het eerlijke album Songs for Bright Street. Het is een cd'tje met dertien popnummers, die behoorlijk tegen country hangen en er zelfs soms middenin zwerven. Speace en haar band The Tearjerks maken voornamelijk vrolijke, luchtige songs met hier en daar een gezonde, sarcastische kijk op het leven. 
Boeddha is een bijzondere boekenreeks van Uitgeverij L (de strip-imprint van uitgeverij Luitingh). In acht dikke mangastrips wordt het levensverhaal van Boeddha verteld, die zijn leven als Siddharta begon. Osamu Tezuka was één van Japans grootste Manga-kunstenaars en werd ook wel de 'god van Manga' genoemd. Hij schreef en tekende de boeken voornamelijk in de jaren zeventig. Tezuka's liefde voor de aarde en het milieu inspireerde hem tot het tekenen en schrijven van verhalen om mensen aan te zetten goed voor de aarde te zorgen. Eén van zijn bekendste creaties is Astro Boy, een robotjongetje dat een enorme beroemdheid werd in Japan. Tezuka stierf in 1989. 
Sequels zijn akelige dingen. Ze halen zelden het niveau van de eerste film en liften slechts een beetje mee op de naam van de oorspronkelijke film. Ondertussen trekt het die kaskraker fijn naar beneden. Hetzelfde geldt voor films maken van series en series van films. Een enkele uitzondering daargelaten (Serenity!!), maar helaas zijn dit soort vervolgproducten meestal niet de moeite waard. Zo ook met de tv-serie Blade: House of Chthon, een serie naar voorbeeld van de drie Blade-films met Wesley Snipes in de hoofdrol. Er is dit keer geen Wesley, nooit gedacht dat dat een negatief iets zou zijn.
Als je als schrijver een nieuwe kant opgaat in je carrière, wil het werk uit je verleden je nog wel eens dwars zitten. En als je dan ook nog voelt dat je al te vrouwelijke naam je niet het succes gaat opleveren waar je op hoopt, ga je een pseudoniem bedenken. Eentje met een onzijdige voornaam en een goed klinkende achternaam. Als je nieuwe werk, gepubliceerd onder dat mooie nieuwe pseudoniem, dan vreselijk populair wordt, kent niemand je meer bij je echte naam. Dit overkwam Robin Hobb. Nu haar nepnaam onwankelbaar gevestigd is, is het tijd haar eerdere boeken, ooit onder haar echte naam verschenen, mee te laten genieten van dat succes. Megan Lindholm wordt eindelijk vertaald.
Sinds 1932 wordt er jaarlijks tien dagen lang een Boekenweek georganiseerd door het CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek). Met een paar gemiste jaren in de tweede Wereldoorlog staat de teller dan nu op 73. De Boekenweek is een welbekend fenomeen, waar steeds meer mensen op af komen. Dankzij de NS-actie 'gratis reizen met het boekenweekgeschenk' komen er ook mensen de boekhandel in, die normaal eigenlijk alleen een krantje lezen. Die komen dan niet het boekenweekgeschenk halen om te lezen, maar om er mee te zwaaien naar de conducteur op die bewuste gratis reiszondag (16 maart). Een soort luxe treinkaartje dus. Elke Boekenweek heeft een thema en dit jaar is dat VAN OUDE MENSCHEN… De derde leeftijd en de letteren, een thema dat, net zoals alle thema's van vorige jaren, de één zal aanspreken en de ander absoluut niet.
Shivaree is een Amerikaanse band, bestaande uit het trio Ambrosia Parsley (zang), Danny McGough (toetsen) en Duke McVinnie (gitaar). Sinds hun start in 1999 hebben ze grofweg om de twee à drie jaar een album uitgebracht. Hun vierde album, met de volledige titel Tainted Love: Mating Calls and Fight Songs, is gevuld met covers. Op hun eigen alternatieve rockmanier brengen zij bekende en minder bekende nummers ten gehore.
Het Amerikaanse bandje met de lange naam Tacks, de boy disaster bestaat uit zanger en toetsenist Evan Jacobs (Midlake, Polyphonic Spree), drummer Jason Friedrich, gitarist Nathan Stein en zanger en bassist Alán Uribe. Ze komen uit Austin, Texas. Oh, Beatrice (ook hier en daar te vinden onder de naam Towards Light) is hun debuutalbum. Het is slechts een EP met zeven nummers, maar dat kan best een goede smaakmaker zijn voor een uitgebreider vervolg. De vier bandleden hebben de muziek op deze EP al in eind 2005, begin 2006 opgenomen. Het schijfje is eind 2006 al in de VS verschenen en is nu ook hier beschikbaar. Inmiddels zijn ze bezig met het schrijven van de muziek voor hun eerste volledige album, dat in 2008 zal moeten verschijnen.
De Vloek van Odi is het derde deel in de reeks de Heksenoorlog. Deze uit het Spaans vertaalde jeugdboeken zijn flinke pillen! Gelukkig zijn het goed verslindbare boeken, waardoor je ze nog steeds razendsnel uit hebt. Boek drie telt een dikke vierhonderd bladzijden en dit kan afschrikken. Zeker als je een tiener bent en niet heel graag leest. Juist voor die kinderen is deze reeks een aanrader. Carranza's schrijfstijl ligt dicht bij de spreektaal, waardoor je amper het gevoel hebt dat je aan het lezen bent. Je neemt de verhalen gewoon op, je hoeft alleen maar in het boek te turen. Dit is ook te danken aan haar korte zinnen en vlot geschreven actiescènes.
Air is het solo-debuut van de ex-zangeres van de rockband The Gathering. Anneke van Giersbergen zat van 1994 tot midden 2007 in de band en is deels verantwoordelijk voor het enorme succes dat ze behaalden. Ze was een markante frontvrouw, met een wondermooie stem. Die stem besloot ze in de zomer van 2007 ergens anders in te zetten. Anneke gaf aan The Gathering te verlaten om meer tijd met haar familie te kunnen doorbrengen en zich te kunnen richten op haar nieuwe project: Agua de Annique.
Haar volledige naam luidt Mary Isobel Catherine Bernadette O'Brien, maar we kennen haar natuurlijk allemaal als Dusty Springfield. Geboren in 1939, gestorven in 1999, op 59-jarige leeftijd aan borstkanker. Een succesvolle carrière van veertig jaar en talloze hits. In de jaren 1966 en 1967 maakte ze twee goed bekeken tv-series bij de BBC. Deze dvd bevat 61 nummers uit die shows, plus een paar geinige extra's. Iemand die al bijna tien jaar lang dood is en dik veertig jaar geleden eens wat deuntjes zong, is natuurlijk niet bekend bij iedereen. Maar Dusty Springfield mag toch zeker iedereen wel kennen, met haar hits 'You Don't Have to Say You Love Me', 'I Close my Eyes and Count to Ten' en 'Son of a Preacherman'.
Deze dvd bevat vier volle uren live muziek door Gary Moore op het Montreux Jazz Festival. Moore heeft dit festival zeer regelmatig bezocht, dus er is genoeg materiaal te vinden om op schijf te zetten. Er is gekozen voor de jaren 1990, 1995, 1997, 1999 en 2001. Een complete setlist van veertig nummers voor de hele zachtje prijs van ongeveer 17 euro. Uiteraard is zijn enorme hit 'Still got the Blues' ook te horen en te zien. Naast een stevige solocarrière heeft hij in diverse bands gespeeld en een enorm aantal cd's uitgebracht. Helemaal nìets in huis hebben van deze man, kun je niet maken. Hier is je kans!
De dertigjarige Talitha Stevenson brengt haar tweede roman op de markt: Ontmaskering, een dikke pil van bijna 450 pagina's. Haar eerste roman, An Empty Room stond in de shortlist voor de 'Whitbread First Novel Award' in 2003. Ze was journalist voor The Guardian, maar heeft ook als model gewerkt. Ze groeide op in Londen, maar verliet Engeland om in een commune in Florence te gaan wonen. Zowel haar eerste als tweede roman zijn onder het genre 'psychologische roman' te scharen. Momenteel werkt ze aan haar derde roman, dat zeer waarschijnlijk in diezelfde lijn zal liggen.
Sinds korte tijd heeft uitgeverij Luitingh een heuse stripafdeling, uitgeverij L. Met het overstappen van een redacteur van een andere uitgeverij naar Luitingh, is ook een aantal auteurs meegekomen, waaronder stripauteurs. Eén van de nieuwste creatieve producten van L is het derde deel van de stripserie Ythaq. De reeks is het resultaat van de samenwerking tussen stripschrijver Christophe Arleston (Lanfeust, Trollen van Troy) en tekenaar Adrien Floch (Sihoka).
Richard Swift is een Amerikaanse singer-songwriter, die voor het gemak ook zijn eigen albums produceert en korte films maakt. Een manusje van alles of gewoon een veelzijdig talent? Dressed up for the Letdown is de derde cd, die hij onder deze naam uitbrengt. Eerder bracht hij al twee cd's uit onder de namen Dicky Ochoa en Company. Zijn doorbraak kwam in 2006 dankzij een optreden op een Amerikaans festival, 'South by Southwest'. Dit nieuwe album, met als single het nummer 'The Songs of National Freedom' wordt overal bejubeld.
Deze dvd-box is voor een heel zacht prijsje op de markt gebracht. Sexy Cinema bevat drie erotische films, maar wel van heel verschillende kwaliteit. Het in 1995 reusachtig geflopte Showgirls, van de grote Paul Verhoeven en de onbekende Elizabeth Berkley. De box bevat ook 9 ½ Weeks uit 1986, met een jonge Kim Basinger en een nog niet omgebouwde Mickey Rourke. En als laatste krijg je In the Cut te zien, uit 2003, met een onkarakteristieke rol van Meg Ryan, van de geweldige regisseur Jane Campion (The Piano). Drie films, drie decennia, drie waarderingen...
In zijn werk als journalist kreeg Lawrence Malkin toegang tot niet-openbare archieven in meerdere landen. Hierdoor was hij de eerste die lucht kreeg van de feiten die de fundering vormen voor zijn debuutroman Monstervervalsing. In de begindagen van de Tweede Wereldoorlog kwamen een paar nazi’s met het plan de Britse economie onderuit te halen. Dit wilden ze bereiken door gigantisch veel vals Brits geld het land in te sturen. Dit valse geld moest gemaakt worden door gevangenen uit concentratiekampen. Dit specifieke verhaal gaat over de afdeling, Barak 19, die met deze 'taak' belast werden.
Alyson Richman heeft inmiddels drie romans op haar naam staan, Een Zweedse Tango, De Zoon van de Maskermaker en nu De Muze van Vincent. Richman gebruikt vaak kunst in haar boeken als achtergrond. Ze heeft ook voor dit boek uitgebreid research gedaan, maar heeft de gevonden informatie hier en daar wel gebogen, om het verhaal te dienen. Richmans boeken vertellen vaak persoonlijke geschiedenissen, met pijnlijke levens, zoete liefde, die niet of wel tot uiting kan en mag komen. Zo ook De Muze van Vincent, dat de laatste zeventig dagen van het leven van Vincent van Gogh beschrijft. 
Tim Kasher is oorspronkelijk van Cursive, een alternatieve rockband. Hij creëerde in 2000 het alternatieve bandje The Good Life, om zich uit te kunnen leven op een manier die niet binnen Cursive paste. Hij bracht het debuutalbum Novena on a Nocturne uit als soloproduct, maar trok meteen daarna een paar muzikanten aan. Met Stefanie Drootin (bas), Roger Lewis (drums) en Ryan Fox (gitaar, toetsen) brengt hij nu de vierde cd van deze band op de markt. 
Eisley is een familieprojectje. De band begon in 1997, met de oudste zusjes DuPree, Chantelle en Sherri. Zusje Stacy mocht later ook meedoen (ze was acht jaar destijds en moest haar zussen overtuigen met een zelfgeschreven liedje). Broer Weston (tien jaar in 1997) mocht zijn zussen assisteren op de drums. De laatste toevoeging aan de band is Garron DuPree geweest, een neef. Hij verving in 2005 Jonathan Wilson als bassist. Geheel in traditie was Garron toen vijftien. De bandleden zijn nu nog steeds piepjong, maar ze zijn wel in staat geweest al twee albums af te leveren. Room Noises in 2005 en nu dus Combinations.
Onder fantastische artiestennamen wordt deze band uit Glasgow gevuld met Skipper G-Nut (zang), Roxy General Coxy (gitaar en zang), Joanie Come Lately (viool), Tricky Doyelee ((bas-)gitaar en zang), the Colonel Francis (drums) en Grrrronald (basgitaar). The Royal We bestaat sinds begin 2006, maar gaat haar tweejarige jubileum niet halen. Dit titelloze debuut is namelijk meteen hun laatste album. Jammer, want tijdens hun bestaan zijn ze erg actief bezig geweest met zowel muziek schrijven als optreden. Het ontbrak ze ook niet aan succes, vooral plaatselijk zijn ze nogal 'hot' geweest.
Marvel is een goedlopend zaakje. Superhelden zijn big business. In comics hoeft niets echt te kunnen en kun je zoveel fantasie gebruiken als je maar wilt. Dat geeft ongekende variëteit in karakters, verhalen, creaturen en beelden. Maar die ideeënbron droogt natuurlijk een keer op. Op een bepaald moment is alles al gedaan, bedacht en uitgewerkt. Dan gaat het vooral om de inkleuring van al bestaande ideeën. Marvel heeft een enorme hoeveelheid superhelden in haar stal. Elk heeft zijn eigen geschiedenis en emotionele bagage. Zo ook Doctor Strange.
Muzikanten kunnen niet meer stilzitten. Bij elke pauze tussen en tijdens het produceren van albums, verzinnen ze alternatieve projectjes om zich mee bezig te houden. Dat is alleen maar goed natuurlijk, want zo krijgen we een enorme diversiteit aan muziek voorgeschoteld. Het is alleen wel even lastig om bij te houden wie waar vandaan komt en in welke bands zit. The Pyramids bestaat uit twee leden van The Archie Bronson Outfit, Sam Windett (zang en gitaar) en Mark Cleveland (drums).
In 2005 verscheen het opzienbarende boek van een blanke jongedame die haar hele jeugd diep in het oerwoud heeft doorgebracht. Op haar zeventiende werd ze naar een kostschool in Zwitserland gestuurd, om te leren overleven in de normale wereld. Dit is haar schrikbarend tegengevallen. Ze kreeg al vrij vlot vier kinderen en schreef dit boek, dat nu in een pocketeditie is heruitgebracht voor het minimale prijsje van nog geen zes euro. Een vervolg op dit boek is al eerder bij FOK! besproken, zie Terug naar de Jungle.
De rockband Super Furry Animals is in 1993 ontstaan in de stad Cardiff, door de samenkomst van vijf muzikanten. Bijna 15 jaar later bestaan de Furries nog steeds in exact diezelfde samenstelling. Ze maken een alternatieve rock met vrij veel elektronische geluiden erin gemixt. Het klinkt een klein beetje zoetsappig en psychedelisch hier en daar. En soms denk je weer een decennium in tijd terug te zijn geworpen. Hey Venus! is een album met elf nummers (eigenlijk tien en een openertje) van maar 36 minuten. Maar dat is wel een goed besteed half uurtje.
De succesvolle, Amerikaanse auteur Patricia Highsmith overleed in 1995 op de leeftijd van 74 jaar. Ze schreef 22 romans en tientallen korte verhalen, waarvan er veel gebundeld zijn uitgegeven. Highsmith is auteur van de wereldbekende Ripley-boeken, waarvan diverse verfilmingen zijn gemaakt. Het is ook de verfilming van haar eerste boek, Strangers on an Train geweest, die haar beroemd heeft gemaakt. Alfred Hitchcock verfilmde dit boek in 1951, waarna Highsmith een gevestigde naam was. Carol is Highsmiths tweede roman. Het kwam in het Engels uit in 1952 onder de titel The Price of Salt en onder het pseudoniem Claire Morgan, omdat ze het succes van haar 'suspense'-boeken niet in gevaar wilde brengen.
De gezusters Riplet richtten in 1998 hun band The Riplets op. Samen met een gitariste spelen Janneke (zang en bas) en Valesca (drums) een niet kinderachtig soort punkrock. In 2001 brachten ze hun eerste single uit, waarna een jaar later de cd Rock 'n Roll Beat volgde. In 2004 brengen ze een tweede album uit, Love Special Delivery Boy. Voor, tussen en na beide albums treden ze zo'n beetje overal op. 2005 brengt een pauze, waarin ze een nieuwe gitarist moeten zoeken. Ryan Riot (oftewel Elle Bandita) komt de Riplets-gelederen versterken en de meiden kunnen weer verder. 
Het is een algemeen bekend feit dat Sylvester Stallone zijn omvangrijke carrière is gestart in de porno-industrie. Dat klinkt heftiger dan het is, want het bleef bij slechts één soft-erotische film. Daarbij was het vooral een vriendendienst en het enorme bedrag van 200 dollar die hem deden besluiten mee te spelen in de film Party at Kitty and Stud's. De film werd geschoten in 1970 en wordt nu heruitgebracht op dvd onder de titel Italian Stallion, zodat we niet kunnen missen dat het om Sly gaat. Het heruitgeven van een pornofilm van bijna 40 jaar oud is natuurlijk wat vreemd. Geen enkele andere acteur naast Sly heeft ooit nog een film gemaakt (on record). Een jaar na verschijnen van de film heeft één van de dames zelfs zelfmoord gepleegd.
Een driekoppig, piepjong bandje. Jonas Stein, de zanger, is slechts 19 jaar oud. John Eatherly, de drummer, is zelfs nog twee jaar jonger! Deze twee boys zitten in de punkrockband Be Your Own PET, maar daar is even geen actie te bespeuren. Het is dan voor twee tieners de meest logische oplossing om zelf even een nieuw bandje in elkaar te draaien en een debuutalbum eruit te gooien. Samen met jeugdvriend Max Peebles, die de basgitaar bespeelt en de cover heeft getekend, zijn er vijftien punkrocknummers tot stand gekomen, die samen net iets langer dan een half uur duren. Hyperkorte, ruige rommelrock.
Voor altijd jong is het vijfde fictieboek van de inmiddels vijftigjarige Tony Parsons. Hij werkte al jong voor de 'New Musical Express' als punkjournalist, waardoor hij op pad kon gaan met bands als The Sex Pistols. Hij trouwde collega Julie Burchill, met wie hij in 1978 nog een obscuur boekje uitbracht onder de titel The Boy Looked at Johnny: The Obituary of Rock and Roll. Dat boek is niet meer leverbaar en het huwelijk heeft het ook niet gered. In zijn loopbaan als journalist had hij ruim de gelegenheid om verhalen te verzamelen, die het waard zijn om te vertellen. De Engelse titel van dit boek luidt dan ook The Stories We Could Tell.
Het label Jeepster is lang niet erg actief geweest, maar heeft nu met SixNationState een mooi raspaardje in stal. Deze self-titled debuut-cd bevat twaalf nummers, waaronder de single 'We Could Be Happy', ook op tv te vinden in de vorm van een bijzondere videoclip (en op YouTube). Inmiddels is bekend dat 'Up & Down' de tweede single gaat worden. Eind november tourt de band een tijdje rond in Europa. Een eigenaardige, maar zeer geslaagde mix van punky popliedjes, folk en ska. Melodieus, hier en daar wat rauw en lekker vrolijk.
Een debuutroman van zo'n 700 bladzijden, is dat nou wel zo'n goed plan? Is het niet handig om eerst eens met een novelletje van twee- à driehonderd pagina's uit te proberen of het lezerspubliek het wel ziet zitten dat jij ze boeken voert? Elizabeth Kostova heeft in ieder geval hard gewerkt om haar product in elkaar te draaien. De Historicus verscheen toen Elizabeth Kostova 31 jaar was, na tien jaar schrijven, plotten, puzzelen en schrappen. Daarbij is het boek gebaseerd op verhalen die haar vader haar vertelde tijdens een bezoek aan Amsterdam. Dat kweekt toch wat goodwill. Als je het boek eenmaal openslaat, blijkt goodwill niet eens nodig zijn om het boek te kunnen waarderen.
Alweer een gehypte fantasyfilm. Deze kan niet meedoen met de big budget films als The Golden Compass en Stardust, maar de titel is zo stilletjes wel in ieders oren gekropen. Bridge to Terabithia schermt met de slagzin "From the producers of Chronicles of Narnia". In feite verschilt het verhaal niet zoveel van de Narnia-film, alleen is Bridge tot Terabithia een stuk kleinschaliger gemaakt. Kleiner betekent niet automatisch minder waardevol, want waar Narnia een film was met geweldige beelden en special effects, is Bridge to Terabithia vooral een ontroerend verhaal over een ongelukkige tienerjongen.
Bij het beluisteren van deze cd denk je aan een gerijpte vrouw ergens uit het buitenland. Dat Stevie Ann een Limburgse meid van 21 jaar is, is verrassende informatie. Direct krijg je meer respect voor de vrouw die dit album in elkaar weet te draaien. Closer to the Heart is de tweede cd van Stevie Ann, na haar debuutalbum Away from here in 2005. Volgens Stevie Ann zelf stond dat album nog vol met minder diepe liedjes, om de simpele reden dat ze zelf nog niet zo veel had meegemaakt. Ze begon na haar middelbare school aan de Rockacademie, maar stopte al snel met die studie. Na de Essent award (2005) en de Zilveren Harp (2006) stijgt haar ster met stip. De twaalf nummers op dit album laten zien dat dat terecht is.
In oktober 2006 werd het wereldrecord voor het diepste onderwater concert gebroken. Het was een actie naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het booreiland Troll, aan de Noorse kust. De Noorse platformmanager Jan Hauge is de geestelijk vader van dit zotte plan. In de documentaire die nu is verschenen over het concert, zien we hem herhaaldelijk zijn hoofd schudden en letterlijk met zijn handen in het haar zitten. Het was geen eenvoudig klusje om Melua op de bodem van één van die eilandpoten te krijgen, inclusief alle bandleden, apparatuur, een vertegenwoordiger van het 'Guinness Book of Worldrecords' en nog wat plaatselijk personeel.
De Amerikaanse band Madina Lake bestaat nog maar sinds 2005, maar heeft met From them, through us, to you een strak geproduceerd album gemaakt. De band wordt gevormd door de tweelingbroers Nathan Leone (zang) en Matthew Leone (bas), Mateo Camargo (gitaar) en Dan Torelli (drum). Met het geld dat de Leone-broers in het programma Fear Factor wonnen, bekostigden ze hun demo. Meedoen aan dat programma betekende aan een helikopter hangen, koedarmen eten en een flinke infectie oplopen, die de beide broers in het ziekenhuis deed belanden. Na hun herstel was de band een feit en zijn ze niet meer gestopt met touren en muziek maken. Duidelijk geen watjes...
Angelique Kidjo is een singer/songwriter uit Benin, Afrika met vier Grammy-nominaties op haar naam. Ze draagt de titel 'African Queen of Pop' en wordt door vele beroemdheden aanbeden, waaronder Bono van U2. Ze loopt inmiddels tegen de vijftig, maar ziet er nog steeds uit als een Afrikaanse koningin. Sinds haar zesde levensjaar is ze al bezig met optreden, zingen en dansen. In de vroege jaren '80 vertrok ze vanwege politieke onrust in Benin naar Parijs. Daar was ze eerst jarenlang achtergrondzangeres voor ze haar eigen carrière opstartte. Op dit moment woont ze in New York met man en dochter.
Dit is het vijfde album van singer/songwriter Keren Ann. Ze is geboren in Israël, maar haar afkomst is een leuke mix van Russisch, Joods, Nederlands en Indonesisch. Ze heeft zelfs in Nederland gewoond, voordat ze naar Frankrijk verhuisde. Inmiddels woont ze voornamelijk in Parijs en zingt ze ook gedeeltelijk in het Frans. Deze self-titled cd bevat negen Engelstalige nummers, die sterk variëren in sfeer en tempo, maar door haar unieke stemgeluid is Keren Ann er telkens makkelijk in te herkennen.
De Japanse auteur Natsuo Kirino brengt met Grotesk haar tweede thriller op de Nederlandse markt. Haar eerste poging om de Nederlander te overtuigen was de literaire thriller De Nachtploeg. Nu is er dus het dik vijfhonderd pagina's tellende Grotesk. Alhoewel de term 'literaire thriller' volledig ingeburgerd is, is niet altijd duidelijk wat hier wel en niet onder valt. Grotesk zet de grenzen van het subgenre onder druk met een niet alledaags plot en verhaalelementen die meer naar horror, literatuur en drama neigen dan naar thriller. In haar dertien romans, waarvan slechts deze twee tot nu toe zijn vertaald naar het Engels, Nederlands en andere talen, stelt ze standaard de wrede, Japanse consumptiemaatschappij aan de kaak. Zo ook in Grotesk.
Alweer een Dan Brown-kloon? De boeken met bruine kaftjes, religieuze artefacten en duistere, eeuwenoude geheimen barsten de boekhandels uit. Elke uitgever meent DE opvolger van Dan Brown te hebben gevonden en legt het nieuwe boek ook met die leus in de boekhandel. Een soort 'the boy who cried wolf'-werking treedt in gang. Niemand gelooft het nog en geen enkele 'kloon' heeft de status van Dan Browns Da Vinci Code behaald. Inmiddels is de Brown-hype gelukkig een beetje afgezwakt, maar het genre van 'religieuze thriller' is opgestaan en lijkt overeind te blijven. Het siert uitgeverij Luitingh dat ze nergens reppen over 'de almachtige voorganger' van nieuwkomer Michael Byrnes, die met zijn debuutroman Het volmaakte relikwie een heel aardig product aflevert.
Van de hand van deze auteur verscheen eerder in het Nederlands Het Venetiaanse Huis. Ook in het Engels komt Mary Nickson niet verder dan een boekenlijst van twee titels. Mary Sheepshanks echter heeft een mooi rijtje boeken op haar naam staan en ook een handjevol dichtbundels. Mary mag beide lijsten onder elkaar plakken, want ze schrijft zowel onder haar meisjesnaam Nickson als onder haar huidige naam Sheepshanks. Het is wel begrijpelijk dat ze terug grijpt naar de naam waarmee ze geboren is. Lees eens tien keer hardop 'Sheepshanks' en pak dan een slabbetje.
Na twee EP's bij Benchmark Records, kwam de Amerikaanse metalcore band Still Remains in 2005 met hun eerste volledige album, Of Love and Lunacy. Die eerste cd legde de band geen windeieren. Ze kregen goede kritieken en mede als gevolg van het succes van dit album, konden ze met bekende bands touren in de VS en Europa. We zijn inmiddels twee jaar en een paar bezettingswisselingen verder. Still Remains heeft zes bandleden, waarvan de toetsenist en de bassist recent vervangen zijn.
De Duitse power metalband Blind Guardian bestaat al zo'n twintig jaar. In 1996 brachten ze het album The Forgotten Tales uit, waarvan dit de geremasterde versie is. Deze versie bevat drie bonusnummers en twee videoclips. Blind Guardian richt zich vaak op middeleeuwse thema's en doet meer dan slechts muziek maken. Ze vertellen verhalen met hun muziek, waarvan het album Nightfall in Middle-Earth uit 1998 een voorbeeld is. Die cd vertelt in zijn totaliteit een verhaal dat gebaseerd is op de Silmarillion van Tolkien.
'Graphic novels' zijn een hot item tegenwoordig. Het medium is absoluut niet (meer) slechts voor de comic-geek bedoeld. Graphic novels zijn te lezen als volwaardige boeken en Hollywood komt er achter dat ze ook erg goed te verfilmen zijn. De film 300 is gebaseerd op de gelijknamige graphic novel van Frank Miller, van wiens hand ook Sin City afkomstig is, dat eveneens verfilmd is (in 2005, door Robert Rodriguez). Miller baseerde zijn graphic novel losjes op de film The 300 Spartans uit 1962 en die heeft weer zijn oorsprong in de werkelijke geschiedenis (de Slag bij Thermopylae, 480 v.C.). Waar Miller zichzelf allerlei artistieke vrijheden heeft gegund, is regisseur Zack Snyder absoluut trouw geweest aan de graphic novel. Plaatje voor plaatje is deze film geschoten, met als doel er een film van te maken die het genre van de graphic novel in zijn eigen medium benadert.
Alweer een eerste vertaling van een Amerikaanse thriller-auteur. De markt wordt overstroomd met nieuwe namen, waarvan het gros roemloos en geluidloos ten onder gaat. Martyn Waites maakt een goede kans dit lot ook beschoren te zijn, want hij schrijft niet de meest toegankelijke thrillers. Genadeslag, de vertaling van The Mercy Seat is Waites' eerste boek dat in het Nederlands is verschenen. Het is het eerste deel van een inmiddels driedelige reeks over de onderzoeksjournalist Joe Donovan. In januari 2007 verscheen het tweede deel, Bone Machine, waar vooralsnog geen vertaling van is aangekondigd. Begin 2008 zal het derde deel in het Engels verschijnen, Mercy Riot.
Fabulous Disaster is een punkrockbandje met een volledig vrouwelijke bezetting. Ze zijn in 1998 opgericht en hebben eind juli hun vierde album uitgebracht: Love at First Fight. De vier damespunkers hebben aardig aan de weg getimmerd in de bijna tien jaar dat ze bestaan. Zo touren ze zich rot in de VS, Europa, Canada en Japan en staan ze in het voorprogramma van bans als NOFX, The Ataris en de Mad Caddies. Ook was Fabulous Disaster te vinden op talloze festivals en onder andere bij de 'Warped Tours'. De huidige bezetting bestaat uit Lynda Mandolyn (zang), Sally Disaster (drums), Squeaky (gitaar en zang) en Lizzie Boredom (bas). Dit vierde album is hun eerste bij I Scream Records.
Brian Freeman is geen bekende auteur. Hij schreef tot nu toe slechts drie thrillers, maar noemt zichzelf al wel fulltime schrijver. Dat dat mogelijk is na het uitgeven van maar twee boeken (het derde boek gaat in september pas in het Engels verschijnen), is te danken aan het enorme succes van zijn debuut Immoral/Bedorven. In deze psychologische thriller introduceert hij zijn hoofdpersonen Jonathan Stride en Serena Dial. Het boek is uitgebracht in 48 landen en in 17 talen en heeft diverse prijzen gewonnen. Bedorven is het eerste deel van de Stride-reeks, waarvan Stripped/De Stripper het tweede deel is. Een gloednieuw verhaal, met bekende hoofdpersonen. Het is prima mogelijk dit boek los te lezen van het eerste boek. Er wordt slechts sporadisch verwezen naar gebeurtenissen in het eerste boek.
Neil Gaiman is in Nederland helemaal niet zo'n bekende auteur, maar hij heeft enorm veel grote publicaties op zijn naam staan. Zijn unieke stijl en fantasiewereld zet hij om in verschillende soorten amusement. Zo schrijft hij uiteraard boeken, maar ook korte verhalen, gedichten en graphic novels. De Sandman-reeks is één van zijn bekendste en beste graphic novels. Daarnaast worden veel van zijn boeken verfilmd, met Stardust, dat in oktober in de Nederlandse bioscopen is te vinden, als meest recente voorbeeld. De nieuwste verfilming van Beowulf (met Angelina Jolie in één van de stemhoofdrollen) heeft Gaiman op de loonlijst als scriptschrijver. En ergens in 2008 verschijnt de verfilming van Gaimans jeugdboek Coraline.
'Best of'-cd's zijn niet altijd een goede keuze. Soms wordt er gewoon even iets uitgebracht, om het gat tussen twee reguliere albums op te vullen of omdat er weer wat geld verdiend moet worden. Een derde volume van een 'best of'-reeks is op zijn minst twijfelachtig, tenzij het natuurlijk een artiest betreft die zo enorm veel nummers heeft geproduceerd en zo'n lange carrière heeft als Van Morrison. Daarbij zijn de vorige twee cd's in Morrisons 'best of'-reeks verschenen in 1990 en 1993, dus het werd wel weer een keertje tijd.
Santa Montefiore schrijft zoete boeken. Lichte damesromans, vaak vol onnozele, jonge deernes, die een persoonlijke crisis doormaken op hun weg naar volwassenheid. Eenmaal klaar met hun persoonlijke groei, komt er helemaal op het juiste moment de juiste kerel langs. Er is wederzijdse afkeer, verwondering, nieuwsgierigheid en tenslotte verliefdheid. Dit traject volgt ook het nieuwste boek van Montefiore, Het geheim van Montague. Eerder schreef ze De vergeet mij niet-sonate, De zwaluw en de kolibrie en nog een handjevol andere titels. Verrassend zijn de boeken door het bekende structuurtje niet, maar ze zijn wel prima leesbaar en ze vormen goede vakantielectuur.
In 1979 verscheen het boek Jupiters reizen, waarin de 42-jarige Ted Simon aka 'Jupiter' vertelt over zijn vier jaar durende wereldreis op de motor. Dit boek heeft destijds de status van cultboek verworven en was de basis voor de film Long way round. Bijna dertig jaar later herhaalde Ted Simon deze reis. Inmiddels 69 jaar oud, reed hij door 48 landen, dit keer in 'slechts' twee jaar. Zijn ervaringen op deze tweede herhalingsreis staan beschreven in het net verschenen Dromen van Jupiter. Ter ere van dit nieuwe boek verscheen ook het oorspronkelijke Jupiters reizen opnieuw. In de Jupiter-reeks bestaat verder het boek Terugkeer naar Jupiter, dat over een motorreis in Thailand, Maleisië en India gaat. Helaas is die titel niet meer verkrijgbaar. 
Geen enkele publicatie was belangrijker in het jaar 2007 dan die van het zevende en laatste Harry Potter boek. Het jaar is nog maar half voorbij en toch kan deze enorme happening niet meer geëvenaard worden. Tenzij we natuurlijk de publicatie van de Nederlandse vertaling op 17 november 2007 mee gaan tellen. Dat zal ook wel een groot feestje worden. Alhoewel het met een titel als 'De Relieken van de Dood' wel een doodse boel zal kunnen worden. 'Deathly Hallows' klinkt flink wat mysterieuzer en poëtischer. De titel van het slotdeel van de Harry Potter-reeks klinkt ook een stuk volwassener en dat is exact wat het is: volwassener. De Harry Potter die op de cover van de Engelse jeugdeditie staat, lijkt meer op Hugh Grant dan op onze geliefde tovenaarsleerling. Het verhaal heeft dezelfde groei doorgemaakt. Dit is echt geen kinderboek meer, dit is volwassen drama, horror en spanning.
De huidige bezetting van de Amerikaanse rockband Bleed the Dream is Dave Aguilera (gitaar), Keith Thompson (bassist, zang), Mark Holmes (zang) en Tom Breyfolge (drums). Dit is maar voor de helft de bezetting waarmee ze in 2003 de band startten. In 2005 werd bij drummer Scott Gottlieb leukemie geconstateerd. Hij overleed vlak voor de release van hun eerste cd Built by Blood. De eerste zanger van de band, Brandon Thomas, werd in 2006 vervangen door Holmes. In de vier jaar dat de band bestaat, is er dus al het nodige gebeurd. Gelukkig ook muzikale dingen. Zo is er, na twee EP's op het eigen label Maphia en hun debuut-cd Built by Blood bij Warcon Records, nu de tweede cd verschenen, Killer Inside. Warcon Records is een label dat door 'Warped Tour'-baas Kevin Lyman speciaal voor Bleed the Dream is gecreëerd.
Vorig jaar nog verscheen Thom.Single.Man, het debuut van Thom Arisman, journalist met een geheime identiteit. Zelfs google kan geen mooi plaatje vinden van deze Flair-columnist. Geheimzinnigheid staat altijd garant voor aandacht. Binnenkort gaat Arisman zijn identiteit prijs geven door middel van een prijsvraag op zijn website. Dat gaat gepaard met lekker veel gedoe, waardoor ook het opgeven van die geheimzinnigheid aandacht oplevert. Een goede publiciteitsstunt. Arisman is na deze twee bundelingen van columns bezig met het schrijven van zijn debuutroman. Zal hij als doodnormale auteur met een bekende kop ook succes oogsten? Ik denk het wel.
’Dierentolk’ Marta Williams schreef eerder het succesvolle boek Leren luisteren naar dieren met intuïtieve communicatie. Deze opvolger, Dieren leren verstaan, intuïtieve communicatie met dieren en de natuur is een aanvulling, maar kan prima los van het eerste boek worden gelezen. Op de cover staat een schattige blondine nootjes te voeren aan een nog veel leuker eekhoorntje. Dit vredige tafereeltje overtuigt me nog niet van het bestaan van Marta's communicatie met dieren. De achterflap vertelt dat dit boek voor iedereen is die dieren heeft of met dieren werkt. Ik voel me aangesproken, dus lees...
Aan het einde van het alfabet is een boekje dat direct in de boekwinkel opvalt door zijn buitengewoon zorgvuldige en mooie vormgeving. Dit boek is alleen om die reden al het bezitten waard. De Canadese auteur C.S. Richardson heeft twintig jaar in de vormgeving gewerkt en dat zal zeker bijgedragen hebben aan het uiterlijk van dit debuut. De betekenis van de titel resoneert niet alleen door in het verhaal, maar ook in de namen van de twee hoofdpersonages en de lettering op de cover. De ouderwetse elastieken band om het boek hen maakt het helemaal af. Het is van binnen en buiten letterlijk een juweeltje van een boek.
Wrong Meeting was een gelimiteerde LP boxed-set die alleen via mailorder te bestellen was. Nu is er Wrong Meeting II, het tweede album van Two Lone Swordsmen in 2007. Dit gewoon verkrijgbare cd'tje bevat negen nieuwe nummers van het duo Andrew Weatherly en Keith Tenniswood. Het is het twaalfde album van TLS sinds hun oprichting in 1996. De eerste jaren van hun bestaan gaven ze in eigen beheer uit bij Emissions Audio Output, een label dat gerund werd door Weatherly. Maar bij het grote Warp Records hadden ze veel meer kansen.
Head home is de tweede cd van de Amerikaanse band O'Death, die sinds 2003 bestaat. Hun eerste album gaven ze in 2004 in eigen beheer uit. Head home werd al eerder uitgegeven, maar krijgt nu een re-release. De cd bevat wel vijftien nummers, die allemaal het enorm specifieke geluid van O'Death dragen. Dit unieke geluid is niet een eenvoudig genre-etiketje te geven. Het is een mix tussen punk, country, alternatief, en 'just plain weird'.
The Human Stain is de in 2003 verschenen verfilming van de gelijknamige roman van Philip Roth, een bekende Amerikaanse auteur. De film is al eerder op dvd verschenen, maar dankzij de reeks Cinema DeLuxe kreeg de film een re-release. Cinema DeLuxe heeft als doel de echte kwaliteitfilms wat extra aandacht te geven en doet dit door ze opnieuw uit te geven in een herkenbare, bij elkaar passende stijl. The Human Stain is een vrij trage film met acteerwerk van een zwaar kaliber. Er spelen diverse grote namen mee in de film, waaronder Anthony Hopkins, Nicole Kidman, Ed Harris en Gary Sinise.
Deze stokoude rockband bestaat uit vier even oude bandleden. Het leuke aan Poison is dat de bezetting anno 2007 nog exact dezelfde is als in 1984, hun startjaar. Gitarist C.C. DeVille mag dan wel als gevolg van een drugsprobleem een pauze van zeven jaar hebben ingelast, hij is sinds 1998 wel weer trouw bij de band. Overigens moet hij nog steeds wel af en toe een kliniekje in, maar dat is rock 'n roll, toch? Zanger Bret Michaels met zijn weelderige, blonde lokken lag in 1994 een tijdje in de kreukels, omdat zijn Ferrari uit de bocht vloog.
De volledige titel van het boek luidt: Papavera, De ring van de kruisridder. Het is het eerste boek van de Duitse auteur E.W. Heine, dat vertaald is naar het Nederlands. Hij heeft in het Duits wel meerdere historische romans op zijn naam staan. Papavera is een jeugdboek, bedoeld voor tieners vanaf een jaar of twaalf. Het is een erg mooi uitgevoerde hardcover, alhoewel de ring met vreemde tekens op de cover je wel erg doet denken aan een ander bekend boek. De hoofdpersoon is het meisje Papavera uit de titel. Ze heeft net als haar vader Papavero knalrood haar. Papavero betekent dan ook 'rode papaver', maar ook 'ware papa' of 'echte vader'...
Iced Earth is een enorm geliefde en populaire Amerikaanse metalband rond oprichter en gitarist Jon Schaffer. Hij is er al sinds startjaar 1984 bij. Een flinke lijst van voormalige bandleden later, is de bezetting naast Schaffer als volgt: Tim 'Ripper' Owens (zang), Troy Seele (gitaar), Dennis Hayes (bassist) en Brent Smedley (drums). Seele en Hayes zijn pas in 2007 begonnen bij Iced Earth, dus de band is dit jaar begonnen met een gedeeltelijk nieuwe bezetting. Op deze single is het nog Tim Mills die de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt en Jon Schaffer zelf op bas.
The Sun is het vijfde album van de driekoppige band Fridge. Fans hebben daar zes jaar op moeten wachten, want voorganger Happiness stamt alweer uit 2001. Fridge bestaat uit de vrienden Kieran Hebden (solocarrière als Four Tet), Adem Ilhan (solo als Adem) en Sam Jeffers. De instrumentele verdeling was oorspronkelijk respectievelijk gitaar, bas en drums, maar in de loop der jaren (Fridge bestaat sinds 1996) zijn daar allerlei andere, wat minder standaard instrumenten bijgekomen. De tien nummers op dit langverwachte album laten inderdaad een caleidoscoop aan geluid horen en niet alles is even vriendelijk voor het gehoor.
Zoet! is het eerste Nederlandse produkt in het genre 'chicklit-thriller', een combinatie van brutale meidenroman en spannend verhaal. Het is het tweede boek van auteur Yoyo van Gemerde. Ze bracht eerder de chicklit Sushi & Chardonay uit, dat met wisselend succes is ontvangen. Volgens Van Gemerde kwam ze zelf met dit nieuwe genre op de proppen. Ze las ooit een Amerikaans pocketje, een luchtige thriller, die daar onder het genre 'cosy' zou vallen. Hier is dat vertaald naar de term 'chicklit-thriller', die mensen in de winkel ongetwijfeld even de wenkbrauwen zal doen optrekken. De enorme tegenstelling van spannend boek in een roze kaftje zal wellicht niet direct aanspreken. Het is een brug tussen genres die niet direct soepel bij elkaar passen. Toch heeft Yoyo van Gemerde er wel een grappig geheel van gemaakt. Een goede marketingkeuze, want er bestonden natuurlijk al wel vrouwenboeken met een spannend drama erin. Van Gemerde was zo slim er een nieuw genre van te maken.
Het driekoppige, Canadese Immaculate Machine bestaat sinds 2002 en bracht zelfstandig twee cd's uit voordat ze bij hun huidige platenmaatschappij tekenden. Fables is hun derde album onder Mint Records na debuutalbum Ones and Zeros uit 2004 en een mini-album met Franse vertalingen van zes van hun nummers. Deze indie pop/rockband begon aandacht te trekken toen zangeres Kathryn Calder in 2005 lid werd van de band The New Pornographers. Naast Calder, die ook de toetsen bespeelt, bevat Immaculate Machine Brooke Gallope op gitaar en Luke Kozlowski op drums. Het kenmerkende geluid van deze band is de twee- of zelfs driestemmige zang. Het album bevat een opgewekt, doch zeer vreemd covertje en een boekje met dezelfde kwaliteiten.
Een niet al te smakelijk voorkantje 'siert' de cd-hoes van het vierde album van de Amerikaanse band Gossip. Zangeres Beth Ditto laat vol overgave haar mollige armpjes zien, ongeschoren oksels en een stukje van haar omvangrijke, in tubetop gestoken lijf. In een amateuristische photoshop-actie zijn de andere twee bandleden (drummer Hannah Billie) en gitarist (Nathan/Brace Paine) bijgeplakt. Gelukkig heeft iemand de band- en cdtitel er snel even bijgeschreven in een apart, onleesbaar handschriftje. Zangeres Beth heeft wel plezier in haar imago. Ze laat zichzelf graag zien en gooit fanatiek wilde statements in het rond. Na al die negativiteit moet ik wel zeggen: de cd is erg leuk…
Het valt te prijzen dat beroemdheden goede doelen steunen. Zo af en toe maakt zo'n ster daar een soort tweede carrière van, helemaal bewonderenswaardig. Zo is de bloedmooie actrice Angelina Jolie al jaren actief op diverse gebieden. In 2001 (ze was amper 26) verbleef ze in het met landmijnen bezaaide Cambodja voor de opnames van de film Lara Croft: Tomb Raider. Door de ellende die ze daar heeft gezien, besloot ze zich in te zetten voor dit soort problemen. Ze werd ambassadrice voor de UNHCR (United High Comissioner for Refugees, een VN-vluchtelingenorganisatie) en bezoekt regelmatig allerlei landen om op de hoogte te blijven en vluchtelingen te helpen. In Mijn Reizen beschrijft ze haar ervaringen in onder andere Afrika, Cambodja, Pakistan en Ecuador.
In Nederland komt Supernatural niet (meer) op de buis, maar gelukkig kunnen we via de dvd's van de serie genieten. Althans, dat was wat ik na de eerste uitgave zou zeggen. Het eerste seizoen van Supernatural is in twee delen uitgegeven. In maart verschenen de eerste elf afleveringen op schijfjes en in mei is de tweede helft van de afleveringen verschenen. Jammer genoeg is het nieuwe en spannende er nu wel van af. We kennen het verloop van een standaardaflevering inmiddels aardig. Iets zal dat verrassingseffect van de eerste afleveringen moeten vervangen. Helaas slaagt men daar met deze serie niet in.
Een lekker punkrockbandje, zoals we er al vele kennen. Het Noorse Goldenboy heeft hun tweede cd uitgebracht, na debuutalbum Right kind of wrong in 2004. Dit album is grotendeels geproduceerd en afgemixt door de gitarist van de band, Jostein. Een discografie bestaande uit slechts twee platen kan niet erg uitgebreid worden genoemd, maar de vier 'goldenboys' zijn al wel sinds 1999 druk aan het touren. Naast een lading shows in thuisland Noorwegen hebben ze vier keer een rondritje gemaakt door Amerika en drie keer door Europa. Volgende tours zijn gepland, dus hou de concertagenda's in de gaten.
Jet Li is al jaren één van de bekendste martial arts-filmsterren van Hollywood. Hij heeft nu genoeg invloed en macht om de beste rollen te kiezen en hoeft niet meer slechts een Aziatische vechtersbaas zonder tekst te spelen. Alhoewel hij dat natuurlijk ook geweldig kan (zie Lethal Weapon 4). Fearless of ook wel Huo Yuanjia is een film in de traditie van Hero, House of Flying Daggers en Crouching Tiger, Hidden Dragon. De zwaartekracht werkt dus niet naar behoren en de gevechten zijn weergaloos. Fearless is wel vrij sober qua kleur en set. Zoals veel van deze films zit ook hier een lekkere moraal in, maar die wordt zo mooi evenwichtig gebracht dat het helemaal niet stoort. Jet Li heeft wel aangegeven dat dit voorlopig zijn laatste martial arts film gaat worden en dat hij zich wil gaan concentreren op andere dingen, zoals een documentaire over boeddhisme. Laten we hopen dat hij van gedachten verandert.
Leg een stapeltje zakdoeken klaar voordat je dit boek open slaat. Waar is de zon? is het hartbrekende vervolg op het boek Evelyn van Evelyn Doyle, de dochter van Desmond Doyle. Desmond Doyle was een jonge vader van zes kinderen, die verlaten werd door zijn vrouw. Omdat het destijds in de Ierse wet verboden was om als man alleen kinderen op te voeden, zijn zijn zes kinderen tot hun zestiende toegewezen aan de staat. Het boek Evelyn gaat over de strijd van Desmond om zijn kinderen weer terug te krijgen en wordt verteld vanuit de visie van de nog maar negen jaar oude Evelyn. Dit vervolg gaat verder waar Evelyn is gestopt. De familie gaat met zijn allen, inclusief stiefmama Jessie, in Dublin wonen, waar een zware tijd aanbreekt. Zakdoeken!
Gordon Chambers laat zien niet veel creativiteit te bezitten door zijn eerste cd Introducing (in 2005) te noemen en zijn tweede cd Love Stories. Hoe moet dat nou publiek trekken? Zijn creatieve talenten zijn wel aanwezig in zijn inmiddels tien jaar durende carrière als songwriter-producer. Hij schreef nummers voor de grootste sterren (Aretha Franklin, Whitney Houston, Patti Labelle en vele anderen) en ontving diverse awards voor zijn creaties. In een sessie met Whitney Houston moest hij voorzingen en dat deed hij met zo’n overtuiging dat Whitney vroeg: "You want to do what I do, don't you? So… go for it!".
De Duitse band Caliban perst er albums uit alsof ze op de hielen worden gezeten door de duivel. In acht jaar zijn er evenzoveel cd's verschenen (de twee Split Program-cd's meegerekend). The Awakening bevat twaalf metalcore-nummers waarin zanger Andy Dörners helse stem wordt afgewisseld met de engelenstem van gitarist Denis Schmidt. Dit geeft Caliban een kenmerkend en bijzonder geluid. Gecombineerd met snoeiharde gitaar en drums, is dit letterlijk een wakker schuddend album.
Zeven jaar na hun geweldig populaire eerste album (democd Run Around niet meegerekend) komt Krezip met hun vierde studio-album: Plug it in. De destijds piepjonge rockertjes (ze bestaan zelfs al vanaf 1997) zijn nog steeds vrij jong, maar hebben al een behoorlijke carrière opgebouwd. Ze zijn één van Nederlands bekendste bands en zijn te vinden op allerlei feestjes en festivals. Concerten zijn vaak snel uitverkocht en hun cd's doen het over het algemeen gewoon goed, net als hun singles.
Het genre van reisverhalen doet het goed. Elk klein uitstapje is wel goed voor het schrijven van een boek, als je het maar op de juiste manier brengt. De giechelreisverhalen zijn ook niet nieuw meer, met Zadelpijn en ander Damesleed van Liza van Sambeek als mooi voorbeeld. Blijkbaar werd er gedacht dat de puberjeugd ook behoefte had aan zo'n boek. Bakvissen met Ballen van Janna Overbeek Bloem en Lean Baas gaat dit gat in reisverhalenland dichten. Verfrissend om eens niet te bedenken wat ze met een titel bedoelen, want de titel van dit boek dekt de lading volledig. Het is een reisverhaal van een stel giechelende bakvissen, die het lef (of het gebrek aan hersenen) hebben om in de vreemdste situaties terecht te komen.
Het fabuleuze Bowling for Soup is een Amerikaanse band die inmiddels hun negende album uitbrengt: The Great Burrito Extortion Case. De vreemde titel verwijst naar de poging van een man om Taco Bell aan te klagen, door een dode muis in zijn bestelde eten te verstoppen. De cd bevat wel zestien nummers en was het startsein voor de 'Get Happy'-tour, die door Engeland en Amerika gaat. Op 6 juni stonden ze in de Melkweg. De cd ziet er niet zo heel erg spannend uit met goor eten op de cover en een minstens even erge foto van de vier bandleden in bruidsjurken op de achterkant. Je staat dan ook even met je mond vol tanden als je de cd op zet en je een snoezig stemmetje te horen krijgt.
Een debuutalbum met een merkwaardige titel, maar dat woord is ook van toepassing op de inhoud. Datarock is de Noorse, tweekoppige band van Fredrik Saroea en Ket-Ill. Deze twee heren hadden een doel voor ogen: het veranderen van de wereld van hedendaagse muziek zoals we die kennen door geheel zelfstandig te veranderen in de piek van pop-evolutie. Maar dat moeten we maar niet al te serieus nemen, want dat doet Datarock zelf ook niet. Het begon allemaal met een paar toevallige optredens her en der, zelf uitgebrachte cd-tjes, grotere optredens en uiteindelijk de single 'Computer Camp Love'.
De Nieuwe IJstijd is het tweede deel in de Capital Code-reeks, een serie 'ecothrillers' van de hand van Kim Stanley Robinson, een vele malen bekroonde sf-auteur. In het Engels worden de inmiddels drie boeken (Forty signs of rain, Fifty degrees below en Sixty days and counting) veel meer als serie gepresenteerd dan in het Nederlands. Op of in het Nederlandse boek wordt niet gerept over een trilogie. Het zijn in principe prima op zichzelf staande thrillers, maar er is toch duidelijk een rode lijn te vinden die de boeken met elkaar verbindt. Bovendien zijn de hoofdpersonen grotendeels dezelfde. Wellicht willen ze het succes van de boeken niet van elkaar af laten hangen, maar ik weet niet of ze daar zo'n goede beslissing mee hebben genomen.
Dat is toch wat vreemd, een debuutalbum bespreken, terwijl de band alweer ontbonden is. The Freedom Spark is een bespreking wel waard, dus dat doen we gewoon lekker. De naamgever van de band, Edward Larrikin, is nog druk bezig in de muziek, dus van hem kunnen we wellicht nog leuke dingen verwachten, ook al zal dat helaas niet zijn in de vorm van Larrikin Love. De andere drie bandleden zijn ook met hun eigen projecten bezig. Er wordt op de officiële website van Larrikin Love kenbaar gemaakt dat de bandleden niet met ruzie uit elkaar zijn gegaan.
U-Nam, oftewel Emmanuel Abiteboul (U-Nam is Manu achterstevoren) is weer zo'n wonderkind dat op zijn twaalfde een gitaar oppakte en een niet te stoppen traject van succes in ging. Op zijn negentiende was hij al een professioneel musicus en op zijn 24e bracht hij zijn eerste solo-album uit. U-Nam houdt zich bezig met het schrijven, produceren en remixen van muziek voor een indrukwekkende lijst artiesten. In 2005 verscheen zijn eerste album onder de naam U-Nam The past builds the future. Hij is nu terug met een nieuw album Back from the 80's.
Wat is dat toch met die bands die afgelegen vakantiehuisjes opzoeken en daar ruig gaan leven om er zo een nieuwe cd uit te persen. Je zou nog gaan denken dat het muzikantenleven zwaar is. De kans bestaat dan ook nog dat de band tijdens het schrijven, spelen en opnemen zo diep gaat of zo vernieuwend bezig is, dat ze ineens het licht zien. Dit gebeurde de Duitse band Die Happy bij het opnemen van dit nieuwe album. Ze gooiden al hun net geschreven nieuwe nummers de deur uit en begonnen opnieuw. Het resultaat is een fris, eerlijk album met twaalf echte poprocksongs, die prima vermaken.
Ghost Opera is al het achtste album van de metalband Kamelot. Ze bestaan natuurlijk al sinds 1991 en zo grofweg eens in de twee jaar komen ze met een nieuwe cd. Na de enorme Black Halo-tour, volgend op het gelijknamige zevende Kamelot-album, is er ook nu een Europese tour voor het nieuwe album. Het nummer 'Ghost Opera' is de eerste single en is ook als eerste clip te zien. De heren van Kamelot zijn van plan tien videoclips uit dit album te halen.
De Spaans-Zweedse singer/songwriter Daniel Cirera is in eigen land een legende. Eind 2004 verscheen daar zijn cd Honestly; I love you *cough*. Via mond op mondreclame kwam de cd terecht in clubs en radiostations van Duitsland, Ierland en Frankrijk. Het album was daar niet eens te verkrijgen, maar de single was er al wel een hit. Inmiddels is Cirera's debuut-cd ook eindelijk verschenen in Nederland. De videoclip van de eerste single 'Motherf*cker-fake-vegetarian ex-girlfriend' is te vinden op YouTube en www.danielcirera.com.
Voor de wannabe chef-koks onder ons kan Bella Martha best een leuke film zijn, maar in feite is het vooral een romantische film. De tijd die er doorgebracht wordt in de enorme keuken van het restaurant waar de hoofdpersonen werken, is gelimiteerd en de aandacht gaat dan niet uit naar het kokkerellen. Bella Martha is een leuke feelgoodmovie, met een niet erg verrassend verhaal.
Lois Pryce was haar kantoorbaan zat, gaf er de brui aan, kocht een wrak van een motor en ging op wereldreis. Dat is in het kort Lois onderweg (alhoewel de oorspronkelijke titel 'Lois on the Loose' heel wat spannender klinkt). Een ingewikkeld boek is het niet, maar het is wel erg vermakelijk. Lekker luchtig geschreven en een niet alledaags onderwerp.
Vrijwel iedereen kent (in een ideale wereld) de film Chocolate, met Juliette Binoche als chocolatier en een verrukkelijke Johnny Depp als rivierzigeuner. Dit is één van de bekendste films met het thema: liefde gaat door de maag. De Duitse Michael Hofmann schreef en regisseerde drie films, Der Strand von Trouville, Sophiiiie! en Eden. Eden is de Duitstalige Chocolate.
Bending the Willow is inmiddels het vierde album van de Duitse band Sometree, bestaande uit Alex, Bernd, Bjoern en Sebastian. Het heeft vier jaar geduurd na hun vorige release, Moleskine in 2003, voor ze in staat waren dit album te produceren. Dit kwam onder andere door een uitgebreide tour van zo'n 300 shows door heel Europa. De laatste twee jaar zijn ze uit de publieke scène verdwenen om te werken aan deze nieuwe plaat.
De Blinde Masseur is het eerste boek van Florescu dat vertaald is in het Nederlands. Florescu publiceerde twee keer eerder een roman (2001 en 2002), maar die zullen we in het Duits moeten lezen. Tenzij de Nederlandse uitgeverij ze alsnog gaat vertalen. Wat mij betreft een goed plan, want De Blinde Masseur is echt steengoed.
In Engelstalig fantasyland is het genre waarin Kim Harrisons boeken zich bevinden enorm populair. Het heeft de laatste jaren een enorme groeispurt gehad. Talloze debuten met kick-ass heldinnen vinden hun weg naar de boekhandels. Maar helaas blijkt de Nederlandse markt minder makkelijk te veroveren. Of je het nu urban fantasy noemt, dark fantasy of dark chick fantasy (alhoewel auteurs zelf vaak wat minder blij zijn met de 'chick'-toevoeging), het draait meestal om hetzelfde: een stoere, gekwelde heldin die vooral met rust gelaten wil worden, maar zo af en toe in een netelige positie komt, omdat de wereld het op haar gemunt heeft. Uiteraard krijgt ze een paar tikken, maar blijft ze verder grotendeels overeind, inclusief pas verworven gespierde, mannelijke sidekick. En oh ja, ze redt ook de wereld.
Geniale roman, werkelijk erg origineel. Aprilrood is Roncagliolo's eerste in het Nederlands vertaalde roman en laten we hopen dat het niet de laatste is. De kracht van dit boek is voornamelijk te danken aan één van de meest bijzondere hoofdpersonen die ik in tijden ben tegengekomen: Félix Chacaltana Saldívar, adjunct-districtsofficier van justitie in Ayacucho. Alhoewel dit boek vrij duister en verontrustend is, zijn Chacaltana's belevenissen humoristisch gebracht. Zijn volledige onbegrip over hoe de wereld daadwerkelijk in elkaar zit, is zowel frustrerend als lachwekkend. Het is onmogelijk om niet met hem mee te lezen, maar het is even onmogelijk om hem niet een enorm sneu individu te vinden.
Een verhaal over keuzes en tweede kansen. Het Grote Gemis gaat over een briljante chirurg, Elliot, inmiddels zestig jaar oud. Hij heeft het nieuws gekregen dat hij longkanker heeft met uitzaaiingen en nog maximaal een paar maanden te leven heeft. Elliot besluit gewoon door te gaan met zijn leven en nog niemand iets te vertellen over zijn ziekte. Dus hij gaat ook gewoon door met zijn werk en met zijn jaarlijkse vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis. Als hij in Azië een peuter met een hazelip opereert, wordt hem door het dorpshoofd gevraagd wat zijn grootste wens is. Elliot antwoordt dat hij een vrouw terug zou willen zien die dertig jaar geleden overleden is. Dan ontvangt hij een flesje met tien goudkleurige pilletjes...
Fiona Hering, fashion victim bij uitstek, gastreporter bij RTL Boulevard en journaliste bij de Telegraaf. Ze schreef eerder Gucci, mode-poepjes en de juiste bone-structure en Prada & Amore. De Wereld van Fiona is haar derde boek en bevat een selectie uit de columns die zij schreef voor TV-Weekeinde sinds 1998. Hering heeft een enorm tut-gehalte en kan kirren over stofjes en merknamen, waar het grootste gedeelte van de wereld nog nooit van heeft gehoord. De blonde dame, met welvingen die topmodellen onbekend zijn, kan op tv overkomen als een leeghoofdige groupie van ontwerpers. Maar haar enthousiasme en vlotte babbel zijn amusant en aanstekelijk. Zo ook dit boek, er staat niets boeiends in, maar amusant is het wel!
Voormalig Smog-frontman Bill Callahan komt met de solo-cd Woke on a Whaleheart. Daar Bill Callahan de kern van Smog was, neemt hij een heleboel van zijn geluid mee naar dit album, de eerste publicatie onder zijn eigen naam. Zijn stem is zo karakteristiek dat hij ook maar amper met een nieuw geluid zou kunnen komen. Na een dozijn Smog-albums (waarvan de laatste, A river ain't to much to love, volgens eigen zeggen al heel goed zijn solodebuut had kunnen zijn), vindt Callahan dat hij het verdiend heeft zijn eigen naam te gebruiken.
Dertien schrijvers vormen samen het schrijversverbond Writers on Heels, dertien vrouwelijke schrijvers op hakken. Dit verbond is in 2005 opgericht door Susan Smit (Heksen, Wijze vrouwen, Elena's vlucht) en Siska Mulder (Zus). Het doel is om de leemte tussen bloedserieuze literatuur en roze chicklit te vullen. De vrouwen willen af van het beeld van een schrijver die op een muffe zolder met een pijp in zijn mondhoek op een typemachine zit te hameren. Deze vrouwen hebben plezier in het schrijven. Daarbij presenteren ze hun literatuur met, ik citeer: 'zwier'. En op hoge hakken dus. Spannend...
Cover up is het debuutalbum van The Hot Stewards, een verzameling van zes muzikanten uit allerlei landen en bands, die toevallig allemaal de achternaam Steward hebben (echt heel toevallig…). Dit album komt zo'n 1,5 jaar na hun debuut EP The Very Best of the Hot Stewards in oktober 2005 met hun versie van Bronski Beat's 'Smalltown Boy'. Het heeft zolang geduurd vanwege een flinke tourtijd en wat fatsoenlijke sex, drugs & rock 'n roll problemen. Dat ze ook in hun muziek echte rockers zijn, horen we in de elf '80 covernummers op dit album. Erg gezellig cd'tje.
Een vijf sterren boek, dat overkomt me niet vaak. Het is zowel een straf als een genot om zo'n boek tegen te komen. Een genot omdat je een paar geweldige leesuren hebt en een straf, omdat je voor korte tijd verpest bent voor andere boeken. Water voor de Olifanten is Sara Gruens derde boek. Haar eerste twee boeken, Riding Lessons en Flying Changes, gaan over paarden en lijken wat romantisch te zijn à la Paardenfluisteraar, duidelijk te merken aan de diepzinnige Nederlandse titels: Diep in mijn Hart en In mijn Dromen. Haar vierde roman is ze op dit moment aan het schrijven en gaat Ape House heten, wat al een aardig idee geeft van de inhoud. Alhoewel die eerste twee boeken qua titel en inhoudssamenvatting niet erg aantrekkelijk lijken, overtuigt Gruen mij met dit derde boek van haar schrijftalent.
Alweer de vierde cd van deze jonge honden. Eigenlijk verdienen ze die benaming niet meer. Er wordt al samengewoond, luiers verwisseld en hun muziek ontstijgt de 'jonge honden'-categorie toch ook wel. In eerste instantie vind ik dat best jammer. Die combinatie van onbegrensde energie en zotte rock klonk toch prima. Maar iedereen wordt volwassen en zo ook Di-Rect. Ze klinken nog steeds helemaal als Di-Rect, maar de nummers steken toch wat anders in elkaar. Dit album bevat zowel verrassende nummers als de wat saaiere middenmoters. Je kunt nou eenmaal niet alles hebben.
Paul Stewart is voornamelijk bekend van zijn kinderboekenreeks De Klifkronieken. Modderland is de bundeling van drie eerder verschenen jeugdboeken, te weten Engelbert de Enorme, Pas op, draken! en Krijger zonder vrees. De Nederlandse titel verliest een beetje de verwijzing naar Midden-aarde. De Engelse titel is Muddle-Earth, wat heel wat dichter bij Middle-Earth (het land van Tolkiens The Lord of the Rings) staat.
Supernatural is bezig met haar tweede seizoen, maar wij lopen hier in Nederland natuurlijk altijd een beetje achter. Van de inmiddels 44 bestaande afleveringen hebben wij er op Veronica maar een handjevol gezien. Vanwege tegenvallende kijkcijfers hebben ze de serie al heel snel laten vervallen. Blijkbaar had Nederland op de late maandagavond toch iets beters te doen. Jammer, want de serie mag dan wel geen enorme diepgang hebben, hij is wel erg spannend! Deze dvd bevat de eerste elf afleveringen van het eerste seizoen. In mei komt de tweede helft uit op dvd.
De titel van dit boek is gebaseerd op de wereldberoemde uitspraak van Andy Warhol: "In the future everyone will be world-famous for 15 minutes." Deze debuutroman van Maaike Schutten gaat over de 15 minuten van Alex (vernoemd naar Alexis, die gemene heks uit Dynasty). Het boek wordt een 'hilarische roman en een vlijmscherpe satire' genoemd. Dat vind ik wat ver gaan, maar ik heb me prima vermaakt met dit boek.
In de Braziliaanse metalband Angra doet Kiko Loureiro heel andere dingen met zijn gitaar dan op deze instrumentale solo-cd. Universo Inverso klinkt ook heel anders dan zijn eerste solo-cd, No Gravity uit 2005. De scheurende gitaren die Loureiro op de Angra-albums en op No Gravity bedient, zijn spoorloos op deze tweede solo-cd. Het ziet ernaar uit dat hij een andere weg is ingeslagen, die van de instrumentele fusion.
Daar zaten we allemaal op te wachten, een werkelijke handleiding bij het leven. In het roze uitgevoerd, met plaatjes van een rups, een cocon en een vlinder op de cover. Hoe symbolisch en hoe cliché. Een bijbehorende website (www.geluksschaal.org) kan bezocht worden om je geluk te berekenen. Fijn dat er op de achterflap al staat vermeld dat de titel pretentieus klinkt, hoef ik dat niet meer te doen. Dat ze op diezelfde achterflap melden dat de inhoud de verwachtingen overtreft, is dan weer even pretentieus. De auteur, Frank Wouters, geeft aan dat er geen zweverige methodes te vinden zijn in dit boek, geen medicijnen, geen hulp van professionals. Wouters heeft volgens eigen zeggen een nuchter boek geschreven, geïnspireerd door zijn eigen ervaringen.
Als je sterft, heb je niets meer aan al je bezittingen. Je meubels, je sieraden, je kleren, je zakdoek. Als de jonge, Afrikaanse vrouw Memoria sterft, worden, zoals de islamitische cultuur voorschrijft, haar bezittingen acht dagen later verdeeld. Die verdeling van een erfenis heet een 'ketala'. Memoria's bezittingen besluiten elkaar in die acht dagen hun herinneringen over hun eigenaresse te vertellen, zodat ze elk een volledig verhaal met zich mee kunnen nemen als ze straks worden verdeeld. Een origineel idee. Ketala is Diome's tweede roman, na het goed ontvangen De Golven van de Oceaan.
Alsof er een stapel roddelbladen gebundeld zijn en voorzien van een roze kaftje. Aangezien roddelbladen hun weg uit de winkel wel weten te vinden, zullen er mensen zijn die dit boek ook op de juiste waarde weten te schatten. Het is een verzameling van rotzooi. Jerry Oppenheimer heeft zijn carrière gemaakt met het schrijven van ware verhalen over Amerikaanse beroemdheden. Hij schreef boeken over Jerry Seinfeld, Clintons, Martha Stewart, Anna Wintour (editor van Vogue) en ga zo maar door. Waar er vuil te vinden is, is Jerry Oppenheimer aanwezig.
Jennifer Herrema vormde van 1987 tot 2001 de band Royal Trux met Neil Hagerty (tevens haar partner). Herrema brengt nu zonder Hagerty, maar met de twee jonge muzikanten Nadav Eisenman en Jaimo Welch (en nog een paar anderen) cd's uit voor Drag City onder de naam RTX (afkorting van Royal Trux). Western Xterminator is, na Transmaniacon in 2004, het tweede album van deze band. In eerste instantie heb je niet direct in de gaten dat de zang door een vrouw gedaan wordt. Het is een beetje een mix tussen de snerpende stem van Axl Rose en de nasale van Nanny Fran Fine (tv-serie The Nanny). Jennifer Herrema, inmiddels niet meer aan de drugs, is een geval apart.
Vrijwel iedere boekliefhebber kent het boek De Schaduw van de Wind van Carlos Ruiz Zafón. Een enorme pil over Barcelona en boekenliefde. Het is een titel die in elke top tien lijst terecht kwam en nu nog steeds haar uitgeverij flinke opbrengsten maakt. Dat een uitgeverij die aandacht voor een auteur wakker wil houden, is logisch. Dat ze dat doen met een schattig boekje, waarin nog geen 16 bladzijden zijn bedrukt met een reusachtig font, is dan weer jammer.
Alweer een debuut. David Wolstencroft schreef De Opdracht, waarin twee spionnen het elkaar moeilijk maken. Wolstencroft is bekend als bedenker en schrijver van de tv-serie Spooks. Dat hij een tweede carrière heeft gevonden mag duidelijk zijn. Dit boek is spannend, origineel en heeft twee geweldige hoofdpersonages.
Een leeftijdsgenootje EN een streekgenootje, maar dat is ook alles wat vergelijkbaar is. Ilse heeft toch een flinke carrière opgebouwd sinds haar eerste album World of Hurt in 1998. Die eerste cd is in Nashville opgenomen en dat feit was voldoende om ook Nederland wakker te schudden. Die eerste cd werd vijf keer platina. Haar geluid heeft inmiddels een behoorlijke evolutie ondergaan. Klonk ze op haar eerste cd nog als een bescheiden countryzangeresje, op haar zesde cd klinkt ze volwassen en vol vertrouwen.
Voor de 72e keer hebben we de Boekenweek overleefd. Het thema was dit keer Lof der Zotheid - Scherts, Satire en Ironie. Vanaf ongeveer 1930 worden die Boekenweken al gehouden, met uitzondering van een paar jaren in de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig omvat de Boekenweek tien dagen (in feite elf dagen, inclusief de koopzondag) en liep dit jaar van 14 maart tot en met 24 maart. Het CPNB, organisator van de Boekenweek, heeft als doel: 'de positie van het algemene boek in de samenleving steviger te verankeren. Eerst en vooral door het publiek te laten ontdekken welk een rijk boekenaanbod er het hele jaar rond in de boekwinkel en bibliotheek te vinden is.' En inderdaad is er het hele jaar een enorm aanbod aan boeken in de boekhandels. Zoveel zelfs dat hele stapels van ongelukkige titels van nog ongelukkigere schrijvers na een tijdje retour moeten naar de uitgever. Toch plannen de uitgevers veel van hun titels wel rond die tien dagen in maart. Er is immers een magisch marketing-extraatje in de Boekenweek: het Boekenweekgeschenk...
In 1975 worden 49 giraffen afgemaakt in een Tsjecho-Slowaakse dierentuin. Dit waargebeurde verhaal gaf J.M. Ledgard inspiratie tot het schrijven van zijn debuutroman Giraffe. Ledgard is dierentuinfan en heeft er zo'n tachtig bezocht over de hele wereld. Hij struikelde bij toeval over het lot van de kudde giraffen en kon dit drama niet meer uit zijn hoofd zetten. Na uitgebreid research te hebben gedaan, trekt hij deze rampzalige gebeurtenis eindelijk uit de vergetelheid. Ledgard is geboren op de Shetland Eilanden in 1998 en werkt sinds 1995 als buitenlandcorrespondent voor 'The Economist'. Hij heeft een tijd in het voormalige Tsjecho-Slowakije gewoond en woont nu met vrouw en kind in Afrika.
Op 10 mei 2007 vertegenwoordigt Edsilia Rombley voor de tweede keer ons land in de halve finale van het Eurovisiesongfestival. De eerste keer was in 1998, waar ze vierde werd met het nummer Hemel en Aarde, en dat is absoluut niet slecht. Dit keer gaat ze een Engelstalig lied zingen, On top of the world, wat de Engelse versie is van Nooit meer zonder jou. Met een perfecte timing is ook net haar derde album verschenen, waarvan dat nummer het openingslied is.
Wat een vreemde sport is boksen. Je slaat iemand anders net zo lang op zijn smoel totdat hij neergaat of totdat de bel gaat. Op deze dvd staan 101 boksmomenten, waarbij de bel niet nodig is om het einde van de wedstrijd aan te kondigen. Startend met een korte introductie en oplopend van de lichtste tot de zwaarste klasse zien we 101 keer het lichtje uitgaan bij de onfortuinlijke boksers.
Dat Elvis Presley stiekem nog leeft, horen we wel vaker. Zo af en toe schijnt hij weer gesignaleerd te worden. Naar aanleiding van Elvis' 25e sterfdag (16 augustus 1977) heeft men echter in Memphis een concert georganiseerd met zijn originele bandleden en achtergrondkoortjes. Elvis zelf kan, in tegenstelling tot wat de geruchten ons doen geloven, niet komen opdagen. Men heeft hier met een leuk stukje techniek een oplossing voor bedacht. Tijdens het concert speelt men filmmateriaal van een oud concert van Elvis af op een enorm doek dat midden op het podium hangt. Hierdoor is er voor het publiek de redelijke illusie te creëren dat Elvis inderdaad een 'live'-concert geeft. Natuurlijk is het niet zo realistisch dat er mensen zijn die daadwerkelijk zullen denken dat Elvis een come-back maakt, maar het is toch een uniek concert en deze dvd daarbij een unieke dvd.
Peter de Wit, geestelijk vader van Sigmund, is zijn hele leven al met allerlei facetten van strips en striptekenen bezig. Op zijn veertiende runde hij samen met een vriend het blad Striprofiel. Hierdoor ontmoette hij veel striptekenaars, wat als gevolg had dat hijzelf ook striptekenaar besloot te worden. Sigmund is zijn belangrijkste creatie, maar hij is ook verantwoordelijk voor S1ngle (o.a. AD) en Gilles de Geus (over de Tachtigjarige Oorlog) en andere striptitels. Van Sigmund, die sinds 1994 in de Volkskrant verschijnt, zijn inmiddels bijna twintig bundels gepubliceerd. Van de jaarlijkse 'Sessies' is inmiddels het vijftiende nummer in de winkels te vinden. Daarnaast komen er ook titels uit bij Rainbow Pocketboeken, waarvan deze uitgave, Sigmund - Relatietherapeut, er één is. Peter de Wit won in 1995 de VSB publieksprijs voor striptekenaars voor Sigmund - Eerste Sessie en in 1999 de Stripschapprijs voor zijn volledige oeuvre.
Mickey Moist en Dickie Moist zijn de twee leden van de Moistboyz. Ze hebben hun bandnaam te danken aan het zweetkamertje waarin ze lange tijd hun muziek moesten spelen. Meer dan een klein extra kamertje in een normaal huis MET buren was niet voor handen, dus ze moesten noodgedwongen dit kamertje hermetisch afsluiten om het geluid binnen te houden. Dat was nogal een vochtige bedoening, vandaar 'moist'-boyz. De aliassen Mickey en Dickie Moist behoren toe aan respectievelijk Mickey Melchiondo Jr. (gitaar) en Guy Heller (zang, als je het zo wilt noemen). Melchiondo is ook bekend van zijn andere band Ween. Deze release bevat de Moistboyz cd's I en II, die in 1994 en 1996 zijn verschenen.
Jake Winter is een doorgewinterde troubleshooter voor het Witte Huis. Hij beweegt zich in de hoogste kringen, maar alleen als daar iets flink mis gaat. Het is zijn taak om de waarheid naar boven te halen als niemand meer weet wat er werkelijk gebeurd is. Dat hij hierbij niet zachtaardig te werk gaat, mag duidelijk zijn. Zodra de boel vervelend wordt, gaat hij dan ook off-the-record verder met zijn onderzoek. Een echte loner, maar dat zijn de ware helden wel vaker. John Sandford heeft met Jake Winter een interessant karakter gecreëerd.
Wat een lol hebben die jongens op deze cd. Deze vierkoppige band uit Noord-Londen bestaat uit Alfie Jackson (zang, gitaar, harmonica), Rob Skipper (zang, gitaar, viool), Bryn Fowler (bas en achtergrondzang) en Dave Danger (drums). De band is gevormd tijdens de herfst van 2004 in Nambucca, een kroeg waar allerlei bandjes komen om te spelen. Nambucca is gelegen aan de Holloway Road, waar hun bandnaam dan ook op gebaseerd is. Deze cd is hun debuutcd.
De volledige titel luidt: Maandans. Over heupwiegen en andere huishoudelijke taken. Het is een mooie, gebonden editie met een stoffen ruggetje. Bij openslaan vind je als eerste een handig overzichtje van waaiertaal. Blijkbaar kun je hele gesprekken voeren door slechts je waaier op een bepaalde manier te bewegen of houden. Weten we dat ook weer. De Brusselse Mieke Debruyne heeft een boek gevuld met zintuiglijke columns. Stukjes die je niet met je brein moet lezen, maar met je hart. En een lichaamsdeel verder naar het zuiden...
Na haar twee voorgaande cd's 'Come away with me' (2002) en 'Feels like home' (2004) is er nu eindelijk de langverwachte opvolger: 'Not too late'. Veel reviews over deze nieuwe Norah Jones-cd melden dat ze enkel een cd heeft gevuld met meer van hetzelfde. Nu ben ik het daar niet mee eens, want deze cd laat wel degelijk nieuwe dingen horen, maar al was het wel zo: Good! Want Norah Jones is geweldig.
Iedereen kent het nummer Nights in White Satin van de Moody Blues. Veel van de andere Moody Blues-nummers worden door het grote publiek pas herkend als ze gedraaid worden. En dan niet met songtitel en de band erbij, maar wellicht volgt er slechts een "Hey, da's een bekend deuntje." Waarschijnlijk kennen veel mensen nu niet eens meer de naam 'Moody Blues' en dat is toch wel zonde.
Deze vijfde cd van de band The Ataris is een zware bevalling geweest. Eind 2004 ging de band tijdelijk uit elkaar, na 18 maanden non-stop touren en vier studio-albums was het einde van The Ataris in zicht. Zanger Kristopher Roe gaf aan het touren en zijn bandmaatjes beu te zijn. Daarnaast had hij wat privéproblemen. Twee bandleden, de bassist en de drummer, vertrokken definitief en Roe deed niets anders dan schrijven, lezen en de zin van het leven zoeken. Er kwam weer wat beweging in de zaak door enkele nummers die gitarist John Collura had geschreven en aan Roe liet luisteren. Roe was enthousiast en schreef als antwoord ook wat nummers. Al snel hadden ze meer dan genoeg materiaal en in een volledig andere stijl dan voorheen, zonder hun identiteit als band kwijt te raken. Met behulp van een paar nieuwe bandleden is er als resultaat van deze rustperiode nu de cd Welcome the Night.
Een boek als een baksteen, bijna 900 bladzijden dik. Een aantrekkelijke cover die meteen de aandacht trekt. Op de achterflap slechts een kreet uit een engelse boekreview: "Deze Victoriaanse thriller, met zo'n 900 pagina’s actie, avontuur en erotiek verdient het om ruimschoots geprezen te worden. Een fantastisch boek!" In de binnenflap een korte omschrijving van de inhoud, waarvan ik niet direct warm wordt en een vergelijking met Aryhur Conan Doyle, Alexandre Dumas en Edgar Allan Poe. Allemaal niet heel erg overtuigend. Maar ik heb het boek wel opgepakt en ben het gaan lezen, vanwege dat mooie covertje en die beloofde erotiek natuurlijk...
Deze cd trok me aan door de cover van het nummer Come on Eileen (oorspronkelijk van Dexy's Midnight Runners), omdat ik nu eenmaal gek ben op dat nummer. De versie van Nouvelle Vague doet je wel wat glimlachen bij de eerste keer luisteren, maar in feite is de neiging groot om het origineel op te zoeken en op te zetten. Die initiële glimlach heb ik bij de hele cd wel, omdat het zo anders is en ook wel een beetje zot. Maar qua muziek vind ik de meeste nummers niet erg de moeite waard. Nouvelle Vague is een Franse groep die bekende nummers omzet in Bossa nova jazz stijl. De band is in 2003 opgericht door Marc Collin en Olivier Libaux. Late Night Tales is een reeks cd's (dit is de 17e) van Azuli records, die verschillende artiesten en bands vraagt om een cd samen te stellen met hun meest favoriete muziek; de muziek waardoor ze in de muziek terecht zijn gekomen. Het nummer Come on Eileen is ook daadwerkelijk van Nouvelle Vague, de rest is door hun verzameld voor deze cd.
Sinds The Fast & the Furious zijn racefilms in. Nu kun je niet eeuwig op herhaling blijven gaan met hetzelfde truukje, dus na een niet zo vernieuwend 2 Fast 2 Furious kregen we iets heel anders voorgeschoteld: The Fast and the Furious: Tokyo Drift, waarbij het vreemde fenomeen 'driften' werd gebruikt als focus. Hebben we het auto-thema uitgeput, gaan we toch gewoon over naar de motoren. Waar Torque (2004) een over-the-top, ongeloofwaardige actiefilm vol racemotoren was, is 
Hoe werkt dat toch, dat je bij de eerste keer van het beluisteren van een cd je 'kweetutniethoor'-frons trekt, maar na wat repeats ineens mee zit te zingen en te hupsen? De cd van Foam, Fragments of a Microgenius, met de titel A small party with no end is er weer typisch zo een. De lieflijke stem van zangeres Iskaa is niet iets waar ik normaal graag naar luister. Ik ben meer van de 'krijsende wijven'-muziek, waarschijnlijk omdat mijn meezingen bij die muziek minder off-key klinkt. Als ik meezing met Foam, val ik wel erg door de mand.
In eerste instantie schiet dit boek mij in het verkeerde keelgat. De auteur probeert de lezer vrij direct duidelijk te maken dat dieren niet gelijk zijn aan mensen. Doorlezend kom ik er achter dat hij dat niet negatief bedoelt, maar juist die diversiteit aan soorten van leven waardeert. Toch stuit het wat tegen de borst om te horen hoe Wynne bestaande opvattingen ontmaskert. Dat chimpansees helemaal niet zo slim zijn en eigenlijk de meest eenvoudige testjes niet tot een succesvol einde kunnen brengen. Het kost wat moeite om mee te gaan in de redenatie van de auteur, maar hij heeft wel gelijk. Zelfs op het moment dat ik me erger aan het feit dat hij zegt dat chimpansees die simpele dingen niet kunnen, maak ik me schuldig aan het toekennen van menselijke talenten aan die dieren. Waarom zou een chimpansee intelligent moeten zijn op de mensenmanier? Hij moet als chimp intelligent zijn op zijn eigen gebied, want daar is waar hij het nodig heeft. Zie, zelfs ik, iemand die graag de dieren in hun waarde laat, ben onbewust driftig aan het etiketteren van dierlijk gedrag met menselijke termen en emoties. Dit boek is een eye-opener.
Het is een beetje lastig om warm te draaien voor dit boek, omdat je een in het diepe wordt gegooid met een enorm voorwoord en dankbetuiging. Als het daadwerkelijke boek tenslotte begint, struikel je nog even over lange zinnen en moeilijke woorden, maar als je besluit daar lekker overheen te lezen, sleept het enthousiasme van de auteur je mee.
Pam van Vliet, ik dacht altijd dat dat best een pittige meid was, die dingen deed die niet door de beugel konden. Ik weet niet precies hoe ik bij dat beeld kom, maar dat maakt ook niet uit, want nu heb ik een ander beeld van Pam. Want haar verzameling columns in het nieuwe boekje Eilandergevoel zijn een beetje flauw, een beetje oubollig, een beetje gewoontjes en een beetje, had ik al flauw gezegd?
Sabine Kuegler heeft haar hele jeugd doorgebracht bij een Fayu-stam in West-Papoea, midden in de jungle. Op haar zeventiende werd ze door haar ouders naar Zwitserland gestuurd om te studeren. Over haar jeugd verscheen eerder het boek Dochter van de Jungle, dat in 20 landen is uitgebracht. Nu is er Terug naar de Jungle, waarin ze beschrijft hoe ze na 15 jaar uiteindelijk weer terugkeert naar 'haar' stam. Inmiddels 32 jaar, moeder van vier kinderen, twee mislukte huwelijken achter de rug en niet zeker van het feit of ze nu westers is of Papoea.
Jeannette Angell was drie jaar lang een callgirl in Boston. Voor 200 dollar per uur bezocht ze mannen en vervulde ze hun wensen. Callgirl is Angells vijfde boek, maar waren haar eerste boeken historische romans of hedendaagse drama's, dit boek is het waargebeurde relaas van de jaren die ze als prostituee werkte, naast haar normale leven als gastdocent aan een universiteit.
De Spunk-boeken die ik tot nu toe ben tegengekomen, hebben me niet verleid tot het openen ervan. Spunk is dan ook een platform gemaakt door 15- tot 19-jarigen en mijn eerste indruk is dat dat toch een beetje buiten mijn interessegebied ligt inmiddels. Dit boek van de nu 19-jarige Wiegertje Postma, met de lollige benaming 'streekbusroman', laat me daar toch weer even van terugkomen. Wellicht lees ik dankzij Postma ook nog eens de boeken van Renske de Greef, Raoul de Jong en de andere Spunk-auteurs, zelfs Ali B. heeft inmiddels een Spunk-boek op zijn naam staan. Want Vijf Strippen is leuk, echt leuk. Niet overal leuk, niet helemaal leuk, maar het is wel leuk.
Kim Stanley Robinson is een auteur van overwegend sciencefiction boeken. Hij is met zijn korte verhalen en boeken talloze keren genomineerd voor diverse sciencefiction awards, zoals de Hugo en de Nebula en heeft een aantal van die nominaties ook weten om te zetten in awards. Dit boek, met de Engelse titel The Forty Signs of Rain, is in 2004 genomineerd voor de 'British Science Fiction Association'. Het is het eerste deel van de trilogie Capital Code, waarvan het tweede deel, Fifty Degrees Below, in 2005 is verschenen en het derde deel, Sixty Days and Counting in 2007 zal verschijnen. In mei 2007 zal Fifty Degrees Below in het Nederlands verschijnen met de titel Een Nieuwe IJstijd. Het Broeikaseffect, boeiende sciencefiction, realistische klimaatthriller of onbegrijpelijk wetenschappelijk geneuzel?
Marvin Lee Aday, inmiddels bijna 60 jaar oud, timmert nog aardig aan de weg. Zo is Bat out of Hell III - The Monster is Loose alweer verschenen en is Meat Loaf ook als acteur nog steeds veelvuldig in beeld, zij het niet in hoofdrollen. Een wereldtour volgt op het verschijnen van de derde Bat out of Hell-cd, maar data in Nederland zijn nog niet bekend. Nu is er Bat out of Hell II - Back into Hell, Collectors Edition, een luxe heruitgave van het in 1993 verschenen vervolg op Bat out of Hell. Dit setje bestaat uit de originele cd van elf nummers, een live-cd van acht nummers en een dvd met vier extra's. Het cd-boekje bevat alle songteksten van de gewone cd plus een uitgebreide inleiding op het maken van deze cd, inclusief biografietje van Meat Loaf.
Van de Kama Sutra heeft inmiddels iedereen wel gehoord en tegenwoordig krijgt echt niet iedereen meer een giechelbui van het woord. Het boek bestaat al zo'n 2000 jaar (meningen zijn verdeeld, de schrijver Vatsyayana leefde waarschijnlijk tussen de 1e en 4e eeuw na Christus) en bestaat uit zeven boeken, waarvan in feite slechts één over seks gaat. Nicole Bailey schreef eerder 100% Kama Sutra en komt nu met een leuk uitgevoerd kadosetje van twee boeken: Pocket Kama Sutra en 69 ways to please your lover.
Kerst kan best gezellig zijn, dus ik wil best eens een poging doen iets van dit feestje te begrijpen, maar kerstcd's en kerstmuziek gaan me al snel te ver, wat een vrolijkheid! Aimee Manns One more drifter in the snow is een uitzondering. Deze tijdloze cd kun je prima buiten kersttijden beluisteren, omdat het niet heel erg overvol is met kerstgeluiden. Geen belletjes, geen gejingle!
Je neemt een bekende Nederlander (de zogenaamde BN'er) en een kunstschaatsheld, je voegt ze samen en je hebt Sterren dansen op het ijs. En nu dus ook op dvd, dat helaas een beetje tegenvalt. Het bevat slechts korte overzichten van de shows en geen volledige schaatskuren. In het menu kun je alle shows achter elkaar laten spelen of een show kiezen. Alle shows achter elkaar is wel een wat vervelende zit, zeker als je de houten klazen in het begin ook moet zien. De latere shows zijn veel boeiender, omdat het schaatsniveau daar veel hoger ligt en de shows daadwerkelijk leuk zijn om naar te kijken. De (verkorte) shows zijn wel wat vreemd in elkaar gezet zodat het niet helemaal goed te volgen is en daarnaast kom je soms wat herhalingen tegen. Bepaalde scènes kwam ik zelfs zo vaak tegen dat ik even heb gecheckt of ik niet ergens een herhaalfunctie in werking had gesteld.
Drie liefdes, in verleden, heden en toekomst, tussen drie generaties families. We beginnen bij het treurige beeld van twee oude mensen, die dood op de vloer van het appartement van de man liggen. De oven staat open en het gas stroomt. De man heeft zijn beste pak aan en de vrouw een bruidsjurk, inclusief meterslange, geborduurde sluier.
Deze simplistische titel beloofde niet veel goeds. Ik hou niet zo van die populaire, chicklitterige aanpak van het leven. En ik hou ook niet zo van aparte boeken over carrière maken voor mannen en vrouwen. Ik kan het niet uitstaan dat daar blijkbaar andere regels voor gelden. Toch moet ik misschien eens voorzichtig overwegen of ik dat WEL moet gaan geloven. Het Grote Zus Handboek vindt in ieder geval dat het overduidelijk is dat mannen anders worden behandeld in werksituaties dan vrouwen. En dat je als vrouw dus andere truukjes moet gebruiken om hetzelfde effect te bewerkstelligen.
Op de cover van het boek staat een quote van het tijdschrift Red: "Een hilarische roman". Ik ben bang dat ik elke vorm van hilariteit in deze chicklit roman heb gemist. Dit debuut is in 2004 verschenen, maar is nu herdrukt als een pocket. Helaas is het echt niet zo'n leuk boek en zelfs voor dat kleine pocketprijsje zou ik niemand aanraden het boek aan te schaffen. Dat mierzoetje covertje helpt ook al niet...
