
Vrouwenpower
Hoe ik op zoek ging naar de geheimen van vrouwelijke kracht,
mezelf kwijtraakte en weer terug vond
en in 13 dagen een bestseller schreef.
Dit is de opening van het boek van Christine Pannebakker, Vrouwenpower. Het belooft veel, zeker als je op dat punt al aangeeft dat het een bestseller gaat worden. Bezit Pannebakker over die speciale 'power' om een bestseller te voorspellen?

We kennen in ons land vooral de Britse comedyserie uit de BBC-reeks. Bij FOK! kregen we dit keer eens een andersoortige serie aangeboden, en wel de dramaserie Party Animals. Het eerste seizoen (en meteen ook laatste) is sinds eind 2009 op dvd verkrijgbaar. Tijd om ons eens te verdiepen in de Tories en de Labourparty.

In Love Happens zien we Jennifer Aniston zoals we haar de laatste jaren vaker hebben gezien, als romantische, betrokken en warme persoonlijkheid. Een rol die haar lijkt te passen. Zowel in romkom als in romantisch drama weet zij haar draai wel te vinden. In combinatie met Aaron Eckhart levert dat een nieuwe insteek op. Het tweetal lijkt wel chemie te hebben, zo doet de dvd-cover ons geloven. Tijd om dat eens te gaan ervaren door de film snel te gaan bekijken.

Je leven lijkt behoorlijk goed op de rails te staan. Je volgt een interessante studie op de universiteit met het vooruitzicht op een goede baan. Je hebt een leuke vriend en daar bovenop is je bijbaan als nanny ook absoluut allerminst vervelend. Maar dit alles wordt bedreigd door het verleden. Dit is kort gezegd hoe het leven van Claudia (Haylie Duff) eruit ziet in A nanny's secret. Wat is haar geheim?

Imax geeft een extra beleving aan een film. Toch zijn de op dit formaat gemaakte films ook zeer goed thuis te bekijken. Zeker met de standaard uitrusting die de meeste Nederlanders vandaag de dag in huis hebben: een LCD-tv en een goed surround geluidssysteem. Omniversum heeft, met dit in het achterhoofd, een zestal films op dvd en blu-ray uitgebracht. Twee hiervan zullen we in deze review bespreken: Volcanoes of the deep sea en Journey into amzing caves.

Het klinkt een beetje bizar, een vrouw die een 'gast' in haar lichaam heeft. Toch weet schrijfster Guadalupe Nettel het tot basis te maken van haar boek De Gast. Het gegeven op zich is voldoende aanleiding om vol verwachting aan het boek te beginnen.

Wanneer we de cover van de dvd van The private lives of Pippa Lee bekijken, zien we een overdosis aan bekende Hollywood-gezichten. Er is duidelijk niet beknibbeld op de cast. Maar is dat altijd een garantie voor een blockbuster of topper of hoe je het ook wilt noemen? We gaan het maar eens bekijken in de komende 100 minuten.

Met een plof valt er een dikke envelop op de deurmat. Opgeschrikt van het geluid haal ik het van de grond. Spanning giert door mijn lijf. Deze envelop kan niets anders bevatten dan mijn eerste case, een heuse moordzaak! Zo ongeveer is het gegaan bij het ontvangen van dit unieke reviewmateriaal: Moorddossier van Remus van Hout is anders dan al het andere boekmateriaal dat we bij FOK! normaal reviewen. Tijd om eens helemaal in de zaak te duiken.

In Horsemen is niets wat het lijkt. In eerste instantie heb je het idee te maken te hebben met een thriller/horrorfilm, om vervolgens erachter te komen dat er toch ook wel wat fatalistisch wereldgewauwel aan ten grondslag ligt. Wederom komt de apocalyps om de hoek kijken, het lijkt op dit moment een gewild onderwerp voor een film, maar Horsemen is absoluut geen 2012. Wat is het dan wel?
De eerste klanken die uit de speakers komen, geven een heerlijke rustgevend gevoel. The Souljazz Orchestra begint relaxed en ontspannen. Een voorbode voor meer ontspannenheid of een opmaat naar meer tempo? Zodra we de cd Rising Sun verder luisteren weten we het antwoord.

De nanny, anno 2010 hebben we er op tv al voldoende voorbij zien komen. Tijd om er maar weer eens een boek over te schrijven, moet ook Tess Stimson gedacht hebben toen zij De Nieuwe Nanny schreef. Met als quote op de omslag 'Is zijn een geschenk uit de hemel? Of de nagel aan hun doodskist?' lijkt de toon meteen gezet. Déze nanny wil je wel even leren kennen...

De titel van het nieuwste album van Mary J. Blige doet vermoeden dat de zangeres haar verleden heeft beleefd en alles wat ze daarin meemaakte heeft omgezet in kracht. Levert dit ook een krachtige cd op, dat is de vraag die je meteen te binnen schiet bij een titel als deze: Stronger with each tear.

De één is politiek behoorlijk geëngageerd, een ander heeft er helemaal niets mee op en weer een ander zou wel willen, maar snapt er geen snars van hoe het allemaal werkt met dat links-rechtse grondwetsgewauwel. Hoe het ook zij, voor al deze groepen is er wat te vinden in het nieuwste geesteskind in de serie Dummies-boeken: Politiek voor Dummies.



Na het beeindigen van een sportcarrière breekt een tijd van reflectie aan. De hectiek van het sporten, het rondreizen over de hele wereld en het leven vanuit een koffer in een hotelkamer is voorbij en dan is er ineens ruimte om terug te kijken. Ook tennisser André Agassi deed dit, het resultaat van dit terugkijken kun je lezen in zijn autobiografie Open.

"Ik ga snel dood. De dokters waren duidelijk genoeg. Ik heb nog een maand, hooguit twee. Dus ik zal jullie niet zien opgroeien. Zodra ik wist dat ik zou sterven, was mijn enige gedachte dat jullie leven daarna zo min mogelijk moet veranderen en dat jullie bij elkaar moeten blijven. Dan kan ik van de momenten genieten die we nog samen hebben en in alle rust heengaan."

Ondanks dat ik liefhebber ben van het thriller-genre kende ik schrijfster Charlotte Link nog niet. Volgens velen is zij een van de succesvolste Duitse auteurs van de huidige schrijverslichting. Ze heeft al meerdere thrillers afgegeven, zoals Het huis van de zusters, De vreemde gast en De echo van de schuld. Tijd om toch maar eens kennis te maken met deze vrouw, en wel met het boek Het laatste spoor.
De titel past helemaal bij de tijd van het jaar: De Wintergeest. Het boek is geschreven door Kate Mosse en bevat illustraties van Brian Gallagher. Altijd opmerkelijk wanneer een novelle met dit soort 'versieringen' wordt uitgebracht. Draagt het bij tot een betere verhaalbeleving? Dat gaan we eens uitzoeken.



































































































































Wanneer je eenmaal van een Argentijnse, in New York werkende vrouw verwordt tot een Nederlandse prinses, is dat geheid reden om over te schrijven. Er zijn dan ook legio boeken verschenen over onze prinses Máxima. Niet alleen in Nederland, van Nederlandse auteurs, maar ook uit haar eigen land komen schrijvers met inzichten in het leven van hét gezicht van ons koningshuis. In deze rij boeken is sinds kort het boek Máxima, de Argentijnse jaren van Gonzalo Álvarez Guerrero en Soledad Ferrari verschenen. Een biografie over de vrouw die haar roots heeft liggen in het temperamentvolle Argentinie, maar uiteindelijk terecht kwam in het 'koude' Nederland om daar een warme wind te laten waaien.




Zwangerschapsboeken zijn er in overvloed. Loop een willekeurige boekhandel binnen (of zoek er eentje online) en je hebt een heuse 'zwangerschapssectie'. De meeste van die boeken zijn vrij feitelijk en vooral ook droog wat betreft stof. Het gaat om de alom bekende 9 maanden-doorloop. Om binnen dit saaie genre een vrolijke noot te brengen, schreef Claudia de Breij haar boek Krijg nou tieten. Een 'ander' geluid, dat moet haar eigen verhaal opleveren. Ingegeven door de legio boeken die ze ongetwijfeld zelf heeft gelezen tijdens haar zwangerschap van Bing, wilde ze met dit boekje vooral de 'gaten' vullen die andere boeken leeg laten. Zijn die 'gaatjes' na het lezen van Krijg nou tieten gevuld?




Het smokkelen van drugs is iets dat in bijna alle landen strafbaar is. Iets waar je zeker in landen als Rusland niet voor opgepakt wilt worden. Toch overkwam het de Britse auteur Tig Hague, en dan te bedenken dat hij niet eens smokkelde, maar een klein beetje bij zich had als restant van een avondje stappen. Het veranderde zijn leven op slag, reden voor Hague om zijn verhaal op te schrijven. Zijn autobiografie, die luistert naar de naam Strafkamp 22 is nu in Nederlandse vertaling verkrijgbaar.
Iedereen weet wel dat drugs niet goed zijn voor een mens en dat het een verslavend middel is dat een leven kan verwoesten. Maar de volledige impact die een drugsverslaving op een leven heeft -niet alleen dat van de verslaafde, maar ook van zijn omgeving- is maar moeilijk te bevatten. Laat staan dat termen als 'codependant' een belletje doen rinkelen. Elizabeth Burton-Philips ondervond het aan den lijve, en niet door één verslaafde zoon, maar door beide zoons aan de drugs te 'verliezen'. In haar boek Mam, kun je me geld lenen? vertelt zij haar verhaal, doorweven met ervaringen van één van haar zoons en andere mensen uit haar naaste omgeving. Een indrukwekkend, onthullend en bij vlagen schokkend relaas van een moeder die er alles aan doet haar zoons te 'redden'. Dat is de enige conclusie die getrokken kan worden.
Soms stuit je in je leven op een boek dat je ogen opent, dat je doet beseffen dat je in een 'rijke' omgeving bent geboren en dat je alle kansen hebt gekregen die je je eigenlijk maar kunt wensen. De kleur van honing is zo'n boek. Isabelle Girard tekent het verhaal van Dalila Gerlani op, een meisje geboren in de sloppenwijken van Rio de Janeiro, dat vecht voor haar leven en voor een relatief goed bestaan. Een wake-upcall voor menig Westerse wereldburger.
De meesten kennen de uitdrukking wel: 'Leven als een God in Frankrijk'. We vragen ons allemaal wel eens af of dit mogelijk is. Op deze vraag kan schrijfster Roos Boum volmondig 'ja' antwoorden. Zij gooide haar levensdoel om en pakte haar boeltje. Ze vertrok naar het platteland van Frankrijk om daar als God te leven... en vooral te genieten. In haar boek Du vin, du pain... du pindakaas? beschrijft zij hoe ze tot dit besluit is gekomen en hoe haar leven er nu uitziet. Een opmerkelijk, maar vooral humorvol verhaal van een emigrerende Nederlander.




Veel kinderen hebben als wens later arts te worden, vooral omdat het zo chique klinkt, en dokters zijn rijk. Een enkeling weet al op jonge leeftijd dat hij of zij het uit pure passie en medemenselijkheid wil worden. En dan is er de groep die daadwerkelijk arts wórdt, die is nog kleiner, mede ook doordat de opleiding niet vrij toegankelijk (loting) is en ook erg lang duurt. Dat de weg die je naar arts-zijn moet leiden niet altijd even makkelijk is, vertelt Gabriel Weston in haar boek Chirurg in opleiding. Een verhaal over de ups en downs, voor- en nadelen, glitter en glamour van het leven van arts, háár eigen leven.
Het is altijd lastig om een soundtrack van een review te voorzien. Je blijft je afvragen: moet ik de film per se gezien hebben om de cd te beoordelen, of is het juist beter er 'bleu' in te stappen en hem met een open mind te beluisteren? Hoe het ook zij, het blijft een apart genre binnen de muziek-cd's. Bij FOK! doen we ons best om zo open mogelijk ons materiaal te bespreken, dit keer praten we over The Wrestler - The original soundtrack. De film die onlangs in ons land in de bioscopen is verschenen.













India is op het moment helemaal 'hot', na het grote succes van de film Slumdog Millionair. Op dit succes hoopt Putumayo een beetje mee te kunnen drijven met de uitgave van deze cd: Putumayo presents India. Zoals we van het label gewend zijn, is ook dit weer een verzamel-cd, waarop we van Bollywoodmuziek via akoestische folk naar relaxte loungemuziek laveren. Divers en kleurrijk, zoals de cover al doet vermoeden.



The Queen of Soul, zo wordt Aretha Franklin vaak genoemd; een titel die ze terecht verdient. Al jaren weet ze de mensen met haar prachtstem te vermaken. Onlangs nog op 20 januari, toen zij tijdens de inauguratie van President Obama 'Tis of Thee' zong. Wanneer je voor zo'n event wordt gevraagd, dan ben je wel een gevierd artiest. Maar dat allemaal daargelaten, het is vooral haar lange lijst met songs die indruk wekt en die Sony bewoog om een cd-box met drie cd's uit te brengen, onder de naam Sunday Morning Classics. Een set die er mag wezen, dat mag nu al wel gesteld worden.




Het is crisistijd, dat kan niemand ontgaan gaan. We hebben de klimaatcrisis, de kredietcrisis en deze heeft weer geleid tot een economische crisis. De laatste twee voelen we als consument vooral in onze portemonnee. We nemen ons dagelijks voor om het een en ander eens beter op een rij te zetten, zodat we meer salaris hebben dan maand, in plaats van meer maand dan salaris. Tijd voor een handige Crisis-Checklist. Dit was ook de gedachte van Marieke Henselmans en zij schreef dan ook dit handige kleinood.

Het zijn crisistijden en dat zijn juist de periodes waarin we als mens op zoek zijn naar houvast, naar positiviteit tussen al het negativisme. Het is dan ook een goede tijd voor boeken met een positieve insteek, zo moet ook Berthold Gunster gedacht hebben. Onlangs kwam zijn nieuwste boek uit: Huh?! De techniek van het omdenken. De timing had niet beter gekund, we hebben allemaal wel behoefte aan een rooskleurigere kijk op het leven, maar weten niet goed hoe we dit moeten bereiken. Gunster helpt je daarbij.

Bij het horen van de naam Prof. B. Smalhout denken velen toch vooral aan het 'enfant terrible' dat deze man in het verleden vaak was. De kritische noot die hij vaak liet horen, werd niet door iedereen gewaardeerd. Dat Smalhout daarnaast nog andere bezigheden had, is wat naar de achtergrond verdreven. Toch is er onlangs een boek van zijn hand verschenen: Portretten uit een bewogen tijd. De kritische columnist laat zien meer in zijn mars te hebben en ook mooie verhalen te kunnen schrijven.






De tijd van gedrukte boeken komt langzaam aan wat onder druk te staan. Toch is het echte succes van e-books nog altijd niet daar. FOK! krijgt zo nu en dan wel de beschikking over een e-book, in dit geval een digitale versie van You Are Maffia, But I Like You van schrijver Mark Erwin Vos. Het is even wennen om niet gewoon een 'boek' in handen te hebben, maar met een laptop op schoot te moeten lezen, maar we gaan er met een open mind in.

Milieu, klimaat, groen. Het zijn woorden die vandaag de dag vaak worden gebruikt, maar waar toch weinig mensen daadwerkelijk iets mee doen. Het imago van 'groen' zijn wordt vaak nog geassocieerd met 'geiten-wollen-sokken-typetjes'. En wie wil er nu tot die groep behoren? Groen moet dus hip worden, dacht Machteld Stilting en daarom schreef zijn het boek Hip Groen.
'Meester van de onderkoelde galgenhumor'. Je zult de titel maar meekrijgen. In de cartoonistenwereld is dit een hele eer, want er zijn er velen die graag de titel zouden willen dragen. Toch is er één die hem met verve kan hebben: Ad Kolkman. Onlangs kwam er weer een nieuwe, vermakelijke bundel uit van deze cartoonist. De titel zegt al veel over het aantal (en ook wel een beetje het zwartgallige karakter...): Alle 120 goed alleen sommige niet. Het toont meteen wel aan dat Kolkman niet hoog van de toren blaast wat betreft zijn eigen werk.
Licht klassieke muziek neemt de laatste jaren een vlucht. Steeds meer zangers proberen om dit genre aan een wat breder publiek te laten horen. Denk aan namen als Michael Bublé, Andrea Bocelli, De Drie Tenoren en Jamie Cullum. In dit genre zijn er ook grotere gezelschappen te vinden zoals The Ten Tenors. Zij brachten medio 2008 een nieuw album uit met de naam Nostalgica. FOK! kreeg deze cd onlangs ter beschikking gesteld en wilde hem alsnog wel even aan een luisterbeurt onderwerpen.



Met Valentijnsdag op komst moet het op de markt brengen van boeken over de liefde een vlucht nemen. Zo dacht ook Truth & Dare toen zij onlangs Love Letters uitgaven. De liefhebbers van de tv-serie Sex and the City zullen het boek wel kennen, voor al die anderen is het nieuw en misschien een goede handleiding om te leren hoe je een vrouw een liefdesbrief schrijft. Want willen niet alle vrouwen die perfecte, romantische, passionele brief ontvangen van die ene speciale man op de wereld? Dit boek brengt vele liefdesbrieven tezamen, de één wat hoogdravender dan de ander, maar allemaal met maar één thema: 'Ik Hou Van Jou!'.

Als je de naam Boris noemt, denken de meesten meteen aan het tv-programma Idols. Dit kan wellicht goed zijn voor naamsbekendheid, maar het kan ook tegen je gaan werken. Op één of andere manier moet je als artiest na een Idols-avontuur toch proberen los te komen van het programma om het in de muziekindustrie te gaan maken. Idols is een leuke opstap, maar meer dan dat ook niet. Daarna moet je het zelf doen, al dan niet ondersteund door een goede maatschappij. In Boris' geval is dat Upper Room Records. Zijn nieuwste, derde album heet Live My Life en is sinds kort verkrijgbaar.

Vorig jaar was hij zelf ineens wereldnieuws: Stan Storimans. Omgekomen tijdens het uitoefenen van zijn geliefde vak, getroffen door een bom tijdens het filmen van een oorlog. Dit wordt vaak omschreven als 'sterven in het harnas'. Voor Storimans werd dit werkelijkheid. Nu, enkele maanden na zijn dood, ligt er een nieuw boek in de winkels: Oog op de wereld. Een boek met verhalen van Stan Storimans, een boek dat hij al in de planning had zitten vóór hij de dood vond op die noodlottige dag. Zijn echtgenote wilde dit voor hem afmaken, mede ook als document voor hun kinderen. Om het boek verder te vervolmaken, zijn er naast het verhaal van Stan, verhalen van collega's en vrienden in opgenomen. Samen vormen zij een mooi geheel dat niet alleen voor Stan's kinderen, maar ook zeker voor alle nieuwsgeďnteresseerden een mooie erfenis is van een vakman pur sang, want dat Storimans dat was, mag inmiddels wel duidelijk zijn.
De CIA heeft diverse geheimagenten in dienst. Oliver Stone was er daar ooit eentje van, destijds nog onder de naam John Carr, tot het moment dat hij werd verraden. Het kostte hem zijn vrouw en dochtertje, en zijn baan. Stone kan het verleden maar moeilijk laten rusten en besluit wraak te nemen op zijn voormalige werkgevers. Dit maakt hem van geheimagent tot moordenaar. 
In 1986 beleefde Swing Out Sister (SOS) hun doorbaak met 'Breakout'. Na deze hit bleven de échte nummer-één-noteringen misschien wat uit, maar wat zou volgen was een carričre die hen in vele landen zou brengen. Niet meer zo gericht op het scoren van die ene hit, maakte SOS een aantal hele mooie albums. Anno 2009 kunnen ze aan hun discografie weer een nieuwe cd (een dubbelaar zelfs!) toevoegen: Beautiful Mess. 

Volendam en zijn o-zo-bekende palingsound is de laatste jaren helemaal hot. De artiesten (en bijbehorende soaps) komen 'als palingen uit de Zuiderzee'. In de jaren van The Cats was dat toch iets anders. Er was nog niet zo'n groot artiestenbestand in Nederlands bekendste muziekdorp. Dat de band het zo ver heeft weten te schoppen is misschien wel een voorbode geweest voor alle Volendamse artiesten die na hen de sprong waagden om muzikaal door te breken. Wellicht mede omdat het Volendam van de jaren 2000 zo in de belangstelling staat zal een cd-box als deze het nu ook wel goed doen. We hebben het over The Cats 100. Een box van vijf cd's met ieder 20 nummers uit de dagen van weleer. Even terug in de tijd, weg van Jan Smit, Nick & Simon en Monique Smit. Nostalgie viert hoogtij met deze set.
Er zijn tijden geweest dat streektaalmuziek -en dan doel ik vooral op de Friese streektaal- hoogtij vierde. Denk aan een band als De Kast en het duo Twarres. Op dit moment zit de klad er wat in en moeten we het voornamelijk hebben van andere provincies. Het trio Three Ality probeert daar weer wat verandering in te brengen en Friesland opnieuw op de muzikale kaart te zetten. Komende maand brengen zij hun eerste album uit: 't Minne.


Charles Aznavour mag toch wel de Godfather van het franse chanson genoemd worden. Geboren in het midden van de jaren twintig, maar nog steeds geen 'oude' man, getuige ook de cover van zijn nieuwste cd, Duos. Hierop staat hij als een hedendaagse 'cool dude' afgebeeld, in pentekening. De zwoele blik in zijn ogen past helemaal bij het imago van de franse chansonnier. Of de inhoud van de cd ook bij deze uitstraling past, valt nog te bezien.

Jenny, de hoofdpersoon in het boek Lekker uit de It Girl-reeks zit nog altijd op Waverly Academy. Dit heeft ze vooral te danken aan een geheim persoon die er uiteindelijk voor zorgde dat ze na de beschuldigingen van de brand (deel V in deze reeks) toch op school mocht blijven. Ze is inmiddels ook een stuk populairder geworden. Of dit te danken is aan de valse beschuldigingen of dat de medeleerlingen haar nu echt mógen is niet geheel duidelijk. Het is wel een feit dat Jenny hard op weg is de 'It-Girl' te worden.
Waar vroeger de Soundmixshow diende als kweekvijver voor nieuw talent, het bracht namen voort als Marco Borsato en Gerard Joling, is tegenwoordig Idols de leverancier van veel nieuw bloed in de muziekscene. De shows zijn omgeven door een overvloed aan PR-activiteiten en lijken de ultieme opstap naar een mooie muziekcarričre. Maar eerlijk is eerlijk, wanneer die warme mantel van de Idols-setting wegvalt, moet je het als zanger(es) toch echt zelf gaan doen. Zo heeft ook de Brabantse Nikki (Kerkhof) ervaren. In maart van dit jaar won zij de inmiddels alweer vierde versie van het populaire tv-programma. Helaas werden haar in de eerste tijd liedjes in de schoenen geschoven die niet bij haar paste en haar stem en talent zeker niet ten goede kwamen. 'Hello World' is de welbekende misser. Haar eerste cd, Naked moet deze misstap snel doen vergeten. Zou dat lukken?
Traditiegetrouw is het laatste kwartaal van het jaar altijd populair om verzamelcd's uit te brengen. Menig artiest benut deze tijd dan ook om wat oude nummers bij elkaar te rapen en deze opnieuw op schijf te zetten. Zo ook Sarah McLachlan. Met een carričre van ruim 20 jaar heeft zij in ieder geval voldoende om uit te kiezen. Haar nieuwe cd Closer is in twee versies verkrijgbaar, namelijk een dubbelalbum en een enkel album. Wij bij FOK! kregen de beschikking over de versie met één cd, luisterend naar de volledige naam Closer: The Best of Sarah McLachlan. Tijd om eens 20 jaar McLachlan langs te laten komen...

Kerstmuziek is er in diverse stijlen en komt uit veel verschillende landen. Maar Amerika is toch wel hét land waar de meeste nummers binnen dit genre vandaan komen. Op één of andere manier hebben wij in ons land bij de woorden 'kerstmuziek' meteen een associatie met de Amerikaanse versie hiervan. Het gaat dan ook vooral om de meer traditionele en bekende kersttracks. Wie volledig aan dit beeld voldoet is Tony Bennett. Met zijn nieuwe cd A Swingin' Christmas, waarop hij samenwerkt met The Count Basie Big Band, tovert hij elke huiskamer meteen in kerstsfeer, Amerikaanse kerstsfeer wel te verstaan.
En weer bespreken we hier op FOK! in deze 'kerst-cd-thema-FOK!-week' een verzamelalbum in dit genre muziek: Christmas at the Movies. Een cd die je een beetje in traditionele kerstsfeer weet te brengen in deze donkere decembermaand. Het gedeelte 'at the movies' moet niet al te letterlijk worden genomen, want de nummers hebben daar niet veel mee van doen. Wat staat er dan wel op deze kerst-cd?
De dagen zijn inmiddels weer aardig korter geworden, het najaar heeft duidelijk zijn intrede gedaan. Hiermee krijgen veel mensen weer zin in de feestdagen. Muzieklabels proberen op deze behoefte in te spelen door elk jaar weer nieuwe cd's uit te brengen. Ook Putumayo doet hieraan mee. Dit jaar komen zij met een uitgave die luistert naar de naam A Jazz & Blues Christmas. Het valt niet mee om met iets nieuws te komen op het gebied van kerstmuziek en dit vormt dus elk jaar weer een behoorlijke uitdaging voor de muziekindustrie. Hoe slaagt Putumayo hierin?
De kerstdagen staan (bijna) voor de deur en dus is het weer langzaamaan tijd voor de kerstalbums. De radiozenders zullen dit jaar weer 'de strijd' aangaan wie het eerste kerstnummer op de zender zal laten horen. Veelal wint SkyRadio het op dit gebied. FOK! besteedt er echter nú al aandacht aan, want de kerstcd's komen bij bosjes binnen. Zo ontvingen we A Nostalgic Christmas - Chestnuts Roasting, een dubbel-cd met een verzameling -vooral traditionele- kerstnummers. Een warme, sfeervolle verzameling of toch dertien-in-een-dozijn?
Bernardo Provenzano is één van de machtigste maffiabazen van de afgelopen decennia. Zo'n persoon nodigt enorm uit om een biografie over te schrijven. Dit dacht ook schrijfster Clare Longrigg. Zij schreef al eerder boeken over de maffia zoals Maffiavrouwen en No Questions Asked. Nu komt zij met haar biografie over 'Binnu', de bijnaam van Bernardo. In Capo di Capi zet zij een accuraat en duidelijk verhaal neer van het leven van deze maffiagangster. De maffia lijkt vaak iets te zijn dat je alleen in films tegenkomt, niets is echter minder waar. De maffia is een nog altijd levende 'levenswijze' die in Italië iedere dag zijn macht laat gelden.
Tom Jones, wie kent deze man niet? Jong en oud, allemaal hebben ze wel eens van hem gehoord, ieder in zijn eigen tijd. Anno 2008 brengt de inmiddels 68-jarige zanger een nieuw album: 24 Hours. Hij laat zien (of eigenlijk horen) dat leeftijd er niets toe doet en dat je na zoveel jaren nog altijd 'hot' kunt zijn. Dat Jones voor veel artiesten uit de huidige tijd een inspiratie is geweest, mag duidelijk zijn. Andersom is dat ook het geval. Zo heeft Tom zich bij het maken van dit album op zijn beurt weer laten inspireren door Amy Winehouse. Jones zelf wilde vooral terug naar de kwaliteit uit zijn Decca-tijdperk.
Het is inmiddels al weer even geleden dat het laatste deel van de Harry Potter-reeks uit is gekomen en het werd dus tijd dat J.K. Rowling met iets nieuws zou komen. Vanaf 4 december ligt The Tales of the Beedle Bard in de schappen, de Engelse versie dan wel te verstaan, want op een vertaling moeten we nog even wachten. De magische wereld waarin Harry en zijn vrienden leven wordt een klein beetje meer tentoongesteld met de bundeling van de vijf magische sprookjes van Beedle. Kennen wij in de dreuzelwereld de gebroeders Grimm en de sprookjes van Andersen, de tovenaarswereld heeft zijn eigen verhalen.
Als je zegt "Latin pop", denk je al snel aan Enrique Iglesias. Deze 'zoon van' heeft inmiddels wel bewezen niet alleen op de naam van zijn beroemde vader te hoeven teren, maar zelf ook een grote schare fans om zich heen kan verzamelen. Met wereldwijd meer dan 50 miljoen verkochte cd's is hij een 'grote' te noemen in deze tijd. Na heel wat jaren te hebben rondgezworven in de muziekwereld is het tijd voor een samenvatting en hoe kun je dat als zanger beter doen dan met een Greatest Hits-album. Zo moet ook Enrique gedacht hebben, want sinds medio november ligt Enrique Iglesias - Greatest Hits in de winkel.
Niki is een 40-jarige happy single. Ze woont in Amsterdam, heeft een leuk sociaal leven, date op een manier waar ze zich goed bij voelt en bovenop dit alles heeft ze nog een leuke baan in de marketing. Niki heeft daarnaast ook altijd één droom gehad: huisje, boompje, beestje. En nu ze de leeftijd van 40 heeft bereikt, begint dit toch steeds meer te spelen. De tijd lijkt te dringen, vooral als het op kinderen aan komt. Ook het vinden van die ene, echte soulmate is haar nog steeds niet gelukt. Kortom; een leuk leven, maar er ontbreekt ook nog wel het één en ander aan.

Wanneer een film als titel The Hottie and the Nottie meekrijgt en één van de actrices Paris Hilton is, dan laat het zich niet moeilijk raden welke rol zij in de film speelt: The Hottie of course. Een vrouw (meisje) als Hilton zal zich zeker niet laten 'toetakelen' tot lelijk eendje. In deze film draait het verhaal om Nate Cooper (Joel David Moore). Nate is al sinds hij zich kan herinneren verliefd op Cristabel (Paris Hilton). Hij wil niets liever dan met haar samen zijn, en dan vooral in bed. Maar dat je een meisje als Cristabel niet zomaar 'krijgt' is al snel duidelijk voor Nate. Om uiteindelijk met haar in bed te belanden moet hij voor haar beste vriendin June (Christine Lakin) -The Nottie- een vriend vinden. Een opgave die niet zo eenvoudig is en van Nate heel wat inventiviteit eist, tot hypnose aan toe. 'Looks are all that counts in this world'.
Was 'geloven' vroeger heel erg belangrijk, vandaag de dag is het een heet hangijzer en vaak inzet van confrontaties, al dan niet met goede afloop. Het respect voor elkaars geloof, of juist non-geloof, is in veel gevallen ver te zoeken. We geven elkaar niet de ruimte het geloof te beleven zoals wij dat zelf willen. We oordelen en veroordelen en generaliseren op basis van geloof. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er zo nu en dan een boek verschijnt dat op dit thema gebaseerd is. Chris Hedges is één van de vele schrijvers die zich aan het onderwerp heeft gewaagd. In zijn boek Ik geloof niet in Atheďsten doet hij een moedige poging het geloof en de gelovigen van alle soorten en maten de ruimte te geven. Niet alleen fundamentalisten, maar ook gematigde gelovigen en zelfs 'godloochenaars', zoals hij ze zelf noemt, komen aan bod. Zoals aangegeven, ruimte voor iedereen. Een gewaagd relaas in een tijd waarin geloof bron van haat kan zijn en bij tijd en wijle aanleiding tot gruweldaden is.
Kookboeken zijn er in alle vormen en maten. Van Albert Heijns 'Allerhande'-bundels tot series over Italiaans koken van Jamie Oliver. Deze boeken kenmerken zich, hoe kan het ook anders, door recepten. Ze zijn van voor tot achter gevuld met allerlei lekkere gerechten. Is er binnen dit genre dan nog wel ruimte om wéér een nieuw kookboek uit te brengen? Dat kun je je zeker afvragen, maar wanneer je het begrip 'kookboek' combineert met interviews krijg je een geheel nieuw subgenre en daar is zeker wel ruimte voor. Aranka van der Pol heeft deze combinatie aangedurfd, met als resultaat het boek Eetlust. De subtitel luidt: "In gesprek met 's werelds topkoks". Dit dekt meteen de hele lading.
We hebben de verhalen allemaal wel eens langs zien komen in programma's als Opgelicht. Door liefde verblind, gepamperd door de ideale man (zo lijkt het althans), beland je in een web van leugens en oplichting. Het overkwam Renée Vervoorn, schrijfster van het boek Liefdesles. Samen met Hermelijn van der Meijden schreef zij dit boek, deels gebaseerd op haar eigen ervaringen. Het resultaat is een indrukwekkende roman over liefde en verdriet.
Romantische komedies zijn er in overvloed en het is dan ook lastig om er eentje te maken die boven de rest uitstijgt. Over her dead body doet een moedige poging. Met namen als Eva Longoria-Parker, Paul Rudd en Jason Biggs proberen de makers van de film een plaatsje te verdienen in dit overbevolkte genre. Een verhaal over liefde, verdriet, jaloezie en 'happy endings'. Is het allemaal niet al eens gedaan?
Bij het naderen van het eind van het jaar is het weer tijd om ons te gaan oriënteren op de scheurkalenders. Menig toilet wordt erdoor opgeleukt. Waar de één kiest voor Fokke & Sukke, kiest een ander weer voor Garfield. Er zijn legio scheurkalenders en het zou dan ook wel heel vreemd zijn als er niets voor je bij zit. Bij FOK! kregen we dit jaar (evenals vorig jaar) de beschikking over Peter's Zeurkalender 2009. De vuurrode uitstraling maakt dat je hem niet kunt missen. Hij valt meteen op in de schappen en zal zeker je aandacht trekken. Peter van Straaten is er weer in geslaagd om 365 bladzijdes te vullen met de meest herkenbare situaties uit het dagelijks leven. Het is eigenlijk 'not done', maar om een zinnig woord te kunnen zeggen over deze kalender moeten we hem toch écht doorbladeren... wij kunnen niet wachten tot we alle dagen voorbij hebben zien komen en hebben afgescheurd, want dan ligt versie 2010 al weer in de winkels.
Zouden de ouders van Leontien van Moorsel op die 22ste maart in 1970 ooit een seconde hebben gedacht dat ze met hun jongste telg zoveel hoogte- en ook dieptepunten zouden doormaken? Ongetwijfeld niet, en dat is maar goed ook. Als je als ouder zou weten dat je kind door zulke diepe dalen zal moeten gaan om tot hoge pieken te reiken, zou je er misschien nooit aan beginnen. De rit van mijn leven laat niet alleen het verhaal van de wielrenster zelf horen, maar ook dat van haar familie, haar partner en diens familie en haar beste vriendin Daniëlle Overgaag. Het resultaat is een open relaas over de carričre van Neerlands succesvolste wielrenster tot nu toe. Al deze gesprekken zijn door Marjolein Hurkmans -journalist bij dagblad De Telegraaf- omgezet in een mooie biografie.
Dat de Smurfen dit jaar 50 jaar bestaan kan bijna niemand zijn ontgaan. Overal kom je die kleine, blauwe mannekes tegen. En dat ze zeker niet gedateerd zijn bewijzen ze keer op keer. De Smurfen gaan met hun tijd mee. Met hun nieuwste cd, Wij gaan naar Smurfenland, laten de heren -en één dame- horen dat ze ook kunnen zingen. Hitpotentie? Zeker, voor de allerkleinste onder ons. Alhoewel, was het nummer 'Schnappi' niet ook een mega-hit onder vele volwassenen?
Leoni Jansen (1955) gaat terug in de tijd, naar haar jeugd om precies te zijn. Vanaf november ligt de dubbelaar Second Wind in de winkels. Op één van deze twee cd's gaat Leoni terug naar haar tienerjaren en brengt ze nummers van onder andere Leonard Cohen, Bob Dylan en Joni Mitchell ten gehore. Lekkere muziek, die na het beluisteren van deze cd, wederom tijdloos blijkt te zijn. De tweede cd kent een traditioneler geluid. De Ierse invloed is er duidelijk in te horen. Veel nummers zijn door anderen geschreven, maar er staat ook wat eigen werk op. Een mooi setje cd's met inlay in een handig kartonnen doosje. Prachtig cadeau voor de komende feestdagen.
Soms wordt de titel van een boek willekeurig gekozen, soms is deze daadwerkelijk ergens van afgeleid. Dit laatste is het geval bij Honderd woorden voor grijs. De titel is gebaseerd op een gezegde van de Eskimo's; zij zeggen dat zij honderd woorden voor het woord 'sneeuw' hebben. Achterliggende gedachte is dat als je ergens in grote aantallen mee wordt geconfronteerd, je er steeds meer betekenis aan gaat geven in diverse, verschillende situaties. Hannah Buenting heeft dit idee losgelaten op haar hoofdpersonage, Teun. Zoals Buenting zelf aangeeft, is Teun in het begin van het boek leeg, alles is grijs. Naarmate het verhaal vordert krijgt dit grijs steeds meer dimensies. Een interessante invalshoek voor een debuutroman, zoveel lijkt wel duidelijk.
Er zijn een aantal namen in de muziekgeschiedenis die blijvend zijn. Cliff Richard is zo'n naam. De artiest loopt dit jaar alweer 5 decennia rond in de muziekbranche en kan nog altijd op een grote schare fans rekenen. 50 jaar is zeker een goede reden om eens terug te kijken op je carričre en dat kan nu met de speciale jubileum-cd: Cliff Richard - 50th Anniversary, vanaf begin november verkrijgbaar in ons land.
Harry, de verbeterde versie is een typisch en opmerkelijk boek, geschreven door Mark Sarvas. Het boek vertelt het verhaal van Harry Rent, een man op leeftijd. Harry zit precies zó in elkaar als je niet zou verwachten, een anti-held zeg maar. Wanneer zijn vrouw aan het begin van het boek overleden is, toont hij geen enkele emotie. Het lijkt hem koud te laten, hij heeft alleen maar oog voor de serveerster Molly die hij vlak voor de uitvaart in een 'diner' ontmoet heeft. Het is het begin van een strijd die Harry vooral met zichzelf voert.
Dat een film in Amerika gehyped kan worden weten we allemaal. Zo gebeurt dat op dit moment met High School Musical 3. Er is geen ontkomen aan. Om deze hype een klein beetje over te brengen naar ons nuchtere Nederlanders is vanaf 7 november de soundtrack van deze film verkrijgbaar. Een cd met 13 nummers die in de film worden gebruikt. Deze film draait natuurlijk helemaal om de muziek en dus zou je zeggen dat een soundtrack geheel terecht is. Toch valt dat in dit geval te betwijfelen...
We kennen Tinkerbell allemaal wel uit de films van haar vriendje, Peter Pan. Het elfje maakt in Peter Pan's leven regelmatig haar magische opwachting. Verder is ze op élke Disney-dvd te zien bij het logo. Het was dan ook een kwestie van tijd voor Disney haar een eigen film zou geven. Een magisch verhaal over Tinkerbell is vanaf nu verkrijgbaar op dvd onder de -niet erg verrassende- naam Tinkerbell. 74 minuten Disney-magie.
Er worden de laatste tijd behoorlijk wat jeugdboeken verfilmd. Zo is dat ook het geval met het boek van Tonke Dragt, De brief voor de Koning. Vanaf 5 november is deze verfilming op dvd verkrijgbaar, net op tijd voor de bekende 'cadeaumaand'. Een goede marketingzet is het zeker te noemen. Deze avonturenfilm van Nederlandse bodem, met Yannick van de Velde in de hoofdrol, doet denken aan Lord of the Rings, maar dan voor een jeugdig publiek. Maar eens snel kijken of de film ook het aantal sterren van deze grote broer kan halen...
Drie seizoenen lang wisten Matt Lucas en David Walliams ons op tv te vermaken met hun comedy-show Little Britain. Na dit televisiesucces wilden de heren eens proberen of deze karakters uit de serie het ook live goed zouden doen; een theatertour werd geboren. Little Britain Live deed meer dan 200 zalen in Engeland aan, stuk voor stuk uitverkocht. Van de voorstelling in Blackpool (het Blackpool Opera House - je moet wel dúrven!) in mei 2006 werden opnames gemaakt en deze zijn sinds kort op dvd verkrijgbaar. Tijd voor meer:
Philip Chase moet noodgedwongen, na een val uit het raam, weer bij zijn moeder intrekken. Charlene, Philip's moeder, is altijd blijven hangen in het verdriet over de dood van haar jongste zoon Ronnie. Deze stierf vijf jaar eerder. Dit zijn voor Philip niet de meest ideale omstandigheden om bij haar in te trekken, maar hij ziet geen andere optie. Toch loopt het al snel hoog op en zijn de ruzies meer regelmaat dan uitzondering. Wanneer opeens Ronnie's highschool-vriendinnetje, Melissa, op de stoep staat en vertelt zwanger te zijn van Ronnie, neemt het verhaal een bizarre wending. Ronnie is immers in hun beleving al jaren dood.
Met de snelheid van een gemiddelde komeet weet Putumayo cd's uit te geven. Nog niet zo lang geleden besteedden we hier aandacht aan twee andere albums van het label, Acoustic Arabia en Sesame Street Playground en nu ligt het volgende schijfje alweer in de winkel. Dit keer een lekkere jazzplaat die luistert naar de naam Women of Jazz. Jazz kent eigenlijk al heel lang een ietwat selectief publiek, het is over het algemeen geen genre dat een heel breed draagvlak kent. Geheel onterecht zou je zeggen na het luisteren van deze cd. Jazz is, zoals blijkt na een paar luisterbeurten van Women of Jazz, heel toegankelijk en zou zeker bij een nog breder publiek onder de aandacht gebracht mogen worden. Putumayo draagt hier zijn steentje aan bij.
Tom (Patrick Dempsey) is een succesvolle, rijke, sexy man. Hij heeft het helemaal voor elkaar. Naast de nodige relaties kan hij altijd rekenen op zijn beste vriendin Hannah (Michelle Monaghan). Maatjes voor het leven. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht, totdat Tom te horen krijgt dat Hannah naar Schotland moet voor haar werk. Zodra Hannah is vertrokken beseft Tom dat hij meer in Hannah ziet dan alleen zijn maatje. Romantische gevoelens nemen bezit van hem en hij is bereid zijn vrije, vrouwenverslindende leventje op te geven om met haar verder te gaan. Wanneer Hannah echter terugkomt en verloofd blijkt te zijn met de robuuste Schotse 'Hooglander' Colin, is Tom helemaal van de kaart. Hij neemt zich voor er alles aan te doen om Hannah voor zich te winnen, maar dit plan valt al snel in duigen wanneer zij hem vraagt haar 'maid of honour' te zijn. Zoals het een goede vriend betaamd, gaat Tom er helemaal voor, maar naarmate de tijd vordert krijgt hij steeds meer moeite met zijn rol als 'bruidsmeisje' en nemen zijn gevoelens meer en meer toe. Grote vraag is wat hij hiermee moet doen: Zal hij de hele bruiloft overhoop gooien en voor de liefde van zijn leven vechten of moet hij haar keuze respecteren en gewoon de goede vriend c.q. het ideale bruidsmeisje zijn?
De titel van het boek klinkt op zichzelf al best grappig: Zes beetwonden en een tetanusprik. Het boek van Richard de Nooy valt in de categorie komische romans en is zeker een vermakelijk boek te noemen, niet in de laatste plaats door de opmerkelijke schrijfstijl van de auteur. Een lekker verfrissend verhaal in het vaak wat saaie landschap van de romans. Dit boek moeten we gewoon kenmerken als opvallend en opmerkelijk en de achterflap heeft gelijk met zijn quote:
Een beetje verwarrend is het wel: Miss Pettigrew's Finest Hour is ook bekend onder de titel Miss Pettigrew Lives For A Day. Als je er in de media zo over leest, lijkt het net of je te maken hebt met een eerste en een tweede deel. Het gaat hier echter om één en dezelfde film. De release die FOK! ter beschikking gesteld werd, heeft op de cover Miss Pettigrew's Finest Hour staan en dus gaan we gemakshalve maar even van die titel uit. Maar waar hebben we eigenlijk mee te maken? Wie is Miss Pettigrew en waarom is het haar 'finest hour'? Alleen het kijken van de dvd kan hier antwoord op geven.
Carry Slee, wie kent haar niet? Niet alleen onder de jeugd is zij een bekend schrijfster, alle 'ouderen' onder ons hebben ongetwijfeld ook wel van haar gehoord. Niet in de laatste plaats omdat er de laatste tijd nogal wat verhalen van haar verfilmd zijn. Dat Slee commercieel inzicht heeft, blijkt wel uit de uitgave van Radeloos - De Filmeditie. Het boek was eerder al verschenen in de originele versie, maar na het verschijnen van de film moet Slee gedacht hebben dat er méér in zat. En dus besloot ze het boek opnieuw uit te geven, nu als filmeditie. Voegt het iets toe ten opzichte van de eerder verschenen editie, het origineel? Dat is de vraag die je jezelf kunt stellen.
De afgelopen jaren zijn er heel wat films van een soortgelijke stijl uitgekomen. Denk aan De schippers van de Kameleon en het vervolg daarop De scheepsjongens van Bontekoe. Allemaal heerlijke oer-Hollandse producties met een zuiver Nederlandse uitstraling. Gebleken is dat ze keer op keer goed worden ontvangen. Dat moet een inspiratie geweest zijn voor een nieuwe film binnen dit genre, die begin deze maand op dvd verscheen: Snuf de hond in oorlogstijd. Een film die Friesland in oorlogstijd laat zien. Een kleine geschiedenisles verpakt in een spannend en meeslepend verhaal. Wat is er idealer om je kinderen (en jezelf) anderhalf uur mee te vermaken?
Het is alweer even geleden dat de film Het Paard van Sinterklaas in de bioscopen te zien was, 2005 om precies te zijn. Een jaar later kwam hij uit op dvd. Een goede release-datum is altijd belangrijk en dus verscheen de film destijds in het najaar, zodat hij door de Goedheiligman veelvuldig kon worden geschonken aan alle lieve kinderen. En al die zoete, lieve kindjes hopen ongetwijfeld dat zij dit jaar het vervolg op deze film in hun schoen zullen vinden: Waar is het Paard van Sinterklaas?. De film was vorig jaar in de bioscoop te zien en is nu op dvd verkrijgbaar. Sinterklaas zal zijn Pieten vanaf 22 oktober de winkels insturen om de dvd te kopen. Je zou dus zomaar één van zijn pietermannen tegen kunnen komen bij Bart Smit of Toys R'Us. Loop ze niet voor de voeten... je kind zal het je niet in dank afnemen. Maar nu genoeg gemutst, het gaat om de film en die is weer leuk en spannend, zoals een kinderfilm moet zijn.

Als je de quotes op de achterkant van veel boeken moet geloven is elk van deze een 'hit' en een verhaal dat je móet lezen. Superlatieven te over als je deze quotes erop nakijkt. Zo ook bij het de debuutthriller van Ruth Newman. Vleugels van Angst zou "angstaanjagend", "verrukkelijk" en "onvoorspelbaar" moeten zijn en het zou je meteen "in de ban nemen", volgens de quote op de achterflap. Ja, zo'n boek kun je dan toch niet laten liggen, dat vraagt erom gelezen te worden. Je wilt immers wel zelf ontdekken of deze quote waar is. 319 bladzijden later zul je je antwoord krijgen...
Als er één land is waar veel detective-series worden gemaakt dan is het wel Engeland. Vaak gaat het om series die een serieuze ondertoon hebben. Dat is bij The Last Detective net wat anders. De hoofdpersoon is een beetje een sulletje, wat toch iets meer humor in het verhaal brengt. Het eerste seizoen was al een poosje op dvd uit, nu is daar het tweede seizoen aan toegevoegd. Peter Davison is terug als 'Dangerous' Davies. Samen met zijn partner Mod moet hij zich weer in een aantal vreemde zaken verdiepen. Tijd voor wat 'good-old' detectivewerk dus.
Suus Ruis, vaag gaat er een belletje rinkelen bij het horen van die naam. Na de achterkant van het boek gelezen te hebben blijkt dat terecht te zijn. Het gaat hier om de dochter van wijlen Willem Ruis, de overleden hartstochtelijk drukke presentator. Suus Ruis heeft haar baan opgezegd om zich op het schrijven te richten. Vier jaar heeft ze erover gedaan, maar nu is haar debuutroman daar: Tweede viool. Een verhaal met een niet te missen link naar haar overleden vader. Al moet er wel meteen bij gezegd worden dat het géén verhaal over haar vader is, maar slechts enkele raakvlakken heeft met haar eigen leven.
Elke liefhebber van Engels kostuumdrama kent de naam Jane Austen wel. Is het niet van de vele boeken die ze schreef, dan wel van de verfilmingen die er van haar boeken zijn gemaakt. Denk aan 'Sense and Sensibility' en 'Pride and Prejudice'. Stuk voor stuk zijn het juweeltjes in de geschiedenis van de Engelse literatuur en zullen ze ongetwijfeld bij velen op de literatuurlijst van de middelbare school gestaan hebben. Dat zij een talent bezat om prachtige verhalen te schrijven is duidelijk geworden door haar boeken, maar wat voor leven leidde zij verder? Op deze vraag kun je antwoord krijgen door het lezen van De verloren dagboeken van Jane Austen, een boek dat door Syrie James is samengesteld en sinds kort verkrijgbaar is.
De kaft van het boek staart je donker en intens aan. Sommige boeken nodigen alleen al op basis van de cover uit om te lezen. Dat is ook het geval bij Bloedpijl, het debuut van schrijver Peter Leonard. De lichte bloedaccenten op de pijl wekken spanning en nieuwsgierigheid op. Wat is er met deze pijl gebeurd? Wiens bloed kleeft er aan deze pijl? En wie heeft deze pijl gebruikt om te doden? Het zijn enkele van de vele vragen die het zien van de voorkant van het boek bij je oproepen. Om achter de antwoorden te komen, is er maar één manier: openslaan en lezen.
De titel van het boek laat de suggestie achter dat het een boek voor kinderen -meisjes in het bijzonder- is. Toch is niets minder waar. Het geweldige boek voor meisjes is ook voor vrouwen die nog even meisje willen zijn. De doelgroep is dan ook heel breed te noemen. Met een lekker retro kaftje staart het boek je aan, klaar om gelezen te worden. De uitstraling van het boek is niet hip, vet of dik (zoals kinderen tegenwoordig bepaalde zaken betitelen), het oogt juist ouderwets. Het straalt uit dat er naast internet, sms, chat en alle andere moderne zaken, ook nog tijd en ruimte is om even terug in de tijd te gaan. Terug naar de kern van het 'meisjes-zijn'. Want zeg nu zelf, hoe hip ze tegenwoordig ook zijn -de meisjes en vrouwen-, ze smachten allemaal wel eens naar lekker tuttig op de bank zitten of heerlijk oubollig een appeltaart bakken. Dit boek is daar een uitstekend hulpmiddel voor.
Marc Collin bracht eerder al het album Nouvelle Vague uit waarop hij vooral nummers zette die in een bossa-novabroek gehesen waren. Met zijn nieuwste cd, Hollywood Mon Amour, heeft de artiest gekozen voor een "loungetrui". Bekende tracks uit de Hollywood filmindustrie worden door de "lounge-machine" gehaald en zie daar, een relaxte (soms iets té relaxt?) cd is het resultaat.
We kennen Meg Ryan vooral van haar vele romantische komedies. In de nieuwste op dvd verschenen Ryan-film is het element van romantiek verweven met een stukje misdaad/spanning. De film, My Mom's New Boyfriend, is vanaf 7 oktober in de winkel verkrijgbaar. Naast Meg Ryan (in deze film met wel heel erg gebotoxte lippen!) zijn ook Antonio Banderas en Colin Hanks te zien. Een verhaal over moeder-zoonrelaties, liefde, misdaad en diverse andere verwikkelingen. "95 minuten komedie" belooft de tekst op de achterkant van de box. Laat maar komen!
Als er één label is dat in staat is om je mee te nemen naar verre oorden dan is dat toch wel Putumayo World Music. Op FOK! is het label inmiddels verre van onbekend. We hebben hier al heel wat cd's (en enkele dvd's) van Putumayo besproken. Ze weten met grote regelmaat uitgaven op de markt te brengen, telkens weer even kleurrijk en warm. In de maand september kwamen er weer twee titels bij: Sesame Street Playground en de hier besproken cd, Acoustic Arabia. Een album met een warme, tintelende verzameling Arabische muziek. Wederom een geslaagd project dat je in hogere Arabische sferen weet te brengen, zelfs als je gewoon in ons herfstachtige, natte Nederland zit.
Het najaar is weer volop aanwezig en langzaamaan komen de eerste signalen van Sinterklaas naar boven. Een leuk cadeautje zoeken is dan altijd weer een probleem. Putumayo helpt je dit jaar een handje en komt met een hele leuke uitgave in hun reeks 'Putumayo Kids'. Het gaat dit keer om een cd en dvd met de naam Sesame Street Playground. Een heerlijke kleurrijke verpakking met alle bekende Sesamstraatbewoners op de cover: Pino, Bert & Ernie, koekiemonster, ze staan er allemaal op. Dat moet haast wel een gezellige cd zijn, want Sesamstraat is toch gewoon de leukste straat van Nederland (en van alle andere landen waar ze die straat kennen)?
Literaire thrillers, er is al vaker over geschreven op FOK!. Het is een genre dat misschien een beetje verzadigd begint te raken. Het lijkt wel of elke beginnende schrijver zich aan dit soort boeken wil wagen. De verzadiging die er binnen dit genre al enigszins is, maakt dat je wel met een heel goed boek moet komen wil je voet aan de grond krijgen. En dat valt niet mee, zo moet ook schrijfster Amy MacKinnon ondervonden hebben. Met haar debuut, Geschonden, probeert ze een plaats te veroveren in de inmiddels ellenlange lijst van literaire thrillerauteurs. Of haar dat met dit eerste boek gelukt is, zal de tijd ons moeten leren (en vooral ook de verkoopcijfers). Is het een uniek verhaal of is het een 'dertien-in-een-dozijn'-boek waarvan we er al zoveel hebben?
Yevgueni, wie zeg je? Dit zal, helaas, bij velen de eerste reactie zijn. Want zeg nu eerlijk, in ons land is de naam niet heel erg bekend. Dit is zeker jammer te noemen, we missen namelijk best wat wanneer we de band uit ons buurland België niet kennen. Het gaat hier om een kwintet met als basis Maarten Van Mieghem, Geert Noppe en Klaas Delrue die ooit als trio zijn begonnen. De hier besproken cd, Aan De Arbeid is het tweede album van de groep uit de lage landen. De titel van het album is wel leuk gekozen. Op een bepaalde manier 'past' het er gewoon bij. Niet alleen zijn de heren 'aan de arbeid' gegaan om deze cd te maken, ook om zelf 'aan de arbeid' te gaan onder het genot van deze muziek is geen straf. Een titel met een dubbele betekenis dus, altijd lekker.
Sinds kort ligt de opvolger van de eerder zeer goed ontvangen thriller Hartzeer van schrijfster Chelsea Cain in de schappen. Hartendief gaat verder waar Hartzeer ophield. Maar om even geruststellend te zijn: je hoeft niet per se het eerste boek gelezen te hebben om het tweede te kunnen volgen. De boeken staat goed op zichzelf. Spannende thrillers die je helemaal mee nemen in het verhaal zijn er vele en het is dan ook moeilijk om in dit genre juweeltjes neer te zetten. Cain slaagt hier wonderwel al voor de tweede keer in. Hartendief is zo'n aanrader die je als thrillerliefhebber gewoon móet lezen.
Geboren in 1951 begint Chris Rea al aardig op leeftijd te komen. Toch kan hij nog best aardig mee in het circuit, al komt er niet zo veel nieuw materiaal meer uit als in zijn hoogtijdagen. Dat betekent overigens niet dat er niets nieuws uitkomt, dus wees gerust. Sommige jongeren onder ons zal de naam niet zo veel zeggen, maar voor de dertigers en veertigers des te meer. Als je de leeftijd hebt bereikt die Rea nu heeft is het zeker weer eens tijd om in de archieven te duiken en een 'greatest hits-setje' samen te stellen. En dat is precies wat Rea deed. Het resultaat ligt vanaf 1 oktober in de winkels: Fool If You Think It's Over - The Definitive Greatest Hits. En FOK! zou FOK! niet zijn als we deze cd niet de revue zouden laten passeren.
Sinds augustus ligt er weer een nieuwe Nederlandse thriller in de boekwinkels. Het gaat hier om Doof van schrijfster/journalist/columnist Siska Mulder. Geheel nieuw is zij niet in de boekenwereld. Eerder tekende ze ook al voor onder andere Rimpelmania, Zus en diverse korte verhalen. Met Doof levert ze wel haar eerste literaire thriller af, een genre dat op dit moment steeds meer titels gaat bevatten. Als lezer ga je je afvragen wat nu eigenlijk het verschil is tussen een thriller en een literaire thriller. Maar maakt het wat uit, je wilt gewoon een spannend boek. Met Doof heb je dan zeker in de roos geschoten. Literair of niet; het is een spannende thriller.
Glennis Grace, wie was dat ook alweer? Deed zijn niet ooit mee aan de Soundmixshow? Zeker, jaren geleden gooide ze daar hoge ogen met haar vertolking van Whitney Houston. Ze deed verder ook in 2005 mee aan het Eurovisie Songfestival. Dit laatste is niet altijd een pré voor je carričre, dat moet gezegd worden. Toch is Glenda Batta, zoals zij van oorsprong heet, aan de weg blijven timmeren. Na een eerder, Engelstalig album, ligt vanaf september haar eerste Nederlandstalige cd in de winkels. Een uitstapje wat betreft taal, kan zij het hebben?
Op dit moment lijkt er een heuse revival te zijn van de jaren tachtig. De 'Best of'-cd's vallen met bosjes uit de hemel. In de schappen van de verzamelcd's is daar sinds medio september weer een nieuwe 'oude' verzamelaar te vinden: Gold - The Best of Spandau Ballet. Als er een band is die in de jaren tachtig past, dan zijn het de heren van Spandau Ballet wel. De cd is in twee varianten verkrijgbaar, te weten een versie met enkel de cd en een versie waarbij naast de cd ook een dvd wordt geleverd. Deze laatste is de uitgave waarover FOK! beschikt en die hier dus bedoeld wordt. Weer even terug in de tijd, voor de dertigers en veertigers onder ons zeker een 'trip down memory lane'.
De meesten onder ons kennen Guus Kuijer vooral van zijn grote arsenaal aan kinderboeken. Dat de schrijver ook andere talenten heeft, bewijst hij bij tijd en wijle door eens een ander pad in te slaan. Zo ook met Waarom kinderen wel cowboytje maar nooit jezusje of mohammedje spelen. Het betreft hier een pamflet waarin Kuijer zich vrij expliciet uitspreekt over de manier waarop het geloof (lees: álle soorten geloven) zich naar buiten toe profileert. Een redelijk gewaagd onderwerp in de huidige tijd waarin veel geloven recht tegenover elkaar lijken te staan en waarin respect voor elkaars geloof soms ver te zoeken is. Kuijer lijkt er niet voor terug te deinzen.
We kennen de sympathieke Belg Bart Peeters vooral als zanger en presentator. Maar dat hij ook boeken kan produceren laat hij zien met het boek De gevaren van zes snaren. Samen met Yurek Onzia -schrijver, journalist en muzikant- geeft hij in dit 111 pagina's tellende handvest een mooie aanzet om als beginnende gitarist de eerste (zuivere) akkoorden uit je gitaar te krijgen. Zeker, er zijn tal van andere mogelijkheden zoals internet en diverse dvd's en cd's om deze kunst onder de knie te krijgen, maar er is toch nog ruimte voor een boek als dat van onze Bart. De meerwaarde van het boek zit ook onder meer in de bekende liedjes die er in staan. Nu eens niet de bekende 'lesmateriaaldeuntjes' die de meeste muziek cursussen bevatten, maar Neder- en Belgenpopsongs van onder andere Van het Groenewoud, Clouseau en Henny Vrienten. Het maakt het oefenen zoveel leuker als je iets herkenbaars kunt spelen. Aan de slag dan maar.
We worden tegenwoordig overstelpt met animatiefilms, vooral door Pixar/Disney en Dreamworks. Op dat gebied zijn we dan ook verwend geraakt. Het moet steeds mooier, realistischer en grootser worden. Dit maakt het moeilijk voor de kleinere animatieproducenten om voet aan de grond te krijgen. Toch is het te prijzen dat de kleineren het wel blijven proberen. Zo is daar nu Max & Co, een poppen-animatiefilm. Met deze Belgische versie - het origineel is van Zwiserse makelij, geregisseerd door het duo Sam en Fred Guillaume - is het fijn ontsnappen aan het volwassen leven.
'Bagger', het is zo'n woord dat we allemaal wel eens gebruiken. Iedereen op zijn eigen wijze en met een eigen bedoeling. Maar weten we eigenlijk wel wat het woord 'baggeren' betekent? Ilja Leonard Pfeijffer probeert in zijn roman Het grote baggerboek door middel van een verhaal te vertellen wat het baggerleven inhoudt: letterlijk of figuurlijk? Ontdek het zelf...
Zelfhulpboeken zijn er tegenwoordig legio. Elke respectabele boekhandel heeft vandaag de dag een heuse sectie voor dit genre. Of het allemaal even goede manieren zijn om je leven te veranderen is natuurlijk altijd maar afwachten. Centraal motto van de meeste zelfhulpboeken is wel 'veranderen moet je zelf doen'. Dit is ook de boodschap die het nieuwe boek van Will Bowen mee wil geven. Met de titel Een betere wereld probeert Bowen een nieuwe levenswijze over te brengen; eentje waarin niet meer geklaagd, gezeurd en geroddeld wordt. Het klinkt als een utopie, zeker voor een roddelgraag land als Nederland is. Eens kijken of ik, als 'FOK!-mopperaar', mijn leven om kan buigen naar een klaagvrij bestaan.
Putumayo is hét label voor wereldmuziek. Wie de site van dit label bezoekt, komt binnen in een kleurrijke wereld. De uitgaven zijn stuk voor stuk in eenzelfde, vrolijke en kleurige stijl opgezet. Zo ook de nieuwste cd: Acoustic France. In deze vakantiemaand is het altijd leuk om eens een album met dit soort 'volksmuziek' in je speler te hebben. Op weg naar je vakantiebestemming, in dit geval Frankrijk, kom je al helemaal in de stemming. De cd creëert een sfeer van Franse terrasjes, zwoele zomeravonden en verliefde stelletjes op de trappen bij de Notre Dame of onder de Eiffeltoren. Wie wil zich nu niet even onderdompelen in deze muzikale belevenis?
Ondanks dat de vakantieperiode voor de meesten er alweer op zit, toch nog even een echt vakantieboek op FOK!: Ik wil een man die toveren kan. Dit boek, geschreven door Holly Shumas is een heuse chicklit, het genre dat het altijd goed doet aan het strand of bij het zwembad. Maar niet getreurd, als je al op vakantie bent geweest, kun je het ook lekker op de bank lezen. De benen opgetrokken, een kop thee en een rol biscuit bij de hand en Shumas' boek op schoot. Het klinkt gewoon heel aantrekkelijk. Je zou als man bijna om gaan, toch?
Psychologische thrillers beginnen steeds populairder te worden. Was het vroeger voldoende als er wat onbezonnen spanning in een boek zat, tegenwoordig moet het allemaal wat dieper gaan. De lezer moet aan het denken worden gezet, zich bewust worden van wat de psyche met een mens kan doen. In dit populaire genre heeft schrijfster Charlotte Link een nieuwe, sterke titel neergezet: De echo van de schuld. De hoofdpersoon in het verhaal is Virginia, de vrouw van een succesvolle bankier, die graag de politiek in wil. Haar leven komt totaal op zijn kop te staan wanneer haar verleden lijkt terug te keren in het huidige leven. Alleen zij kent de hele waarheid en alleen zij kan het dus tegemoet treden.
Happy Slapping is een fenomeen dat anno 2008 helaas regelmatig voorkomt. Hiermee is wel vast te stellen dat internet niet altijd een goede ontwikkeling is. Al ligt het natuurlijk vooral aan de zieke geesten die naast het begaan van de mishandeling deze ook willen tonen. De film Untraceable laat één van de gruwelijkste vormen van happy slapping zien. Het blijft niet bij mishandeling, het slachtoffer vindt online de dood. Hoe bizar moet je als mens in elkaar zitten om dit te willen laten zien aan de wereld. En je vraagt je af wat mensen bezielt om dit massaal te wíllen zien op het internet, want de kijkers houden dit mede in stand. Hoe het ook zij, het vormt de basis voor een ijzingwekkende thriller.
Ijdelheid ten top, dat is wat je denkt als je de informatie op de achterkant van dit boek leest. De auteur, Daniel Clay, wil blijkbaar niet zijn echte leeftijd vermelden en meldt niet meer dan dat hij in de dertig is. Vreemd dat dit het eerste ding is dat je opvalt als je een boek in handen krijgt. Het zal wel te maken hebben dat het meer iets voor vrouwen is dan voor mannen: je leeftijd verhullen. Het mag verder de pret niet drukken, en het verhaal evenmin. Gebroken is een indrukwekkend stukje werk van deze debutant in het schrijversvak. Niet in de laatste plaats door de wijze beschrijvingen van het hoofdkarakter in het verhaal, Skunk. Lees en lach, huiver, huil en voel mee.
Je moet wel stekeblind (of Oost-Indisch doof) zijn als het je ontgaan is dat de Olympische Spelen aan de gang zijn. Je ontkomt er haast niet aan; elke televisiezender, elk journaal en elke radiozender maakt er wel melding van. Voor sportliefhebbers natuurlijk een ongelooflijke tijd. Een evenement dat maar eens in de vier jaar voorbij komt, verdient die aandacht ook - al zullen sporthaters daar natuurlijk heel anders over denken. Een evenement als dit is tevens een uitgelezen moment om een release te plannen van archiefmateriaal. Waren er eerder dit jaar al veel dvd's verkrijgbaar over het EK Voetbal, nu is er een prachtige boxset over de Olympische Spelen te koop: De geschiedenis van de Olympische Spelen. Niet zomaar een dvd, maar een heuse set, met twee dvd's en een aanvullend boekwerk. Zeer zeker de moeite waard voor de sportliefhebber en voor de verzamelaars van geschiedeniswerken.
De aanslagen van 11 september 2001 lijken nog altijd door te werken in het dagelijkse leven. Ze hebben geleid tot veel nieuwe wetten als het gaat om de anti-terreuraanpak. Of deze nieuwe wetten altijd een goede zaak zijn, is niet overal even duidelijk. Ze brengen ook een duidelijke donkere kant met zich mee. Dit is dan wel weer voer voor de filmindustrie, zo moeten ook de makers van Rendition gedacht hebben.
Je zult maar getrouwd zijn met Isabel Allende en aspiraties hebben om een boek te schrijven. Je vrouw zegt vervolgens: "Laat maar, dat kan ik beter." Niet echt motiverend zou je denken en menigeen zou ook afhaken. Zo niet William C. Gordon. Hij liet zich door de woorden van zijn vrouw niet weerhouden toch te gaan schrijven met als resultaat De dode in smoking. Gordon is een schrijver van de oude stempel, niks laptop of pc. Nee, gewoon op traditionele wijze met pen en papier, zodat hij overal kan schrijven: in het vliegtuig, op het strand, aan de bar en zelfs in bad. Gordon heeft talent, wat zijn vrouw ook eerder gezegd mag hebben. Zijn debuut doet verlangen naar meer.
Eens in de zoveel tijd komt er een boek voorbij dat je als lezer in één ruk uitleest en dat nog lang daarna in je hoofd blijft hangen. Het zijn de juweeltjes onder de boeken. Vaak gaat het om waargebeurde verhalen, over schrijnende situaties. Zo ook het boek van schrijfster Patricia McCormick. Met haar boek Misschien morgen... geeft zijn zo'n juweeltje af. Een verhaal dat je niet zomaar kunt onderbreken en er rest je dus niets anders dan het boek in één keer uit te lezen. Toegegeven, al zou je het wíllen wegleggen, het lukt je niet. Daar is het te intens voor. Het relaas van een 13-jarig Nepalees meisje dat wordt verkocht, een verhaal over een totaal andere, voor ons vreemde en onbegrijpelijke wereld.
Een boek met de titel De Stalker wekt bij menig thrillerliefhebber vast meteen de interesse. Het is de nachtmerrie van velen, gestalkt worden met de dood tot gevolg. Dit onderwerp heeft schrijver Brian Freeman gekozen voor de opvolger van zijn eerdere bestsellers Verdorvenen en De Stripper. Met vertalingen in maar liefst 17 talen kun je wel spreken van een grote naam onder de thrillerauteurs. Zijn nieuwste werk is nu ook in ons land verschenen. Zal het een evenzo goed verhaal zijn als zijn andere boeken? Begin snel met lezen en oordeel zelf.
Een thrillerdebuut is altijd moeilijk. De schrijverswereld is bezaaid met auteurs die vooral in dit genre boeken schrijven. Dianne Emley probeert met haar eerste boek, Vlijmscherp, toch een plaats te veroveren binnen deze grote groep. Een verhaal met een vrouwelijke hoofdpersoon, zoals we tegenwoordig veel vaker zien. De keus hiervoor zou kunnen liggen in het feit dat hierdoor meer sympathie gekweekt wordt voor de personages. Vrouwelijke hoofdpersonen zullen wellicht ook een groter publiek aanspreken dan de standaard stoere -vooral mannelijke- politieagent. Of Emley met haar personage dit brede publiek bereikt zal uit haar debuut moeten blijken.
Discovery Channel, National Geographic en Animal Planet zijn er groot mee geworden: natuur- en dierenprogramma's. Sla de televisiegids open en elke dag kun je als natuurliefhebber wel op één van deze zenders je hart ophalen. Het fenomeen natuurprogramma is door de makers van 'I Pronounce You Chuck And Larry' gebruikt om Strange Wilderness te maken. Peter Gaulke (Steve Zahn) probeert als anchorman van een tv-show over de natuur samen met zijn crew hun plaats op het televisiestation te behouden. Dat dat niet meevalt met een timeslot van drie uur 's nachts lijkt vrij duidelijk. Dit tijdstip tekent de interesse die het programma bij zowel de kijker als het tv-station heeft. Eén grote scoop en Strange Wilderness is back in the air. De jacht is geopend!
Met de bekende tv-serie 'The Sopranos' net achter de rug is er weer meer aandacht en interesse voor de maffia. Zo ook in boekenland. Een nieuwe titel in dit thema is Bajestijd van Lou Ferrante. Volgens de ondertitel Memoires van een maffiaman. Dat wekt wel de interesse, want zelden doen maffialeden een boekje open, behalve dan als de politie ze te pakken krijgt en ze er iets tegenover stelt. Lou Ferrante heeft een andere reden om te schrijven, zo geeft hij in het boek aan. De gevangenis heeft van hem een ander mens gemaakt. Van maffiaman tot schrijver. Zou het een succesvolle carričremove zijn?
Een cover als deze doet meteen al het ergste vermoeden. Aangevuld met termen als 'waargebeurd' maken het nog meer realistisch. Al deze vermoedens worden door Toni Maguire bevestigd. In haar boek Zeg niets tegen mama vertelt zij haar schrijnende jeugdverhaal. Hoe ouders een ogenschijnlijk vrolijk en pienter kind kunnen verminken, lichamelijk en geestelijk, is haast niet voor mogelijk te houden als je het niet zelf hebt meegemaakt. En we mogen dankbaar zijn dát we het niet zelf hebben doorleefd, want haar verhaal is een trieste opsomming van misbruik, mishandeling en verdriet. Een aangrijpend verhaal, dat staat vast. Enig in zijn soort? Dat helaas niet. En dat maakt het meteen ook moeilijk om je als schrijfster te onderscheiden met een boek als dit. Maar het zou ook zomaar kunnen dat Maguire het boek vooral gebruikt heeft om haar eigen demonen te bevechten en ze ons van dat proces -als toeschouwer- deelgenoot maakt.
In deze tijd waar er toch vooral wordt gesproken over obesitas en te dikke kinderen die te weinig bewegen, is er nog altijd een sluimerend ander probleem dat onder jongeren regelmatig voorkomt. We hebben het dan over eetstoornissen als anorexia en boulimia. Bij tijd en wijle hoor je er wat over in de media, zoals destijds na het overlijden van een model, maar toch lijkt het wel of de aandacht wat tanende is. Justine wil als ervaringsdeskundige proberen toch weer wat meer aandacht te krijgen voor de ziekten. Dit doet zij door het vertellen van haar verhaal in De ochtend waarop ik besloot niet meer te eten. Een persoonlijk verhaal waarmee de schrijfster -naast het van zich af te willen schrijven voor haar eigen 'genezing'- andere jongeren wil bereiken.
Een jonge god (19) in een prachtig lichaam. Zo wordt Chris Brown onder vele jonge meisjes wel gezien. Maar dan oordelen ze vooral op zijn uiterlijk en zijn charismatische uitstraling. Er is meer voor nodig om een succesvol artiest te worden, namelijk een goede zangstem en kwaliteiten om een goede cd neer te zetten. Dit probeert Brown te doen met zijn album Exclusive, alweer het tweede van de zanger. De titel legt hoge verwachtingen neer, want 'exclusive' is toch wel vaak een woord dat superlatieven aanduidt. Of dit album dat waard is, zal moeten blijken na een paar luisterbeurten en dus zit er niets anders op dan de cd maar in de speler te leggen en op die befaamde play-knop te drukken. "Overtuig me Chris!"
Curaçao, zon, zee, strand, drank, duiken, verliefdheid. Het zijn enkele van de ingrediënten in de nieuwe thriller van de Rotterdamse Annet de Jong (1970). De journaliste van De Telegraaf maakt met Vuurkoraal haar debuut in de wereld van de thrillerauteurs. Een moeilijk genre om jezelf in te krijgen, niet in de laatste plaats omdat er zo veel schrijvers zijn die het thrillergenre tot hun gebied rekenen. Alles hangt dan ook af van de kracht van het verhaal. Hoe geloofwaardig is de gepleegde misdaad en blijft het boek je van A tot Z boeien? Deze vragen kun je alleen maar beantwoorden na het lezen van een boek en dat geldt dus ook voor Vuurkoraal.
Er is geen ontkomen meer aan: de Olympische Spelen gaan nu toch echt komen. Voor de liefhebbers van sport is het me het jaartje wel; ze kunnen van het ene evenement naar het andere hobbelen. Voor de taalliefhebbers is er ook voldoende te genieten. Tijdens het EK kon het Duits even opgehaald worden. De Francofielen vinden op dit moment hun passievolle taal terug tijdens de Tour de France. En straks... straks is het de beurt aan het Chinees. Weliswaar is dit van een heel andere orde. Wij Nederlanders spreken toch al snel een klein woordje Duits of Frans, dat wordt er op school wel ingestampt. Maar Chinees is hier niet erg gebruikelijk. Zelfs bij de afhaalchinees volstaan wij liever met zinnen als 'doe mij maar één keer nummer 57' in plaats van dat we dan daadwerkelijk het gerecht uitspreken. En veel verder dan Ni Hao komen de meesten niet. Om daar verandering in te brengen hebben Jan en Kees 't Hart een handig klein boekje samengesteld met de meest onmisbare zinnen in het Chinees. Hoe kan het boekje dan ook anders heten dan Onmisbaar Chinees.
Velen van ons zullen de vraag ooit wel eens voorgeschoteld hebben gekregen: 'Wat zou je nog willen doen of zeggen als je nog maar kort te leven hebt?'. Voor de meeste mensen is het echter een hypothetische vraag en we kunnen er dan ook niet écht een antwoord op geven. Hoe anders ligt dat voor Randy Pausch, professor aan Carnegie Mellon University. Op zijn universiteit is het al vele jaren gewoonte dat professoren een lezing houden in het thema 'The last lecture', anders gezegd: Wat zou je nog willen zeggen als dit je laatste lezing zou zijn? Ook Pausch wordt op zeker moment gevraagd zo'n lezing te geven. Hij zegt onmiddellijk ja en begint te denken aan wat hij zou willen meegeven in deze lezing. Hoe eng wordt de waarheid als bij hem dodelijke alvleesklierkanker wordt geconstateerd en deze 'last lecture' ineens ook daadwerkelijk zijn laatste zal zijn. Ineens beseft hij dat het belangrijk wordt wat hij hierin achterlaat. De lezing leidt uiteindelijk ook tot het schrijven van Nu ik dood zal gaan. Een boek dat Pausch vooral heeft geschreven voor zijn nog jonge kinderen (vijf, twee en één jaar). Hij wil dat zij later door het lezen van het boek een beeld krijgen van de vader die hij -helaas veel te kort- was. Een kans om iets na te laten zal hij niet laten liggen.
Zuid-Afrika, we noemen het land vooral nog altijd in één adem met Nelson Mandela. Hij is misschien wel de vleesgeworden definitie van Zuid-Afrika en zijn strijd tegen de apartheid. Mijn hart blijft in Afrika is het verhaal van schrijfster Claudia Tabbert. Een verhaal dat zich afspeelt ten tijden van de apartheid in Zuid-Afrika. Hoe een Westerse vrouw (geboren 'Oosters' door haar afkomst uit de DDR) ontdekt dat zij een bijdrage kan leveren aan een beter bestaan voor Afrikaanse kinderen en hoe zij hierin haar hart verloor. Het zijn de fragiele, maar zeer indrukwekkende elementen uit dit boek dat onlangs in het Nederlands vertaald werd en sinds kort verkrijgbaar is. Een mooie aanrader voor de komende vakantie is het zeker, ondanks het misschien zwaar aandoende thema.
Bij de woorden Zweden en thrillers denk je vooral aan Henning Mankell. Toch is hij zeker niet de enige goede thrillerauteur uit het Scandinavische land, zo ontdekte we bij FOK! onlangs. Thomas Kanger mag zeker in één adem met Mankell genoemd worden. Onlangs verscheen er van hem weer een nieuwe thriller: Grensgebied. Het gaat hier om een verhaal met als hoofdpersoon Eline Wiik, een inspecteur bij de Zweedse politie. Kanger voerde deze persoon in al zijn eerdere boeken al aan en geheel terecht. Eline Wiik is precies het soort inspecteur dat zich leent voor een thriller met een sympathieke twist. Het vrouwelijke aspect voegt net dat beetje extra toe waardoor het verhaal meerdere kanten krijgt. Een prettige sfeer om je in te verliezen. En dat je je in het verhaal zult verliezen, is een garantie. Een page-turner in de dop.
Er zijn artiesten die behoren tot het genre 'altijd goed'. Madonna mag je min of meer wel koningin van deze groep noemen. Stijliconen zijn er niet veel in onze wereld, maar dat Madonna er één is kan nauwelijks ontkend worden. Met elke nieuwe cd is het weer een verrassing welke uitstraling zij zichzelf nu weer heeft aangemeten. En zo was het onlangs in spanning afwachten wat de tendens zou worden op haar nieuwste, inmiddels elfde, studio-album: Hard Candy. Gehuld in een zoete, roze cover brengt Madonna zo vlak voor haar vijftigste verjaardag weer een album van kwaliteit op de markt. En dat roze 'snoepjes-imago'? Het slaat simpelweg op Madonna's liefde voor snoep en niet op de muziek die op het album te vinden is. Dit even voor de duidelijkheid.
Het kan je haast niet ontgaan zijn: op 1 juli is het rookverbod in de horeca ingegaan. Er zijn de nodige acties, discussies en debatten geweest over dit feit. Naar nu blijkt is het ook voer voor uitgeverijen om boekjes samen te stellen die aansluiten bij het thema. Zo is er nu het boekje Nooit meer roken, een verzameling verhalen en columns. Het is samengesteld door Manon Duintjer en Harmen van Straaten. Uitgeverij TM Trademark zag er wel brood in en zo werd het boekje mooi op tijd afgeleverd om bij de '1-juli-hype' aan te sluiten. Je moet deze bundel dan ook niet over drie maanden in de markt zetten, want dan weet waarschijnlijk niemand weer waarover het ook alweer ging. FOK! zou FOK! dan ook niet zijn als zij hier geen aandacht aan zou besteden op het moment dat dit nog actueel is.
Putumayo timmert stevig aan de weg. En dat al 15 jaar, zo kunnen we op hun website lezen. Het label staat bekend om zijn kleurige en fleurige uitgaven en de stabiele kwaliteit die de cd's over het algemeen hebben. De nieuwste aanwinst in je Putumayo-collectie zal ongetwijfeld Québec worden. Ter gelegenheid van het 400-jarig bestaan van de stad heeft Putumayo gemeend een verzamel-cd te maken met die typische Franstalige Québec-stijl. Mondiaal is het eerste wat je te binnen schiet bij het beluisteren van deze verzameling artiesten. De variatie in de nummers is, zoals we gewend zijn van het label, duidelijk aanwezig. Van traditionele folk via het meer eigentijds singer-songwriterwerk naar een uitschieter naar pure native-Canadian muziek. Voor ieder wat wils, maar dat moet haast wel bij een release van Putumayo.
Het is voor ons als vrije Westerse vrouwen moeilijk voor te stellen hoe het leven in een land als Iran eruit moet zien. Wij hechten hier zeer aan onze vrijheid en -tot bepaalde hoogte- gelijkheid ten opzichte van mannen. In Iran gaat het er heel anders aan toe, vandaag de dag, maar zeker ook in de jaren tachtig ten tijden van de sjah en het Khomeini-regiem. Gelukkig zijn er schrijfsters die ons in 'hun' wereld toelaten om ons zo deelgenoot te maken van wat het betekent om vrouw te zijn in het Midden-Oosten. Zarah Ghahramani is één van die vrouwen. Met haar boek Mijn leven als verraadster maakt zij duidelijk hoe wij vrijheid en gelijkheid hier zouden moeten omarmen en waarderen. Want dat deze niet vanzelfsprekend zijn, blijkt wel na het lezen van haar verhaal.
Andrew Morton is een bekend schrijver als het gaat om biografieën. De meesten zullen de naam meteen koppelen aan zijn biografie over Prinses Diana. Het blijft altijd een apart genre binnen de literatuur. Je duikt in iemands leven -al dan niet met toestemming van de betreffende persoon- om dit hele leven binnenste buiten te keren. Morton is erg bedreven in het vak en heeft aan zijn oeuvre nu een nieuwe titel toegevoegd: Tom Cruise - Een ongeautoriseerde biografie. Zoals de titel al aangeeft, hebben we hier te maken met een optekening waarvoor de persoon in kwestie geen expliciete toestemming heeft gegeven. Het verhaal wordt niet door Cruise zelf erkent. Maakt dit het relaas minder waar of minder intrigerend? Absoluut niet. Het blijft een opmerkelijk verhaal dat zich vooral richt op de 'nieuwe' Cruise als pleitbezorger voor Scientology.
Soms wordt een film gemaakt om direct op dvd uit te komen. Unnatural Causes is er zo eentje. De thriller werd niet geproduceerd met de bioscoop als einddoel, maar televisie of dvd was het uitgekozen medium. Het gaat hier om een thriller die alle voor het genre kenmerkende ingredienten heeft: : moord, hebzucht en veel niet voorziene omstandigheden. Het vaste recept voor een thriller, die is opgenomen in Barcelona. Het is erg jammer dat van deze mooie stad maar weinig zichtbaar wordt in de film. Wellicht had dit decor, beter belicht, kunnen leiden tot een sterker geheel. Het had in ieder geval veel mooie beelden op kunnen leveren. De vraag die rijst is: 'Waarom opnames in zo'n mooie stad maken om er vervolgens in de film nauwelijks echt iets van terug te vinden?' Het had net zo goed een kunstmatig decor kunnen zijn.
Er zijn al veel films in de stijl van de Engelse upper-class gemaakt. Kostuumdrama's zijn in dit genre niet vreemd. Een schrijfster van verhalen die zich voor dit soort films uitermate leent is Jane Austen (1775 - 1817). Ze is bekend van klassiekers als Emma, Sense and Sensibility en Pride and Prejudice; allemaal stuk voor stuk verfilmd. En nu is er dan ook een film gemaakt over het leven van Austen zelf, dat kon natuurlijk niet uitblijven. Becoming Jane is het verhaal van de schrijfster die verliefd wordt op 'de verkeerde man'. Een leven dat zich leent voor verfilming. Het verhaal is gebaseerd op de biografie van Jon Spence. Hij is één van de eersten die in zijn biografie over Austen de persoon van Tom Lefroy een grote rol toedicht. In alle andere, eerder verschenen biografieën wordt de relatie van Jane met Tom vooral als onbeduidend afgedaan, Spence is ervan overtuigd dat de invloed van Lefroy echter vele malen groter is en zelfs één van de inspiratiebronnen voor haar schrijven is. In zo'n biografie schuilt natuurlijk een perfect kostuumdrama.
Het is altijd leuk om een debuut-cd te reviewen. Het zijn de eerste wapenfeiten van een band of artiest die daadwerkelijk vastgelegd zijn en vooral ook vereeuwigd op zo'n mooi glimmend schijfje. Voor The Kevin Costners is dit nu ook een feit. Sinds begin juni ligt hun debuutalbum Come On In in de winkels, on- en offline. The Kevin Costners bestaan al sinds 2004, maar nog nooit eerder kwam het tot een album. De Nederlands/Belgische formatie is begonnen als een soort van 'homerecordingproject'. Bouke (zang en gitaar), Sjors (gitaar) en Stijn (drums) sloten zich destijds op in een huisje in het Franse land met de minimale bagage van wat instrumenten, opname-apparatuur en hun eigen talent. Bij het weer naar buiten komen was de band een feit. Hun bliss? Gitaarpop omkleed mooie melodieën. Dat we tot 2008 moesten wachten op een cd is jammer, want de heren hadden zeker eerder al wel succes kunnen hebben met een album. Niet in de laatste plaats na uitbreiding van de groep met David (toetsen) en Rick (bas), dit maakte ze een heuse, volwassen band.
Menig vrouw zal zich op de bank nestelen om 'official hottie' George Clooney te aanschouwen in wederom één van zijn spannende thrilleroptredens. In Michael Clayton zet hij de rol neer van de gelijknamige advocaat Michael Clayton, waarvoor hij een Oscarnominatie wist binnen te halen. Maar dat deze film niet louter voor het vrouwelijke publiek bedoeld is, mag al snel duidelijk zijn. Ook de mannen onder ons zullen Clooney waarderen in deze film, al is dat ongetwijfeld om andere kwaliteiten dan veel vrouwen dat zullen doen. De film begint opmerkelijk met een monoloog, gesproken door voice-over Tom Wilkinson die in de film de rol van Arthur Edens voor zijn rekening neemt. Door deze monoloog word je meteen beetgepakt en de wereld om je heen lijkt bij slag niet meer te bestaan. Je zit 'in' de film, klaar voor bijna twee uur spanning.
In de wielersport zijn er een aantal namen die de geschiedenis in gaan: Jan Jansen, Joop Zoetemelk en 'De Kneet'. Allemaal namen uit de dagen van weleer. De laatste jaren hebben we te maken met 'nieuwe' helden en onlangs besloot één van deze helden zijn racefiets aan de spreekwoordelijke wilgen te hangen. Jazeker, we hebben het dan over Michael Boogerd, 'Boogie' voor intimi. Een naam die in de wielergeschiedenis mag worden bijgeschreven. Hij wist de wielerliefhebber jarenlang op het puntje van zijn stoel te krijgen, wat velen lang niet was gelukt. Over deze wielerheld is nu een dvd uitgebracht: Michael Boogerd - Een Portret Van Boogie en deze is sinds april verkrijgbaar. De dvd maakt deel uit van een groter geheel. Deze zomer brengt de NOS in samenwerking met Strengholt MultiMedia een hele serie dvd's met sporthoogtepunten uit waaronder een EK-Voetbaleditie (eerder hier besproken). Ook De Tour de France en de Olympische Spelen zullen verschijnen.
Het is soms moeilijk voor te stellen dat je je als vrouw zijnde laat verkopen en laat overhalen tot het zijn van seksslavin en je onderwerpt aan de brute lusten van allerlei mannen. Toch is vrouwenhandel wel degelijk een (redelijk) veel voorkomend probleem, zelfs in ons eigen land. Het gaat hierbij vooral om vrouwen uit de Oostbloklanden. Zij belanden in deze bizarre sector omdat zij zich genoodzaakt voelen om geld binnen te brengen en geen andere uitweg zien. Eén van die vrouwen is Oxana Kalemi. Zij werd het slachtoffer van vrouwenhandel en seks wellustelingen. Haar verhaal staat symbool voor dat van velen. In haar boek Verkocht beschrijft zij haar leven, met al zijn schokkende elementen. Een relaas dat je bij tijd en wijle zal doen gruwelen en je ervan bewust maakt dat je het hier nog niet zo slecht hebt.
Het is een typisch Amerikaans fenomeen: opvoedkampen, of zoals de Amerikanen het zelf noemen 'Bootcamps'. Ze zijn bedoeld om ontspoorde jongeren weer in het gareel te krijgen, maar dan op niet mis te verstane, harde wijze. De afgelopen jaren zijn er in de media berichten verschenen over kinderen die dermate werden aangepakt dat zij voor het leven psychisch beschadigd zijn of nog erger tot de dood erop volgde. De kampen zijn ook veelal 'illegaal' en worden niet door overheidsgeld gesteund. Gedreven door een op macht beluste uitgerangeerde kolonel (of iets dergelijks) worden ze weggestopt in uithoeken waar niemand ze kan vinden. Dit lijkt ideaal voer voor een thriller. Zo dacht ook regisseur Christian Duguay en hij maakte er een film over met de -niet zo verrassende- naam Bootcamp. Er moet wel volledigheidshalve bij vermeld worden dat het geen verfilming is van het gelijknamige boek, al lijkt de verhaallijn dat soms wel te suggereren.
Roos Boum schreef eerder al een autobiografische roman over Münchhausen by Proxy (MbP). Met dit boek, Valse Salie, liet zij een indrukwekkend verhaal horen, het leven met een moeder die lijdt aan MbP (MbP is kort gezegd: door middel van een ander, op een ziekelijke manier, aandacht trekken). Het is een 'ziekte' die vooral kinderen slachtoffer maakt en het was de wens van Roos om hier ooit ook een toegankelijk boek voor kinderen over te schrijven. Een zwaar onderwerp dat vooral kinderen treft moet ook in hun eigen taal beschreven kunnen worden was haar mening. Sinds kort is dit boek een feit. Doodziek en springlevend? is het verhaal van Pieke, een 11-jarig meisje dat moet leven met een moeder die aan MbP lijdt. Wederom een indrukwekkend verhaal, niet in de laatste plaats door de impact die een aandoening of stoornis, hoe het ook te noemen, als MbP heeft op het leven van een kind.
De 'moeder/oma' van de kinderliteratuur, Carry Slee, heeft weer een nieuwe serie jeugdboeken in het leven geroepen. Sinds kort ligt deel 1 in de winkel: Dat heb ik weer. Dat Slee succesvol is valt niet te ontkennen. Met bijna 4 miljoen verkochte kinder- en jeugdboeken mag je wel stellen dat je een gerespecteerd schrijfster bent. Haar boeken zijn erg populair, niet in de laatste plaats doordat Slee in haar verhalen erg veel ruimte laat voor de lezers om zich in te leven in het verhaal. De verhaallijn is er meestal eentje die heel herkenbaar is voor de doorsnee jonge tiener. Zo ook weer in dit nieuwe boek. De hoofdpersoon, Britt, leidt een leven dat veel andere meisjes van haar leeftijd ook leiden. School, vriendinnen, vriendjes, internet, problemen met je ouders, kleding, feest, ruzies, het zijn allemaal elementen die het leven van een tiener kenmerken en ze zijn stuk voor stuk in het boek terug te vinden.
Putumayo is op FOK! inmiddels een bekend label. Er verschenen al heel wat reviews van deze promotor van de wereldmuziek, een genre dat steeds meer terrein wint. Dit komt niet in de laatste plaats doordat de mensen tegenwoordig veel verder weg gaan om de wereld te ontdekken. De muziek en sfeer die zij in verre oorden ervaren willen zij graag mee naar huis nemen en daar delen met de thuisblijvers. Putumayo maakt dit mogelijk door met haar cd's steeds een mooie collectie te maken van een bepaalde genre muziek, vaak afkomstig uit hetzij een bepaald continent, hetzij een bepaald land. Aan deze hele kleurrijke collectie kan nu weer een nieuwe cd worden toegevoegd: Café Cubano, een lekkere, swingende cd met de muziek uit het land van de Castro's (zie je Fidel al heupwiegen op de muziek van bijvoorbeeld Félix Baloy?)
Lachwekkende verhalen van vrouwen op reis luidt de ondertitel van Daar brak mijn hak, een boek van Jennifer L. Leo. Met zo'n titel en subtitel verwacht je heel wat af te gaan lachen en vol goede zin begin je dan ook aan de verhalen. Echter, het 'meest leuke' stukje in het boek is de korte opmerking nog voor het boek begint:
Mister Misdaad John van den Heuvel was vrij duidelijk in zijn reactie over het nieuwe boek van Ariane Meijer: "Wederom is Ariane Meijer erin geslaagd de harde werkelijkheid van de onderwereld adembenemend én realistisch te beschrijven". Je zou kunnen zeggen dat hij er verstand van zou moeten hebben met zijn achtergrond. Het maakt in ieder geval nieuwsgierig genoeg naar het verhaal. Na Koud-Zuid (eerder hier besproken op FOK!)is er nu de opvolger: Wit Goud. En niet alleen de opvolger, maar ook het vervolg. Hoe zou het Donia verder vergaan na de moord op haar man, en wat is er van dochter Julia geworden? Vragen die hopelijk in dit nieuwe boek worden beantwoord.

Genres zijn er in alle soorten en maten, zo is er het genre 'Italo' (voornamelijk gemaakt en ontstaan in, hoe verrassend, Italië). Het is een combinatie van disco- en dancemuziek. Het is ontstaan in de jaren zeventig van de vorige eeuw en het is dan ook niet verwonderlijk dat de cd Essential Italo Disco Classics 1977-1985 meteen doet verlangen naar de tijd van wijde pijpen, lange haren en flower-power. Een lekker vrolijke schijfje dat vooral heerlijk 'no-nonsense party' schreeuwt. En wat is er nu gepaster in deze tijd van het jaar dan lekker ongegeneerd feesten op vrolijke muziek. Strand- en examenfeesten zijn in aantocht. Al is het dan vooral jaren zeventig disco, deze muziek kan op dit soort feesten vandaag de dag nog gewoon een plaats krijgen.

Stereotypen en vooroordelen; we hebben ze allemaal wel. Zo ook over de Italiaanse mannen. Heel actueel op dit moment met de wedstrijd Nederland-Italië in het verschiet, want daar wemelt het dan weer van de frivole, mooie Italiaanse mannen op het veld tussen al die Hollandse voetbalboertjes door. Pauline Valkenet heeft zich ook lang afgevraagd of al deze vooroordelen en vooral ook beelden die we van de Italiaanse mannen hebben waar zijn. Als correspondent voor RTL en Trouw in Italië, woonachtig in Rome, komt ze dagelijks in contact met de mannen uit dit land. Zij onderwierp ze eens aan een nader onderzoek en samen met haar vriendinnen probeerde zij de Italiaanse man te onthullen. Het resultaat van dit 'onderzoek' is te lezen in Macho's, moederskindjes, meesterminnaars?.
Het kan je bijna niet zijn ontgaan: het Europees kampioenschap voetbal komt eraan. Of je nu wel of niet van het spelletje houdt, je wordt doodgegooid met merchandise rondom dit evenement. Van Welpies tot kleine voetballertjes met bal, van de trom-pet tot het aloude oranje shirt, het komt allemaal weer voorbij. Traditiegetrouw wordt er ook op tv de nodige aandacht aan het evenement besteed. En alsof dat nog niet voldoende is komen er dezer dagen tevens de nodige dvd's over het thema uit. Eén daarvan is Het Complete Voetbalalfabet - De EK-Editie. John Cleese neemt je aan de hand van het alfabet mee door voetballand. Deze dvd is al eerder uitgebracht en wel in het kader van het WK in 2006. Maar voetbal blijft voetbal en dus is zo'n 'film' vrij makkelijk om te zetten naar een EK 2008-versie. Ander hoesje, oranje tintje (speciaal voor Nederland) en klaar is Kees (Cleese).
Boeken gebaseerd op bekende personen zijn er in overvloed. Vertellingen over hoe bepaalde zaken in elkaar zouden steken worden dan ook aan de lopende band uitgegeven. De combinatie van die twee leidt in ons land al snel naar een boek over Theo van Gogh, Ayaan Hirsi-Ali en de film die zij over de islam en moslims maakte. Met deze feiten kun je een aantal kanten op. Tanya Commandeur besloot om er een fictief verhaal van te maken, gebaseerd op deze personen en de belevenissen die zij bij leven meemaakten, Theo is inmiddels verwezen naar het hiernamaals, Ayaan mag dan nog wel leven, ze is verre van vrij. Wallada's Gasten is het resultaat van Commandeurs inspanningen. Een verhaal met zowel fictieve als bestaande personages, verwikkeld in een wereld van extremisme. Een boek met een boodschap, zo lijkt het op het eerste gezicht.
Er verschijnen met grote regelmaat thrillers op de markt, maar een thriller van Nederlandse bodem is toch wat minder gebruikelijk. Sinds kort is er het debuut van Daniëlle Hermans. Haar eerste thriller heet Het Tulpenvirus. Kan een titel Hollandser aandoen, vraag je je dan af. Er is een hoofdrol weggelegd voor Neerlands symbool in het buitenland: de tulp. Naast het 'optreden' van deze oer-Hollandse bloem neemt ook de geschiedenis een belangrijke plaats in. Met name de tulpenmanie uit de zeventiende eeuw. Deze wordt door Hermans gekoppeld aan een moord in de eenentwintigste eeuw. Al met al een interessant gegeven om een thriller over te schrijven, gebaseerd op waargebeurde feiten. Hermans waagt er zich aan, en dat nog wel in haar debuutboek. Er zijn schrijvers die het zichzelf makkelijker hebben gemaakt.
Nederland kent een behoorlijk scala aan Amerikaanse comedyseries die op de televisie worden uitgezonden. Soms komt het helaas voor dat er eentje niet wordt opgepikt door de omroepen en blijft deze zo, geheel onterecht, buiten beeld. Dit is ook het geval met 30 rock. De serie, geschreven en geproduceerd door Tina Fey (die ook een hoofdrol voor haar rekening neemt), is in ons land nog niet of nauwelijks bekend en dat is een gemis. Gelukkig hebben we dan altijd het medium dvd nog, zodat we de zojuist uitgekomen box van het eerste seizoen in eigen tempo en op eigen tijdstip kunnen bekijken. En dat kijken zal met veel plezier gepaard gaan, want dat deze serie niet is opgemerkt door de tv-bazen mag op zijn minst opmerkelijk genoemd worden. Hij verdiend zeker een plaats tussen alle andere Amerikaanse sitcoms.
Complotten, wie denkt er af en toe niet eens aan. Is alles wat we horen wel de waarheid of wordt er toch één en ander onder de pet gehouden. Vooral Amerikanen zijn meester in het denken in complottheorieën. Om als nuchtere Nederlander eens wat meer te weten te komen over diverse 'theorieën' in enkele grootse gebeurtenissen van de twintigste eeuw (en eentje uit de eenentwintigste) is er nu het boek Mysteries rond complotten. Het is uitgegeven door House of Knowledges en is niet specifiek door een auteur geschreven. Het boek moet meer gezien worden als een opsomming van gegevens over de gebeurtenissen. Zie het als een soort naslagwerk, maar hecht niet te veel waarde aan het geschreven woord, er blijft veel in het luchtledige hangen.
De serie telt, inclusief deze nieuwe uitgave, alweer 45 cd's. We hebben het dan over de Hitzone-serie van Radio 538. In april kwam het 45ste deel uit onder de naam -hoe verrassend- Hitzone 45. Wederom een verzameling top-40 nummers, vooral bekend van de airplay op zenders als Radio 538. Verdeeld over twee cd's zijn 34 songs samengebracht. Ze geven een aardig beeld van wat we op dit moment zoal op de diverse populaire radiozenders voorgeschoteld krijgen. Het is niet alleen een set met internationale namen, vooral de Nederlandse artiesten lijken ook steeds meer een vaste plaats te krijgen op dit soort verzamelaars. De tijd voor Nederlandse pop is weer 'booming'. Geen radio bij de hand... dan is deze set cd's een mooie uitkomst.
Naast de cd's voor volwassenen brengt het label Putumayo ook kinderalbums uit. Sinds kort is in deze serie African Dreamland uitgekomen. Een verzamelaar met 11 prachtige baby- en kinderliedjes. Welk kind zou deze niet willen horen voor het slapen gaan... je droomt zelfs als ouder zijnde even helemaal mee weg naar 'Dreamland'. En daarmee is al wel meteen vastgesteld dat de cd niet alleen voor kinderen is. Als volwassene zul je er ook zeer zeker plezier aan beleven. Heerlijk na een drukke dag.
In Nederland vertrouwen we, in de eerste plaats, vaak op de reguliere gezondheidszorg. Alternatieve geneeswijzen was vooral iets voor geitenwollen-sokken-typetjes. Je moest behoorlijk zweverig aangelegd zijn wilde je je in het alternatieve circuit begeven. Deze houding is de afgelopen jaren behoorlijk veranderd en het wordt meer en meer gebruikelijk dat mensen hun heil zoeken in andere geneeswijzen dan de reguliere specialisaties. Feit is nu eenmaal dat de gangbare arts ook niet alle wijsheid in pacht heeft en de mens heeft gemerkt dat er meer is dan alleen het ziekenhuis met zijn standaard pakket. Hierbij worden zij ook geholpen door de diverse zorgverzekeraars met hun verzekeringen. Was het voorheen vooral voor eigen rekening als je een alternatieve arts of medicijnen wilde gebruiken, tegenwoordig hebben veel verzekeringen een dekking voor deze vorm van gezondheidszorg. Om hier nu eens wat meer over te weten te komen, is er in de bekende Dummie-serie een nieuw boek verschenen: Alternatieve Geneeswijzen voor Dummies geschreven door J. Young. Een mooie start om eens wat verder te kijken dan je neus lang is.
De naam mag dan enigszins Schots/Iers klinken, het voorvoegsel 'Mc' is bij Sarah McLachlan geen verwijzing naar haar geboortegrond. De zangeres is afkomstig uit Halifax in Canada. In 1988 maakte ze een droomdebuut door met haar eerste album, Touch, meteen alle verkoopcijfers te breken. Er gingen meer dan 25 miljoen albums over de toonbank. Vele cd's later is er nu een heel apart album verschenen: Rarities, B-sides and Other Stuff. De titel zegt het al, het is vooral werk dat niet via de reguliere wegen het publiek heeft gehaald.
Putumayo is toch wel hét label als het gaat om wereldmuziek. Elk werelddeel kan rekenen op een mooie uitgave van zijn muziek. Ook Afrika mag in deze collectie niet ontbreken. En zo ligt er vanaf begin mei een nieuwe cd van het label in de schappen: African Party. Een verzameling lekkere, swingende, warm aandoende Afrikaanse nummers. Waar Putumayo goed in is, is in het samenstellen van een set songs die je even helemaal uit het alledaagse Nederlandse leven kan trekken en mee kan nemen naar verre oorden, Afrika in dit geval. Een reis door Guinea, Congo, Zimbabwe, Ivoorkust, Zuid-Afrika, Nigeria en Angola. Eindelijk weer eens positieve klanken na alle ellende die je in de journaals ziet over dit soort landen. Tijd om de inwoners van Afrika even in een positief daglicht te plaatsen en de mooie kanten van hun cultuur te belichten. Hoe beter dit te doen dan door deze cd te beluisteren.
Er is de afgelopen tijd in de media veel te doen geweest rondom het fenomeen journalistiek. Grote vraag hierbij was en is of het voor journalisten wel mogelijk is om objectief verslag te doen van wat zij over de hele wereld zien en meemaken. Bijna dagelijks vallen er wel woorden als 'embedded' en 'staatsbemoeienissen' als het over verslaggevers en correspondenten gaat. Joris Luyendijk stelde in zijn boek Het zijn net mensen deze problematiek al centraal. Het probleem leidde er voor hem zelfs toe dat hij zijn baan als Midden-Oosten correspondent opgaf. Hij vond dat hij niet meer in staat werd gesteld het nieuws op een goede en objectieve manier naar ons land te kunnen brengen. Menigmaal haalde hij in zijn boek het woord 'onmogelijk' aan. Dat zijn boek zowel onder collega's als onder het publiek zoveel te weeg zou brengen, is iets waar de bestseller-auteur van zou dromen. Collega's voelden zich aangesproken en aangevallen door Luyendijks visie. Het publiek, de bevolking, kreeg een naar gevoel bij het lezen en horen van zijn woorden, omdat er ineens grote twijfel was over het waarheidsgehalte van wat wij allemaal dag in dag uit in de media voor waarheid hadden aangenomen.
Sinds februari is het eerste seizoen van de serie Dante's Cove op dvd verkrijgbaar. Niet zoals veel andere series in een mooie kartonnen box, maar gewoon in een plastic hoes met twee dvd's erin. Oké, het gaat natuurlijk om wat er op die schijven staat, maar een beetje gelikte verpakking maakt je toch altijd net wat nieuwsgieriger. Maar losstaand van de hoes hebben we hier te maken met een serie die we moeten plaatsen in de lijn van Buffy, The Vampire Slayer. De kijkwijzeraanduiding van 16 jaar is wel terecht. Kijk de serie dus vooral niet op woensdagmiddag als de kids op de grond aan het spelen zijn, maar bewaar het voor na het late journaal.
Een Hollandse jongen die het 'gaat maken' in Vegas. Het klinkt als een onhaalbaar ideaal. Want zeg nu zelf, Hans Klok geniet toch niet dezelfde wereldwijde naamsbekendheid als Céline Dion (die ook in Vegas stond). Maar toch is het hem gelukt. 144 keer stond de illusionist in Las Vegas op de planken met zijn show 'The Beauty of Magic' met niemand minder dan Pamela Anderson als zijn assistente. Hoe deze Hollandse nuchtere jongen via Bolsward en Duinrell terecht kwam in hét gok-walhalla van de Verenigde Staten kun je zien in de documentaire See you in Vegas. Deze is nu verkrijgbaar op dvd en doet uit de doeken hoe de voorbereidingen er uiteindelijk toe leiden dat Klok met succes kan terugkijken op een hele mooie stap in zijn carričre.
Twee Golden Globes suggereert dat we te maken zouden moeten hebben met een heuse hitserie. Toch valt het resultaat van het eerste seizoen van Ugly Betty ietwat tegen. Misschien wordt dit wel beďnvloed door het feit dat er tegenwoordig zo ontzettend veel comedy series zijn, zogeheten sitcoms, dat je al snel met klassiekers Seinfeld, Friends en Sex And The City gaat vergelijken. En vergelijken beďnvloed je (on)bewust. Het thema van de serie is heel duidelijk en aan de realiteit ontleend: het oppervlakkige en vooral op uiterlijk gerichte wereldje van mode in New York. Hierin is geen ruimte voor een persoon die 'afwijkt' van het ideaalbeeld van slanke, knappe New Yorkse jetsetters. Dat Betty niet aan dit beeld voldoet mag duidelijk zijn als we haar zo bekijken. Met heuse jaws-beugel en jaren zestig kleding betreedt zij het kantoor van een modetijdschrift in de metropool New York om daar te gaan werken.
Als je de naam Sarah Michelle Gellar hoort, denk je al gauw aan horror. Toch is niets minder waar als het gaat om The Return. Het horror gehalte is -zeker voor horror liefhebbers- ver te zoeken. Spanning moet niet verward worden met horror. We hebben hier te maken met een prima thriller, maar zo is de film vooraf duidelijk niet gepromoot. Verwacht dus geen tweede The Grudge of zelfs een nieuwe I know what you did last summer. Als je met dit in je achterhoofd de zojuist op dvd verschenen film van Gellar opzet, zul je je best vermaken.
Een jubileum hoort gevierd te worden. Zo dachten de makers van de jaren tachtig hit Dirty Dancing er ook over en zij brachten 20 jaar na dato een speciale collector's editie uit: Dirty Dancing 20th Anniversary. Een dubbel-dvd keurig opgeborgen in een kartonnen box, zoals het speciale edities betaamd. Allereerst en bovenal is er natuurlijk de film, het liefdesverhaal tussen Frances 'Baby' Houseman (Jennifer Grey) en Johnny Castle (Patrick Swayze). Een romance die zich afspeelt in de jaren zestig. Vol sensuele blikken, enigszins licht erotische -zeker voor die tijd- beelden en veel, heel veel dans.
Voor me ligt het derde album van Neva Dinova genaamd You may already be dreaming. De band die sinds 1992 aan de weg timmert, doet zijn best om met deze cd eindelijk op eigen houtje wat bekendheid te krijgen. Na vele jaren veilig onder de vleugels van Conor Oberst te hebben gezeten, wordt het tijd om uit te vliegen. Dat het maken van dit album niet altijd even makkelijk was is te halen uit het feit dat vlak voor de opnames hun repetitieruimte onder water liep, wat zorgde voor de nodige stress omtrent het opnemen van de nieuwe cd. Veel materiaal ging verloren door de overstroming. Dat alles toch goed kwam, blijkt wel. De cd ligt sinds 10 april in de schappen op jou te wachten.
Cabaret is tegenwoordig gemeengoed geworden. Waren er vroeger (vroeguh!) nog maar enkelen, vooral mannen, die het vak verstonden, tegenwoordig kom je bijna om in de cabaretiers en cabaretičres. Om je dan te onderscheiden zul je met iets nieuws moeten komen. De heren van Schudden doen dat zeker. Emiel de Jong en Noél van Santen hebben een vorm van cabaret weten te creëren die het midden houdt tussen toneel en mime. En dat alles onder een paraplu van cabaret. In de seizoenen 2006 tot en met 2008 stonden zij op de planken met hun show 'Zout'. En hiervan is begin maart een dvd verschenen met, hoe verrassend, de naam Zout. Dus ga er voor zitten en laat je verrassen. Zeker als je de heren nog nooit hebt aanschouwd is het een onderdompeling in een nieuw genre cabaret dat je zal bevallen.
"...De maag van Michel rammelt zo luid dat zijn moeder het hoort. ‘We hebben alleen nog brood voor morgenochtend,’ zegt ze. ‘Water drinken helpt ook,’ antwoordt Michel. Het gebeurt vaak dat hij met honger naar bed gaat, net als zijn moeder. Aan zijn kleren merkt hij dat hij de laatste tijd behoorlijk is afgevallen. Ze waren toch al wat te groot, maar nu flodderen ze helemaal om zijn lijf. Het valt hem op dat hij ook vaker ziek is dan vroeger. Maar zijn moeder zou niet weten waar ze nog op kan bezuinigen om meer eten te kunnen kopen..."
Soms zijn er auteurs die met hun debuut meteen de harten van mensen weten te raken en een dijk van een eerste boek neerleggen. Marijke Teeuw behoort tot dit selecte gezelschap. Met haar roman Moisés Kind van Mozambique geeft zij een boek af dat er absoluut mag wezen. Een droomdebuut, zo zou je het wel mogen bestempelen. Lof, lof en nog eens lof. Het boek vertelt het indrukwekkende verhaal van Moisés, een Mozambikaans jongetje dat door Marijke Teeuw onder haar hoede wordt genomen en het raakt elke vezel in je lijf. Ondanks dat Moisés de nodige 'slechte' dingen uithaalt, weet je vanaf het allereerste begin sympathie en veel gevoel voor hem te krijgen. Het leven in donker Mozambique in de jaren negentig - een prachtig document.
Waar mening 'oudere' met zijn 68 zou gaan genieten van zijn/haar oude dag, na een lang en werkzaam leven, is deze leeftijd voor Dorine Bijl het begin van een nieuwe carričre. Tussen alle jonge nieuwkomers probeert zij een plaatsje te veroveren in de harten van muziekliefhebbers. Dat ze geen uitdaging uit de weg gaat, bewees ze al door als oudste deelneemster (67) mee te doen aan X-Factor, één van de vele talentenjachten die onze omroepen tegenwoordig rijk zijn. Ze mocht dan weliswaar niet tot de finalisten behoren, het heeft wel de aanzet gegeven voor een debuut-cd: Oud en Wijs Genoeg. Deze ligt sinds begin maart in de schappen.
Een titelloos album, het is even wennen. Van de band is er gelukkig nog maar één album te vinden, dus verwarring over welke cd je bedoelt is niet te verwachten. Over welke band spreken we hier dan? De Amsterdamse formatie van vier jongens luistert naar de naam Hit Me TV. Voor sommigen zal de naam wel bekend klinken, wat voornamelijk door de hit 'Maybe The Dancefloor' zal komen. Anderen zullen misschien de associatie leggen met de vroegere band Skip The Rush. Ook dat is heel goed mogelijk, omdat de twee bands voor een groot deel dezelfde bezetting kennen. Naast de eerder genoemde song staan er nog 10 andere nummers op de cd. Een album dus met een 11-tal dansnummer in het indie-rockgenre. Een nieuw Nederlands product, tijd voor een luisterproef.
Geliefd is het vijfde deel in de reeks van 'De It-girl' van schrijfster Cecily Von Ziegesar. Een serie die 'geliefd' is bij veel leeftijdsgroepen. Het is duidelijk het vervolg op eerdere delen, het boek gaat verder waar deel vier eindigde. Hoofdpersoon in het boek, Jenny , heeft haar draai gevonden op de kostschool 'Waverly' waar ze op geplaatst is. De belevenissen die ze daar meemaakt zijn niet die van een doorsnee jongere. Hoofdmoot in dit deel is een brand die heeft plaatsgevonden in een schuur. Grote vraag is wie de brand heeft veroorzaakt, hetzij per ongeluk, hetzij opzettelijk.
Dat Jackson Browne (1948) tot de popklassiekers behoort. bewijzen zijn eerdere cd's. Aan het toch al indrukwekkende ouevre van deze Amerikaanse singer-songwriter kan nu weer een nieuw album worden toegevoegd: Acoustic Vol. 2. Zoals de naam al doet vermoeden is het de opvolger van Vol. 1, dat al met Grammy-nominaties werd bekroond. Of dit vervolg ook voor een Grammy in aanmerking komt zal de tijd leren. Vooralsnog ligt er gewoon een heel degelijke en lekkere laid back cd die het verdient om beluisterd te worden.
Van tijd tot tijd hoor je in de media ineens weer over de zogenaamde loverboys. Deze verhalen zijn altijd schokkend en indrukwekkend. Als ouder hoop je dat je kind dit nooit zal overkomen. Toch zijn er jaarlijks vele meisjes die het slachtoffer worden van deze sluwe gozers die zich als de ideale man voordoen. Merel van Groningen (pseudoniem) besloot haar verhaal in een boek op te tekenen, in de hoop er anderen mee te kunnen helpen en ze te kunnen waarschuwen voor de gevaren en gevolgen van loverboypraktijken. Het resultaat ligt nu in de winkels onder de naam Misleid.
Wie kent het niet, als vrouw dan tenminste: daten met die man waarvan je vooraf denkt dat hij het helemaal is voor jou. Hij heeft alle kenmerken die je zoekt in een man en je bent ervan overtuigd dat dit de liefde van je leven is. Hoe vaak ben je dan al niet tegen de lamp gelopen? Vaak waarschijnlijk, want mannen zijn en blijven mannen. Voor elke man is er wel een algemeen 'type' te vinden die beschrijft hoe de man in elkaar steekt. Ariane Meijer weet in haar nieuwe boek Het Mannen ABC al deze type te beschrijven. Aan de hand van het alfabet laat ze 26 types voorbijkomen. Van het 'rukkertje' tot de 'IQ-man', van de 'klusjesman' tot de 'playboy'. Ze komen allemaal langs, de één zal wat langer blijven dan de ander, maar ze blijken wel stuk voor stuk van voorbijgaande aard, want die ene perfecte man voor het leven zit hier niet bij. Het zijn allemaal droommannen voor de korte, one-night-stand. 
Dat talen en invloeden uit de diverse landen heel goed samen te voegen zijn bewijst Yael Naim op haar gelijknamige cd. Een afwisselende collectie van Engelstalige en Hebreeuwse nummers maken een fraai album. Meest bekende nummer van deze cd is ongetwijfeld 'New Soul', waarvan onderaan de review een clip is opgenomen. De airplay die deze song kreeg (en nog krijgt) maakt dat de naam Yael Naim meer bekendheid krijgt dan bij haar eerste album het geval was. Hoe belangrijk kan voldoende airplay zijn voor het succesvol lanceren van een album! Het nummer blijft na beluisteren nog dagen in je hoofd hangen en overal betrap je jezelf erop dat je het nog nafluit. Het is een mooie basis om een collectie songs omheen te bouwen, met als resultaat het selftitled album Yael Naim.
Al van jongs af aan kennen de heren elkaar: Diego Leanza en Gianmatteo Matullo. Muzikaal gaan ze lange tijd ieder hun eigen weg, tot ze in 2004 besluiten toch de krachten te bundelen. The Atomic Bees is geboren. Deze samenwerking leidde tot het debuutalbum Start Breathing. Deze ligt sinds deze week in de winkel. Is het een debuut dat de moeite waard is? Dat is altijd weer de vraag die gesteld wordt.
Seriemoordenaars, van tijd tot tijd komen er weer zaken naar voren. Het is altijd schokkend om dit nieuws aan te horen. Zo nu ook weer met Fourniret. Het is ook voer voor menig schrijver/schrijfster. Dit geldt ook voor Chelsea Cain. In haar boek Hartzeer vertelt zij het verhaal van Gretchen Lowell, een seriemoordenaar. Zij is het voorbeeld voor veel andere seriemoordenaars en weet er enkele ook aan te sturen. Een bizar soort 'organisatie' met veel moorden tot gevolg. Als je deze korte inhoud hoort, zou je zeggen dat dat wel garant moet staan voor een spannende thriller. Maar is dat ook zo?
Jasira is een dertienjarig meisje van Arabisch-Amerikaanse afkomst. Ze woont bij haar moeder en diens vriend. Op het moment dat deze vriend ongewone belangstelling voor de tiener begint te krijgen, besluit Jasira's moeder haar naar haar Libanese vader te sturen in Texas. Jasira's leven verandert op slag. Intentie van de verhuizing is dat Jasira nieuwe normen en waarden moet leren kennen en wie is daar beter in dan haar Libanese vader. Het Midden-Oosten is immers bekend om zijn strenge leer en opvoeding. Dit is in het kort de basis van Niets blijft onder ons, het nieuwe boek van Alicia Erian.
Eén van Neerlands meest succesvolle schrijfsters van jeugdboeken, Carry Slee heeft er weer eentje op haar lijstje bij kunnen schrijven. YOUR CHOICE: Hot or Not is onlangs uitgekomen. Het is het tweede deel in deze YOUR CHOICE-serie. De naam van de serie verraadt het al een beetje: als lezer heb je een keus. Je kunt namelijk zelf bepalen hoe het verhaal zich ontwikkelt en hoe het eindigt. Het boek bestaat uit drie delen: een eerste gedeelte dat het basisverhaal bevat, een tweede deel dat als het ware einde één beschrijft en tot slot een derde deel dat einde twee vertelt. Je kunt zelf bepalen hoe je het basisverhaal wilt laten verlopen. Verfrissend is dat zeker, ook voor volwassenen. Want ondanks dat dit boek staat aangemerkt als 12+ en dus onder de jeugdboeken valt, is het voor 'grote mensen' ook zeker leuk om te lezen. Het is eens wat anders, met naast een goed verhaal ook een hedendaags probleem dat wordt besproken en belicht. Als volwassene, zeker als ouder, kun je er nog wat van opsteken ook.

Met de boekenweek net 'afgetrapt' op het boekenbal liggen er natuurlijk veel boeken op de schappen die het thema 'oud' behandelen. Veel woorden, zinnen, verhalen en literaire verhandelingen. Tussen al deze woorden is er altijd weer een verfrissende plaats voor Peter van Straaten. Ook hij speelde met het thema en daaruit kwam Hoezo Oud?. Het ligt precies op tijd in de winkels om bij de boekenweek aan te sluiten. Dat je niet per se een boek vol tekst hoeft neer te leggen om je punt te maken bewijst Van Straaten met deze bundel maar weer eens. Tekeningen kunnen het ook zeggen, vergezeld van een enkele zin.
Een nieuwkomer in de muziekwereld is Shane Shu wel te noemen. De band, die de naam van de leading man draagt, bestaat pas zo'n anderhalf jaar en was voorheen alleen bekend van internet. Na een optreden op Noorderslag komt in maart hun eerste cd uit: Shane Shu - niet echt origineel voor een titel, maar ach... het mag de pret niet drukken. Shane Shu, met de van oorsprong Canadese Shane aan het hoofd, werd in Amsterdam opgericht, maar is alles behalve een Nederlandse band te noemen. Hoewel Shane Nederlandse ouders heeft, is hij zelf afkomstig uit Vancouver. Maar al deze gegevens even ter zijde, het gaat hier om de eerste cd.
Tegenwoordig moet je van goede huize komen wil je je als schrijver staande houden in de wereld van de thrillerauteurs. De concurrentie is 'moordend', van populaire thrillerboeken van Grisham en Baldacci tot de wat minder bekende schrijfgoden. Eén van die minder in de aandacht staande auteurs is Roderick Anscombe. Met zijn boek De Bekentenis levert hij een tweede psychologische thriller af en probeert hij een plek te veroveren tussen al die grote namen. Zijn debuut kwam in 2005 uit en in 2008 is er nu dus de opvolger. Als hij Grisham wil evenaren zal zijn schrijftempo wel omhoog moeten, maar als dit ten koste gaat van de kwaliteit? Nee, dan maar beter eens in de twee ŕ drie jaar een goed boek met een sterk verhaal.
Als je 'Dalai Lama' zegt, heeft nagenoeg iedereen meteen een beeld in zijn hoofd. Ondanks dat weinigen hem ooit hebben ontmoet, weet iedereen hoe hij eruit ziet. Je zou het haast een idolenstatus kunnen geven. Maar wie is deze man, de veertiende Dalai Lama nu eigenlijk? Dat weten velen niet, want het blijft een beetje een mysterie. De man is omgeven met mystieke verhalen. Om meer te weten te komen over deze monnik, die voor Tibet zo belangrijk is, kun je wellicht het boek Dalai Lama van Mayank Chhaya lezen. Het is de geautoriseerde biografie die Chhaya schreef na de diverse gesprekken die hij door de jaren heen met de Dalai Lama had. Een kijkje in het leven van een man, een monnik, een mysticus.
Sommige boeken openen bij ons, Westerse lezers, de ogen van wat er in het Oosten gebeurd en vooral hoe schokkend dat soms kan zijn. Dit gebeurt ook bij het lezen van Twee meisjes uit Perzië van de Iraanse Nahid Rachlin. Het is het verhaal van de schrijfster en haar zus, die opgroeide in het Iran van de Sjah, het Iran van Khomeini, het Iran waar vrouwen nog altijd onderdrukt worden, maar vooral toch ook háár Iran. Want ondanks al deze negatieve benamingen van het land blijft het haar thuisland waar ze bij tijd en wijle naar terug verlangd, hoe vreemd dat ook klinkt voor iemand die de Westerse vrijheden heeft mogen ervaren. Nahid beschrijft haar levensverhaal in dit nieuwste boek, een opmerkelijk en aangrijpend relaas van een Iraans meisje dat opgroeit tot een Westerse vrouw, maar nog altijd met Iraanse roots.

Als band maak je natuurlijk in de allereerste plaats muziek, maar dat het oog ook wat wil, is aan At The Close of Every Day niet helemaal voorbij gegaan. Met hun nieuw uit te komen cd Troostprijs brengen zij een opmerkelijk verpakt schijfje uit. In een plastic, transparante, slappe sleeve zit een zilverkleurige sleeve. Hierin zit de cd van het drietal. Het geheel is versierd met een heuse ere-rozet, mooi uitgevoerd in paars. Een originele verpakking (handgemaakt en gelimiteerd qua oplage) voor een originele cd. Want dat niet alleen de verpakking lof verdient, mag in deze inleiding al wel gezegd worden.
Sinds 1998 is Supreme Beings of Leisure al een feit. De band is een doorstart van singer/songwriter Geri Soriano-Lightwood en Ramin Sakurai. Het duo is al die jaren vooral in Amerika bekend, Nederland maakt nauwelijks kennis met SBoL. Wie weet komt daar met het nieuwe album 11i wel verandering in. Het genre dat de band met dit album bestrijkt, lounge-dance-electronica-triphop-stijl, kan zich op dit moment verheugen op redelijk wat aanhang. Als er dus een tijd is om ook in ons land naam te maken met deze stijl dan is dat nu.
In December 1980 werd Beatle-legende John Lennon door een 'gestoorde' fan van het leven beroofd. Fans over de hele wereld waren ontroostbaar, speculaties over de reden van deze kille moord gingen rond. In al die jaren is er niet één echte film besteed aan de gebeurtenis. Hier komt nu een eind aan met de komst van Chapter 27, een film van Jarrett Schaeffer, die hiermee zijn regiedebuut maakt. Daarnaast tekende laatstgenoemde ook voor het scenario. De hoofdrol van gestoorde fan annex moordenaar wordt door Jared Leto gespeeld. En dat je wat over moet hebben voor je werk bewijst hij wel: hij kwam ruim 30 kilo aan om het karakter van Chapman geloofwaardiger neer te zetten.
Je hoort ervan op televisie, ziet eens een documentaire of leest er een boek over. Maar gevallen uit je eigen omgeving zijn je vaak niet bekend, wat niet wil betekenen dat het niet om je heen gebeurt. Dit komt omdat seksueel misbruik (zeker als het incestueus is) nog altijd een verborgen probleem is. Hier wordt niet of nauwelijks over gepraat en vaak wordt het door het slachtoffer tot op late leeftijd 'opgesloten' in de gedachten en de ziel van die persoon. Van kind tot volwassene, levend met een groot geheim en vaak daaraan gekoppeld schuldgevoel: want het ligt toch aan jou, het was toch heel normaal dat je vader al die seksuele handelingen met je deed?
Op 22 februari komt Toto-gitarist Steve Lukather met zijn inmiddels alweer vierde solo-album: Ever Changing Times. Bij de Toto-fan, die al hun werk heeft, zal deze cd wel in de smaak vallen. Er is namelijk wel een link te leggen met het Toto-werk. Niet verwonderlijk als je weet dat Lukather toch een behoorlijk groot aandeel heeft in de muziek van de band. Zoals je ook bij Sting de typische Police-sound hoort, bij Phil Collins de typische Genesis-sound, zo is bij Steve de Toto-sound aanwezig. Voor het eerst in ruim tien jaar zingt hij ook weer, wat het album wel wat vernieuwends meegeeft.
John Grisham staat al jaren bekend als één van beste schrijvers van legal thrillers, naast de enkele roman-verhalen die hij ook schreef. Vele nieuwkomers in dit genre worden afgezet tegen Grisham en je mag dan alleen maar hopen dat je in de kritieken enigszins in zijn buurt kan komen. Zijn oeuvre is behoorlijk en met vaste regelmaat voegt hij daar een boek aan toe. Zo ook weer in het begin van 2008. De Aanklacht is de nieuwste aanwinst in de collectie Grisham-boeken. Wederom een legal thriller, met een verhaal dat er mag wezen. Dit keer ook een verhaal dat een boodschap in zich heeft, maar daarover later meer.
Hoe zou je De Wereldband het beste kunnen omschrijven? Is het variété, cabaretesk, muziek? Eigenlijk is het van alles wat. Dus laten we het gemakshalve dan maar een muzikale, cabareteske variétégroep noemen. De zes heren staan sinds 2007 met hun tweede voorstelling op de planken: Keet. Een doorloop langs allerlei muziekstijlen, gegoten in een jasje van stoere mannen op een bouwplaats, compleet met bilspleten en spierballen - wat zeker de vrouwen in de zaal moet aanspreken. Een voorstelling die de moeite van het bezoeken waard is, maar mocht je er niet op uit willen, dan is er nu de mogelijkheid het spektakel op dvd te bekijken.
Jeff Martin is het hart van Idaho. Hij ziet de band als zijn persoonlijke uitlaatklep. Van band via duo naar solo; dat is in een notendop de levensweg van Idaho. Enkele hoogtepunten uit het verleden zijn Three Sheets To The Wind en Levitate. In 2008 is het tijd voor een heruitgave van The Forbidden EP en Alas. Albums die respectievelijk uit 1997 en 1998 komen. Het moet het opwarmertje zijn voor de nieuwe plaat die gepland staat voor najaar 2008. Voor nu doen we het dus even met een heruitgave, maar dat mag de pret niet drukken. Jeff Martin is ook in herdruk aardig om in je cd-speler te hebben.
In 2002 maakte Angela Johnson haar debuut met de cd They Don't Know. Via Got To Let Go in 2005 is daar nu het album A Woman's Touch Vol. 1. Een puur album dat duidelijk de indie soul liefhebber zal aanspreken. Een verzameling nummers met namen als Rahsaan Patterson, Lisala, Gordon Chambers en Julie Dexter, dit alles onder bezielende begeleiding van Angela Johnson. Zelf neemt ze de leiding in drie tracks op het album. De vrouwelijke 'touch' is zeker te herkennen in de cd en de titel is dan ook geheel terecht en goed gekozen.
Dat The Fleshtones niet nieuw zijn in de muziekwereld bewijst het feit dat ze al sinds de jaren zeventig te vinden zijn in het muzieklandschap. In het begin waren ze vooral gericht op het maken van punk en new-wave, waarmee ze in New Yorkse naam maakten. Door de jaren heen zijn er vele albums uitgebracht en daar is anno 2008 weer een nieuwe cd bijgekomen: Take A Good Look. De heren scharen hun muziek zelf onder de noemer 'Super Rock'. Is deze cd ook super of is het er gewoon eentje in de hele reeks van albums?
In 2007 kwam Second Person met het speciale project The Elements. De cd werd mogelijk gemaakt door 750 fans die allemaal een bijdrage tussen de $ 10 en $ 1800 gaven om de opnames en productie van het album te realiseren. Een heel aparte manier van muziek maken, maar dat dit niet ten koste hoeft te gaan van de kwaliteit laat Second Person absoluut zien. Het album is een knap staaltje muzikaal werk.
Speelman & Speelman is de naam van het duo dat de twee broers, Daan en Joost, vormen. Na een opleiding aan de theateracademie besluiten de broers samen het theater in te gaan. In hun shows combineren ze verhalen, sketches en liedjes tot één show. Hieruit is nu een cd voortgekomen: Oog van de Orkaan. Dat het album niet alleen een registratie is van de theateruitvoeringen mag meteen duidelijk zijn bij de eerste klanken. Het is grootser opgezet om op die manier een sterkere indruk te maken en meer uit het album te halen. Dit lijkt in ieder geval bij de band De Dijk gelukt te zijn, want zij nodigden de broers uit in het voorprogramma van hun optreden in Ahoy te verschijnen. Dit optreden vond daags voorafgaand aan de lancering van hun nieuwe debuutalbum plaats. Een mooie aftrap die wellicht naar meer smaakt.
Danielle Steel werd in 1947 geboren in New York. We kennen haar vooral van boeken zoals De Kroonprinses - haar nieuwste boek: romans vooral geschreven voor de leesgrage vrouw. Maar naast dit genre heeft zij ook nog een serie kinderboeken op haar naam staan: de Max-en Martha-serie. Verder schreef ze een aantal 'Freddie-boeken'. Deze gaan over de alledaagse gebeurtenissen in het leven van kinderen zoals een bezoekje aan de dokter of een logeerpartijtje. Ook toonde ze haar kwaliteiten in een poëziebundel. Veelzijdig is zij dus zeker te noemen. Haar betrokkenheid bij kinderen, zoals ook de hoofdpersonen in haar boeken, komt misschien wel voort uit haar eigen leven. Zij heeft negen kinderen opgevoed, verdeeld over vijf verschillende echtgenoten. Ze maakte persoonlijke drama's mee zoals de zelfmoord van haar 19-jarige zoon. Hierover schreef ze ook twee boeken. Zoals gezegd is daar nu haar nieuwste boek De Kroonprinses. Een verhaal dat zeker weer potentie heeft om in de toekomst op film uitgebracht te worden. Wie weet met één van de hedendaagse, moderne kroonprinsessen uit één van de Europese vorstendommen in de hoofdrol? Een nieuwe carričre voor Máxima, of wellicht voor Victoria van Zweden? Dat terzijde; Steel heeft weer een juweeltje geschreven.
Dat de televisieserie 'Gooische Vrouwen' één van de weinige erfenissen van Talpa (Tien) is, mag inmiddels wel bekend zijn. Het is een Net5-achtige typische vrouwenserie. Deze review gaat echter niet over de serie, al ontkom je er niet aan om soms de serie er even bij te pakken of te vergelijken. Het oordeel dat hier te zien is, is gebaseerd op het lezen van het boek Gooische Vrouwen, hoe het begon van Sabine van den Eynde en Emile Proper, zoals het ook moet zijn (anders was het wel een review van de serie).
Voor me ligt het boek De Rustelozen van de auteur John Connolly. Het heeft niet veel moeite gekost dit boek door te lezen, Connolly is in staat om een lekkere schrijfstijl neer te zetten en je loopt op die manier makkelijk door het verhaal heen. Het lezen van de proloog maakt meteen al nieuwsgierig naar de rest van het verhaal en dat zou ook de functie van de proloog moeten zijn, als je het mij vraagt. Hoe zou het verhaal rond hoofdkarakter Daniel Clay zich ontwikkelen?
Tami Hoag heeft inmiddels al heel wat boeken op haar palmares staan. Enkele bekende titels zullen ongetwijfeld 'Tot stof vergaan', 'Doodsengel', 'Dubbelspel' en 'Nacht en ontij' zijn. Daar is nu een nieuwe titel bijgekomen: De Laatste Engel. Een thriller die , zoals we van Hoag gewend zijn, is geschreven aan de hand van grondige voorafgaande research, opgebouwd is met allerlei onverwachte wendingen en gebaseerd is op personages waarmee we ons kunnen identificeren. Een boek om eens lekker voor te gaan zitten en je even af te sluiten voor de wereld om je heen en je mee te laten slepen in het verhaal.
Er lijkt maar geen eind te komen aan het project 'Umoja' van de Zeeuwse groep BLŘF. Na de cd, de theatertour, de dvd en de film is er nu ook nog een boek uitgebracht: Umoja Travelogue. Met dit boek willen de heren een, naar eigen zeggen, geweldige wereldreis afsluiten. Door het bundelen van de vele foto's aangevuld met teksten uit de bijgehouden dagboeken maken zij de lezer, vooral de BLŘF-fan, deelgenoot van hun ervaringen. Een mooie afsluiter van een groots project of net dát beetje te veel van een uitgemolken reis?
Het fenomeen 'oudejaarsconference' heeft de laatste jaren een nieuwe ontwikkeling doorgemaakt. Door de vele cabaretiers die allemaal wel zouden willen tekenen voor de invulling van een oudejaarsavond is de strijd elk jaar weer spannend. Wie mag er dit jaar het jaar uitblazen? Gelukkig zijn er meerdere omroepen die aan oudejaarsconferences doen. Zo zagen we afgelopen jaar Jan Jaap van der Wal bij de publieken. Bij de commerciële omroep SBS6 was het, net als in 2006, Guido Weijers die het laatste woord had. Op oudejaarsavond kreeg hij een uur zendtijd om het jaar met de kijker door te nemen. Van Bokito tot Máxima, van jumpstyle tot Jaap uit de Gouden Kooi; het kwam allemaal voorbij, in Guido-stijl en op Guido-tempo, met de typische Guido-blik (een 'beetje' scheel).
Met Bloedproef maakt schrijfster Lori Andrews haar debuut in de wereld van de thriller. In haar boek beschrijft ze de wereld van instanties die zich onder andere bezighouden met het ontrafelen van moorden. Dit alles bezien vanuit de ogen van Dr. Alex Blake, een geneticus bij het AFIP (Armed Forces Institute of Pathology), de hoofdpersoon in het verhaal.
The Dead Girl is opgebouwd uit een vijftal hoofdstukken met elk zijn eigen hoofdrolspeler. Bindende factor tussen de hoofdstukken en personen wordt weergegeven door de titel van de film: een dood meisje, Krista. De vijf onderdelen kennen elk hun eigen ondertitel: The Stranger, The Sister, The Wife, The Mother en als laatste The Dead Girl. Een opbouw die al in eerdere films als 'Babel' en 'Crash' werd gehanteerd en tegenwoordig dus redelijk populair is.
Dé kerstfilm van dit jaar moet ongetwijfeld Enchanted zijn. Disney is op zich altijd wel een goede producent als het gaat om dit genre en de film wordt dan ook in het juiste jaargetijde in de bioscopen getoond. Bij een film van dit genre, musicalachtig én Disney, hoort een originele soundtrack. Deze is sinds eind november op cd verkrijgbaar. De cover heeft die heuse Disney-uitstraling: een sprookjesachtige prinses omgeven door sierlijke letters die de titel weergeven. Enchanted - The Original Disney Soundtrack moet je aan de hand van de muziek meenemen door sprookjesachtige scčnes. Lukt dit aan de hand van alleen een cd met muziek of ontbreekt het toch aan de begeleidende beelden?
National Geographic staat bekend om zijn mooie foto's en het is dan ook niet verwonderlijk dat zij inmiddels al enkele fotogidsen hebben uitgebracht. Eerder verschenen al diverse thematische fotogidsen zoals voor Actie & Outdoorfotografie en Reisfotografie. Dit waren overwegend dunne uitgaven die makkelijk in je fototas mee te nemen waren. Het boek dat nu is uitgekomen, De Complete Fotogids is wat minder makkelijk mee te nemen. Met zijn ruim 380 pagina's is het een wat zwaarder exemplaar. De inhoud van het boek is ook niet direct nodig als je op pad gaat met je camera. Het is meer een naslagwerk dat thuis doorgeworsteld kan worden.
Mijn Zusjes vertelt het verhaal van Veronica Swan - Ronnie voor intimi. Zij groeit op binnen het mormoonse geloof met al zijn, ietwat vreemde, normen en waarden. Deze zijn vooral gebaseerd op diepgelovige gronden. Eén daarvan is het vergeven van elke zonde, ook als dit een moord betreft. Met deze vergeving krijgt Ronnie te maken als haar twee jongere zusjes, Ruthie en Becky, worden vermoord door een plaatsgenoot - Scott Early. Zal Ronnie in staat zijn tot vergeving of is het gevoel van wraak nemen te groot en neemt dit de overhand?
Het materiaal op de dvd Monty Python Live At The Hollywood Bowl is oorspronkelijk een opname op videocassette van het optreden in de Californische Hollywood Bowl. Aan het live optreden zelf hebben de heren van Monty Python geen cent verdiend, dit doordat manager Denis O'Brien er met de profits vandoor ging. Pas toen het materiaal op band werd gezet, kwamen er inkomsten binnen. Toch blijft het gevoel altijd aanwezig dat de Python-leden het niet voor het geld doen. Zij willen duidelijk gewoon bizarre, losgeslagen en vooral Engelse humor tentoonspreiden. En dat voor een Amerikaans publiek dat normaliter niet veel op heeft met Engelse komedie. De komische sketches van Monty Python krijgen de Hollywood Bowl echter helemaal op hun hand en ze gaan uit hun dak. Een gedenkwaardig moment voor de promotie van Britse humor.

New York staat vooral bekend om zijn 'stads zijn'. Met zijn vele inwoners zou je niet verwachten dat er onderling veel contact is, laat staan dat er vriendschapsbanden ontstaan en onderhouden kunnen worden. Het leven in de grote stad staat voor snel, hectisch en solistisch. De New Yorkers, geschreven door Cathleen Shine laat zien dat dit niet altijd zo hoeft te zijn. Er zijn wel degelijk banden te smeden in een wereldstad waar het leven met snelheid aan je voorbij trekt. Central Park is het rustpunt van dit boek. Hét park voor de hondenbezitter in New York. En al wandelend met hun honden ontmoeten de personages uit het boek elkaar en groeien er relaties tussen de bewoners van zomaar een straat uit New York.
Sinds vorige maand ligt het album As I Am van Alicia Keys in de schappen. Mooi op tijd voor de feestdagen moeten ze bij de platenmaatschappij gedacht hebben. Want dat de cd van de R&B- en soulster een mooi cadeau is voor onder de kerstboom mag wel gesteld worden. Dat ze zich de wijze les van haar moeder heeft aangetrokken - “Je mag alles opgegeven, behalve je pianolessen” - blijkt wel op deze cd. De piano wordt veelvuldig ingezet. In combinatie met de warme stem van Keys staat dit garant voor enkele juweeltjes.
Blind is het regiedebuut - van een speelfilm althans, eerder verscheen al wel een korte film - van Tamar van den Dop en dat debuut mag er wezen. Naast de regie nam ze ook het scenario voor haar rekening. De film is dus helemaal háár project. Met de casting van Halina Reijn, Joren Seldeslachts en Jan Decleir heeft ze een indrukwekkend en indringend drama weten neer te zetten. Geen licht thema, maar wel eentje dat het verdiend om bespreekbaar gemaakt te worden: vooroordelen hebben over uiterlijk. Kortom: Blind moet je met open ogen bekijken.
We hebben er een paar maanden langer op moeten wachten dan de Engelstaligen, maar eindelijk is het hier dan ook zover: Harry Potter en de Relieken van de Dood ligt in de schappen. Net op tijd voor de feestdagen, wat wellicht ook zo gepland is. Hoe zou het aflopen met Harry en zijn vrienden Ron en Hermelien? Maanden lang hebben er vragen rondgewaard over wie er dood zou gaan in het zevende en laatste deel van de tovenaarsboeken. Het antwoord kun je alleen maar krijgen door in het boek te duiken en je helemaal over te geven aan Dreuzels, Dooddoeners, Gruzielementen, Glamorgana's en veel, heel veel toverspreuken. Het is tijd om onder je onzichtbaarheidsmantel te kruipen, zodat niemand je ziet en dus ook niemand je kan storen terwijl je de bladzijden stuk voor stuk verslindt.
Velen zullen Seal vooral kennen van de hit Kiss From A Rose, maar dat is alweer heel wat jaartjes geleden en de beste man heeft niet stilgezeten. Het nieuwe album System ligt sinds begin november in de winkels. Samen met danceproducer Stuart Price hoopt Seal met deze cd, zijn eerste studioalbum sinds vier jaar, weer helemaal terug in de scene te zijn. Price tekende eerder al voor de succesvolle comeback van Madonna met haar Confessions-toer. Voor dit album heeft Seal volgens zijn eigen woorden 'op fundamentele wijze' liedjes geschreven: met een gitaar, wat basisakkoorden en het vertrouwen op zijn stem. En is dat niet juist waar het om moet gaan: een goede basis en vertrouwen?
We kennen allemaal de beelden van een doodzieke Alexander Litvinenko wel, in een ziekenhuis bed, gekoppeld aan allerlei machines om hem nog zo goed als mogelijk in leven te houden. De Rus redt het echter niet en op 7 december 2006 wordt hij begraven. Hij neemt hierbij een geheim mee in het graf en laat vraagtekens bij zijn dood achter. Over deze vragen en geheimen heeft schrijver Martin Sixsmith zich gebogen en dat leidde tot het boek Het Litvinenko Dossier. Een boek vol spanning, corruptie, dictatoriale samenzweringen en andere linke zaken die zich in het Rusland van de 21ste eeuw afspelen. Sixsmith kon bij het schrijven van zijn boek terugvallen op zijn ervaring als Moskou-correspondent voor de BBC. De contacten die hij in die tijd had opgebouwd waren zeer waardevol in zijn zoektocht naar de waarheid achter de dood van Litvinenko.
Als je tegenwoordig het woord De Lama's laat vallen, weet iedereen wel waar je het over hebt - en dan denken ze niet aan de spugende, ruwharige, vierpotige dierentuindieren. Nee, iedereen weet dat je het dan hebt over de immens populaire BNN-jongens Tijl Beckand, Ruben Nicolai, Ruben van der Meer en Jeroen van Koningsbrugge onder leiding van presentator Patrick Lodiers. Al enkele jaren zijn zij het paradepaardje van de zender en naast de uitzendingen op televisie komen er regelmatig dvd's uit. Zo ook nu weer: De Allerslechtste Aller Tijden is de nieuwste aanvulling op de collectie Lama-dvd's; vernoemd naar één van de bekende 'spellen' uit het populaire programma. Een dvd die je gewoon gezien moet hebben!
De film die op dit moment helemaal hot is en die je volgens velen gezien moet hebben, is Alles is Liefde. Een keur aan bekende Nederlanders komt erin opdraven: van Wendy van Dijk tot Daan Schuurmans, van Paul de Leeuw tot Chantal Janzen. En zoals het hoort bij een hippe film, is er nu ook een cd uitgekomen: Alles is Liefde - de originele soundtrack van de film. Een mond vol, maar je mag ook gewoon alleen het eerste deel noemen hoor, Alles is Liefde. Het is een verzamel-cd zoals dat bij soundtracks altijd het geval is. Diverse artiesten komen voorbij, net als dat met de BN'ers in de film gebeurt. Het zijn nu alleen niet puur Nederlandse artiesten, ook buitenlandse laten hun stem horen. Een leuke verzameling voor de verliefden onder ons of voor hen die gewoon een lekker stukje muziek willen horen.
Comfort House (a.k.a. The Secrets of The Comfort House) is een film die de bioscopen niet heeft gehaald. Hij is gemaakt voor televisie en dat is begrijpelijk als je de film hebt bekeken. Het geheel is niet echt bestemd voor het grote doek, dat zou te veel eer zijn. De spanning die de cover doet oproepen - They thought they were safe - wordt nergens gehaald. Om nog maar te zwijgen over het stukje tekst op de achterzijde van het hoesje: ... een ijzingwekkende thriller....
Alleen al het zien van de cover van het album The Collection van Eric Roberson geeft je het soulgevoel. Wat is dat toch met die mooie donkergekleurde mannen? Ze roepen per direct dat gevoel van warmte op. De titel van de cd zegt het al: het is een collectie met nummers van Roberson. Een lekkere verzameling, dat mag gezegd worden. Stuk voor stuk pure zielsnummers: de één in ballad-vorm, de ander in up-tempo uitvoering, maar allemaal met die heerlijke saus van warme klanken die, zo lijkt het, alleen donkergekleurde mannen kunnen voortbrengen.
Met Sinterklaas en Kerst op komst is het altijd leuk als er voor de kinderen weer een paar goede dvd´s op de markt komen die hetzij in de grote ´zak van Sinterklaas´ hetzij onder de kerstboom kunnen. Het Grote Rin Tin Tin Avontuur is zo'n dvd. Een familiefilm, zoals we het over het algemeen noemen, maar vooral voor kinderen is dit een leuk verhaal. Zeker als je kinderen ook nog dol zijn op dieren, want de hoofdrol is weggelegd voor de Duitse Herder Rin Tin Tin (niet te verwarren met 'Tin Tin' - 'Kuifje'). Een film waarin de wereldberoemde hond allerlei avonturen meemaakt en hij neemt de kijker aan de 'poot' mee langs al deze spannende gebeurtenissen.
Als tiener is Darby McCormick, samen met twee vriendinnen, getuige van een gruwelijke moord in het bos. Ze slaan op de vlucht, maar laten hierbij een spoor achter. Tijdens deze vlucht verdwijnt daarnaast ook één van haar vriendinnen. Het achtergelaten spoor maakt dat de moordenaar in staat is zich op wraak te bezinnen. Jaren later komt dit haar duur te staan. Dit is kort beschreven de inhoud van Vermist, het nieuwe boek van auteur Chris Mooney. Een spannend boek zoals we er vele langs zien komen, of toch eentje die uitstijgt boven de doorsnee-thriller?
Wie de naam Backstreet Boys hoort, denkt vooral aan de boyband uit de jaren negentig. Hordes gillende meiden en jaloerse tienerjongens, dat waren de beelden die we vooral kenden van de groep. Na in 2005 het album Never Gone op de markt te hebben gebracht, dat als comeback cd moest dienen, brengen de heren nu, anno 2007, weer een nieuw album uit: Unbreakable. De eerste indruk van de cd wordt gevoed door de cover van het album. Het straalt in ieder geval meer volwassenheid uit dan we voorheen van de tieneridolen gewend waren. Zou dit ook voor de muziek gelden?
Sinds begin oktober ligt de dubbelaar Goin' Home: A Tribute To Fats Domino in de schappen. Het is een behoorlijk indrukwekkende verzameling van nummers van Fats Domino, vertolkt door een keur aan bekende artiesten. Denk aan John Lennon, B.B. King, Paul McCartney, Dr. John, Robbie Robertson, Neil Young, Norah Jones, Lucinda Williams en Willie Nelson. Dat zijn toch alles bij elkaar niet de minsten. En als je al die namen combineert met de songs van Domino dan moet dit toch wel eindigen in een lekkere cd. Zet u neer en luister (en huiver als u wilt!).
In 2004 kwam het boek Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken van Yusef El Halal uit. Destijds een goed ontvangen boek. Nu, drie jaar later, is er een nieuwe uitgave van het boek, in pocket-vorm dit keer. Aan de verhalen uit de editie van 2004 is een nieuw verhaal toegevoegd: 'Verboden voor vrouwen'. Verder is het boek gelijk aan de eerdere uitgave. Zou het anno 2007 nog net zo goed ontvangen worden? De tijden zijn veranderd, de visie op Marokkanen is anders. Kortom: zou de humor die El Halal in zijn boek beschrijft ook vandaag de dag gewaardeerd worden? Er is maar één manier om daar achter te komen: lezen!
Al oriënterend voor deze review kwam de volgende filosofische vraag langs: 'Waarom wil de mens in deze hoog technologische tijden per se elke dag een blaadje van een kalender scheuren?'. Alles wat dat ene blaadje per dag vertelt, is ook te vinden op je computer (die toch ook dagelijks aanstaat). Een mogelijk antwoord op deze vraag werd er ook bij vermeld: 'Het heeft te maken met heimwee naar oude, traditionele waarden en gewoontes'', volgens consumentenpsycholoog en trendonderzoeker Herman Konings. 'Een van de basiswetten luidt: als iets verloren dreigt te gaan, wordt de aandacht er alleen maar groter voor.' Een andere reden dat we graag 'scheuren' is volgens Konings: 'Elke ochtend dat blaadje van die kalender scheuren, geeft structuur aan ons leven. Het geeft een gevoel van controle. Dat werkt in deze chaotische tijden. Op dezelfde manier als breien dat ook doet: uit die onoverzichtelijke kluwe wol, haal je door te breien orde.'
Tinseltown is het tweede boek van de Rotterdamse schrijfster Judith Visser. Het boek is de opvolger van de eerste roman Tegengif. Het verhaal gaat verder waar het in haar voorganger is geëindigd. Wat overigens niet betekent dat je het eerste boek gelezen moet hebben om het tweede te kunnen duiden. Ze zijn zeer goed los van elkaar te lezen. Ging Tegengif vooral om het leven dat hoofdpersoon Kim leidde als prostitué, Tinseltown gaat over haar leven ná de prostitutie. Hoe pak je dat weer op en hoe geef je het verleden een plaats in je huidige leven. En vooral ook, laten de mensen uit je verleden het toe dat je een nieuw leven opbouwt.
Met Brave brengt Jennifer Lopez alweer haar zevende album op de markt. Na een (mislukt) Spaans avontuur kiest ze er nu toch weer voor Engelstalige nummers op de cd te zetten; succesvoller dan de Spaanstalige in ieder geval. De cover roept meteen een hoog bling-bling gehalte op. Zo kennen we JLo wel een beetje. Op zich is het een mooie hoes, maar het gaat natuurlijk om de inhoud van het album. De cd is een mix van pop, dance en R&B. Dit maakt het weer tot een geschikt dansalbum; vergelijkbaar met de eerdere cd's die de Latino uitbracht.
Dat Céline Dion niet alleen in de Engelse taal aardige albums produceert wisten we al. Maar om dit nog maar eens te onderstrepen heeft zijn een nieuw album uitgebracht met Franstalige nummers: D'Elles. Met een zwoel kijken Céline op de cover (en nog enkele mooie foto's in de inlay) belooft het een dito album te worden. Er moet gezegd worden dat de Franse taal zich ook beter leent voor ballads dan de Engelse taal dat doet. Het klinkt gewoon simpelweg veel zwoeler. En met haar Canadese roots weet Dion de uitspraak ook daadwerkelijk Frans en warm klinken. Een romantisch album is het gevolg van deze samensmelting van stem, taal, tekst en muziek. Een cd die er mag wezen en zeker niet misstaat in de discografie van de zangeres.
Menig volwassene zal het boek gelezen hebben in zijn of haar middelbare schooltijd; vaste kost voor de boekenlijst: Engelse literatuur ten top. In die tijd moesten we het ook nog daadwerkelijk lezen. Uitgaven op VHS of dvd waren er immers veelal niet. Hoe anders is dat vandaag de dag. Met de verfilming van Charlotte Brontë’s Jane Eyre is er weer een klassieker op de markt gebracht. De BBC maakte er een vierdelige serie van die nu in een dubbel-dvd-box is uitgekomen. Een mooie set van een klassieker die je toch eigenlijk wel gezien en/of gelezen moet hebben.
In september is het laatste deel van de serie Meccano van striptekenaar Hanco Kolk verschenen. Vijftien jaar werkte de tekenaar aan het geheel en nu is het af. Ondanks dat het boek deel uit maakt van een reeks is het goed op zichzelf te lezen, als alleenstaand stripverhaal. Voorkennis is niet nodig en dus is het boek voor iedereen te lezen. Dat maakt het tot een goede strip, bestemd voor een breed publiek. De Meccano-serie mag aangemerkt worden als één van de hoogtepunten in het stripgenre. Lezen dus!! Even lekker weg van de wereld met woord en beeld; dat is eens wat anders dan zware literaire werken...
Het label Good Looking is zo'n twee jaar weg geweest uit de muziekwereld. En dat betekende dat de artiesten die vast onder contact stonden ook enige tijd rust hadden. Nu is het platenlabel terug met Makoto. Zijn nieuwste album Believe In My Soul ligt sinds september in de winkels. Een cd vol drum en bass met een Japans tintje.
Aria is een meeslepende en indringende roman over de zoektocht naar betekenis en het leven tussen twee culturen. Deze korte omschrijving staat op de achterkant van het boek Aria van Nassim Assefi. Het maakt de lezer meteen nieuwsgierig naar het verhaal achter deze zoektocht. Zijn we bij tijd en wijle niet allemaal op zoek naar de betekenis van het leven? Het is zo goed voor te stellen dat er in een mensenleven grote voorvallen plaatsvinden die leiden tot die zoektocht naar wat het leven inhoudt en hoe je het nu verder invulling moet geven. Over zo'n voorval en wat dat betekent voor een mensenleven gaat dit boek. Indringend en meeslepend, zoals de achterflap aangeeft, is het zeker.
'Het is 1978, je zit op de bank in je pyjama. Een glas limonade en een bakje chips zijn door je moeder neergezet. Ze heeft ook de televisie aangezet (nog zónder afstandsbediening - kun je het je nog voorstellen?). De eerste tonen van een tv-tune klinken in de woonkamer. Het is tijd voor... Mork & Mindy!'
Helaas hoor je het nog regelmatig: een vader die zijn kinderen 'ontvoert', ze meeneemt naar zijn geboorteland. Veelal gaat het hier om landen in het Midden-Oosten en landen die overwegend islamitisch zijn. De regels en normen en waarden daar zijn anders en dat is vaak niet meer te verenigen met het leven in het land waar zij wonen. Zo was er niet zo lang geleden het verhaal van Sara en Ammar die ontvoerd waren door hun vader. Maanden zaten zij vast op de ambassade in Syrië, voor zij uiteindelijk terug konden keren naar ons land, hun land. Dit thema is de basis voor het boek Niemand komt aan mijn kinderen van Donya Al-Nahi. Een aangrijpend verhaal dat je op plaatsen in je ziel weet te raken. Moeder of geen moeder, de wanhoop en het verdriet zijn voelbaar. Een emotioneel relaas van het verdriet, maar tevens ook de vechtlust van een moeder op zoek naar de opening van de grenzen. Grenzen die haar kinderen overgingen om met vader mee te gaan, maar grenzen die gesloten lijken als zij ze weer terug wil nemen naar het vaderland, Engeland.
Het nieuwe album Magic van Bruce Springsteen ligt weer in de winkel. En wederom is het een perfect samenwerkingsverband tussen The Boss en zijn E-street Band. Wanneer deze twee elementen samen hun kunsten vertonen, heb je te maken met een rockend geheel op volle sterkte. Zo ook op dit album. Dat de zanger en band elkaar aanvullen in alles staat als een paal boven water. De titel Magic is misschien daarom ook wel de beste die ze hadden kunnen kiezen, want dat het magie is, mag gezegd worden.
New Orleans is de laatste jaren vooral bekend vanwege de ramp met orkaan Katrina. De schade die deze aanrichtte was onnoemelijk en ineens was er van de altijd zo bruisende Jazzstad niets meer terug te vinden. Nu, enkele jaren later, probeert New Orleans de draad weer op te pakken. En dat betekent dus dat er in de straten weer muziek klinkt. Om deze klanken overal ter wereld te laten horen, heeft Putumayo World Music een cd uitgebracht waarop de čchte New Orleans Jazz is terug te vinden: New Orleans Brass. De pure straatjazz op dit album doet voor de volle honderd procent recht aan de artiesten. Een heerlijk album.
Geluidloos is het derde boek van schrijver Frank Schätzing dat in het Nederlands vertaald is. Het boek heeft als basisthema een terroristische aanslag op de G8-top die in Duitsland wordt georganiseerd. Dit alleen al is een onderwerp dat, helaas, erg actueel is. De dreiging van terrorisme hangt, sinds 9/11, als een zware deken over de wereld. Dat dit voor schrijvers een dankbaar thema is, is wel te begrijpen. De één zal er beter werk uit extraheren dan de ander. Schätzing behoort duidelijk tot de eerste groep; hij weet er een heel intrigerend en indringend boek over te schrijven. Een heuse thriller.
Het is de nachtmerrie van iedere ouder; je kind verliezen. Dit thema vormt de basis van het nieuwste boek van Marita van der Vyver, Stiltetijd. Hester en André Human wonen, samen met hun zoon Emile en dochtertje Manon, in Zuid-Afrika. Als op een dag Emile en Manon naar de winkel gaan om een ijsje te kopen, slaat het noodlot toe. De winkel wordt overvallen terwijl de kinderen binnen zijn. Bij deze overval wordt geschoten en Manon is hiervan het slachtoffer. Zij overlijdt ter plaatse. Het verlies van hun dochter maakt dat het gezin uiteindelijk besluit een jaar naar Frankrijk te gaan om daar hun eerder gekochte huis op te knappen. Wordt het een jaar van het verwezenlijken van hun droom of eerder een jaar om te rouwen? Het laatste lijkt meer voor de hand te liggen.
De Amerikaanse suburbs, de bekende buitenwijken, vormen de set voor de film Little Children. Deze suburbs zijn toevluchtsoorden voor de hogere en middenklasse. Zij hopen hier geluk, vrede en veiligheid te vinden. Maar wat zo aan de oppervlakte ideaal lijkt, heeft in het echte leven vaak allerlei dramatische ondertonen. En dat maakt het een perfect onderwerp voor een film, zo moet regisseur Todd Field gedacht hebben. De basis voor deze film is het gelijknamige boek van Tom Perrotta. Met drie Oscarnominaties op zak worden hoge verwachtingen gewekt.
Kicks is de nieuwste film van de regisseur van Shouf Shouf Habibi, Albert ter Heerdt. Alleen dit feit al maakt dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Shouf Shouf was namelijk een succes en werd erg goed ontvangen. Toch zijn de twee niet echt te vergelijken; qua genre is er namelijk een groot verschil. Was Shouf Shouf Habibi een komedie, we hebben met Kicks te maken met een spannende film, of drama zoals de dvd-cover ons vertelt. Met een cast vol bekende namen als Mimoum Oaďssa, Chantal Janzen en Eva Duijvestein zou de film een succes moeten worden, al hoewel een verzameling grote namen alleen nooit voldoende is voor een kaskraker.
Wie kent deze vrouw niet; de kleine Française met de kromme rug en de verkrampte handen... maar met een markante stem zoals er maar weinigen in de geschiedenis hebben. Je hoeft geen liefhebber van haar muziek te zijn, of van muziek in het algemeen om te weten over wie hier nu gesproken wordt: Edith Piaf. Heel wat bekende nummers zullen meteen in het geheugen schieten zoals La Vie En Rose, Non, je ne regrette rien en Sous Le Ciel De Paris. Het zijn allemaal songs die de tand des tijds hebben overleefd en nog steeds door velen graag gehoord worden. Deze drie tracks staan dan ook natuurlijk op de editite die hier wordt besproken: Edith Piaf - Platinum Collection. Het betreft een uitgave met een drietal cd's, die tezamen een heel goed beeld geven van wat deze zangeres in haar carričre heeft voorgebracht. Ga er maar eens lekker voor zitten!
Wat meteen opvalt bij het luisteren van de nieuwe cd van Daughtry is de rauwe stem en de hier en daar ietwat ruige gitaarpartijen. Het maakt het tot een duidelijk rockalbum. Samen met zijn band, die hij pas zeer recent oprichtte, heeft hij een aardige cd afgeleverd vol rocknummers die bij deze tijd passen. Chris Daughtry, de naamgever van de band, is zeker iemand om in de toekomst rekening mee te houden binnen het rockgenre. Dat heeft het beluisteren van deze cd wel duidelijk gemaakt.
Dat Katie Melua succesvol is, was eigenlijk al wel bekend. Haar vorige cd Piece By Piece is niet voor niets vier keer platina geworden. Met haar nieuwste album Pictures onderschrijft zij dat nog eens extra. Nog voor het album daadwerkelijk in de winkels lag, was het al platina. Er zijn 70.000 cd's geleverd! En dat dus vóór het ook maar ergens 'fysiek' te koop is. Dat mag je een zeer goede introductie van een nieuw album noemen. Optredens bij onder andere Paul de Leeuw (zoals zaterdag 29 september) dragen bij aan de populariteit van de zangeres. Zowel haar muziek als haar warme, ietwat verlegen persoonlijkheid maken haar tot een prettige gewaarwording. Ja, Katie Melua is hot!
The Shield is in Amerika al jaren een hit-serie. De serie won al diverse awards zoals de Emmy en de Golden Globe. Nederland begint ook steeds meer in de ban van deze 'harde' serie te raken. En daar draagt het uitbrengen van een dvd-box natuurlijk aan bij. Het vierde seizoen is sinds september in een boxset verkrijgbaar. Een mooie uitgave van een fenomenale serie. Dat staat garant voor meer dan 500 minuten actie, corruptie en spanning. Voor de liefhebber van de serie zeker een must-have, voor de fan van misdaad een mooie aanvulling en voor de nieuwkomer een heel goed begin (al is beginnen bij het eerste seizoen wel beter natuurlijk).
Paul van Dyk, in Duitsland geboren als Matthias Paul, zullen velen vooral kennen van de titel 'Nummer 1 DJ van de wereld'. Hij werd dit in 2005 en volgde de voor Nederlanders zo bekende DJ Tiësto op. Vóór die tijd maakte hij al wel muziek, maar erg low-profile, zoals veel muzikanten uit het voormalige Oost-Duitsland. Want eenwording of niet, de middelen in dat deel van Duitsland waren toch beduidend minder en een muzikant uit het Oosten moet meer en harder werken om door te breken. Het heeft de DJ er echter nooit van weerhouden zijn passie te volgen en met succes. Zo bewijst het album In Between. Zijn nieuwste cd bevat weer een aantal zeer goed gemixte nummers.
Op 17 september kwam het debuutalbum Truth & Soul van Jay Colin uit. Een Nederlandse rapper die, in tegenstelling tot zijn collega-landgenoten uit eigen land, in het Engels rapt en zingt. Naast de taal is er ook een verschil te vinden met de onderwerpen waarover Colin rapt. Is het normaal overwegend gangsterrap, Jay maakt er een gewoonte van om vooral over alledaagse zaken te rappen. Hij probeert in veel nummers een boodschap mee te geven. Zelf heeft hij eens uitgelegd dat de reden voor deze inhoud te vinden is in zijn verleden als 'koorknaapje'; al vanaf zijn dertiende zong hij in een kerkkoor. Naast deze oorsprong meldt de rapper ook nog dat hij moeilijk gangsterrap kan maken als hij geen ervaringen heeft met gangbendes en gangsters. Op zich iets waar je je wat bij voor kunt stellen, als je je nummers zo realistisch mogelijk wilt houden.
Putumayo is hčt label als het gaat om wereldmuziek. Inmiddels zijn er al heel veel cd's verschenen die muziek van alle continenten laten horen. In september is daar de cd Israël bijgekomen. Zegt men 'Israël', dan denkt men meteen aan oorlog, bombardementen en conflicten tussen Palestijnen en Israëliërs. Maar dat het land meer is dan dat wordt vaak vergeten. Zo heeft het ook een geheel eigen muziekcultuur die een samensmelting lijkt te zijn van allerlei subculturen. Deze samensmelting in muziek zou misschien ook eens op de regimes daar moeten overslaan... het zou een oorlog kunnen oplossen. Vooralsnog zullen we het moeten doen met alleen de beleving van de muziek, die 'vrede' in het land kunnen we er helaas niet mee bewerkstelligen.
Macaber Complot is het tweede boek in de serie 'De Bodyfarm Mysteries'. Eerder verscheen al Het Lijkenhuis van het schrijversduo Jefferson-Bass. Dit nieuwe boek beschrijft her en der op visuele wijze hoe een patholoog en forensisch antropoloog te werk gaan. Een sterke maag heb je op sommige momenten wel nodig, want de beeldspraak die in het boek wordt gebruikt, kan leiden tot misselijkheid als je niet zo gewend bent aan dit soort zaken. Het maakt het boek echter wel beter en het verhaal steviger en realistischer. Een heus 'macaber' verhaal zoals de titel al aangeeft.
DJ Norman Jay Mbe is alweer toe aan zijn zevende uitgave in de serie Good times. Sinds eind augustus in de cd Good Times 7 - Let the good times roll verkrijgbaar. Het is een dubbelalbum met een verzameling van songs die er niet om liegt. Doel van Norman Jay is, volgens zijn eigen zeggen, om obscure muziek populairder te maken en populaire muziek cooler. Hiertoe heeft hij, zoals gezegd, al een aantal cd's uitgebracht en deze hebben dat doel wel bereikt. Nummer zeven in deze reeks zal ook aan het bereiken van dit doel weer een bijdrage leveren. De cd's zijn een registratie van dat wat er op het bekende en grootste straatfestival ter wereld, The Notting Hill Carnival te horen is. De serie is inmiddels synoniem geworden voor het festival. Zeg je de festivalnaam dan zeg je Good Times en vice versa.
'Lachen is gezond!' De meesten hebben dit allemaal wel eens horen zeggen of misschien zelf regelmatig gezegd. En het is waar; af en toe eens lekker lachen maakt het leven zoveel leuker en je voelt je vele malen lekkerder en gezonder. De Vara heeft dat heel goed begrepen. Samen met Disky hebben zij nu de dubbel-dvd Dosis Humor - Alle 50 keileuk uitgebracht. Een box met twee schijven vol cabaret en andersoortig vermakelijke fragmenten. Het staat garant voor een lach en hier en daar een traan... van het lachen.
'Je verleden zal je nooit met rust laten' is een zin die je vaak hoort. Iedereen heeft wel eens meegemaakt dat zijn verleden hem achtervolgt en ook in het heden nog zijn impact heeft. Dit is kort gezegd de plot van de film What comes around van Monika Mitchell. In september kwam deze film in ons land op dvd uit. Met de sensuele Canadese Emmanuelle Vaugier (bekend van o.a. Saw II en CSI) in de hoofdrol is deze film goed voor 90 minuten spanning. De subtitel die op de cover staat is een waarheid als een koe: The past will hunt you down.
Het is alweer sinds 1981 dat de heren van Queensr˙che hun carričre als rockband begonnen. Hun roots liggen in Seattle. Door de jaren heen hebben de heren heel wat nummers en cd's uitgebracht en het is dan ook niet verwonderlijk dat er een 'Best of-cd' is samengesteld. Sign Of The Times is een verzameling van de beste nummers die de band heeft voorgebracht. Daarnaast zijn er demo's, live tracks en enkele bonustracks meegenomen die zeker de moeite waard zijn. Deze laatste zijn te vinden op de tweede cd van dit dubbelalbum. Op de eerste disc zijn de bekende en minder bekende, maar zeker beste, nummers van Queensr˙che verzameld.
In eerste instantie doet de titel van de film 9-11 Los Angeles - Right at your door vermoeden dat er een directe link bestaat met de aanslagen van 11 september 2001 op het World Trade Center in New York. Maar verder dan de connectie dat het beide om een terroristische aanslag gaat, komt het niet. Dit betekent echter niet dat het verhaal daarom niet goed zou zijn of de film minder gewaardeerd dient te worden. Het enige dat de titel hier eigenlijk doet, is misleiden. Het zien van de film leidt hierdoor wel tot een verrassing omdat je als kijker een ander verhaal en andere achtergronden verwacht. De spanning is er niet minder om in deze thriller van regisseur Chris Gorak.
Als je over typecasting praat, dan kun je wel stellen dat dit bij Wesley Snipes vaak het geval is. De rol van duistere doch stoere actieheld lijkt voor hem vaak weggelegd te zijn. Zo ook in de film The Contractor die deze maand uitkomt op dvd. De afgelopen paar jaar hoorden we niet veel meer van Snipes. Na toppers als The Fan en Demolition Man zakte de acteur af naar slecht ontvangen films als The Detonator. Nu is hij dus terug en we zullen zien of hij weer in de lift zit, of dat het misschien ver gedaan is met zijn carričre.

Is het wel mogelijk om je voor te stellen hoe het moet zijn als je kind wordt ontvoerd en acht jaar lang uit je leven wordt weggerukt? Normaal zou je zeggen dat dat alleen mogelijk is indien je het zelf hebt meegemaakt. Echter, door het lezen van het boek Zonder Natascha van Brigitta Sirny-Kampusch krijg je een redelijk beeld van wat dit betekent voor iemand. Het verhaal van Brigitta, de moeder van misschien wel het bekendste ontvoerde meisje ter wereld, Natascha Kampusch, is enorm pakkend en maakt duidelijk hoe de moeder acht jaar lang in een hel geleefd heeft. Tussen hoop en vrees, levend op koffie en sigaretten, van de ene vage kaartlegger naar een volgende helderziende. Alles probeerde ze om meer informatie over haar ontvoerde dochter te krijgen. Niets mocht baten, het leidde er alleen maar toe dat haar leven meer en meer stil kwam te staan. Tot die ene dag, de dag waarop Natascha zelf wist te ontsnappen aan haar ontvoerder. Een dag om nooit te vergeten, maar ook een dag die weer een nieuwe, moeilijke fase inluidt in Brigitta's leven.
Voor de liefhebber van folkmuziek is dit album een echte must. Een pracht editie van de eerder uitgebrachte cd Liege & Lief. Deze nieuwe editie is een zogeheten special edition - deluxe - en bestaat uit 2 cd's. De eerste cd bevat een opgeknapte en ge-remasterde versie van het origineel. Op de tweede cd tref je outtakes en BBC-sessions aan. Een geweldige uitbreiding van het originele album en zelfs als je die al hebt, zou deze deluxe-editie je collectie perfect kunnen aanvullen.
Het heerlijke, stoffige geluid van The Felice Brothers neemt je meteen mee naar droge woestijnen. Cowboys, paarden en whisky; een beeld dat op je netvlies verschijnt zodra je de cd Tonight At The Arizona in je speler stopt en afspeelt. De sfeer van een negentiende-eeuws landschap lijkt met dit album te herleven. De heren doen absoluut geen moeite om er 'schoon' uit te zien. Het rustieke, stoffige cowboyuiterlijk draagt bij aan wat een totaalplaatje oplevert van een revival van de countrystijl. Het thema van het album is, na het goed beluisteren van de teksten, te omschrijven als 'happy endings not being one of life’s guarantees'. En zo is het ook; het leven kent niet altijd een goed eind. Deze, misschien wat trieste constatering levert echter wel een mooi uitgangspunt voor heuse countrymuziek, zo bewijzen de broers.
Rilo Kiley, met leadzangeres Jenny Lewis aan het roer, is al een hele poos te vinden in de Amerikaanse muziek scene. Nu ligt daar het vierde album Under The Blacklight. Terwijl de leden zich de afgelopen tijd afzonderlijk richtten op hun eigen projecten, bijvoorbeeld het soloalbum van Jenny, werkten zij ondertussen gezamenlijk aan deze vierde cd. Het resultaat mag er wezen. De bandleden lijken niet afgeleid te zijn door hun eigen activiteiten en toch in staat om samen iets heel moois neer te zetten. De bekende Fleetwood Macsound is ook op deze cd nog altijd herkenbaar, maar toch is er ook duidelijk sprake van een eigen geluid, en wel dat van Jenny Lewis. Haar stem is er eentje die enorm aanspreekt en ze weet dit ook heel erg goed over te brengen. Een plaat die, naarmate je hem vaker beluisterd, steeds meer gaat bevallen.
Een nieuw woord voor Van Dale: Ploetermoeder. In het leven geroepen door Fiona Neill in haar boek Het geheime leven van een ploetermoeder. Wat is er heerlijker dan te constateren dat er nog moeders zijn die een nóg grotere puinhoop weten te maken van hun huiselijke leven... je voelt je dan ineens een stuk beter, want zo slecht doe jij het dus niet. Dit is wel zo'n beetje het gevoel dat je meekrijgt als je Neills roman leest. Een greep uit de opmerkelijke bijnamen die ze gebruikt in haar boek om de personages mee aan te duiden: Liefste Met Kort Lontje, Goddelijke Huisvader, Onwaarschijnlijk Geslaagde Vriendin, Yammie Mammie No. 1 en Beroemde Vader. Dit staat garant voor een heerlijk verhaal om even lekker uit het dagelijkse leven en de dagelijkse sleur te kunnen ontsnappen.
Als er één muziekstroming is die in opkomst is, dan is dat wel Indie. En dat is mede te danken aan de heren van Animal Collective. De muziek kenmerkt zich vooral door het hoge gehalte aan experimentele geluiden. Denk aan dierlijke geluiden, hoge, schrille gillen en andere vormen van 'kunstuiting'. Want dat je dit soort muziek een uiting van kunst mag noemen, staat buiten kijf. Met hun nieuwste album Strawberry Jam doen de heren van het collectief weer een aardige duit in het zakje. Dat dit genre in eerste instantie wat vreemd aandoet, is op zich begrijpelijk. Het is een stijl waar je vooral aan moet wennen, maar als dat eenmaal is gelukt, zul je merken dat je er toch wel van geniet. Op een vreemde manier neemt de muziek je mee aan de hand en leidt je door de kunstzinnige wereld van Indie.
Even Googlen en je vindt overal de volgende zin: Een hilarische kijk achter de schermen van het machtige Hollywood.. Het zou een omschrijving moeten zijn van de film For Your Consideration,. Echter, het woord ‘hilarisch’ is toch echt wat te veel gezegd, want als de film al iets is, dan is het zeker niet hilarisch. Het is vooral een statement van hoe oppervlakkig Hollywood kan zijn. Hoe men bezig is met het voorkomen, en ten tijde van de Oscar-uitreiking zich vooral richt op het al dan niet veroveren van zo’n beeldje. Dat de journalisten bijdragen aan deze poppenkast is algemeen bekend en wordt in deze film nogmaals bevestigd. Met namen als Eugene Levy (American Pie) en Parker Posey (Superman Returns) zou je meer verwachten. Beiden waren in de eerdere films die ze maakten veruit beter qua prestaties.
De zeventienjarige Emily woont in een rustig Australisch kustplaatsje. Dit ingeslapen dorpje is de setting voor de film The Caterpillar Wish. Een mooie, rustieke omgeving waar 'ons-kent-ons' geldt. Maar ook waar iedereen een geheim lijkt te hebben. Dit maakt het een intrigerend geheel. Hoe zullen al deze geheimen met elkaar in aanraking komen, en vooral ook: heeft het ene geheim te maken met het andere? De zoektocht van Emily naar de identiteit van haar vader brengt alle verborgen geheimen aan het licht. Wat is waarheid en wie spreekt de waarheid? Vragen die Emily steeds bezighouden.
De film Four Extraordinary Women is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het thema borstkanker is, helaas, van alle tijden en altijd actueel. Dit maakt het uitbrengen van films over deze ziekte ook steeds weer de moeite waard, omdat het maar weer eens de aandacht vestigt op de aandoening. Immers, één op de tien vrouwen wordt geconfronteerd met de ziekte. En het is niet alleen de vrouw die de ziekte krijgt, het beďnvloedt altijd het hele gezin en de omgeving van de patiënt. RCV heeft met het op dvd uitbrengen van deze film een indrukwekkend verhaal naar buiten gebracht. Een verhaal dat vanuit onverwachte hoek wordt bezien als je het over borstkanker hebt, namelijk het oogpunt van een man wiens leven in het teken staat van borstkanker. Een andere kijk op de ziekte en alles wat ermee te maken heeft.
Na zijn eerdere drie boeken, De dag na Morgen, Dag van Bekentenis en Dag van Vergelding ligt nu het vierde boek van Allan Folsom in de winkel: Dag van de Samenzwering. Een thriller die in de pers enorm wordt geprezen. Beoordelingen als 'Folsom steekt meesters als Robert Ludlum naar de kroon' (Algemeen Dagblad) en 'Thrillers van dit kaliber kom je niet iedere dag, zelfs niet ieder jaar tegen' (Volkskrant) zijn niet van de lucht en maken meteen nieuwsgierig naar deze nieuwe 'Dag' zoals Folsom al zijn boeken betitelt. Het verhaal speelt zich op hoog niveau af. Intriges en complotten binnen de overheid, zowel de Amerikaanse als overzeese overheden, vormen naast de persoonlijke verhaallijn de basis. Dit is altijd goed voor een actiethriller. Het maakt het verhaal meerledig en dieper. Folsom is hier een meester in, dit bewees hij al eerder en wederom bevestigt hij deze kundigheid. Pak een stoel en huiver mee met Folsom.
De liefhebbers van John Grisham en Scott Turow zullen met dit boek van John Hart zeker een paar heerlijke momenten beleven. Een thrillerdebuut dat er mag wezen en waarmee Hart zich meteen onder eerdergenoemde grote namen weet te scharen. Een droomstart zou je kunnen zeggen.
Op het moment dat de review van deze cd hier op FOK! verschijnt, hebben we net de dertigste sterfdag van Elvis herdacht. Om hier bij aan te sluiten hebben Robert Gordon en Chris Spedding de cd It's now or never uitgebracht. Een hommage aan Elvis Presley en diens muziek. Bijgestaan door de Jordanaires, de achtergrondzangers van The King himself, zingen en spelen de heren nummers als It's Now Or Never, Love Me en It Feels So Right welke de herinnering aan Presley weer helemaal moet oproepen.
Disney heeft inmiddels al heel wat van de klassiekers opnieuw op dvd uitgebracht. Eén daarvan is Peter Pan - Terug naar Nooitgedachtland. Deze tweede film over Peter Pan neemt je weer mee op een reis achter 'de tweede ster rechts', een plaats waar je nooit oud wordt, zoals Peter het zelf zegt. En is dat niet een hele aantrekkelijke gedachte? Het maakt dat deze film niet alleen voor kinderen heel leuk is, maar ook voor volwassenen. We willen immers allemaal wel naar een plaats waar je niet oud wordt. Avonturen beleven, kunnen vliegen, kunnen toveren; allemaal manieren om te ontsnappen aan de dagelijkse werkelijkheid. Disney heeft het je allemaal te bieden. Ga dus mee op reis met Peter en Tinkelbel en ga het gevecht aan met Kapitein Haak.
Joe Cartoon is vooral bekend als internetanimator. Nu kun je ook op je televisie genieten van de absurde animaties die hij heeft voortgebracht. RCV heeft een box uitgebracht met daarin drie dvd's; Interactive, Origins en Thuh Greenfields. Een collectie die er mag wezen, zeker voor degene die dol is op de 'twisted' animaties van Cartoon. De box doet wat kinderachtig aan door zijn kleuren en zijn tekeningen, maar anderzijds trekt dit misschien ook wel aan. Elke volwassene wil toch soms even ontsnappen uit de dagelijkse hectiek en de continue verantwoordelijkheden die het volwassen zijn met zich meebrengt. Deze set dvd's is daar een goed middel voor.
Het album Three Chords & the Truth is reeds in 2004 uitgebracht, maar dit jaar opnieuw door Brash Music op de markt gebracht. Destijds maakte Anthony David een droomstart door met zangeres India Arie op te treden. Hij maakte deel uit van haar achtergrondkoor en nam ook een nummer met haar op voor een album van deze bekende zangeres. Echter, pas in 2004 kreeg hij dus de kans om te laten zien wat hij zelf kon. En dat dat best wat voorstelde, bewijst deze cd. Het is een verzameling van consistente nummers met een overall soulsound. Het vak van singer-songwriter ligt Anthony wel en daarin heeft hij zijn sporen inmiddels wel verdiend.
Met de Nederlandse Ilse DeLange werd in ons land een muziekgenre weer onder de aandacht gebracht, en wel Country. Mooie, jonge, frisse vrouwen brengen de melancholische countrynummers op heel fraaie wijze ten gehore. Zo ook de uit Oklahoma afkomstige Kelly Willis (1968). Amerika is wel het land waar in bepaalde staten de countrymuziek hoogtij viert, maar veelal wordt die dan toch gebracht door de wat cowboyachtige, stoere man. Willis is hierop zeker een uitzondering. Nog geen 40 en dan al zo'n discografie (9 cd's sinds 1990) hebben... dan kun je wel stellen dat je aardig gearriveerd bent als singer-songwriter. Deze nieuwste cd, Translated From Love is een heel geslaagde aanvulling op haar al eerder uitgebrachte albums.
De hoge stem van Patrick Watson is het eerste wat je opvalt bij het luisteren naar diens nieuwste cd Close to Paradise. Een stem die heel herkenbaar is en ook zeker blijft hangen. Het tweede dat vooral opvalt zijn de prachtige pianopartijen waarmee vele nummers zijn doordrenkt. De vierkoppige band draagt de naam van de leadzanger en brak echt door in 2006. In dat jaar kwam het album al uit in Canada, het thuisland van de groep. In september komt dit in Canada zo succesvolle album in ons land uit. De groep kan alleen maar hopen dat het hier net zo goed ontvangen wordt als in hun eigen land.
Inmiddels is Marvin Gaye alweer heel wat jaren geleden overleden (1984), maar als je deze cd hoort, lijkt hij springlevend te zijn. Het is een opmerkelijk album waar Gaye zelf niet altijd blij mee was. Vooral het feit dat er een nummer op staat, (Far Cry), dat volgens hemzelf nog niet af was, was hem een doorn in het oog. Toch hebben juist dit soort nummers vaak een eigen charme en maken dat je als luisteraar nét dat beetje meer krijgt dan een gelikt studioalbum. Deze dubbel-cd is een hele fraaie verzameling met nummers van een artiest die op een té trieste manier het leven heeft gelaten (neergeschoten door zijn vader). Wat zou hij nog meer hebben kunnen bereiken als dat niet was gebeurd? We zullen het nooit weten, maar gelukkig zijn er wel albums als deze om hem toch 'levend' te houden.
Met de release van de cd World Hits heeft Putumayo weer een album op de markt gebracht dat de luisteraar doet kennismaken met wereldmuziek. Op dit moment is dat een muziekgenre dat enorm in opkomst is. De muziekliefhebber wil niets liever dan de wereld zien en horen samenkomen op één cd. Hij wil meegenomen worden langs de diverse landen en muziekstijlen, maar dan wel vanuit zijn luie stoel of vanuit zijn auto. World Hits heeft dit in zich, al is het geen album met 'nieuwe' nummers. De songs zijn allemaal bestempeld als hits in hun eigen tijd en daarmee hebben we een verzamel-cd met leuke, herkenbare, vrolijke meezingers (daar waar je de teksten kent dan wel te verstaan).
Iedereen kent hem vooral van Idols - een stigma dat waarschijnlijk voor altijd aan hem zal blijven kleven. De bijna twintigjarige Jim Bakkum (10 augustus) brengt met het album Vrij zijn eerste Nederlandstalige cd uit. Hiervoor kwamen al drie andere cd's uit waaronder Dance with me, gebaseerd op zijn deelname aan het tv-programma van RTL4 'Dancing with the stars'. Hij werd met zijn danspartner eerste. De omroep zond rondom de zanger en diens cd een heel programma uit waarin hij alle nummers van het album ten gehore kon brengen. Aan exposure heeft Jim dan ook geen tekort. Het leidt er allemaal toe dat hij in 2007 met zijn nieuwste album, zijn eerste Nederlandstalige, op de proppen komt; een cd waarmee de jeugdige idool een nieuwe weg in lijkt te willen slaan.
In deze vakantietijd is er toch niets lekkerder dan een reis om de wereld. Een muzikale reis dan wel te verstaan. Zeker voor de thuisblijvers is de cd Dutch World Music Vol. 1 een heerlijk alternatief voor het reizen. De twee cd's nemen je mee langs vele landen; een wereldreis die is samengesteld door wereldmuziek van Nederlandse bodem. Wie had ooit kunnen vermoeden dat wij zoveel diverse muziekstromingen in één klein land zouden hebben. Dit dubbelalbum laat dat zien, en wel op een heerlijke wijze.
New Years Day is een jonge groep (opgericht in 2005) die met het album My Dear zijn eerste cd uitbrengt. In de eerste jaren, voorafgaand aan de release van dit album, hebben zij zich vooral gericht op MySpace om zo meer bekendheid te genereren. Het zijn dit soort nieuwe bronnen die steeds meer worden benut door de jonge, aankomende bands. Pop-Punk, zo wordt hun muziek gecategoriseerd. Een classificatie die wel correct is. De cover van de cd ziet er fraai uit, misschien wat té rustig voor een eerste album, maar ach, op deze manier kun je met het hoesje in ieder geval niet fout gaan. Het is neutraal en naturel van opzet, wat niet gezegd kan worden van de muziek, zo blijkt na het beluisteren van de cd.
Er is geen ander volk waar wij Nederlanders liever grappen over maken dan de Belgen. Grappen die bol staan van de stereotypen en misschien zelfs wel van vooroordelen. Een Belg zal, in onze ogen, nooit als intelligent worden ervaren en altijd als dom worden afgeschilderd. Misschien bevestigen ze dit beeld zelf ook wel een beetje. Zo lijkt het in ieder geval naar voren te komen in het boek België voor beginnelingen van Bert Kruismans en Peter Perceval. Het beeld dat wij van de doorsnee Belg hebben is veelal de domme, slecht Nederlands sprekende (voor wat betreft de Vlamingen dan), patatetende imitatie-Nederlander. Het boekje dat beide heren hebben geschreven is bedoeld voor hen die overwegen toch graag tot die gekscherende Belgen te willen gaan behoren. Het is een inburgeringscursus met een hilarische inslag, maar wel verduidelijkend voor waar het land nu voor staat en wat zijn gebruiken zijn.
Kelly Clarkson (1982) is geboren in Texas. Haar moeder is van Grieks-Ierse afkomst en Kelly beschouwt zich dan ook deels als Griekse. In combinatie met haar eigen Texaanse achtergrond zou je niet weten wat voor soort muziek zo iemand voort zou moeten brengen. Texas staat vak voor countrymuziek en Grieks doet meteen denken aan Nana Mouskouri. Toch heeft ze een compleet andere richting gekozen, na het winnen van American Idol in 2002. Sinsdien bracht ze al twee albums uit; Thankful en Breakaway. My December is haar derde album en kwam in Amerika meteen op twee binnen. Reden om de cd dus eens nader te beluisteren en bekijken.
Joe Cocker staat vooral bekend om zijn hese stemgeluid en zijn grappige maniertjes. Op deze nieuwe cd, Hymn for my soul is de rauwheid in zijn stem wat minder terug te vinden. Dit komt waarschijnlijk vooral doordat de nummers op de cd over het algemeen wat rustiger van aard zijn. Het zijn immers 'liedjes voor de ziel', zoals de titel van het album vertelt. En de ziel is bij Joe Cocker blijkbaar op zoek naar wat meer rust. Op zich iets waar menigeen zich wel in zal kunnen vinden.
Met zonnig klinkende Latijnse namen als Poncho Sanchez, Tito Puente, Chico Alvarez en Hilton Ruiz kun je niets anders verwachten dan een cd die je helemaal in Latijnse sferen zal brengen en je zonnige kant naar boven zal laten komen. Een cd die dus helemaal bij de tijd van het jaar past en de release in juni is dan ook erg goed gepland. Putumayo World Music heeft een tiental nummers verzameld, die stuk voor stuk een combinatie zijn van Afro-Cubaanse rhythmmuziek en Jazz. Dit zorgt voor erg levendige cd.
We kennen LL Cool J (James Todd Smith) vooral van zijn rapmuziek, maar hij blijkt ook best een aardig stukje te kunnen acteren. Dit laat hij zien in de film Slow Burn, die al in 2005 werd gemaakt, maar pas deze maand in ons land op dvd uitkomt. De cover ziet er goed uit en wekt de indruk dat we hier te maken hebben met een spannende film. De enige manier om dat te ontdekken, is de schijf in je speler te stoppen en er maar eens voor te gaan zitten. Drieënnegentig minuten lang nemen de acteurs Ray Liotta (Take the lead, John Q), Jolene Blalock (CSI: Crime Scene Investigation) en Taye Diggs (Chicago, Will & Grace) je mee in een intrigerend verhaal dat bol staat van de dubbele bodems. Wie is nu daadwerkelijk 'the bad guy'?
Het Zweedse land is de setting waar zich dit boek afspeelt. Het is het eerste thrillerboek van Karin Wahlberg dat in het Nederlands vertaald is. Ze schreef al wel vier andere thriller, maar deze verschenen niet in het Nederlands. Als je je Zweeds dus wilt oppoetsen moet je haar vorige boeken aanschaffen.
Nine Volt , de Rotterdamse rockband, noemt zichzelf vertolker van 'rock van de nieuwe generatie'. Een term waar je alleen maar een betekenis van kunt achterhalen door naar de muziek van deze groep te luisteren. Zeker, er zijn invloeden terug te vinden van anderen, maar het geheel staat toch voldoende op zichzelf om een eigen geluid neer te zetten. De vier bandleden zijn afzonderlijk in staat de aandacht naar zich toe te trekken zonder daadwerkelijk op de voorgrond te treden. En telkens als de aandacht even naar één van de vier verschuift, komt die uiteindelijk weer terug bij het geheel. Een heel aangename ervaring, zelfs voor de niet-rockliefhebber.
Waar draait het om in deze film? Eigenlijk om de droom van elke muzikant; beroemd worden en optreden voor een groot publiek. Dat is ook de droom van JB - Jack Black en KG - Kyle Gass. Beiden zijn rockers in hart en nieren, en vooral ook nooit echt volwassen geworden. Als ze elkaar tegenkomen besluiten ze uiteindelijk samen de rockformatie 'Tenacious D' op te richten met als doel de beste rockband aller tijden te worden.
Als vader van twee dochters raakt Turk Pipkin geďntrigeerd door de wereld en wat er van de aarde moet worden. Is er nog hoop voor latere generaties? En hoe kunnen wij vandaag de dag zorgen dat er nog een leefbare wereld is voor die komende generaties? Het zijn juist die vragen die ertoe hebben geleid dat Pipkin deze documentaire heeft gemaakt. Hij sprak met enkele 'groten' der aarde; stuk voor stuk Nobelprijswinnaars, maar bovenal mensen die de wereld een stukje beter willen maken. Samen met hen brengt hij enkele problemen ter sprake en hoort hij hoe deze Nobelprijswinnaars hier oplossingen voor hebben bedacht.
Ravens Castle is het geheime 'gekkenhuis' van de CIA. Het is een plek die voor de buitenwereld verborgen wordt gehouden; angstvallig of uit bescherming voor hen die er verblijven. Ravens is een afkorting voor Research and Verification Epidimiology Network Systems - de verklaring ervan is in geen enkel overheidsbestand terug te vinden. Vrij vertaald klinkt het als 'Vreselijke Enge Besmettelijke Dodelijke Ziekte'.
Op het nippertje weet Jane McGuire, de hoofdpersoon in het nieuwste boek van Iris Johansen, aan een ontvoering te ontsnappen. Als tijdens deze 'bijna' ontvoering Janes jeugdvriend wordt vermoord, neemt ze zich voor om zich te wreken.
Rome staat niet bekend om zijn sneeuwstormen en het is dan ook verwonderlijk dat de inwoners van deze stad ineens geteisterd worden door hevige sneeuwval. Op deze ijzige avond krijgt Nic Costa vanuit het Pantheon in de stad een melding van inbraak. Samen met zijn partner, Gianni Peroni, zetten zij koers naar de plaats delict. In hun kielzog begeeft zich fotograaf Mauro Sandri, die een reportage maakt over de politie van de stad. Aangekomen bij het Pantheon blijkt er ineens toch iets meer aan de hand te zijn dan de 'gewone' inbraak die zij dachten aan te treffen. Het is het begin van een spannende zoektocht.
In 1980 vluchtte Loung Ung, toen tien jaar, vanuit Cambodja naar de Verenigde Staten om daar een nieuw leven op te bouwen. Samen met haar oudste broer en diens vrouw hoopte zij op een beter leven, nadat in Cambodja haar ouders en twee zusjes waren vermoord door de Rode Khmer. Een ervaring die je als toenjarige nooit meer zult vergeten en die je vormt voor het leven. Over deze eerste jaren schreef Loung al eerder een boek, Eerst doodden ze mij vader. Dit boek is het vervolg.

In het rustige en bosrijke Swainshead wordt een lichaam gevonden dat zo ver heen is dat het nauwelijks nog herkenbaar is of het om een man of een vrouw gaat. Het is het tweede mysterieuze sterfgeval in zo'n vijf jaar tijd en dat is voor een dorpje als dit erg opmerkelijk. Normaliter is het er goed toeven, maar nu slaat de angst toch wel toe. Zou dit de laatste moord zijn? Hebben de twee eerdere sterfgevallen met elkaar te maken? Dit zijn allemaal vragen die de bewoners bezighouden. Maar niet alleen zij worstelen met deze vragen. Ook inspecteur Alan Banks die belast is met de zaak hoopt hier snel antwoord op te krijgen. Hij weet echter ook dat tijdens zijn onderzoek allerlei andere zaken aan het licht zullen komen zoals wraak, haat en afgunst. Een interessante zaak dus.

Een verhaal over wraak en gerechtigheid. Wraak is wat de moordenaar wil; gerechtigheid is wat de FBI-agente nastreeft. Dit is kort gezegd de inhoud van deze thriller. Zo'n kort statement maakt altijd nieuwsgierig... zeker als je van oorsprong dol bent op thrillers. Her en der gaan woorden rond als: Liefhebbers van de tv-serie The Ghost Whisperer moeten dit boek zéker lezen en zullen het ook enorm waarderen. Maar ook als je commentaren van collega-thrillerschrijvers met reeds gevestigde namen krijgt, zal het wel goed zitten. John Sanford zei immers over het boek: ‘Een verhaal onder hoogspanning, waarin het plot kronkelt en het bovennatuurlijke verkillende vingers over je rug laat spelen’. Dat belooft wat.
Scheiden is iets dat tegenwoordig veel meer voorkomt dan jaren geleden. Daarmee is het één van de grootste problemen voor kinderen geworden in de hedendaagse maatschappij. Hoe gaan kinderen hiermee om? Waar liggen hun loyaliteiten en hoe zorg je er als scheidende ouders voor dat jullie kind(eren) niet klem komt/komen te zitten tussen twee vuren. Met het boek Julia heeft twee huizen is een nieuw genre op de markt gekomen. Er zijn maar weinig boeken te vinden die kinderen helpen bij het omgaan met een scheiding. Nicoline Wisse Smit heeft met het schrijven van dit boek een mooie basis gelegd voor het omgaan met scheidingen zodra er kinderen in het spel zijn. Hopelijk krijgt haar boek navolging. Kinderen moeten namelijk meer begeleid worden in een scheiding en dan niet door vreemde psychologen, maar door mensen die dicht bij ze staan... de ouders zelf.
Terugkijkend op haar middelbare schooltijd, beseft Susie dat het tijd wordt voor een reünie met haar vier oude schoolvriendinnen. Inmiddels zijn ze allemaal in andere delen van de wereld terecht gekomen en ook hun levens hebben allemaal hun eigen wending gekregen. Echter, er is één ding dat hen voor altijd bindt: een groot en duister geheim uit hun schooltijd. Susie heeft altijd geweten dat ze het eens zou moeten vertellen en ze besluit dat die tijd nu gekomen is... het kan haar leven en dat van haar vriendinnen maken of breken. Wat zal het worden?
Griekse eilanden zijn er legio, maar het eiland ‘Spinalonga’ is voor velen niet bekend. De hoofdpersoon in Het Eiland, Alexis Fielding, gaat op zoek naar haar verleden en dat van haar familie. Hiervoor moet ze terug naar Griekenland, daar waar de roots van haar moeder Sofia liggen. Deze is echter weinig welwillend om over haar verleden te praten en hult het in mysterie. Dit laat Alexis er niet van weerhouden toch op zoek te gaan naar het ware verhaal. Samen met een oude vriend van de familie wordt ze meegevoerd naar Kreta en komt ze meer en meer te weten over wat zich daar heeft afgespeeld. Een verhaal over vier generaties vol tumultueuze ontwikkelingen.
Wie heeft er niet gehoord van R. Kelly? Ik denk dat elke liefhebber van muziek, of dat nu specifiek R&B is of heel wat anders, wel eens een nummer van Kelly voorbij heeft horen komen. De radio besteedt voldoende aandacht aan hem... terecht ook wel, want hij is en blijft een smaakmaker op R&B-gebied. Met deze nieuwe cd 'Double up' brengt hij weer 18 R&B-songs voort. Waar speel je zo'n cd nu graag af? Wat dacht je van in de auto, lekker relaxt door het verkeer (ga in het verkeer vooral voor de melodie en let niet te veel op de tekst, want daarin staat nog altijd zijn libido centraal en dat brengt vast ongelukken teweeg); R. Kelly helpt je er bij. Het zou zomaar bij kunnen dragen aan een tolerantere verkeerssituatie - misschien voorstellen aan het ministerie voor Verkeer.
Nick Lowe? Persoonlijk had ik er nog nooit van gehoord en met een volledig open visie zette ik de CD op. Wat ik kon verwachten was mij in het geheel niet duidelijk. Ik werd dan ook best wel verrast door de nummers. Het eerste wat in me opkwam was eigenlijk meteen: typisch Amerikaans - in de zin van het 'linedance-gevoel'. Dit was een verrassende wending omdat de CD toch vooral in de media werd weggezet als popmuziek. Deze verrassing was echter heel erg welkom en maakte dat de CD toch opviel.
Het is alweer sinds 1984 dat Clouseau zich op de muziekmarkt heeft begeven. Diverse albums kwamen en gingen met als laatste album de cd 'Vonken & Vuur'. Een verzameling van up-tempo nummers met hier en daar een track die neigt naar een ballad. De welbekende zachte g klinkt door alle nummers heen. Het zoetgevooisde geluid van Koen Wouters is heel herkenbaar - zeker voor wie in de jaren tachtig met Clouseau opgroeide.
Een CD met een titel als deze zal over het algemeen vooral vrouwen aantrekken; zij zijn immers de romantici bij uitstek. Dit heeft ook mij aangetrokken in de CD. Bij het in de speler stoppen van het schijfje verwacht je dan ook meteen een zoetgevooisd geluid. Niets is minder waar, want de CD begint heel opmerkelijk en verrassend. En al na één nummer besef je dat dit zeker geen muziek voor alleen maar vrouwen is. Menig man zal hier ook van kunnen genieten.
Op klaarlichte dag wordt Gidon, een succesvol zakenman, vermoord in Amsterdam Oud-Zuid. Zijn vrouw Donia reageert in eerste aanleg op een zeer opmerkelijke manier. Vragen als 'Welke schoenen moet hij in de kist aan' en 'Wat moet ik dragen naar de uitvaart' komen als primaire gedachten in haar op. Pas later komt de vraag 'Wie vermoordde Gidon eigenlijk' in haar op. Het tekent de manier waarop Donia altijd in het leven heeft gestaan: vooral geďnteresseerd in zichzelf. Als het met haar goed gaat, dan is er niets aan de hand denkt ze. De liquidatie van haar man maakt aan deze levenswijze een einde.
Deze maand is het alweer twee jaar geleden dat de 18-jarige Amerikaanse Natalee Holloway verdween op Aruba. Zij maakte er een reis met medestudenten, ter ere van haar afstuderen. Nog even feesten voor de vervolgstudie zou kunnen beginnen, na een periode van hard studeren voor de examens. Echter, aan die vervolgstudie is zij tot op de dag van vandaag nog niet begonnen. Er is nog altijd geen spoor van Natalee en er zijn nog steeds legio scenario's over wat er met haar is gebeurd. Eén daarvan is dat zij is verkracht en vermoord door Joran van der Sloot - in 2005 een 17-jarige Nederlandse jongen die al nagenoeg zijn hele leven op Aruba woont. Dit boek beschrijft zijn verhaal; het is opgetekend door Zvezdana Vukojevic (Amsterdam, 1978).
National Geographic staat garant voor mooie foto's op allerlei gebieden. Inmiddels zijn er dan ook al diverse gidsen uitgegeven door deze organisatie om de 'amateur'-fotograaf de tips te geven die de fotografen van National Geographic geven omtrent hun werk voor de tijdschriften en andere uitgaven. In deze serie is er nu de fotogids 'Actie & Outdoor' bijgekomen. Voor de liefhebber van zowel sport als fotografie een goede aanwinst.
Het voorjaar begint zijn gezicht te krijgen en het is alom bekend dat dan de vlinders in de buik ook weer vaker voorkomen. Wat is er dan lekkerder om dit gevoel kracht bij te zetten dan met een heuse chicklit in een tuinstoel te kruipen, in de zon met een groot glas koude ijsthee met citroen. Het boek van o.a. Cathy Kelly leent zich hier zeer goed voor.
Met dit boek wordt maar weer eens bewezen hoe lang het hele Palestijnse en Israëlische conflict al voortduurt. Schrijfster Margot Heijnsbroek vertelt over haar reis naar Palestina in de jaren zeventig. Een tijd waarin het conflict even aanwezig was als dat heden ten dage is. Als studente vertrekt Margot met haar vriendin Paula voor een reis door het Midden-Oosten. In ons land zijn ze al jaren actief in de Palestina Werkgroep in hun studentenstad Leiden. Met deze reis willen ze dan ook meer bereiken dan alleen het vinden van vertier. Ze willen nu eindelijk wel eens zelf ondervinden hoe het er daar aan toe gaat, want hier in het veilige Nederland kun je dat maar tot op bepaalde hoogte beseffen. De afstand is immers te groot om daadwerkelijk te weten wat er in Palestina leeft. Dat deze reis uiteindelijk in een gevangenisdrama zal eindigen had niemand voorzien.
Elke moeder wil dat haar kind gezond is. En als het dan al ziek is, lijkt het vanzelfsprekend dat je ermee naar een dokter gaat. Echter, als dat zorgzame gedrag extreme vormen aan gaat nemen, gaat het verkeerd. Als je als moeder je kind 'ziektes' aanpraat, er continue mee naar doktoren gaat en het kind dermate in de greep houdt met deze zogenaamde ziektes, is er geen sprake meer van een zorgzame moeder, maar van een zieke moeder. Je hebt dan duidelijk te maken met een moeder met het syndroom van Münchhausen by Proxy. Het verziekt de jeugd van een gezond kind. Roos Boum beschrijft haar verleden in dit boek - haar jeugd die werd gedomineerd door een moeder die aan dit syndroom leed en alle aandacht die ze maar van de medische wereld kon krijgen ook daadwerkelijk najaagde, ten koste van haar eigen dochter.
Eefje Pleij (1973) komt als Goois meisje na haar studie aan de Pabo terecht op een school in Amsterdam-West. Het is niet zomaar een school, maar een school met bijna alleen maar allochtonen. Per klas zit er hooguit één Nederlands kind in de groep. Net zelf van school af, verantwoordelijk voor een hele klas vol allochtone kinderen; ga er maar aanstaan. Al snel worden de culturele verschillen duidelijk en ook de mentaliteit werpt drempels op. Eefje laat zich hierdoor echter niet weerhouden er het beste van te maken. Het onderwijs is immers waar ze voor heeft gekozen en geen kind, allochtoon of autochtoon, kan haar hiervan afhouden. Noem het een roeping.
De meester van het genre 'medische thriller', Robin Cook, heeft weer een nieuw boek geschreven en als thrillerfan mag je dat niet missen.
Geadopteerd zijn; het klinkt als een uitweg uit een nachtmerrie voor velen. Mensen die niet geadopteerd zijn zullen er zo over denken, zij zien het als een zegen dat je nu toch maar in een land als Nederland mag wonen met ouders die je graag willen hebben en van je houden. Maar als geadopteerde blijft er altijd een leegte; de grote vraag waar je vandaan komt blijft onheilspellend een rol in je leven spelen. Zo ook bij Arthur Blok, inmiddels een dertiger, die werd geadopteerd toen hij zes maanden oud was. Afkomstig uit Libanon, al zou je dat aan zijn naam niet af kunnen lezen, merkt hij dat er een hele grote mate van betrokkenheid is bij het land en alles wat er daar gebeurt, ondanks dat hij er niet of nauwelijks herinneringen aan heeft. Deze betrokkenheid leidt er uiteindelijk toe dat hij na zijn studie Journalistiek naar Libanon vertrekt om daar zijn roots te vinden en ook te kijken of hij meer te weten kan komen over zijn ouders. Wie had kunnen bedenken dat hij daar een zeer ongebruikelijke procedure bloot zou leggen die vele Libanese adoptiekinderen heeft getroffen.
Agnes is een gescheiden bijstandsmoeder. Samen met haar zoon Daniël probeert ze haar leven weer op de rails te krijgen. De verhalen zijn doordrenkt van Agnes' drankzucht, liefdesleven met haar ex, nieuwe, al dan niet getrouwde liefdes, drinkvrienden en een om aandacht vragende moeder. Het kenmerk van de verhalen is dat ze van dag tot dag worden beschreven, met hilarische, maar soms ook trieste situaties. Toch eindigen ze altijd hoopvol.
Vier mannen spelen in een buitenwijk van Willemstad op Curaçao tussen het joodse kerkhof en een bloeiend hoerenkamp, zoals de rosse buurt wordt genoemd, hun zondagse spelletje domino met als inzet hun eigen leven. Boeboe Fiel en Manchi tegen Chamon Nicolas en Janchi.
Hoe maak je een review van een kalender; en dan eentje die 365 dagen omvat en dus eigenlijk pas aan het eind van het jaar beoordeeld kan worden. Vooruitbladeren is de oplossing; geoorloofd stiekem alvast alle komende dagen bekijken, ondanks dat het jaar pas 2 weken oud is.
De ondertitel van het boek luidt: 'Coach jezelf naar een gelukkiger leven.' Is dat niet iets wat we allemaal graag willen? Dat alleen al maakt dat je erg benieuwd bent naar de inhoud van het boek en of je dat werkelijk in 10 minuten per dag kunt realiseren zoals de schrijfster beweert. 

Islam, Moslim, Mohammed B., Samir A., Hofstadgroep, Moskee, Imam, Jihad; het zijn allemaal woorden die we tegenwoordig veelvuldig tegenkomen en die vaak voor veel onbegrip en misverstanden zorgen. Wederzijds begrijpen van elkaars geloof is iets dat in de hedendaagse samenleving niet echt wil lukken. Sanne Groot Koerkamp en Marije Veerman hebben dit aangepakt en zijn zelf op zoek gegaan naar antwoorden omtrent de islam, de moslim en in het bijzonder de vraag: "Wat drijft jonge moslims om zich te willen offeren voor de jihad - de heilige oorlog?"

