Die jongens van Watskeburt zijn ze allang niet meer en na drie succesvolle albums zijn ze zelfs één van de meest geboekte Nederlandse artiesten op de festivals. Pepijn Lanen, Willie Wartaal, Vieze Freddie en beatmaker Bas Bron vormen samen de groep De Jeugd van Tegenwoordig. Ze zijn nu bezig met de laatste shows voor een korte stop, zodat de individuen verder kunnen met hun soloprojecten.

Eén van die soloprojecten is de Engels-, Frans- en Nederlandstalige popgroep Le Le, dat bestaat uit De Jeugds Pepijn, ontwerper Piet Parra en beatmaker Rimer London. Laatstgenoemde stond ook in het voorprogramma van De Jeugd bij het optreden in Tivoli. Met slechts een Apple-computer, een microfoon en een paar technische apparaten toverde Rimer de beats het publiek in. Een goed opwarmertje en de bezoekers werden al wat losser.

Als het kwartet eenmaal op het podium staat, komt het publiek pas echt los. Van voor naar achter en zelfs het balkon, iedereen beweegt mee. De set begint rustig met opener 'Zo Volwassen, Zo Beleefd', over het volwassen worden van de heren. Daarna is het helemaal gekkenhuis en komen alle singles langs. Van het oudere 'Watskeburt' en 'Voorjekijkendoorlopen' tot de recentere 'Hengel at a Bitch' en uiteraard 'Sterrenstof'.

Mensen die vaker naar De Jeugd zijn geweest weten dat elk optreden een feest is. De heren zijn erg enthousiast en de meest absurde gebeurtenissen doen zich voor tijdens het optreden. Moshpits (genaamd 'vleeskolken'), crowdsurfen (al na tien seconden), het trekken aan de gordijnen op het podium en een akoestische versie van 'I Believe I Can Fy', niets is te gek voor het kwartet.

Of je de muziek leuk vindt of niet: een avond DJVT is gegarandeerd een goed feestje. De combinatie van aparte gebeurtenissen, goede beats en het goochelen met de taal is vrij uniek in de Nederlandse muziekwereld. Niet ieder optreden is hetzelfde en het kwartet komt iedere keer met nieuwe manieren om het publiek in te palmen. Een vierde album kan niet uitblijven.

Lees ook:

delen |