Eén van de succesvolste bands op dit moment is uiteraard Coldplay. De band vult regelmatig een stadion en de sympathieke Britten staan garant voor vier prachtalbums. Tot nu toe echter, want het nieuwste kindje is Mylo Xyloto. De titel betekent weinig, aldus zanger Chris Martin. "Het voelt fris aan, het is nieuw. Het staat gewoon mooi, met al die o's. Het betekent niets, maar het staat voor de muziek op de cd." Kan [Mie-lo Zie-leto] voorganger Viva la Vida overtreffen?
Bij een nieuw album hoort uiteraard een nieuwe sound en nieuwe artwork. Bij album nummer vijf heeft Coldplay gekozen voor graffiti-stijl. De cd bevat een boekje met foto's van de heren en traditiegetrouw een collage met teksten uit de nummers. Op het eerste gezicht lijkt het een lang album te zijn door de veertien nummers, maar schijn bedriegt. 'Mylo Xyloto', 'M.M.I.X.' en 'A Hopeful Transmission' zijn namelijk instrumentale intro's van de liedjes die daarop volgen. Weliswaar goede intro's, maar ze hadden niet apart op het album hoeven te staan.
Waar Coldplay echt goed in is is het creëren van een nieuwe sound op elk album. Ook dit keer is het weer gelukt om een totaal ander geluid te maken dan op de voorgangers. Was Viva La Vida nog meer een ingetogener album met veel strijkers, de nieuwkomer is veel bombastischer en experimenteler. Mylo Xyloto begint enorm goed met uitstekende singles als 'Hurts Like Heaven', 'Paradise', 'Charlie Brown' en 'Every Teardrop is a Waterfall', maar zakt daarna helaas weer een beetje in. De kwaliteit van de eerste helft wordt niet meer overtroffen.
De rustigere nummers 'U.F.O.', 'Up in Flames' en 'Don't Let It Break Your Heart' worden enorm overschaduwd door de overige hardere nummers. Ook het veelbesproken duet met Rihanna, 'Princess of China' valt buiten de boot. Ondanks dat het een prima nummer is, past het niet echt tussen de overige nummers. Het voelt een beetje als een 'moetje' om een ster als Rihanna bij het album erbij te betrekken.
Coldplay heeft wederom een goed album afgeleverd en heeft bewezen vernieuwend te zijn. De cd begint enorm goed, maar het album eindigt helaas erg slap. Wellicht is het contrast een beetje te hoog tussen de rustige en minder rustige nummers. Ondanks dat het een goed album is, bevat het geen klassiekers zoals de oude Coldplay. Liedjes als 'Clocks', 'The Scientist' en 'Viva la Vida' ga je hier niet op vinden, het geluid is totaal anders. Maar juist dat is de kracht van Chris Martin en zijn band.
| Type | Muziek |
|---|---|
| Genre | Pop / Rock |
| Speelduur | 44:09 |
| Waardering | |
| User-waardering | |
| Aantal stemmen | 19 |
| Positie in chart | 64 » bekijk volledige lijst |
Reacties op dit bericht
quote:Ik niet hoor. Maar experimenteel en vernieuwend is het niet, hooguit anders dan hun vorige albums. En dan vooral véél minder goed.
superjojo (Redactie Frontpage) 31-10-2011 @ 00:34
quote:Ben ik het dan weer niet helemaal mee eens. Ik vond Parachutes en Rush duidelijk de fijnste albums, maar vernieuwend was het niet. Mylo Xyloto is toch een duidelijk Coldplay cd met een eigen geluid, althans, niet een geluid dat je veel andere bands hoort maken.Op zondag 30 oktober 2011 @ 23:45 schreef thettes het volgende:
[..]
Ik niet hoor. Maar experimenteel en vernieuwend is het niet, hooguit anders dan hun vorige albums. En dan vooral véél minder goed.
Kn0x (Eindredacteur Games) 31-10-2011 @ 10:21
quote:De cd's worden niet specifiek beter als je er een aantal malen naar luistert, je raakt na een aantal luisterbeurten meer gewent aan de muziek. De gewenning maakt het "beter"....Op maandag 31 oktober 2011 @ 10:21 schreef Kn0x het volgende:
Ik ben het wel eens met Beaudelaire, ik merk zelf dat ik na de helft al snel weer terug skip naar het begin, alhoewel ik Princess of China nog best goed vind. Maar CP levert altijd cd's af die na een tijdje steeds beter worden dus die hoop heb ik ook met Mylo Xyloto.
quote:Het is ook zeer moeilijk om als een van de grote bands bekent te staan om dan een commercieel succesvol album uit te brengen, dat ook nog eens experimenteel, boeiend, vernieuwend en als kwalitatief hoogstaand wordt gezien. Dat is bijna onmogelijk. Wel respect voor de bands die dit kunnen. Voor mij valt deze cd absoluut niet in die categorie...Op maandag 31 oktober 2011 @ 13:18 schreef AbXorb het volgende:
Veel herkenbare reacties hier.
Ik vond Coldplay al kwalitatief minder worden bij Viva la Vida, maar dat vond ik nog steeds een mooi album. MX is gewoon gefabriceerde popmuziek.
Ik kreeg de eerste indrukken dat ik de Coldplay van nu niet meer leuk zou vinden toen mijn moeder (nota bene) eerder dan ik Paradise had gehoord en toen al tegen me zei dat ik het niet leuk ging vinden. (En ze luistert niet eens naar altrock verder).
Het werd me al helemaal duidelijk toen ik kennissen, die Coldplay eerder haatten omdat het 'van die zeikmuziek' was en alleen maar naar Rihanna en Jason Derulo luisteren en zo, nu ineens Coldplay zo geweldig vinden.
Ben blij dat ik ze nu live heb gezien in 2009, van mij hoeft het niet meer. Ik ben het er mee eens dat het (voor hun) een vernieuwend en experimenteel album is, maar ik vind het smaken naar snelle commerciële hit #160000 ipv een poging om hun gevoel er in te leggen.
Beaudelaire (Eindredacteur Dvd's) 31-10-2011 @ 15:04
quote:Inderdaad, sorry. Ik had het kunst moeten noemen.
quote:De kunst van het jezelf verloochenen en ongebreideld kopieëren van anderen hebben ze inderdaad tot een kunst verheven.Op maandag 31 oktober 2011 @ 15:04 schreef Beaudelaire het volgende:
[..]
Inderdaad, sorry. Ik had het kunst moeten noemen.
quote:Je hebt wel gelijk dat het vaak met de reacties zo gaat. Het moment dat een band een dusdanige status bereikt dat het mainstream is geworden, dan is het altijd zeer gebruikelijk dat menigeen zich tegen deze band gaat afzetten.Op donderdag 3 november 2011 @ 16:05 schreef Rikoos het volgende:
Top album !!!! Maar wat is niet goed wat Coldplay doet?
Moet altijd wel lachen om reacties van sommige als de eerste was goed en vroeger wel nu niet meer, Nu te commercieel etc etc Is natuurlijk ook heel hip/stoer om te zeggen dat jij dat toen al kende en anderen niet.
quote:Daarom zijn/worden de meeste bands die wat langer bij grote labels zitten vaak steeds flauwer en commerciëler (uitzonderingen daargelaten, zie bijv. Radiohead). Bandjes die bij de 'indie-labels' zitten blijven wat beter trouw aan hun eigen geluid.Op donderdag 3 november 2011 @ 18:30 schreef Ternerito het volgende:
[..]
(...)
Er komt ontegenzegelijk een druk van platenmaatschappijen om commercieel succesvolle albums af te leveren, dat gaat ten koste van de echte creativiteit.
quote:Mwah, vind eerder dat Radiohead de omgekeerde weg bewandelde. Van een zeer toegankelijk alternatief geluid op de eerste 2 lp's die commercieel succesvol waren. Het werd al een stuk experimenteler op OK Computer, om daarna te ontaarden in een vervreemding van de debuut cd's en zijn ze volledig hun eigen gang gegaan...Op maandag 7 november 2011 @ 09:54 schreef AbXorb het volgende:
[..]
Daarom zijn/worden de meeste bands die wat langer bij grote labels zitten vaak steeds flauwer en commerciëler (uitzonderingen daargelaten, zie bijv. Radiohead). Bandjes die bij de 'indie-labels' zitten blijven wat beter trouw aan hun eigen geluid.
quote:Voor mensen zoals jij hoop ik gewoon dat ze het nog wat vaker draaienOp maandag 7 november 2011 @ 19:11 schreef Triptamine2 het volgende:
Ik irriteer me enorm aan "Mylo Xyloto". Je word er op de radio mee doodgegooid en ik vind het gewoon kutmuziek. Kunnen we weer stoppen met het hypen van overschatte britpop bandjes?
