In 2007 verscheen het eerste deel van de Paranormal Activity-reeks. Na het immense succes van deze film volgde in 2010 deel twee, die het ook erg goed deed in de box office. Vanaf donderdag draait Paranormal Activity 3 in de Nederlandse bioscoop, waarmee we meer te weten komen over de entiteit die de familie Rey teistert. Is het nog de moeite waard?

In Paranormal Activity 3 worden we na de ontdekking van een doos vol VHS-banden teruggenomen naar de jeugd van de zussen Katie en Kristi. Het is september 1988 en de meiden zijn ongeveer acht jaar oud. Stiefvader Dennis en moeder Julie wonen in een kast van een huis in de staat Californië. Dennis heeft in de garage een eenmanszaak dat zich specialiseert in het filmen van feesten en partijen. Julie, de biologische moeder van Katie en Kristi, wordt door haar moeder er op gewezen dat er dor deze ‘hobby' weinig geld in het laatje komt, maar deze kreet is aan dovemansoren gericht. Op het eerste gezicht lijkt er weinig mis met de familie. Totdat Toby een bezoek komt brengen.

Toby is de onzichtbare vriend van Kristi. Ze praat en speelt vaak met hem, tot enig ongenoegen van haar ouders en zus Katie. Vooralsnog laten ze haar praten met haar vriendje totdat er een echte is.

Ondertussen gebeuren er onverklaarbare dingen in het huis. Lampen gaan aan en uit, er klinken voetstappen en gebons, maar Kristi is de enige die van niets last heeft. De nachten en zelfs dagen worden vreemder en terwijl Dennis met zijn camera's op onderzoek gaat, ontdekt hij iets wat hij liever niet had gezien.

Energieke achtergronden

De film is veel energieker op het gebied van geestverschijningen. Waar het in Paranormal Activity 1 nog rustig ging, staat Paranormal Activity 3 bol van de entiteitverschijningen en -aanvallen. Maar niet alleen de aanwezigheid van de geest zorgt voor een de schrikmomenten, zo'n kwart van al deze stukken zijn niet aan de geest toe te wijzen. Het is duidelijk dat er in Paranormal Activity 3 meer naar schrikmomenten wordt geleefd in plaats van het vasthouden van ijzingwekkende spanning.

Wat de angst wellicht ook versterkt, is de aanwezigheid van twee jonge meisjes. Niet dat volwassen personen zijn opgewassen tegen een geest, maar bij kinderen heerst er nog enige onschuld en machteloosheid. Een baby zoals in Paranormal Activity 2 deed het qua medeleven en angst goed, maar hij kwam er qua aanvallen van de entiteit nog aardig goed mee weg. Dit valt niet van de meiden te zeggen. Beiden worden meer dan eens geconfronteerd met de aanwezigheid van de geest. De kijker leeft intenser mee met de twee meiden die in Paranormal Activity 1 en 2 apart zijn uitgelicht.

Misschien kleeft hier ook een personageprobleem aan. Doordat er na twee films zo veel bekend is over Katie en Kristi, is een uitleg over de twee bijna niet meer nodig. De ouders van de meiden vereisen dit nog wel, maar eigenlijk weet je bar weinig over de twee. De kijker leeft hierdoor minder mee met de ouders dan met de kinderen, wat een aparte verdeling is.

Missend

Het einde kan de oplettende kijker zien aankomen en met alle eerlijkheid, het klopt niet. Op meerdere gebieden missen er zeer belangrijke elementen die in Paranormal Activity 1 en 2 voorbijkwamen en die in Paranormal Activity 3 anders worden belicht of juist helemaal niet. Zowel deel 1 en deel 2 wordt er ronduit gepraat over het afbranden van het ouderlijk huis. Deel 3 neemt je mee naar de geschiedenis en wat er precies gebeurde in het ouderlijk huis. Vreemd genoeg staat in de meest recente trailer wel een huis in lichterlaaie, maar vreemd genoeg mist de film deze scène volledig. Dit geldt overigens ook voor ruim tachtig procent van de beelden uit deze trailer: ze komen gewoonweg niet in de film voorbij. Hierdoor bekroop het gevoel alsof er een volledig andere versie van de film werd geprojecteerd. Er is zelfs te zeggen dat van de eerst uitgegeven trailer van anderhalve minuut, die in juli van dit jaar verscheen, maar drie seconden zijn gebruikt. Dit is inclusief de ‘bloody mary'-teaser die op de Nederlandse televisie te zien is. Met die beelden in het achterhoofd denk je continu dat een bepaald segment ieder moment kan gebeuren. Vergeet het maar. Geen Kristi die in het trapgat springt, geen aanval op een dominee, geen brand.

Conclusie

Paranormal Activity 3 is een onderhoudende film met veel schrikeffecten, misschien zelfs te veel. Er wordt ook niet aan de belofte van de makers gehouden, namelijk dat je precies weet wat er vroeger heeft plaatsgevonden. Door het missen van verhaalessentiële scènes en meer vraagtekens dan antwoorden is Paranormal Activity 3 een enigszins onsamenhangend geheel. Hoewel de film het nooit haalt bij het eerste deel van de reeks schiet de bloeddruk wel ongeveer anderhalf uur lang door het plafond. Hierna heb je gewoon weer de rust en kalmte die je had toen je de film begon. Leuk voor de fans of liefhebbers van veel schrikeffecten, maar je mist niet veel als je niet naar deze film in de bioscoop gaat.

Lees ook:

delen |