Natuurlijk kun je eindeloos redetwisten over de zangkunsten van Robert Allen Zimmerman, beter bekend als Bob Dylan. Feit blijft dat de inmiddels zeventigjarige artiest geldt als één van de grootste Amerikaanse singer/songwriters aller tijden. Rijen artiesten maakte furore met zijn nummers, zoals zeer recentelijk Adele een wereldhit scoorde met 'Make You Feel My Love'. Dat nummer vertolkte Dylan afgelopen donderdagavond niet in het Rotterdamse Ahoy, maar een avond met mooie liedjes werd het evengoed.
Het voorprogramma van de avond mocht er ook zijn. Mark Knopfler, ex-frontman van Dire Straits, wist het goed gevulde Ahoy prima te vermaken. Zijn solowerk waarin veel Keltische folk is verwerkt, ging er bij het publiek goed in. En zeker na de toegift 'So Far Away', een hit van de Dire Straits uit 1985, gingen de handen en masse op elkaar. Een publiek dat overigens niet alleen bestond uit grijze haren, zoals je wellicht bij dit concert zou verwachten. Twintigers tot leeftijdgenoten van de artiesten zelf waren deze avond aanwezig.
In zijn smoking en welbekende cowboyhoed betrad Dylan even na negen met zijn band het podium voor een set van anderhalf uur zonder toegift. Geen vetpot, maar Bob is al lange tijd een zakelijke muzikant en doet gewoon veertien songs zonder gezeur ertussen. Spraakzaam is hij nimmer. De enige keer dat de man op het podium praat, is bij het voorstellen van de band. Ook deze avond is dit het geval, maar desalniettemin was Dylan op dreef in Ahoy. Daar waar hij de laatste keer in de HMH vooral achter zijn orgeltje bleef zitten, kwam hij deze keer menigmaal tevoorschijn om mondharmonica en gitaar te spelen. Een enkele keer liep hij zelfs heen en weer over het podium. Ook de aankleding, het achtergronddoek waarop figuren werden geprojecteerd, voegt wat meer showelement toe. In de nadagen van zijn leven ontpopt de doorgaans statische muzikale poëet zich zowaar meer en meer als een standaardartiest.
De liedjes zijn gelukkig niet standaard, het is Dylan. Je kunt gerust zeggen dat zijn invloed op de moderne popmuziek niet veel onder doet aan die van bijvoorbeeld The Beatles. Het ooit door fans van het eerste uur verguisde samensmelten van oerfolk en blues met elektrische rock is achteraf een revolutie in de popmuziek gebleken. Deze avond passeerden een aantal meestercomposities de revue. Zo trapte hij af met een lekker swingende versie van 'Leopard-Skin Pill-Box Hat' van het fameuze album Blonde on Blonde uit 1966. Maar ook de daaropvolgende uitvoering van 'It Ain't Me Babe' (1964) mocht er wezen. Halverwege de jaren zestig maakte hij al een elektrisch arrangement van dit van origine akoestische nummer. Ook bouwde hij 'A Hard Rain's A-Gonna Fall' (1963) menig maal om. Een voorbeeld daarvan komt ook in deze set voorbij. Inmiddels wijkt dit nummer vrij veel van het origineel af, waardoor je in beginsel goed moet luisteren om het terug te horen. Het was wellicht een minder geslaagde uitvoering, maar die van 'Highway 61 Revisited' en 'Ballad Of A Thin Man' (beide 1965) maakten een hoop goed. Ook de meer rauwe rockuitvoering à la Jimi Hendrix en U2 van 'All Along The Watchtower' was zeer verdienstelijk. De afsluiter 'Like A Rolling Stone' was weer een gepimpte versie, maar nog steeds zo in tact dat je de melodielijn van het originele refrein er makkelijk doorheen kunt zingen. En zo geschiedde het ook in Ahoy.
Naast een goede greep uit klassiekers, speelde Dylan deze avond onder andere ook drie songs ('The Levee's Gonna Break', 'Thunder On The Mountain' en 'Workingman's Blues #2') van het alom geprezen Modern Times uit 2006. Op dat album bracht hij tekstueel meer dan proza. Hij bleek een visionaire te zijn. 'Workingman's Blues #2', geschreven aan de vooravond van de crisis, is hier een prima voorbeeld van met de zinsnede: 'The buyin' power of the proletariat's gone down. Money's gettin' shallow and meak.' En als sneer naar de gevestigde rijken schreef Dylan: 'Some people never worked a day in their life. Don't even know what work means.' Prima materiaal voor de nieuwe Occupy-beweging, zou je zeggen. Natuurlijk kun je als fan, die 75 euro betaalt voor anderhalf uur, je ook afvragen aan welke kant Bob inmiddels staat. Maar de grote protestbeweging van de jaren zestig is vooralsnog niet te vergelijken met wat nu gaande is. Het zijn inderdaad moderne tijden, zoals Dylan vaststelde. Zijn nog altijd sobere houding doet in ieder geval vermoeden dat hij zijn maatschappijkritiek nog steeds meent. Maar wat met name afgelopen donderdag in Ahoy duidelijk werd, is dat de songs van Dylan alle tijdsgeesten doorstaan, al was het maar om het gegeven dat toen hij twintig was, zijn stem al klonk zoals nu op zijn zeventigste.
Reacties op dit bericht
quote:Ik ben een groot liefhebber van Dylan maar dit is natuurlijk onzin.al was het maar om het gegeven dat toen hij twintig was, zijn stem al klonk zoals nu op zijn zeventigste
Days-Of-Wild (Redactie Frontpage) 26-10-2011 @ 15:43
quote:Jij bent zeker nog nooit op een solo concert van Mark Knopfler geweest? De helft van wat hij speelt is van Dire Straits.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 15:43 schreef Days-Of-Wild het volgende:
Tekenend was dat bij Knopfler bij So Far Away, de verplichtte Dire Straits toegift, het publiek mee begon te zingen, terwijl ik ze daarvoor niet gehoord heb. Iedereen wil dat Knopfler zijn oude Straits successen speelt en hij zelf wil dat krampachtig niet. Hij zou veel meer mensen, incluis mijzelf, een plezier doe met Sultans Of Swing en Money For Nothing.
SaintOfKillers (Forum Moderator) 26-10-2011 @ 19:22
quote:Ik vind hem persoonlijk een erg relaxte stem hebben.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 19:10 schreef blonchi het volgende:
ps. Mark Knopfler moet ook alleen maar gitaar spelen en zingen aan anderen overlaten. Wat een grafstem heeft die vent.
Netsplitter (Forum Admin) 27-10-2011 @ 11:27
quote:Die frustratie.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 22:43 schreef ArfArf het volgende:
Bij het lezen van deze review begint mijn bloed alweer te koken...
Wat een klotererige pleurisstad dat Rotterdam, welke infantiele burgemeester verzint het om maar 1 onfatsoenlijke toegangsweg naar dat godvergeten Ahoy aan te leggen als je vanaf de A15 komt..
Want voor je het weet sta je daar op Donderdagavond tot over je oren 1,5 uur in de file.. (Koopavond, concert begint ook nog eens eerder, belachelijk vroeg dus..)
Ben je bij de parkeergarage aanbeland, staat er ernstig onduidelijk een vaag lichtgevend bordje met een nóg vagere mededeling over Zuidplein, zodat automobilisten niet wisten wat ze ermee aanmoesten en het ook daar nog eens een grote chaos werd..
Kom je met je tong op je enkels Ahoy binnen, speelt Knopfler net de laatste 8 maten van So far away....
Heb er over zitten denken het geld van mij kaartje bij de Gemeente Rotjeknor terug te gaan vragen, prutsers..
Even later begint Dylan, als een gorgelende kraai met dichtgeknepen keel pogingen doen om te zingen..
Pakt z'n mondharmonica ,wat een feedback van wereldformaat veroorzaakte, de laatste 2 nummers met dat ding klonken gelukkig wat beter, net als er ongeveer 2 nummers fatsoenlijk klonken qua zang...
1 nummer pakt hij ook nog zijn gitaar, en gelukkig voor iedereen raakt hij die gitaar daarna ook niet meer aan.
Gaat hij zijn bandleden voorstellen die alles overigens van een goed fundament voorzagen, en rammelt Dylan er tijdens het voorstellen zelf met zijn orgeltje doorheen, zodat je er nog weinig van meekreeg.
Het geluid was (waar ik stond) ronduit slecht met te veel hoog..
O, ja hij speelde ook nog Blind Willy McTell..
Tja ik ben dan ook geen echte Dylan fan, leuk om 'm 'n keer gezien te hebben en andere uitvoeringen van zijn nummers door andere artiesten zijn inderdaad vaak beter..
Dus het was heel leuk allemaal, behalve dan die file in die wereldstad die toch een beetje verkeer gewend zou moeten zijn..
zo, dat lucht op...
quote:Slaat dit op mijn bericht? Er staat nergens dat ik zijn nummers slecht vind. De manier waarop hij het brengt slaat gewoon nergens op. Als je je eigen nummers niet meer fatsoenlijk kan zingen, moet je dat aan een ander overlaten.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 22:29 schreef Jeroen_Blueman het volgende:
Beetje respect aub, hij heeft hele goede nummers gemaakt, die allerlei artiesten hebben gecovered. Dat hij nu niet meer klinkt is niet gek, hij is 70 jaar en heeft drugs en alcohol gebruikt * kuch *
quote:Dit komt me bekend voor van een concert van Rush waar ik in 2003 naartoe ben geweest. De eerste 3 kwartier hebben we daardoor gemist.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 22:43 schreef ArfArf het volgende:
Herkenbaar verhaal van ArfArf
quote:doet me denken aan het geweldige citaat "ik hoef maar uit het raam te kijken om een woedeaanval te krijgen".Op donderdag 27 oktober 2011 @ 11:27 schreef Netsplitter het volgende:
[..]
Die frustratie.
Geweldig om te lezen.
quote:dat kom ook gewoon nooit meer goed,Op woensdag 26 oktober 2011 @ 22:59 schreef Jeroen_Blueman het volgende:
Ach ja, ze zijn pas 7 jaar bezig met het nieuwe Centraal Station in Rotterdam
quote:Ik kan zo'n 40 voorbeelden geven waardoor jij ongelijk krijgt. Ik doe dit echter niet, is teveel werk.Op woensdag 26 oktober 2011 @ 19:10 schreef blonchi het volgende:
Gelukkig zijn er artiesten geweest die Dylan vele malen beter vertolkt hebben dan hijzelf. Ik zie hem dan ook meer als een songwriter.
Vanaf het begin van zijn carrière had hij al zijn smoelwerk moeten houden. Het is niet om áán te horen als hij 'zingt'.
Dan kijk je vervolgens naar DWDD naar al die Dylanverheerlijkers die ons precies kunnen uitleggen waarom hij zo'n goede performer is...
Zijn songs zijn uitstekend, zolang ze maar door anderen te berde worden gebracht.
ps. Mark Knopfler moet ook alleen maar gitaar spelen en zingen aan anderen overlaten. Wat een grafstem heeft die vent.
quote:Waarschijnlijk omdat Bob Dylan ook voor hem een voorbeeld is. (of is geweest)Op donderdag 27 oktober 2011 @ 16:38 schreef TimMer1981 het volgende:
Mijn laatste punt: ik snap werkelijk niet dat een geweldig artiest als Knopfler, wat naar mijn mening één van de beste muzikanten op aarde is, ervoor kiest zichzelf te verbinden met zo'n waardeloos narokend restant van een artiest als Dylan.
quote:Ha da's toevallig daar ben ik toen ook heen geweest..Op donderdag 27 oktober 2011 @ 12:25 schreef CloseToTheEdge het volgende:
[..]
Dit komt me bekend voor van een concert van Rush waar ik in 2003 naartoe ben geweest. De eerste 3 kwartier hebben we daardoor gemist.
Ik ben blij dat ik naar Knopfler (en in mindere mate Dylan) in Antwerpen ben gaan kijken.
quote:Hou dan je mondOp donderdag 27 oktober 2011 @ 16:03 schreef ThaTim het volgende:
[..]
Ik kan zo'n 40 voorbeelden geven waardoor jij ongelijk krijgt. Ik doe dit echter niet, is teveel werk.
quote:Tsja, voor welke artiest niet? Maar dat de T-Ford een voorbeeld was voor de moderne autoproducten betekent ook nog niet dat ze die weer van stal gaan trekken...Op vrijdag 28 oktober 2011 @ 09:42 schreef jeroensiep het volgende:
[..]
Waarschijnlijk omdat Bob Dylan ook voor hem een voorbeeld is. (of is geweest)
quote:Goed verwoord.Op zaterdag 29 oktober 2011 @ 14:12 schreef TimMer1981 het volgende:
[..]
Tsja, voor welke artiest niet? Maar dat de T-Ford een voorbeeld was voor de moderne autoproducten betekent ook nog niet dat ze die weer van stal gaan trekken...
The Beatles waren ook van levensbelang voor de moderne muziekwereld, maar daar hoef je tegenwoordig ook niet meer mee aan te komen kakken, behalve bij wat figuren die in de tijd zijn blijven hangen.
Sommige artiesten hebben een beperkte houdbaarheid en die is bij Dylan al jaren verstreken waardoor het een aanfluiting wordt; zonde. Zorg dat je als een legende vertrekt en niet als een schaduw van de legende die je ooit was...
