Back and Forth is niet alleen een track van de zevende en laatste Foo Fighters-plaat, maar ook de naam van de documentaire die de hele Foo Fighters geschiedenis belicht. Dat de tijd vliegt is wel duidelijk aangezien de Foo's al meer dan 16 jaar bij elkaar zijn. En met bij elkaar wordt dan eigenlijk alleen frontman/zanger/gitarist/criticus en beschermheilige Dave Grohl en bassist Nate Mendel bedoeld. Natuurlijk is het 'Grohl' zijn band, hij heeft het vetorecht en heeft dat gedurende de jaren ook wel eens laten blijken. Mendel is het andere bandlid dat eigenlijk de hele Foo Fighter geschiedenis meemaakte vanaf de debuutplaat. De rest leek een komen en gaan van bezetting zo door de docu heen, maar het valt eigenlijk best mee.

Grohl beschrijft het goed in Back and Forth, waar jonge bands mee te
maken krijgen alvorens ze eventueel doorbreken kregen de Foo Fighters
voor hun kiezen terwijl de media meekeek. Alle kinderziektes werden
uitgelicht en het bezettingsprobleem was meermaals een hot issue.
Samenvattend komt het erop neer dat de Foo's een strakke en beukende
ritmesectie ambieert, het volle gitaargeluid (liefst met minimaal 2
gitaren) en de melodieën leidend zijn en dat er een klik moet zijn.
Als je de huidige vijf leden tijdens de opnames van Wasting Light in Grohl zijn garage ziet lijkt die klik er zeker te zijn. Geen achterdocht meer, maar plezier en broederschap, ook nu Pat Smear officieel terug is als vijfde lid en derde gitarist. De band lijkt tot volle wasdom te zijn gekomen en brengen dan ook één van hun beste platen ooit uit dit jaar.

Dat het een lange weg was hier naartoe zie je in deze docu. Een registratie waarin alle leden en ex-leden aan bod komen en hun eigen verhaal vertellen. Aan de ene kant zijn er de emoties en frustraties van Grohl na de dood van Cobain, de schrik na de overdosis van drummer Taylor Hawkins in Rome waardoor hij in coma raakte en de ruzies over bezettingen en geluid. Aan de andere kant worden er legio doorbraken en positieve zaken belicht: de eerste cassette die Grohl in een aantal dagen opnam en waaruit de band ontstond, de eerste erkenning, de volle stadions, 2x een uitverkocht Wembley en de opnames van de laatste plaat. Net als in 'Some Kind of Monster' van Metallica krijg je een kijkje in de keuken van een rockband van wereldformaat. Je ziet de geintjes, de werkwijze, de wil en de passie. Een prachtige rockdocu, bijgestaan door dito muziek.
Naast de docu bevat de dvd nog enkele korte interviews, deleted scenes en alternatief einde.
| Type | Documentaire |
|---|---|
| Genre | Muziek |
| Speelduur | 140 minuten |
| Waardering | |
| User-waardering | |
| Aantal stemmen | 4 |
quote:2 weken geleden ook nog ipv een uitzending over Pukkelpop..Op dinsdag 30 augustus 2011 @ 11:42 schreef draqe het volgende:
Hij;s al twe ekee rop tv geweest (Nederland 3 en België 2 een week of wat voor Pinkpop). Hij is mooi en je ziet echt hoe die band moest vechten voor erkenning. Oké, hij gaat soms wat snel maar toch, even mooi als Some kind..of misschien zelfs beter..
Pink_Floyd (Eindredactie Frontpage) 31-08-2011 @ 15:53
quote:Het is dezelfde die op tv is geweest. Alleen dus met elk bandlid een kort 'interview' (2 minuten oid) en een alternatieve cut voor t einde. De deleted scenes zijn het beste vd extra's eigenlijk, maar ook niet om van je stoel te vallen. Ondanks dat blijft het een erg goede docuOp woensdag 31 augustus 2011 @ 12:25 schreef qu63 het volgende:
[..]
2 weken geleden ook nog ipv een uitzending over Pukkelpop..
Had wel graag wat meer willen weten over de specials en of het ook dezelfde docu is als die op tv is geweest, of dat er verschillende montages zijn gemaakt..
Pink_Floyd (Eindredactie Frontpage) 02-09-2011 @ 13:28