Een republikein in het Witte Huis die teert op patriottisme. De Verenigde Staten staan op de rand van een oorlog. De media bepalen wat het volk denkt. Je zou bijna denken dat Frank Miller wist waar hij over schreef toen hij Batman: De Terugkeer van de Dark Knight op papier zette.

Frank Miller, de man die we allemaal kennen van Sin City en 300 schreef en tekende meer dan twintig jaar geleden deze comic.

Bruce Wayne is een oude verzuurde man geworden, de wereld om hem heen is harder geworden, grover en vele malen gevaarlijker. Batman is niet meer, maar het noodlot oordeelt anders als Bruce geconfronteerd wordt met de verdwijning van een gerehabiliteerde Harvey Dent. Bruce neemt de rol van Batman weer op zich en besluit de misdaad nogmaals de oorlog te verklaren.

Maar Batman ontdekt snel dat de wereld niet bepaald zit te wachten op zijn versie van gerechtigheid. Discussies laaien op over de noodzaak van zogenaamde helden die het recht in eigen hand nemen en al snel blijkt dat de terugkeer van Batman een nieuwe reeks aan problemen met zich meebrengt voor de bevolking van Gotham. Het is niet alleen Batman die zijn rol weer opneemt, maar ook oude vijanden komen om de hoek kijken.

Terwijl de straten van Gotham veranderen, verandert ook Amerika, op de vooravond van een nucleaire oorlog is het niet Batman, maar Superman waar de regering een beroep op doet. Bruce moet lijdzaam toezien hoe zijn oudste vriend lijnrecht tegenover hem komt te staan, de politieke kloof tussen hen lijkt onmogelijk groot, evenals de gevolgen van een directe confrontatie.

Batman: De Terugkeer van de Dark Knight is een werk als geen ander. Het staat in heel wat lijstjes hoog genoteerd. Terecht overigens, want Miller ontketende een revolutie in de wereld van de Amerikaanse comic. Voor velen is dit het werk dat de zogenaamde Dark Age inluidde, het tijdperk waarin comics zich vooral bezighielden met de duistere kant van de psyche van oude superhelden.
Met Batman: De Terugkeer van de Dark Knight draaide Miller eigenhandig het beeld van een dikkige Adam West in een Batman pak de nek om.

Dat is iets dat de moderne lezer waarschijnlijk in het achterhoofd moet houden tijdens het lezen van deze strip. Het is het hoogtepunt van de Koude Oorlog tussen Rusland en Amerika, voor veel jonge lezers die het niet in deze context kunnen plaatsen, zullen veel referenties dan ook verloren gaan. Het staat als een werk dat brak met de oude tradities die striphelden van DC erop na hielden.

Het tekenwerk is dat van Frank Miller voordat hij de stijl van Sin City beheerste, je ziet de overeenkomsten, maar verwacht niet het uiterst gestileerde tekenwerk waar het contrast tussen zwart en wit zo bepalend is. Dit is Frank Miller die Batman tekent, het is ruw en levert een aantal verontrustende plaatjes op, het is niet het gelikte tekenwerk van Jim Lee in Hush, maar het heeft zo z'n eigen sfeer en charme.

Een aanrader voor iedereen die de grimmige toon van Tim Burton's Batman films kon waarderen, voor iedereen die het realisme van Chris Nolan's Batman bewonderde en voor iedereen die vroeger de cartoons keek.

Er kleeft slechts 1 minpuntje aan deze nieuwe bundeling, en dat is het formaat. Niet het aantal pagina's, maar letterlijk de afmetingen van het boek. Het is allemaal niet iets kleiner dan een standaard comic. Dat word op zich goed gecompenseerd met het extra materiaal, maar toch ergens is het jammer.

Lees ook:

delen |