Liefhebbers van post-hardcore konden hun hart ophalen in de Melkweg afgelopen maandag. Een selectie van vier steengoede bands stond in de Oude Zaal van de Amsterdamse Melkweg. De Duitse band Red Tape Parade trapte de avond af, waarna We Are The Ocean zijn entree maakte, gevolgd door The Blackout uit Wales en daarna landgenoten Funeral For A Friend.
De avond was niet helemaal uitverkocht, waardoor het niet al te druk was, maar wel genoeg volk voor een goede show. Het publiek varieerde wel sterk wat betreft de leeftijd. Het leek alsof de jonge kiddo's voornamelijk voor The Blackout kwamen en de wat oudere mensen voor Funeral For A Friend. De mensen die bij The Blackout los gingen waren namelijk aanzienlijk rustiger tijdens Funeral For A Friend.

Maar we begonnen eerst met de Duitse band Red Tape Parade. Zij begonnen met de avond en warmden het publiek een beetje op. Meer dan dat was het niet echt, aangezien de muziek vrij simpel klonk en qua show was het ook niet echt bijzonder. De tweede band We Are The Ocean was echter verassend goed. Een vijfkoppige post-hardcore band uit Engeland die al wat jaartjes meedraaien. Veel van de gespeelde tracks waren catchy en brachten het publiek in constante beweging.
Met een schreeuw uit het niets bestormen de heren van The Blackout het podium. Ze openden de show met STFUppercut, van het album The Best In Town. De voorman van de band Sean Smith deed tijdens de eerste track zijn ding vanuit het publiek met een microfoon in de handen en omringd door alle fans. Children Of Tonight is een plaat die door de hele zaal wordt meegezongen. Het is dan ook een track die goed blijft hangen, daar maakte de band ook goed gebruik van. Save Our Selves valt ook onder die noemer, ze doen veel met het publiek. Zo laten ze bijvoorbeeld ook iedereen zitten om vervolgens iedereen tegelijk te laten springen, beetje standaard maar wel leuk voor de mensen in het publiek. Ondanks dat ze dus veel met het publiek doen, stoort dat niet als je gewoon de muziek wil horen.

Tot slot gaf Funeral For A Friend een 75 minuten durende show. De show werd geopend met Sixteen, daarbij blijkt meteen al dat voor deze band een heel ander publiek is dan dat er bij The Blackout zichtbaar was. Later in de show deed de band ook wat meer met het publiek waardoor ook de sfeer weer wat beter werd, zo zong iedereen bij Juneau ook mee. Bij History benadrukken ze even dat ze het over 'peace' hebben door de welbekende wijsvinger en middelvinger in de lucht te steken. Ze wisten weer een prima show neer te zetten. Er kwamen zowel nieuwe tracks langs als de oude tracks die we van ze kennen.
| Waardering | |
|---|---|
| User-waardering | |
| Aantal stemmen | 3 |
| Waardering | |
|---|---|
| User-waardering | |
| Aantal stemmen | 2 |
quote:Het is ook meestal om te janken, dat The Blackout FFAF naar huis ging spelen had ik je bij voorbaat al kunnen zeggen.Op vrijdag 6 mei 2011 @ 10:42 schreef AgeEll het volgende:
Beetje kort over FFAF zelf, en wat raar opgeschreven
quote:Tja dat kwam omdat er minder gebeurde en ik toch helemaal vooraan stond, beetje jammer was dat. FFAF was vooraf en achteraf mijn favoriet, al viel The Blackout me een stuk mee. Stuk beter dan op plaat.De mensen die bij The Blackout los gingen waren namelijk aanzienlijk rustiger tijdens Funeral For A Friend.
quote:Bedoel je toevallig iemand met een lichtblauw shirt en donkerbruin haar? Zo ja; Hoi.Op vrijdag 6 mei 2011 @ 18:06 schreef Billy_Talent het volgende:
Leukste was nog toen iemand ging stagediven en niemand hem opvingVol op de grond, doffe dreun door de hele zaal te voelen, en dan die gezichtsuitdrukking bij Gavin (zanger TBO). Geniaal
quote:Als het goed isOp maandag 9 mei 2011 @ 22:40 schreef Godafoss het volgende:
[..]
Bedoel je toevallig iemand met een lichtblauw shirt en donkerbruin haar? Zo ja; Hoi.
Ik klapte echt vol met m'n knie op de grond, als het goed is ook een klein stukje knieschijf afgebroken
quote:You know it
Concert was wel ziek vet though.