Afgelopen maand verscheen het zesde studioalbum van Rise Against. De punkrockers uit Chicago lijken met Endgame hun succesvolste album tot nu toe te hebben uitgebracht. Het album behaalde reeds de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard, terwijl in Canada en Duitsland zelfs de eerste plaats werd bereikt. Dergelijke verkoopcijfers zijn weliswaar voor ons kikkerlandje niet weggelegd, maar erkenning is er wel degelijk. Op 13 maart j.l. stond de band in een uitverkocht 013 (Tilburg) en inmiddels zijn de heren ook gestrikt voor het aankomende Lowlands festival.

De muzikale ontwikkeling van Rise Against heeft de fans door de jaren heen wat verdeeld. Sinds Siren Song Of The Counter Culture uit 2004 is de band steeds melodieuzer geworden en zijn er meer invloeden uit de alternatieve rock bijgekomen. De puriteinen onder de punkers, die zich richten op korte snelle songs en een rauw geluid, zijn wellicht wat afgehaakt en zullen met Endgame moeilijk uit de voeten kunnen. Maar eerlijk is eerlijk, de band klinkt juist zeer volwassen en bewijst met deze nieuwe cd eens te meer over een hoog niveau van songwriting te beschikken.

Met 'Architects' gaat het album heerlijk van start. Het kent een poppy refrein in de lijn van bands als New Found Glory en Fall Out Boy. Ook de eerste single 'Help Is On The Way' past prima in het straatje van deze bands, zonder dat Rise Against haar eigen identiteit prijsgeeft. In wezen weet de band op deze schijf alle ingrediënten van voorgaande albums te combineren. Met 'Disparity' en 'Satellite' trakteren de heren ons op heerlijke up-tempo punkliedjes, terwijl 'Midnight Hands' en 'Broken Mirrors' lekker stevige rocksongs zijn, voorzien van boeiende gitaarlijnen en prima verzorgd drumwerk, met in het bijzonder de heerlijke floortom roffels in het laatstgenoemde nummer. Een goede mix van stijlen is het nummer 'Make It Stop (September's Children)', wat tevens een meezinger is. Het kinderkoor, dat onder het refrein zit, doet je al snel inhaken. Tegen het einde van de cd wordt het wat minder spannend. De laatste drie nummers, inclusief de titelsong, klinken iets te veel hetzelfde. Hier wordt het verschil vooral gemaakt door de zanglijnen van zanger/gitarist Tim McIlrath, wiens stemgeluid in zijn algemeenheid erg prettig klinkt.

Bij Rise Against zijn de teksten doorgaans net zo belangrijk als de muziek. Ook op Endgame komen weer, op bijna prozaïsche wijze, de nodige maatschappelijke thema's aan de orde. 'One by land, two by sea' is een prachtige zinsnede in het nummer 'Help Is On The Way', waarin kritiek wordt geuit op de nalatige hulp vanuit de Amerikaanse overheid na de verschrikkingen aangericht door orkaan Katrina. De titel is dan ook zeer cynisch. De song 'Make It Stop' is een aanklacht tegen de nog altijd heersende homohaat, terwijl 'Architects' weer is geïnspireerd door burgerrechtenactivisten zoals Malcolm X. De titeltrack zelf verwijst naar het einde der tijden, al dan niet met catastrofale gebeurtenissen, waarbij ook de New Age-gedachte, dat elk eind een nieuw begin kent, naar voren komt.

Hoewel Rise Against door de jaren heen meer mainstream is geworden, komt de band er mee weg. De songs zijn gewoonweg ijzersterk, zowel de muziek als de teksten. Endgame is een retestrakke cd vol heerlijke melodieën. De heren bewijzen hiermee nog steeds een toonaangevende band te zijn binnen dit genre.

Tracklisting

1) Architects
2) Help Is on the Way
3) Make It Stop (September's Children)
4) Disparity By Design
5) Satellite
6) Midnight Hands
7) Survivor Guilt
8) Broken Mirrors
9) Wait for Me
10) A Gentlemen's Coup
11) This Is Letting Go
12) Endgame

Links
The Official Rise Against Site
Rise Against @ MySpace
Het FOK!-Muziekforum

Lees ook:

delen |