Eigenlijk is het niet eerlijk om zo met Eclipse te spotten, maar het is zo makkelijk. Er zitten best wel een paar leuke dingen in Eclipse, het probleem is alleen dat die dingen erin gegooid zijn als een bijzaak, een vluchtige gedachte om de rest van de personages nog iets van een excuus te geven om te zijn wat ze zijn, en te doen wat ze doen. Je blijft zitten met het akelige gevoel dat de makers de nadruk op het verkeerde verhaal hebben gelegd. Wat dat betreft is Eclipse niet heel veel anders dan de vorige film: New Moon, waar als je de stukken met Bella oversloeg, een amusante vampierfilm overhield.

Eclipse zou een goede film zijn geweest als ze de scenes met Bella, Edward, en Jacob eruit hadden geknipt en meer aandacht hadden besteed aan de overige verhaallijnen waar we nu slechts een vage hint van krijgen. Een wraakzuchtige vampierbruid aan het begin van de twintigste eeuw, een veteraan uit de Amerikaanse burgeroorlog die een legertje vampiers moet verzamelen van de feeks die hem onsterfelijk heeft gemaakt... het zijn allemaal verhalen die veel meer boeien dan het eindeloze gezever en gejammer tussen onze drie hoofdpersonen. Hetzelfde gezever en gejammer als dat we in New Moon ook al voorgeschoteld kregen.

Misschien, heel misschien, als Kristen Stewart niet constant met dezelfde gezichtsuitdrukking over het beeld heen hobbelde en de chemie met Robert Pattinson iets overtuigender was dan de chemie tussen nat karton en een baksteen, heel misschien had dat de film tot iets meer kunnen maken dan een zinloze verspilling van geld en tijd. Helaas, we moeten het doen met wat we hebben, en in dit geval is dat niet bepaald veel.

Taylor Lautner en Robert Pattinson spelen zo af en toe leuk met elkaar, maar in een bakvissenfilm over een jongen en een meisje die intens verliefd op elkaar zijn, is het niet de bedoeling dat de twee mannelijke hoofdrolspelers beter op elkaar inspelen en hun rivaliteit meer leven in zich heeft dan de interactie van beide heren met Kristen Stewart.

Het is jammer om een teleurstellende film te zien waar een goede film in verborgen ligt, wat zeg ik, waar minstens drie goede films in verborgen zijn... en we hebben in ieder geval de totaal overbodige Bree Tanner nog kunnen zien.

Voor de extras hoef je het ook niet te doen. Een documentaire van drie keer niks, commentaar van onder andere Stephenie Meyer, deleted scenes die nergens iets toevoegen en extended scenes die je de eerste keer al met moeite uitzat. Voor de liefhebber zal het een onmisbaar inzicht zijn in de complexe psychologische strubbelingen van een jong meisje dat worstelt met haar seksuele ontwaken, maar voor ieder ander is het materiaal dat eigenlijk niets meer of minder is dan het materiaal dat bij New Moon en de originele Twilight zat.

Eclipse is de moeite en het geld niet waard, tenzij je een puberend wicht bent dat geen greintje inhoud heeft en alleen maar wegglibbert bij het zien van Taylor Lautner's afgetrainde lichaam. De reden waarom Eclipse uiteindelijk heel veel geld in het laatje heeft opgeleverd. Dat is de les die Eclipse ons leert: niemand moet de gebundelde krachten van puberende puistige meisjes met een minderwaardigheidscomplex en overgewicht onderschatten. Ze zijn meer dan een portie van het totale publiek, ze zijn een natuurkracht waar men ontzag voor moet hebben, een kracht die men zou moeten vrezen, net als een bijbelse plaag sprinkhanen.

spoiler alert!

Lees ook:

delen |