“Hoe lang is jouw keel?” Bij Guillotine (uit 2007, maar hoe koel we het hoofd ook hielden, we kregen het cellofaan al die tijd maar niet van het doosje) mag niet de oudste of jongste speler beginnen, maar degene met de langste hals. De bedoeling van het kaartspel voor 12+'ers is eenvoudig. Jij en je tegenstanders (waar je er minimaal één en maximaal vier van hebt) zijn beul. Een rij van twaalf kaarten met daarop tekeningen van onder andere allerlei edellieden ligt voor de eenvoudig in elkaar te zetten guillotine. Hoofdzaak is zoveel mogelijk hoge edellieden (er staan punten op de kaartjes) te onthoofden. Hoe hoger het getal op het kaartje, hoe meer punten. Er is echter ook een zestal kaarten met minpunten, dus pas daarvoor op. De speler met de meeste punten, hoe kan het ook anders, wint.

Hoe kun je iemand onthoofden? Simpel. Elke beurt verricht je twee of drie handelingen. Je mag een actiekaart uitspelen. Op deze kaarten staat van alles wat de volgorde van de rij kan veranderen, extra punten kan opleveren en de plannen van je tegenstanders de kop kan kosten. Vervolgens moet je de eerstvolgende persoon in de rij onthoofden. Daarna ben je verplicht een actiekaart te pakken van de actiekaartstapel die, het zal je niet verbazen, verdekt op tafel ligt. Als je dat gedaan hebt, zijn met de klok mee de andere beulen. Wanneer de rij edellieden op is, is er een dag voorbij en worden er verse van de stapel edelliedenkaarten gepakt. Met deze nieuwe stoet van aardig getekende kopstukken begint vervolgens de tweede dag. In totaal speel je drie dagen, aldus de heldere gebruiksaanwijzing. Een aantal dat je zonder halsbrekende toeren te hoeven uithalen uiteraard naar hartenlust kunt veranderen.

De factor geluk is behoorlijk groot bij dit met een historisch en luguber thema maar met luchtige prentjes behepte spel, maar dat is geen halszaak. Dat en de eenvoud van het spel maken dat Guillotine een tussendoorspel is waar je geen enkel moment je hoofd over een ingewikkelde situatie hoeft te breken. Het is gewoon een kwestie van hopen op goede actiekaarten en proberen te zorgen dat het veranderen van de rij je tegenstander nekt. Vooruitdenken is dan ook niet nodig om het hoofd boven water te houden.

Guillotine is een uitermate ongecompliceerd spel dat alleen als je op je achterhoofd gevallen bent, niet te volgen is. Je kunt tijdens het spelen rustig je hoofd leeg gooien en, mocht iemand lang nadenken, vrolijk verder uit je nek lullen op de achtergrond. Als je een gebrek aan diepgang en een grote geluksfactor geen halsmisdaad vindt, zit je met dit handzame spel - klein compact doosje met 110 kaartjes en een kleine, kartonnen guillotine - goed. Althans, zolang je het maar van tijd tot tijd en hoofdzakelijk als tussendoortje speelt, anders gaat het je wellicht tegenstaan.

Lees ook:

delen |