Wat krijg je als je klassieke Engelse literatuur combineert met monsters uit de diepste zee? Een uitermate luchtig en amusant avontuur dat smaakt naar meer.

Jane Austen staat bekend als een schrijfster met een karakteristieke schrijfstijl. Een Austen-vrouw is het soort vrouw dat zich door een dag weet te worstelen door thee te slurpen, zich zorgen te maken over de koloniën en te speculeren over grenzeloze romantiek. Maar er zit een feministische slag in een Austen-vrouw, wat de reden is dat de personages van Jane Austen vandaag de dag nog steeds populair zijn en voer voor academici en feministen. Ben H. Winters daarentegen lijkt een zeer luchtige schrijver te zijn die genres begrijpt en met liefde op de hak neemt.
Een perfect huwelijk.

Het verhaal achter Sense & Sensibility & Zeemonsters is apart. Het pakt de personages van Jane Austen's misschien wel populairste boek en zet ze neer in een wereld die net iets anders is...heel wat anders is dan de wereld die wij kennen. In deze wereld zijn de wezens van de zee tegen de mensheid gekeerd en het gevolg is een wereld waar mensetende kwallen een serieuze bedreiging vorming, waar meermannen fungeren als terroristen, en waar reusachtige inktvissen hun tentakels om menig bootje heen wikkelen.
De gezusters Dashwood worden na de dood van hun vader gedwongen om naar een klein eilandje te vertrekken net buiten de kust. Op dit eiland leven de meest opzichtige wezens, waaronder de mysterieuze half-man-half-inktvis kolonel Brandon.

De kracht van Sense & Sensibility & Zeemonsters ligt in het onzinnige verhaal vol actie en avontuur. Mocht een modern publiek Jane Austen's verhaal droog en saai vinden, dan is dit boek een perfect alternatief. Het neemt het niet al te nauw met het bronmateriaal en zodoende zien we een aantal overduidelijke pulpelementen op de voorgrond treden. Het boek weet dat het niet serieus is, het is zich bewust van de elementen die rechtstreeks uit een foute no-budget B-film zijn gesprongen en omarmt dit bizarre karakter dan ook vol overgave. Het tekenwerk, er staan een aantal zwart-wit tekeningen in het boek die scènes uitbeelden, is van degelijke kwaliteit en versterkt het gevoel van foute pulp.

Met een vette knipoog volgen we de Dashwood zusters tijdens hun avonturen, we reizen met hen mee naar verre en diepe oorden en we houden ons hart vast als de sabels getrokken worden en er een duel op leven en dood geleverd wordt.

Een aanrader voor iedereen die van pulp en zwarte humor houdt, of een ontiegelijke hekel heeft aan Jane Austen's eindeloze geneuzel.

"Oh my, mister Willoughby!"

Lees ook:

delen |