In 1972 vond een wetenschapper het nodig om een schaal te ontwerpen waarmee ontmoetingen met buitenaardse wezens konden worden gewaardeerd. Het zien van een ufo is een zogeheten 'close encounter of the first kind'. Als er tastbaar bewijs wordt verzameld als je een ufo hebt gespot, dan is dat een 'encounter of the second kind'. Daadwerkelijk contact met buitenaardse wezens zelf is een 'encounter of the third kind' (ja, zo komt de gelijknamige film aan zijn naam) en mocht je de eer/pech hebben om ontvoerd te worden, dan hebben we het over een 'encounter of the fourth kind'. Met die informatie in je achterhoofd: drie keer raden waar de film The Fourth Kind over gaat...

Centraal in de film staat psychologe Abigail Tyler (Milla Jovovich). Zij woont met haar kinderen in het afgelegen Nome in Alaska. Het kleine plaatsje is bekend om het absurd hoge aantal onopgeloste verdwijningen. Ondanks het feit dat de FBI de afgelopen tientallen jaren het plaatsje duizenden keren heeft bezocht, is er officieel niets aan de hand. Tyler vermoedt dat er wel degelijk meer aan de knikker is tijdens haar onderzoek naar getraumatiseerde patiënten met hevige angsten. Na een aantal bizarre gesprekken is ze vastberaden om met behulp van hypnosetherapie meer over de oorzaak van de angsten van haar patiënten te weten te komen. Zonder het direct te beseffen, lijkt ze zo verontrustend bewijs vast te leggen dat er rechtstreekse contacten zijn met buitenaardse intelligentie.

De film kijkt weg als een soort mix van Signs met The Blair Witch Project. Verreweg het grootste deel van de film wordt gespeeld door acteurs, maar de beelden worden afgewisseld en aangevuld met 'authentieke' beeld- en geluidsopnames van de verschillende sessies die de 'echte' Tyler met patiënten heeft gehouden. Hierbij worden 24-achtige splitscreenconstructies gebruikt, iets wat ik wel leuk gevonden vind.

The Fourth Kind is een redelijk spannende film met over het algemeen niet al te beste acteerprestaties. Pluspunten zijn een aantal heerlijk onverwachte schrikmomenten en een regisseur (Olatunde Osunsanmi) die begrepen heeft dat dingen pas griezelig en spannend worden als je ze niet in beeld laat zien. De film zelf is daardoor al vermakelijk genoeg, maar wat misschien nog leuker is zijn de vele discussies op internet over het feit dat de film stiekem (surprise, surprise) niet echt is. 

Wat is namelijk het geval? The Fourth Kind doet alle moeite om je te laten geloven dat alles is gebaseerd op waargebeurde onderzoeken en feiten. Mevrouw Jovovich zegt dat zelfs persoonlijk aan het begin van de film: hét moment voor de kijker om meewarig mijn hoofd te schudden en te vervolgens genieten van een leuk verzonnen verhaal. Als je als goedgelovige wereldburger echter nog in zulk soort trucjes trapt, dan kan ik me voorstellen dat je je lichtelijk genaaid voelt als je erachter komt dat alles in The Fourth Kind van A tot Z verzonnen is. Tip voor dergelijke mensen: de wetenschap heeft tot op heden volgens mij nog niet aangetoond dat buitenaards leven bestaat, laat staan dat er iets is als buitenaardse intelligentie...

De dvd en het Blu-Rayschijfje bevatten geen extra's. Daar zijn we dus snel over uitgepraat. Wat resteert is een aardige film voor een donkere avond, met name als je houdt van spannende thrillers over buitenaardse wezens. Wees niet al te kritisch over de acteerprestaties en een aantal plotholes: de spanning en de manier waarop de film is gemonteerd maken dat wat mij betreft weer een beetje goed. De film is een aanradertje voor X-Files-liefhebbers - tenzij je altijd hebt gedacht dat die serie uit de jaren negentig ook gebaseerd was op feiten. Als dat zo is, dan kun je The Fourth Kind ook maar beter laten liggen...

Lees ook:

delen |