Aan het eind van Saw V is agent Strahm pijnlijk overleden. De opvolger van wijlen Jigsaw, detective Hoffman, zet het werk van de seriemartelaar voort en test weer verschillende gevangenen die moeten boeten voor hun zonden. Detective Hoffmann probeert de FBI ervan te overtuigen dat niet hij, maar agent Strahm achter de moorden zit. Maar wanneer de FBI de ware aard achter detective Hoffman ontdekt, zet hij zijn troef in: een sadistisch spel met in de hoofdrol William Easton, een onmenselijke directeur van een verzekeringsbedrijf.
 

Het concept wordt helemaal uitgemolken, van een achtbaan tot een reality-serie, waarin je een rol in de film kunt winnen. De formule van Saw is inmiddels duidelijk: gore openingsscéne, veel gemartel en een twist met een goede montage op het eind. Door de vele twists in de voorgaande films wordt het soms een beetje verwarrend, maar Saw VI is de film met alle antwoorden op de volgende vragen: Wat zit er in de doos van Jill Tuck (hihi), gezien in Saw V? Is de vrouw van Jigsaw, Jill Tuck, goed of slecht? en Wie is (of zijn) de opvolger(s) van Jigsaw? Helaas creëert deze film ook weer nieuwe vragen, die wellicht in de volgende film duidelijk worden.
 

Het zesde deel van de ultieme martelporno is zeker geen slecht deel geworden, sterker nog, het is weer een echte Saw-film met geniale traps. Het vorige deel was een beetje teleurstellend, maar dat maakt deel 6 weer goed. Het acteerwerk is, zoals gewend, matig, maar de traps zijn ingewikkeld en weer goed bedacht. 
 

 

Verwacht geen hoogstaande kwaliteit bij deze film, maar dat is na zes Saws wel duidelijk geworden. De film bevat weer, zoals 'ouderwets', bloederige traps, veel martelingen, smekende slachtoffers en een twist aan het eind. De fans van de films zullen weer smullen, maar het gros zal dit links laten liggen. Saw 6 geeft de antwoorden op de vragen die ontstonden in vorige delen, maar dan moet je ze wel gezien hebben. Watch or die, make your choice.