Wat heb ik me kapot gelachen toen ik voor de eerste keer een aflevering van Bottom zag. De onderbroekenlol, het zinloze geweld…oké, je moet er van houden, maar niemand kan ontkennen dat het een klassieker is in de geschiedenis van de Britse humor. Rick Mayall en Adrian Edmondson zijn in de loop der jaren ook solo druk bezig geweest, maar het niveau dat zij met zijn tweeën neer konden zetten hebben zij nooit kunnen evenaren. Zo goed als zij op elkaar ingespeeld waren is een zeldzaamheid. De twee hadden dan ook al een lange geschiedenis samen. Zo speelden zij ook al samen in de successerie The Young Ones en in de minder bekende serie Filthy, Rich & Catflap. En laat deze laatste nu net op dvd verschenen zijn…

Filthy, Rich & Catflap draait om drie personages. Richie Rich (Mayall) is een onbekende televisiepersoonlijkheid, die zichzelf desondanks ziet als de George Clooney van de televisiewereld. Hij woont samen met zijn alcoholistische bodyguard Eddie Catflap (Edmondson). Richie's manager is Ralph Filthy(gespeeld door Nigel Planer, die naast het oplichten van zijn cliënten eigenlijk vrij weinig uitvoert. Dit drietal vormt de basis van de zes afleveringen waar deze serie uit bestaat.

Filthy, Rich & Catflap is duidelijk een product uit de periode tussen The Young Ones en Bottom. Zo wordt er regelmatig tegen de kijker gepraat, zoals dat ook in The Young Ones regelmatig het geval was. Het geweld dat gebruikt wordt is wel al veel lomper als in die serie, en neigt al naar het geweldsniveau dat bij Bottom gehaald werd. De humor hangt ook een beetje tussen de eerdergenoemde series in. Af en toe redelijk onsamenhangend, zoals in the Young Ones, en dan weer simpel en rechttoe rechtaan als in Bottom. De personages van Mayall en Edmondson liggen echter wel al heel dicht tegen hun karakters in laatstgenoemde serie aan. Ter vergelijking: de namen van de karakters in Bottom zijn Richard 'Richie' Richard en Edward 'Eddie' Elizabeth Hitler. Daarnaast is het wel grappig om te zie hoe Nigel Planer hier een asociale rotzak als Ralph neerzet, zeker als je hem alleen maar kent als de depressieve hippie Neil uit The Young Ones.

De rode draad in de 6 afleveringen wordt gevormd door de pogingen van met name Richie en Ralph om Richie's carrière een boost te geven (en om de hieruit voortkomende schandalen uit de kranten te houden). Het feit dat de onbekende Richie denkt dat hij een geschenk van god is voor zijn publiek en dat Ralph vrij weinig uitvoert om er ook daadwerkelijk een succes van te maken, zorgen ervoor dat dit allemaal nogal moeizaam gaat. Hierbij komt Richie in aanraking met een aanzienlijk aantal melkmannen, doet hij mee aan een spelshow met b-sterren, en zo zijn de zes afleveringen gevuld met rare situaties zoals je die ook kent uit de andere twee series van de heren. Eddie hangt er maar een beetje bij, en is vooral goed in het afzeiken en het op zijn tijd verrot slaan van Richie, maar dat doet hij dan ook met verve.

Jammer genoeg is alleen de eerste aflevering de enige echte klassieker van de zes. Daar waar deze heel sterk was en eigenlijk op hetzelfde niveau zat als Bottom, zijn de overige afleveringen toch wat flauwer. Het is niet dat je er niet om kunt lachen, maar na de eerste aflevering heb je gewoon zulke hoge verwachtingen dat de rest een beetje tegenvalt. Daarbij merk je gewoon dat Mayall en Edmondson een beetje hun weg aan het zoeken zijn naar nieuwe karakters. Hoewel er genoeg te lachen valt in Filthy, Rich & Catflap is het toch een beetje een pilot voor Bottom. Een pilot van zes afleveringen…dat wel.

Als je van platte Britse humor houdt is Filthy, Rich & Catflap gewoon een serie die je in je kast moet hebben staan. Het zal jullie wel opgevallen zijn dat ik constant vergelijkingen heb gemaakt met The Young Ones en Bottom. Dit is echter iets wat je onbewust automatisch gaat doen, omdat de humor gewoon zo erg tussen deze twee series in hangt. Dit komt eigenlijk ook ten nadele aan deze dvd, omdat het door de grote overeenkomsten zeer moeilijk is om geen vergelijkingen te gaan maken tijdens het kijken. Daardoor is deze serie, die toch van een behoorlijke kwaliteit is, toch minder als zijn voorganger en opvolger. Dit ligt dus niet aan de kwaliteit van Filthy, Rich & Catflap, maar aan het hoge niveau van de series waar je deze mee gaat vergelijken. Het is echter toch een stukje Britse komediegeschiedenis, en de meesten zullen zich dan ook goed vermaken met de zinloze overdreven humor van deze serie.

Over de extra's op de dvd kan ik overigens kort zijn…die zijn er niet.

Lees ook:

delen |