In het najaar van 2007 werden vele fantasyfans opgeschrikt door het overlijden van James Oliver Rigney Jr., beter bekend als Robert Jordan, de naam waaronder hij de Wheel of Time-serie schreef. Geheel onverwacht kwam het overlijdensbericht niet, Jordan was al vele jaren ziek en het mag een wonder heten dat hij zo lang heeft door kunnen gaan. Met zijn dood verloren fans niet alleen hun schrijver, het werd plots ook onduidelijk of er ooit een einde zou komen aan het verhaal over Rand al'Thor. Gelukkig had Jordan voor zijn dood aangegeven dat hij graag wilde dat de serie hoe dan ook afgeschreven zou worden en hij had bergen aan notities liggen over hoe het verhaal moest lopen. Eind 2007 maakte uitgever Tor Books bekend dat Jordans vrouw, Harriet McDougal, schrijver Brandon Sanderson gevraagd had om de serie tot een einde te brengen en dat hij daar akkoord mee was gegaan. Op 27 oktober werd dan eindelijk, na vier jaar wachten, het eerste deel van de afsluitende trilogie op de markt gebracht. Kan Sanderson met The Gathering Storm de serie tot een waardig slot brengen?



Chaotische verhaallijnen
We pikken het verhaal op vrij snel na de gebeurtenissen in A Knife of Dreams. Rand heeft een hinderlaag overleefd en daarbij Semirhage gevangen genomen, met behulp van de Seanchan heeft Perrin zijn vrouw Faile bevrijd uit handen van de Aiel en het huwelijk tussen Mat en de Seanchan-prinses Tuon is eindelijk voltrokken. Daarmee werden al een hoop verhaallijnen tot een einde gebracht, maar al in het begin van The Gathering Storm wordt duidelijk dat er nog meer dan genoeg te vertellen is, te veel eigenlijk. Vrijwel elk belangrijk karakter krijgt zijn eigen hoofdstuk(ken), waardoor het begin wat chaotisch kan lezen. Begrijp je net waar Tuon mee bezig is, dan krijg je weer te horen wat Cadsuane van plan is om vervolgens midden in de activiteiten van Mat te vallen. Je zou bijna willen dat Sanderson ervoor gekozen had om vier boeken te schrijven en voor het eerste deel van dit boek wat meer tijd te nemen. Gelukkig gebeurt er wel een hoop in de eerste paar honderd pagina's met als absoluut hoogtepunt de confrontatie tussen Semirhage en Rand. Sanderson mag dan niet de visie hebben van Jordan, hij weet evengoed hoe hij spanning in het verhaal kan houden.

Na een tiental hoofdstukken gaat het boek wat overzichtelijker lopen, waardoor je je meer in het verhaal gaat inleven. Sanderson richt zich met name op de ontwikkelingen van Egwene in de White Tower en die van Rand. Egwene is bij een aanval gevangen genomen en probeert nog steeds om te zorgen dat de Aes Sedai in de Tower de Amyrlin Seat, Elaida, afzetten. Rand onderwijl heeft ook meer dan genoeg te doen. Zo moet hij vrede sluiten met de Seanchan, de Borderlanders bewegen terug te keren naar hun rechtmatige plek aan de Blight, orde brengen in Arad Doman en generaal Ituralda in zijn gelederen krijgen. Alsof dat allemaal niet genoeg is wordt hij meer en meer geconfonteerd met een aantal existentialistische vragen. Hij begint zich af te vragen wat het betekent om de Dragon Reborn te zijn en hoe hij die rol in zou moeten vervullen. Moet hij op dezelfde voet blijven doorgaan en zich afsluiten van alle ellende in de wereld of toch luisteren naar Cadsuane en Nynaeve die hem proberen te laten lachen en huilen?

Continue spanning
Het verhaal staat kortom bol van de activiteiten en dat is goed. De laatste delen van de serie, op het elfde deel na, richten zich toch erg veel op de politieke ontwikkelingen en werden daarmee soms gewoon wat saai en eentonig. Niets van dit alles geldt voor The Gathering Storm. Het boek staat bol van de actie en je zult als fan van de serie op het puntje van je stoel zitten. Hoewel we natuurlijk ongeveer wel kunnen verwachten hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen, zijn er namelijk nog erg veel onbekenden en Sanderson weet deze op een erg goede manier in te vullen. De persoonlijke ontwikkelingen van Rand zijn heerlijk om te lezen, en hoewel het soms iets te evangelisch verwoord wordt, is het toch een zeer spannende ontwikkeling met een prachtige climax. Ook Egwenes strijd met Elaida wordt goed verwoord en de confrontaties tussen de twee zorgden er ook voor dat ik de wereld om me heen compleet vergat.

Conclusie
Met The Gathering Storm laat Sanderson zien dat hij een waardig vervanger is van Robert Jordan. Hoewel zijn stijl toch echt anders is, weet hij boeiend te schrijven en zorgt hij net als Jordan dat je echt volledig opgaat in de verhalen die het boek rijk is. Het geheel komt misschien wat chaotisch op gang, waarbij met name de groei van Avienda wat overbodig oogt, maar daarna is het absoluut een fantastisch boek dat je laat lezen tot je van uitputting in slaap valt. Het is te hopen dat Towers of Midnight en A Memory of Light net zo boeiend zullen zijn, dan zullen ze het wachten de komende jaren meer dan waard zijn. Fans van The Wheel of Time kunnen dit deel dan ook met een gerust hart aanschaffen, na vier jaar is het namelijk weer genieten geblazen. De Nederlandse lezers zullen nog iets langer moeten wachten op de vertaling van dit twaalfde deel van het Rad des Tijds.

---

Uitgever: Orbit ISBN: 978 1 84149 165 3 Pagina's: 783
Waardering:

Kijk voor meer leesplezier in FOK! boekenforum.

Lees ook:

» 17/05 Boek: Tosca Niterink - Klimmen naar kruishoogte0
» 15/05 Boek: Willem Claassen - Park3
» 07/05 Boek: Denise Mina - Het einde van de wespentijd0
» 05/05 Boek: Jew Face - David Groen4