HBO komt dit najaar weer met de nodige nieuwe series, waarvan Bored to death er één is. Wederom zien we een bekende naam uit het verleden langskomen, in dit geval Ted Danson, mister Cheers himself. Niet in een hoofdrol dit keer, maar netjes in een bijrol. Zou de titel een voorbode zijn voor de beleving van deze serie, of zit er verborgen humor in?
Overpeins je leven Jonathan Ames (Jason Schwartzman) staat op de stoeprand van zijn appartement en moet afscheid nemen van zijn vriendin, zij heeft het helemaal gehad met hem. Zijn drank- en drugsprobleem is haar te veel geworden en ze heeft besloten om er een punt achter te zetten. Tijd voor Jonathan om zijn leven eens onder de loep te nemen. Hij worstelt als schrijver, komt niet echt aan de bak, hij kan geen relatie in stand houden en vindt zijn drank- en drugsprobleem niet echt een probleem. Wat hij vooral als doel heeft, is het terugwinnen van zijn vriendin. Naast deze overdenking van zijn leven besluit hij zich voor te doen als privé-detective door een advertentie op internet te plaatsen. Wonder boven wonder wordt hij gebeld door potentiële klanten die van zijn diensten gebruik willen maken, ondanks dat hij niet bevoegd is.
Bovenop zijn zogenaamde werk als detective, dat hij naast zijn oorspronkelijke werk -schrijver- doet, heeft Jonathan ook nog een officiële baan en zijn baas, een rol van Ted Danson, eist veel van hem... maar niet op schrijfgebied. Hij gebruikt Jonathan vooral als zijn persoonlijke drugsdealer. Het maakt het leven van de jonge schrijver er niet duidelijker op.
Voorspelling van de titel Zelden bleek een titel achteraf zó waar te zijn als bij deze serie, want dat ik 'bored to death' was, mag ik wel stellen. De serie mist echte humor -wanneer je in 25 minuten niet één keer nog maar een glimlach op je gezicht krijgt, kun je daar toch wel van spreken-, de verhaallijn is vlak en ook weinig duidelijk en de acteerprestaties zijn ook niet van een bijster hoog niveau. Ondanks een 'grote' naam als Ted Danson kan de serie niet overtuigen. De droogheid die de hoofdrolspeler -Jason Schwartzman- uitstraalt, lijkt een basis voor goede, droge humor, maar deze komt totaal niet uit de verf... of zou de humor zó subtiel zijn dat hij gewoonweg niet wordt opgemerkt?
Na de eerste aflevering is het zelfs zo dat ik niet zo ver wil gaan om aan te geven dat de serie nog moet ontwikkelen en dat ze een kans verdienen. Nee, dat oordeel zou nog te veel eer zijn. Nu besef ik dat humor heel persoonlijk is en dat er dus mensen zullen zijn die het niet met me eens zijn, maar so be it. Persoonlijk krijgt Bored to death het oordeel 'links laten liggen', er zijn zeker in dit nieuwe najaarsseizoen veel betere series op de Amerikaanse televisie die het kijken meer dan waard zijn.
Advies: Links laten liggen! Tenzij je je eens een klein half uurtje wilt dood vervelen natuurlijk...
Hele leuke HBO serie tot nu toe, vaak is de humor van het hoofdkarakter heel subtiel. Ted Danson en Zach Galifianakis daarentegen trekken de meeste aandacht met de eigenschappen van hun karakters.
Het middelste plaatje is afkomstig van aflevering 6, maar ik krijg niet echt de indruk dat de reviewster zover is gekomen. In deze aflevering zaten genoeg grappige scenes om uiteindelijk met een ander advies te komen.
Het ligt er maar aan wat voor soort komedie je bevalt, want de reviewster raadde wel Hank (ABC) aan, en juist dit soort humor bevalt me niet. Niet dat het veel uitmaakt, want het ziet ernaar uit dat Hank binnenkort wordt gecancelled.
Dit is een geweldige serie, de review is vrij beknopt en blijkbaar begrijp je weinig van dit soort subtiele humor en de inleving. Een tip, blijf ook maar weg bij Wes Anderson films want dat word ook niks.
Je bent voor deze humor wel of niet de persoon, deze serie is gewoon niet voor een groot publiek weg gelegt als je het mij vraagt.
Ik volg de serie wel, maar zie het meer als tussendoortje bij gebrek aan beter. Als lekker luchtig zou ik de serie willen bestempelen. Misschien zelfs HBO onwaardig. Hung vond ik daarentegen toch een stuk vermakelijker, deze had meer diepgang en lekkere zwarte humor.
Ben overigens wel benieuwd op welke series de recensent refereert als hij zegt: "er zijn zeker in dit nieuwe najaarsseizoen veel betere series op de Amerikaanse televisie die het kijken meer dan waard zijn."
Hij worstelt als schrijver, komt niet echt aan de bak, hij kan geen relatie in stand houden en vindt zijn drank- en drugsprobleem niet echt een probleem. Wat hij vooral als doel heeft, is het terugwinnen van zijn vriendin.
Dit stukje zou je ook prima in een review over Californication kunnen schrijven. Wel typisch, nog een serie met dezelfde uitgangspositie...
Op dinsdag 3 november 2009 @ 13:39 schreef thomaster het volgende:
[..]
Dit stukje zou je ook prima in een review over Californication kunnen schrijven. Wel typisch, nog een serie met dezelfde uitgangspositie...
Het stukje wat hij schrijft klopt dan ook niet, het is veel te kort door de bocht, mist dus dingen en je krijgt een Hank Moody voor je wat hij totaal niet is.
of zou de humor zó subtiel zijn dat hij gewoonweg niet wordt opgemerkt?
Ik vrees dat dit het probleem van de reviewer is inderdaad. De serie zit doorspekt met bizarre situaties die ontzettend geestig zijn. Van alle nieuwe series is Bored to Death juist één van de leukste vanwege de frisse humor.
dit is samen met accidentally on purpose en modern family de leukste nieuwkomer. De humor moet je liggen (subtiel en gort droog) maar ik vind de serie geweldig. Vind trouwens wel dat je iets moet reviewen dat je een beetje ligt, ik zou ook geen hardcore platen gaan reviewen..
Iemand anders trouwens opgevallen dat in de 6e aflevering Jonathan ineens iets minder sullig lijkt te zijn?
Reacties op dit bericht
Shrien (FOK!games crew) 03-11-2009 @ 17:17
