Dat slecht beleid of dictatoriale trekjes via een omweg toch kunnen leiden tot iets goeds is al meerdere malen gebleken. Napeleon heeft toch maar mooi voor een betere infrastructuur gezorgd, China wint toch maar mooi het meeste aantal medailles op de o zo amicale en politiek correcte Olympische Spelen en George W. Bush heeft een aantal muzikanten behoorlijk op stang gejaagd zodat er nog wat moois en passievols uit hun pennen sijpelden. Voor
Green Day en frontman Billie Joe Armstrong was acht jaar Bush een inspiratiebron van jewelste. En maar goed ook in dit opzicht, want met
Nimrod en
Warning waren ze toch enigszins in het slop geraakt. De komst van het succesvolle
American Idiot (12 miljoen exemplaren over de toonbank) bracht de band op een hoger podium dan ze ooit hadden gestaan. De tijden van de pretpunk haalden het niet bij die plaat. Dat was september 2004, ongeveer anderhalf jaar na de invasie in Irak.
Ome Bush bleef nog vier lange jaren aanmodderen en genoeg olie op het vuur gooien om nog maar eens een pissig punk-opera plaatje met een boodschap te maken moet het trio gedacht hebben. De gelijkenissen met
American Idiot zijn namelijk niet van de lucht op
21st Century Breakdown. Maatschappijkritisch, een soortgelijke stijl artwork, een boel aanstekelijke gitaarriffs en een conceptalbum in rockopera-stijl. Drie aktes waarin het stel Christian en Gloria zich een weg door de afgelopen decennia aan opgestapelde rotzooi moeten banen.
Zoveel rotzooi en problematiek geeft voldoende ruimte om een album te vullen met zeventig minuten Green Day punk die heen en weer slingert tussen de
American Idiot-karakteristieken en de recht-toe-recht-aan punk van
Insomnia. Waar het album nog fris, ziedend en opzienbarend was is dat hier iets minder het geval. Van de achttien tracks zit er toch een behoorlijk aantal bij waar de voet het pedaal raakt en het op eenvoudige wijze rammen is, zoals in de punk gebruikelijk was. In 'Christian's Inferno', 'East Jesus Nowhere' of de single 'Know Your Enemy' is bijvoorbeeld weinig vernieuwends of origineels te ontdekken. Dat maakt het echter niet meteen slechtere tracks. Het is makkelijk, herkenbaar, energiek en aanstekelijk, dus waarom niet. Daarnaast zitten er wat meer geslepen nummers tussen die je verrassend om de oren slaan. Het duo 'Viva La Gloria' (! en ?) is van hoog niveau en net een tikje anders. Tweede single '21 Guns' roept heel even vraagtekens op, maar blijkt een goede zet te zijn, er zijn weinig punkbands die een solide ballad kunnen schrijven. Ook 'Peacemaker' laat een niet alledaags Green Day horen, met gypsy-strijkers en al.
Samen met producer Butch Vig (ook producer van Nirvana's
Nevermind en
Siamese Dream van de Smashing Pumpkins) hebben de heren er, ondanks de variatie in stijlen en moeilijkheden, een coherent geheel van gemaakt. Zo zonder verrassingseffect is het niet zo overrompelend als
American Idiot. Naast de vroege potentie van de vele nummers, blijkt het ook een groeiplaat te zijn, die een gevoel met zich meedraagt en dat langzaam op de luisteraar afgeeft. Blijven draaien dus zodat je half oktober in Ahoy helemaal los kan!
Label: Reprise Records
Releasedatum: mei 2009
Waardering:
Kijk voor meer muziek in CD's.
Lees ook:
»
10/02 CD: Nou En - Ninomaal0
»
09/02 CD: Blaudzun - Heavy Flowers5
»
06/02 CD: Tindersticks - The Something Rain0
»
09/01 CD: Pete Murray - Blue Sky Blue 3
|
.
Het is inderdaad een lekker album. Gewoon verstand op nul, old school rock
Ik vond American Idiot een heel slecht album.
Het kwam neer op "Bush-haat hype is bezig, laten we snel een album erover maken" terwijl ze altijd nummers maakte die a-politiek waren.
Toffe CD
Ik ben het helemaal eens met de review.
Goed geschreven ook! compliment.
Het niveau van American Idiot halen ze niet, maar misschien moeten we die verwachting ook wel niet hebben. Het is een stevig album en een heerlijke opvolger van AI.
Er staan helaas wel een paar nummers op die ik doorklik (Last Night On Earth en vooral Peacemaker), maar dat is meer persoonlijke smaak.. of het gebrek daaraan.
13 in een dozijn punk-rock. *gaap* Kunnen ze niet eens wat leuks verzinnen?
Ik vind het een goed album. Hun vorige was wel het eerste wat ik van ze hoorde, dus ik heb geen ervaring met hun eerdere werk.
Het album bevat geen nummers die ik 5 sterren zou geven, maar gewoon lekkere muziek voor in de auto, gewoon rock. Punt.
Eens met cijfer van album.
superplaat!
Vind het niks, net als hun vorige plaat
Het legendarische Dookie overtreffen ze toch nooit meer, die plaat heb ik misschien wel duizend keer geluistert. Maar dit is helaas gewoon, zoals Terrorizing zegt 13 in een dozijn punkrock. Neemt niet weg dat het wel echt een aanrader is om deze gasten live te zien als je dat nog nooit hebt gedaan
Ik vind dit album toch een stuk minder dan AI. Ik moet wel toegeven dat ik na een paar keer luisteren het album wel leuker vind, maar er zit weinig origineels tussen zoals ook al in de review gezegd wordt. Het is eigenlijk allemaal meer van wat al gedaan is. Op een paar uitzonderingen na is het gewoon niet heel bijzonder en ik vond de cd vooral opvallend 'soft'. Als ik een punk-album koop, mag er van mij best hier en daar een ballad of een experiment met een andere stijl tussen zitten, maar ik wil voor 90% punk horen. Dat was mijn probleem ook met Splinter van de Offspring. Gelukkig hebben ze zich wel redelijk gerevancheerd met R & F, R & G maar het lijkt wel 'in' te zijn om van die softere emo-crap op een cd te gooien.
Ik zou dit album een 7- geven, meer verdient de redelijk inspiratieloze, maar daardoor zeker niet slechte muziek op deze cd niet.
Ben al jaren een liefhebber van Green Day en heb dan ook alle albums, maar dit album valt mij tegen. Ik weet het niet, maar de nummers slaan gewoon niet aan bij mij. De vocals vind ik minder dan normaal, nummers vind ik gewoonweg saai, bij andere nummers verpest het refrein de rest van het nummer (het nummer Christian's Inferno begint geniaal en daarna is het down the drain). Het enige nummer wat mij kan bekoren van het album is Restless Heart Syndrome.
Overigens lijkt het album nergens maar dan ook he-le-maal nergens op Insomnia. Warning komt het dichtste in de buurt, maar de rest van de oude albums lijken totaal niet op dit album.
Meer van hetzelfde... en soms is dat leuk, maar soms wil ik net iets anders... Viva La Gloria (Little Girl) heeft net dat geinige tintje, maar meer dan een leuke zomerplaat (ik word er blij van ;-)) zal het voor mij ook niet worden!
Ik heb het album nog niet gehoord, maar de singles vallen mij flink tegen. De meeste recensies zijn trouwens ook niet heel erg te spreken over dit album. Nouja, sowieso wel jammer dat ik geen kaarten heb voor Ahoy...
Met Nimrod in een slop geraakt
?! Dat was toch -wat mij betreft- een van de betere albums hoor! Nice guys finish last, king for a day en good riddance om maar een paar top nummers te noemen!
Wat een pro Americian Idiot mensen hier allemaal. Ik ben dat juist totaal niet, ik mis hun oude werk. Ik zou liever een tweede warning cd hebben dan 21st Century Breakdown. Niet dat het een slechte cd is, absoluut niet, maar ik kan hun oude werk gewoon veel meer waarderen. Om met een positief puntje te eindigen: 21st Century Breakdown is gelukkig wel veel beter dan American Idiot (IMO) en dat was eigenlijk alles waar ik op hoopte.
Draak van een album.
quote:Op woensdag 1 juli 2009 @ 16:15 schreef plakkert- het volgende:
Draak van een album.
quote:George W. Bush heeft een aantal muzikanten behoorlijk over de kling gejaagd
Welke muzikanten heeft Bush gedood dan?
Of is dit weer een puik staaltje ik-gebruik-wel-heel-stijlvol-gezegdes-maar-ik-weet-äbsoluut-niet-wat-ze-betekenen"?
Geweldig album
op stang gejaagd moet dat zijn
quote:Op woensdag 1 juli 2009 @ 00:16 schreef GrapeFruit het volgende:
Als ik een punk-album koop, mag er van mij best hier en daar een ballad of een experiment met een andere stijl tussen zitten, maar ik wil voor 90% punk horen.
Misschien is het dan geen punk-album
Reacties op dit bericht
