CD: Prodigy - Invaders Must Die

Muziek • Geschreven door Claudia Angenent op 27-02-2009 @ 12:23
print 
Na hun laatste verzamelalbum in 2005 ‘Their Law: The Singles’ bleef het erg stil rondom The Prodigy. Met hun vijfde album Invaders Must Die zijn ze weer helemaal terug in de scene. Helemaal weggeweest zijn ze nooit. Het concert in De Melkweg op 4 maart 2009 was binnen no-time uitverkocht. Qua populariteit hebben ze niets te klagen.

The Prodigy staat in de muziekwereld bekend als de act met de donkere, extreme videoclips. De heren hebben met hun vijf albums ook al meerdere kanten van zichzelf laten zien. Zo was hun eerste album, “The Prodigy Experience”, eigenlijk alleen maar een cd vol met singles waarvan ‘Out of Space’ hun doorbraak betekende voor Nederland. Het tweede album, “Music for the Jilted Generation”, stond vol met harde en snelle dancetracks. Er stonden echter ook enkele experimentele atmosferische tracks op. In 1996 kwamen deze mannen met “The Fat of the Land”. Dit album is bij iedereen bekend door knallers als: ‘Mindfields’ en ‘Smack My Bitch Up’. Wie kan nou die single vergeten, er was namelijk een enorme rel over vanwege het extreme geweld in de videoclip. Zelfs MTV weigerde de clip te draaien.


Na de tour in 1998 besloten de mannen een tijdje uit elkaar te gaan en zich te richten op hun soloactiviteiten. Na een uitstap van drie jaar kwamen ze toch in 2001 weer bij elkaar met een vierde album: “Always Outnumbered Never Outgunned”. Na een verzamelaar in 2005 werd het nu toch echt tijd voor nieuw werk. “Invaders Must Die” kwam 23 februari van dit jaar uit. Eens kijken of de heren hun power niet verloren zijn.

‘Omen’ is de eerste single die uit is gebracht vanaf dit nieuwe album. Een prima track die precies past bij The Prodigy. Niet een met super snelle beats, die je ook had kunnen verwachten, maar door de samples die erin zitten absoluut een Prodigy plaat. De verwachting voor de rest van het album was dus ook hoog. De cd begint met ‘Invaders must die’, een intro waarin ook wordt gezegd “We are The Prodigy”. Fijn dat ze het even melden, want je zou haast denken dat ze het verkeerde schijfje in het hoesje hebben gedaan. Het klinkt totaal niet als de vertouwde Prodigy-sound. Deze track had beter gepast op een album van bijvoorbeeld Pendulum. ‘Thunder’ vind ik zelf niet veel beter dan de track daarvoor. Het nummer begint heel vlak en rustig maar krijgt pas door de samples halverwege het nummer een beetje de oude sound van de heren. Gelukkig zitten er nog wel een flink aantal tracks tussen met een typische Prodigy-sound, ‘Take Me to the Hospital’, ’Piranha’ en ‘Stand Up’ zijn gewoon nummers die je met je volume van je stereo wijd open moet luisteren. De verrassing vind ik persoonlijk zelf ‘Warrior’s Dance’. Deze track heeft heerlijke vocals en een briljante bass. Mijn persoonlijke favoriet van dit album.

Er zijn meerdere versies van deze cd te koop. Zo heb je de normale versie met de onderstaande tracklist, maar je hebt ook een speciale uitgave met daarbij nog een extra disk met de videoclips van “Invaders Must Die’ en “Omen”. ‘World’s on Fire’ en “Warrior’s Dance’ staan op deze tweede schijf er als de live uitvoering nog extra bij. Ben je nou echt super fan van The Prodigy en vind je mijn conclusie van hier boven helemaal niet waar, dan kan je altijd nog de Boxset (speciale uitgave) kopen. Dan krijg je naast deze nieuwe cd nog vier extra disks vol bonus materiaal.


Zijn het gewoon invloeden van buitenaf of worden de heren gewoon ouder en wordt het allemaal wat rustiger? Een ding is absoluut zeker, je moet dit album een kans geven en het meerdere keren beluisteren. Er zitten nummers bij die je in eerste instantie absoluut niet goed zal vinden als Prodigy-fan, maar hoe meer je ze beluistert hoe meer je toch van de oude vertrouwde sound terug kan vinden. Er waren hoge verwachtingen voor dit album die in mijn ogen niet helemaal waar gemaakt zijn. De mannen schieten veel in de herhaling en er zitten niet echt hoogstandjes bij. Zonde om te zien dat ze proberen nog steeds ruig te zijn, terwijl ze het niet echt meer waar kunnen maken. Volgende album nieuwe kans?


Tracklist:
1. Invaders Must Die (4:55)
2. Omen (3:36)
3. Thunder (4:09)
4. Colours (3:27)
5. Take Me to the Hospital (3:40)
6. Warrior's Dance (5:12)
7. Run with the Wolves (4:24)
8. Omen (Reprise) (2:14)
9. World's on Fire (4:50)
10. Piranha (4:04)
11. Stand Up (5:30)

Label: Cooking Vinyl Datum: 23 Februari 2009 Waardering:



Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

1260 views / 26 reacties
Reacties op dit bericht
26  van 26 reacties op deze pagina. Pagina  1
userIcon
Ik heb hem al zo'n 3 keer beluisterd, en ik vind hem echt goed, geen zwakke nummers, leuke samples en hij blijft maar gaan.
userIcon
Invaders Must Die was de eerste single van dit album, Omen de tweede.

Vind zelf dat er nog steeds behoorlijk wat power in de nummers zit, maar Omen (Reprise) is een compleet overbodige track.

Overigens staat op de bonus dvd nog een HD versie van de clip van Invaders Must Die die je op je pc ofzo kan bekijken.
userIcon
Invades must Die is niet de eerste single, was meer een preview van het album.

Overigens vind ik dat Omen (reprise) voor Omen moet staan, loopt heerlijk over.

Ik vind dat deze CD ook tussen experience en jilted had uit kunnen komen, ligt er een beetje tussen in.

Niet beter dan jilted, maar misschien wel een 2de plek voor dit album.
colours en run with the wolves vind ik zelf geniaal
ik heb de cd ook bemachtigd, maar moet zeggen dat het een beetje wennen is. ik vind hem niet 'knallen' zoals de vorige albums. Maar er zitten zeker weer goede nummer op, zoals idd Omen, en Thunder. maar Take Me to the Hospital wor ik para van met dat geluidje er door..
userIcon
Ik ben zelf echt onwijs fan van Piranha en Take Me to the Hospital
Duidelijk geinspireerd op hun eerste werken, maar de knipoog bereikt me blijkbaar niet. Ultrasaaie beats, lelijke synthrifjes en die vocalen doe me ook al niets. Lijkt wel of Howlett is geschrokken van alle negatiever reacties na Always Outnumbered, Never Outgunned en dan maar met zo'n compromis komt.

Amper tracks die er bovenuit steken ook, dat zou dit album goed kunnen gebruiken. Helaas weer een jaren 90 dance/electronic act die verloren is gegaan
userIcon
ik vind hem ook zeer goed
userIcon
Heerlijk album inderdaad, grijpt lekekr terug naar de beginjaren van de Prodigy en eigenlijk zijn bijna alle nummers wel een beetje danceklassiekers
Alleen het nummer Stand Up vind ik niet echt bij de rest passen, klinkt te verschillend.
Shit, waarom lees ik nou pas dat ze volgende week in de melkweg staan?
userIcon
Dat lees je inderdaad te laat

Anyway i'm there
man Breuls (Administrator) 28-02-2009 @ 00:11 fotoboek homepage
userIcon
Gaaf album. Ik was in eerste instantie niet overtuigd toen de titeltrack uitkwam als single, maar Omen maakte veel goed. Warrior's Dance is inmiddels de derde single.

Het geluid is heel verschillend, van echte Prodigy-tracks via begin-nineties housetracks naar inderdaad een beetje een Pendulum-geluid. Heb 'm al een paar keer op repeat op de iPod gehad en hij bevalt prrrrima.
userIcon
quote:
In 1996 kwamen deze mannen met "The Fat of the Land". Dit album is bij iedereen bekend door knallers als: 'Mindfields' en 'Smack My Bitch Up'.
Die tweede, okee, maar Mindfields? Ik zou toch eerder denken aan Firestarter en Breathe.
userIcon
quote:
Op vrijdag 27 februari 2009 @ 16:53 schreef Siemerink het volgende:
Duidelijk geinspireerd op hun eerste werken, maar de knipoog bereikt me blijkbaar niet. Ultrasaaie beats, lelijke synthrifjes en die vocalen doe me ook al niets. Lijkt wel of Howlett is geschrokken van alle negatiever reacties na Always Outnumbered, Never Outgunned en dan maar met zo'n compromis komt.

Amper tracks die er bovenuit steken ook, dat zou dit album goed kunnen gebruiken. Helaas weer een jaren 90 dance/electronic act die verloren is gegaan
Hier kan ik weinig aan toevoegen. Aanfluiting voor wat Prodigy ooit geweest is
userIcon
quote:
Op zaterdag 28 februari 2009 @ 01:35 schreef PDOA het volgende:

[..]

Die tweede, okee, maar Mindfields? Ik zou toch eerder denken aan Firestarter en Breathe.
mindfields is eigenlijk totaal geen bekend nr ivt firestarter en breathe.
Sowieso een kutreview van iemand die geen smaak heeft.
Dit album is veeeeel beter dan de vorige en brengt de oude retro shizzle back!!
Invaders Must Die is echt hun slechtste nummer ooit.
vind het erg leuk album, kijken of ze het woensdag ook waar kunnen maken
userIcon
Heerlijk album, helaas geen kaarten voor de Melkweg maar verwacht dat ze wel een festival in Nederland aan zullen doen
quote:
Op vrijdag 27 februari 2009 @ 16:53 schreef Siemerink het volgende:
Duidelijk geinspireerd op hun eerste werken, maar de knipoog bereikt me blijkbaar niet. Ultrasaaie beats, lelijke synthrifjes en die vocalen doe me ook al niets. Lijkt wel of Howlett is geschrokken van alle negatiever reacties na Always Outnumbered, Never Outgunned en dan maar met zo'n compromis komt.

Amper tracks die er bovenuit steken ook, dat zou dit album goed kunnen gebruiken. Helaas weer een jaren 90 dance/electronic act die verloren is gegaan
Hearhear. ik ben het volledig met je eens. ben zelf muzikant en fan van de prodigy dus daar ligt het niet aan. Heb onwijs veel respect voor Howlett maar het mist gewoon iets. Het is niet het innovatieve van de eerste 2 cd's, geen dirtchamber sessions meer, en het is lang niet zo gelikt als fat of the land, wat veruit de meest commerciele is. Het is net alsof hij reason of fruity loops is gaan gebruiken voor de laatste twee. Frustrerend omdat ik gewoon weet dat ie veel beter kan. Sluit me daarom ook aan bij je conclusie
userIcon
je doet er beter aan om Nightcrawler van The Retrosic te halen. Prodigy achtig maar dan wel lekker in het gehoor en lekker agressief.
userIcon
Tof album, gaat qua stijl een beetje terug naar de eerdere albums
userIcon
quote:
Na een uitstap van drie jaar kwamen ze toch in 2001 weer bij elkaar met een vierde album: "Always Outnumbered Never Outgunned".
Niet dus, dit album kwam pas in 2004 uit

Warriors Dance en Stand Up vind ik twee nummers die er totaal niet bij passen, de rest van het album is top
userIcon
The Prodigy heeft altijd nieuwe shit uitgeprobeerd. Geen enkel album lijkt op het vorige. Experience was nog echt een rave plaat, van 'Music for the jilted gen.' was dit niet meer het geval. 'The fat of the land' is elektronische rock en 'always outnumbered', tja, ik vind dat persoonlijk hun slechtste werk en dan zie ik dit nieuwe album als een geschenk.
Slechte review, de intro is langer dan de eigenlijke cd beschrijving die erg slecht is en daarnaast zitten en diverse fouten in zoals o.a. release date AONO, inhoud deluxe box en Stand Up is juist niet typisch Prodigy.. Prodigy niet meer ruig? Dan had je er in de Melkweg bij moeten zijn waar de nieuwe tracks nog harder knalde dan de oude hits! Maar later dit jaar herkansing
26  van 26 reacties op deze pagina. Pagina  1


Lees ook:

» 23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
» 21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
» 18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
» 18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7


delen | eKudos nujij

Gebruikersnaam 
Wachtwoord
 
online adverteren www.m4n.nl
Video's



True ©1999-2012 FOK! INTERNET SITES  |  gratis nieuws op je site?  |  algemene voorwaarden