Vorige maand ging de eerste helft van de waargebeurde Franse misdaadfilm Public Enemy Number One in première. Nu, een volle maand later, kunnen liefhebbers van de Franse cinema hun hart ophalen bij dit tweede en afsluitende deel. Wederom volgen we de gangster Jacques Mesrine, beter bekend als “de man met de 100 gezichten”. Waar we in het eerste deel vooral getrakteerd werden op een kijkje in het vroege leven van Mesrine, waarin hij stapje voor stapje zijn intrede doet in de misdaadwereld, worden nu juist het latere explosieve verloop en de ondergang van zijn bestaan belicht. Dit alles in een ruim twee uur durende film die actie, drama en een tikkeltje komedie naadloos met elkaar verweeft.



Het eerste deel kwam enigszins traag op gang vanwege de opbouwende aard van het verhaal. We leerden de hoofdpersoon kennen, wie hij was, wat hij reeds gedaan had en welke wending zijn leven zou gaan nemen. Hoe anders is dat in het vervolg, waarin de kijker direct in het bewogen leven van Mesrine duikt. Een bankoverval hier, een ontsnapping uit de gevangenis daar, uiteraard vermengd met een beetje geweld; de titel ‘staatsvijand nummer 1’ is Mesrine op het lijf geschreven. Met name deze opwindende scènes zijn door middel van opzettelijk onrustig camerawerk en ongewone perspectieven zeer intens in beeld gebracht.

Toch ligt de nadruk in deze film niet eens altijd zozeer op deze spectaculaire episoden uit Mesrine’s leven, maar ook op het hoe en waarom van zijn daden. Dit zorgt ervoor dat deze film wezenlijk verschilt van de tal van andere films waarin misdadigers met pistooltjes schieten. We maken kennis met het leven van een gangster in al zijn facetten. Van de vrouwen die hij het hof maakt tot de ‘idealen’ die schuilen achter zijn, op het eerste oog, wrede daden.



Het moge duidelijk zijn dat de film zich hoofdzakelijk op één personage richt. En hoewel deze interacteert met genoeg andere karakters, valt of staat de film bij de wijze hoe dit hoofdpersonage wordt geportretteerd. Vincent Cassel heeft deze zware taak op zich genomen, en dat doet hij voortreffelijk. Cassel laat Mesrine van al zijn kanten zien. Van zijn onovertroffen charme, waarmee hij menigeen naar believen beïnvloed, tot zijn bijna beestachtige wreedheid die zich slechts enkele keren gedurende de film openbaart. Mesrine was de man met 100 gezichten, maar Cassel heeft er misschien nog wel een paar meer.

Hoewel dit tweede deel direct gelieerd is aan zijn voorganger, kunnen beide delen afzonderlijk van elkaar bekeken worden. Hiermee rest ons enkel nog de vraag hoe beide delen zich van elkaar onderscheiden en welke het beste is. Op dit laatste kan ik moeilijk antwoord geven, want dat is vooral een persoonlijke aangelegenheid. Beide delen zijn namelijk sterke films, maar verschillen qua kijkbeleving verrassend veel van elkaar. Waar deel één wat meer psychologisch van aard was en vooral geënt op de manier hoe Mesrine zich tot gangster ontwikkelt, heeft dit tweede deel toch iets meer weg van een doldwaze achtbaanrit door het leven van een topcrimineel. Desalniettemin is Public Enemy Number One Part II zeker het kijken waard, en is met name de scène aan het einde er eentje die je niet snel zult vergeten.

---

Label: A-Film Releasedatum: 19 februari 2009
Kijkwijzer: Waardering film:

Lees ook:

» 23/05 Film: Men in Black III9
» 17/05 Film: Oslo, August 31st3
» 17/05 DVD: Mission: Impossible - Ghost Protocol7
» 11/05 Film: Act of Valor22