Er zijn bands en popiconen die een eigen hoofdstuk in de annalen van de popgeschiedenis verdiend hebben. Bands waar nog altijd een mysterieuze waas om heen hangt. Eén van die bands is het legendarische Joy Division. Aan het hoofd stond de nog mysterieuzere voorman Ian Curtis. Totdat hij zijn eigen hoofd in de strop legde, en op 18 mei 1980 stierf. Sinds eind juni van dit jaar is er een nieuwe documentaire van de regisseur Grant Gee over de band uit.
Zoals zoveel legendes: ze duren te kort. Nu is dat vaak ook één van de redenen waarom een band of zanger überhaupt tot een legende uitgroeit. Geen treurige reünies van volgevreten oude miljonairs, maar een vroege dood à la Jim, Jimi, Janis, Keith of Kurt. Slechts tien maanden duurde het bestaan van Joy Division dan ook nog maar na het debuutalbum uit 1979: tot die fatale 18e mei 1980. De overige heren gingen verder onder de naam New Order. De release van het tweede album 'Closer' maakte Curtis niet eens meer mee, vandaar dat voor deze documentaire ook gekozen is voor de sobere hoes van het debuut 'Unknown Pleasures'. Alleen staat de bandnaam er ditmaal wél met grote letters op, iets wat destijds als 'uncool' beschouwd werd. Het gevolg van een ondefinieerbare mix van arrogantie en een soort van verlegenheid, aldus de band.
De documentaire, die ruim anderhalf uur duurt, begint met een korte impressie van de verloederde stad Manchester, waar het allemaal begon. Vervolgens wordt het verhaal van de band verteld door mensen uit de 'inner circle'. Curtis' vriendin, de bandleden, de managers; allemaal blikken ze terug op het ontstaan van de band, in een tijd dat Margaret Thatcher de scepter zwaaide. Via kunst en cultuur werd verzet geboden tegen haar fascistoïde consumentenparadijs. Niet in de laatste plaats door Joy Division zelf, die haar bandnaam overigens had ontleend aan de ruimte waar Nazi-officieren in de concentratiekampen aan hun gerief kwamen.
Behalve enkele amateuristische, doch indringende fragmenten van live-optredens van de band (ook te vinden op de video 'Here Are The Young Men' uit 1982), passeren de gezondheidsproblemen (epilepsie) en emotionele problemen van Ian Curtis de revue. Ook inspirerende muzikale voorbeelden als The Velvet Underground en Kraftwerk komen aan bod, net als literaire helden als J.G. Ballard, William Burroughs en Fjodor Dostojevski. Tot slot wordt er aandacht besteed aan de manier waarop Joy Division in de studio aan haar eigen typische geluid kwam.
Deze dvd is een must-have voor alle fans, al had de docu gerust een uur langer mogen duren om overal nog net wat dieper op in te kunnen gaan. Nu bevat de dvd als extra nog een reeks interviews over de tijd ná Ian Curtis, die bij elkaar een half uur duren. Deze interviews hadden net zo goed bij de hoofddocumentaire gevoegd kunnen worden, omdat de opzet hiervan exact hetzelfde is. Niettemin heeft regisseur Grant Gee (die eerder al 'Radiohead: Meeting People is Easy' en 'Demon Days Live' regisseerde) een indringend portret gemaakt van deze band. Een band waarvan gezegd werd dat "de zanger niet kon zingen, de drummer geen maat kon houden, en de bassist dacht dat hij leadgitaar kon spelen." Misschien allemaal waar, maar met dit typische geluid wist Joy Division in korte tijd wél uit te groeien tot de legendarische band die iedere serieuze muziekliefhebber kent. Al was het alleen al van die ene klassieker: Love Will Tear Us Apart.
Dat is een mooi cadeau voor de zoveelste eenzame kerst (naast de chocolade strop natuurlijk). Overigens heeft de band wel iets langer dan tien maanden bestaan.
Op zondag 9 november 2008 @ 21:49 schreef Sigmund666 het volgende: Ik zag een film met Ian Curtis in de hoofdrol. Toen dacht ik: Laat maar hangen dan!
[/flauw]
haha
quote:
Op zondag 9 november 2008 @ 16:28 schreef Mizh het volgende: Erg mooie dvd inderdaad, maar zoals het bericht hierboven al zegt. Ze zijn in 1976 opgericht niet 1979.
correctie 1977. 1976 was de band opgericht onder de naam warsaw, in 1977 is de naam veranderd in joy division
Op maandag 10 november 2008 @ 09:56 schreef wijsneus het volgende: Joy division vind ik op cd eigelijk altijd wat matig. Op de bootlegs van live optredens zie je wat de band echt is, veel rauwer en harder.
Dat een band live harder is dat op de plaat, is natuurlijk een schot voor open doel. Dat geldt voor vrijwel elke band. En dat je dan pas tot je recht komt... tsja... kun je nagaan wat het is om er bij te zijn.
Hoewel ik niet echt een liefhebber was van new wave, waar mijns inziens teveel posers rondliepen, kon ik Joy Division altijd zeer waarderen, omdat wat ze deden echt was; in elk geval voor Ian Curtis. Dat je posthuum kan stellen dat het echt is, omdat hij zichzelf heeft opgehangen is natuurlijk makkelijk. Ik luisterde voor die tijd al naar Unknown Pleasures.
Joy Division is ook een van de weinige bands, die na 30 jaar nog steeds de moeite waard zijn om naar te luisteren. De meeste bands uit dat genre hebben de tand des tijds niet overleeft.
Op maandag 10 november 2008 @ 18:04 schreef Zero2Nine het volgende: Is het ook de moeite waard als je Control al hebt gezien? In dat geval denk ik er wel over om m aan te schaffen, net als Control trouwens.
Ben ik ook benieuwd naar, Control was erg indrukwekkend.
De film Control EN de muziek vind ik fantastisch. Ben niet meer gestopt naar het luisteren van de liedjes en ben meer van hetzelfde soort aan het zoeken (als dat uberhaupt er is). Iemand suggesties?
Op dinsdag 11 november 2008 @ 14:55 schreef Confuzion het volgende: De film Control EN de muziek vind ik fantastisch. Ben niet meer gestopt naar het luisteren van de liedjes en ben meer van hetzelfde soort aan het zoeken (als dat uberhaupt er is). Iemand suggesties?
Naar mijn weten niet echt, en zoals ik hierboven al schreef hebben de meeste van die bands de tand des tijds niet overleeft. Maar wat misschien nog wel in de buurt komt is Modern English (album "Mesh and Lace"), Het oudere werk van Echo and the Bunnymen (vooral de eerste 2 albums ("Crocodiles" en "Heaven up here" en de single "the Cutter"). Deze dingen zijn niet zozeer hetzelfde, maar ik denk dat je bij menig (ouder) Joy Division liefhebber, deze platen ook wel kunt vinden. En hoewel ik het niet zo'n interessante band vind, zijn er veel mensen die bepaalde dingen van the Cure (vooral "Pornography") ook aan het rijtje zouden toevoegen. (Uiteindelijk is het beste dat Robert Smith gedaan heeft gewoon het vernietigen van de MegaStreisand )
Onbekend met het fenomeen Joy Division: wat is er zo legendarisch aan Joy Division? Want ze hebben maar 1,5 album gemaakt lees ik hier, en erg lang hebben ze niet bestaan dus. Niet denigrerend bedoeld, vooral nieuwsgierig
Op dinsdag 11 november 2008 @ 17:00 schreef next.movement het volgende: Onbekend met het fenomeen Joy Division: wat is er zo legendarisch aan Joy Division? Want ze hebben maar 1,5 album gemaakt lees ik hier, en erg lang hebben ze niet bestaan dus. Niet denigrerend bedoeld, vooral nieuwsgierig
Het is gewoon hele goede muziek met hele diepgaande teksten etc etc. Ik wil deze dvd sowieso wel ff checken
Op dinsdag 11 november 2008 @ 17:00 schreef next.movement het volgende: Onbekend met het fenomeen Joy Division: wat is er zo legendarisch aan Joy Division? Want ze hebben maar 1,5 album gemaakt lees ik hier, en erg lang hebben ze niet bestaan dus. Niet denigrerend bedoeld, vooral nieuwsgierig
Nee, het zijn duidelijk 2 albums. Tel daarbij een paar van de meest memorabele popsongs allertijden die alleen als single zijn uitgebracht bij op: 'Transmission', 'Atmosphere' en 'Love Will Tear Us Apart'. Historisch gezien is het een band die hun tijd ver vooruit was, net zoals New Order dat voor de hele dance en house scene was.
Op dinsdag 11 november 2008 @ 14:55 schreef Confuzion het volgende: ... Iemand suggesties?
zoals hierboven vermeld, geen muziek die echt op joy division lijkt, maar je kan bv luisteren naar het nummer 'set the controls for the heart of the sun ' van pink floyd
Op dinsdag 11 november 2008 @ 16:10 schreef WPA het volgende:
[..]
Naar mijn weten niet echt, en zoals ik hierboven al schreef hebben de meeste van die bands de tand des tijds niet overleeft. Maar wat misschien nog wel in de buurt komt is Modern English (album "Mesh and Lace"), Het oudere werk van Echo and the Bunnymen (vooral de eerste 2 albums ("Crocodiles" en "Heaven up here" en de single "the Cutter"). Deze dingen zijn niet zozeer hetzelfde, maar ik denk dat je bij menig (ouder) Joy Division liefhebber, deze platen ook wel kunt vinden. En hoewel ik het niet zo'n interessante band vind, zijn er veel mensen die bepaalde dingen van the Cure (vooral "Pornography") ook aan het rijtje zouden toevoegen. (Uiteindelijk is het beste dat Robert Smith gedaan heeft gewoon het vernietigen van de MegaStreisand )
Het eerste album van New Order (Movement) probeert ook nog een beetje aan Joy Division vast te houden, maar dat lukt natuurlijk niet helemaal zonder Curtis. Ondanks dat vind ik het een best goed album.
Op dinsdag 11 november 2008 @ 14:55 schreef Confuzion het volgende: De film Control EN de muziek vind ik fantastisch. Ben niet meer gestopt naar het luisteren van de liedjes en ben meer van hetzelfde soort aan het zoeken (als dat uberhaupt er is). Iemand suggesties?
Weet even niet of ze al genoemd zijn, maar recent doen Editors en vooral Interpol deraan denken. Niet eens zo zeer qua gitaargeluid, maar vocaal lijken de mannen erg op elkaar
Op woensdag 12 november 2008 @ 01:18 schreef Sigmund666 het volgende: Bloc Party heeft wat Joy Division-trekjes. Niet gigantisch, dat het meteen opvalt, maar als je heel goed luisterd vind je wel wat terug
Ik vind bloc party veel lijken op the teardrops explode, totaal niet op Joy division eigelnijk.
Deze gaat op mijn verlanglijstje. Vanzelfsprekend zal het niet te vergelijken zijn met Control, wat vooral een kunstwerk van prachtige beelden is, maar ik verwacht dat het gedeelte over de tijd ná Ian Curtis heel interessant zal zijn.
Op woensdag 12 november 2008 @ 16:44 schreef Jeeh het volgende:
[..]
Weet even niet of ze al genoemd zijn, maar recent doen Editors en vooral Interpol deraan denken. Niet eens zo zeer qua gitaargeluid, maar vocaal lijken de mannen erg op elkaar
Interpol
Het hoekige ritmische en het donker sfeertje dragen zeker ook bij.
- Waardering extra's: 
Reacties op dit bericht
haha 
)
