De meesten onder ons kennen
Guus Kuijer vooral van zijn grote arsenaal aan kinderboeken. Dat de schrijver ook andere talenten heeft, bewijst hij bij tijd en wijle door eens een ander pad in te slaan. Zo ook met
Waarom kinderen wel cowboytje maar nooit jezusje of mohammedje spelen. Het betreft hier een pamflet waarin Kuijer zich vrij expliciet uitspreekt over de manier waarop het geloof (lees: álle soorten geloven) zich naar buiten toe profileert. Een redelijk gewaagd onderwerp in de huidige tijd waarin veel geloven recht tegenover elkaar lijken te staan en waarin respect voor elkaars geloof soms ver te zoeken is. Kuijer lijkt er niet voor terug te deinzen.
Ter discussieGuus Kuijer wilt met dit pamflet aantonen hoe hopeloos ouderwets de Heilige Geschriften als de Bijbel en de Koran zijn. Dit doet hij door enkele passages uit de Geschriften te lichten en deze te toetsen aan kinderen. De conclusie die hij daaruit trekt is dat het niet vreemd is dat kinderen het geloof en de Geloofsgeschriften niet interessant vinden. Hoe kunnen deze woorden verkocht worden aan kinderen, wanneer ze niet logisch en reëel zijn? Denk aan het offeren van een zoon, hoe krijg je een kind zover dat hij hier sympathie voor kan opbrengen? Het past niet in deze tijd en niet bij de belevingswereld van de kinderen anno 2008. Zij spelen buiten geen jesusje, maar willen voetballer zijn (of superheld op Playstation of Xbox).
Kuijer lijkt met dit korte relaas de spijker aardig op de kop te slaan. Al telt het boekje maar 37 bladzijden, het zijn er voldoende om de kern te raken: de Bijbel en de Koran zijn hopeloos verouderde Geschriften waar nauwelijks nieuwe navolgers voor te vinden zijn. Hij stelt voor dat de verhalen wel verteld moeten worden, maar vooral in de huidige tijdsgeest gegoten moeten worden. Een mooie stelling, die hopelijk ter harte wordt genomen door de schrijvers en vertalers van alle toekomstige kinderbijbels en 'kinder'korans.
Uitgever: Querido
ISBN: 9789021434476
Pagina's: 37
Waardering: 
Lees ook:
»
17/05 Boek: Tosca Niterink - Klimmen naar kruishoogte0
»
15/05 Boek: Willem Claassen - Park3
»
07/05 Boek: Denise Mina - Het einde van de wespentijd0
»
05/05 Boek: Jew Face - David Groen4
|
Geloof... BAH!
quote:Op woensdag 24 september 2008 @ 09:09 schreef Awfullybigadventure het volgende:
Geloof... BAH!
Kortzichtig en eigenlijk best wel domme reactie. Ik ben geen groot fan van religies, maar realiseer me wel dat de wortels van onze sociale maatschappij hier in door groeien. Als er geen religie was geweest, hadden we elkaar waarschijnlijk zonder al teveel wroeging verkracht, vermoord etc, etc en waren we waarschijnlijk al ten onder gegaan aan onze vernietigingsdrang... En sowieso, iedereen gelooft ergens in, al is het in zichzelf, dus je opmerking raakt kant nog wal.
"Hij stelt voor dat de verhalen wel verteld moeten worden, maar vooral in de huidige tijdsgeest gegoten moeten worden. "
Kuijer stelt dus voor om de kernwaarden te behouden, maar de uitvoering te veranderen. Wat Kuijer blijkbaar niet weet, is dat je deze ontwikkeling in de bijbel zelf ook al tegenkomt. Zijn voorbeeld is dus niet vernieuwend, maar juist heel bijbels. Het hele christelijke Nieuwe Testament (zeg maar de "tweede helft" van de bijbel, vanaf Jezus en later) is in feite het "naar de (toenmalige) huidige tijd herschreven" Oude Testament (zeg maar de "eerste helft" van de bijbel, vanaf de schepping tot honderden jaren voor Jezus).
Een voorbeeldje ter illustratie: In oud-testamentische tijd was het gebruikelijk om, als iemand je iets ergs aandeed, wraak te nemen door iets nog ergers terug te doen. En daar reageerde die persoon natuurlijk nog fanatieker op. Met het gebod "oog om oog, tand om tand" wilde God deze geweldsspiraal doorbreken: Het moest mensen er ook van bewust maken dat hun eigen eerdere gewoontes alleen gericht waren op wraak en vergelding, en dat die gewoontes nodig eens veranderd moesten worden.
In nieuw-testamentische tijd, toen "oog om oog, tand om tand" inmiddels geheel was ingeburgerd en die wet daardoor zijn diepere betekenis had verloren, maakt Jezus de kern van de oude wetten weer actueel, door uitspraken te doen en opdrachten te geven als "als iemand je op je ene wang slaat, keer hem je andere wang toe".
Om kort te gaan: de bijbel is nog steeds enorm leerzaam voor kinderen. Zolang de ouders die ze vertellen, de cultuur waarin de verhalen zich afspeelden, maar niet uit het oog verliezen.
Ennuh... wat dat "Jezusje spelen" betreft: ik vraag me af of Jezus' leven zich daar uberhaupt sterk voor leent: de bijbelverhalen die over Jezus gaan, bestaan vooral uit lange preken. Daniel in de leeuwenkuil, David en Goliath, Mozes in Egypte... dat zal bij jonge kinderen veel meer tot de verbeelding spreken.
Reacties op dit bericht
