Zuco 103 behoeft eigenlijk geen introductie. Deze vrolijke en energieke band speelt al jaren met veel succes in het live-circuit van Nederland. De band bestaat uit de muzikanten Stefan Kruger, Stefan Schmid en de zangeres Lilian Vieira. Vaak aangeduid als een cross-over band, maar eigenlijk horen ze beter thuis in het genre Latin / Latijns Amerikaans. Dat wordt voor een groot deel veroorzaakt door de Spaanstalige vocals van Lilian. Enige tijd terug was het weer tijd voor een vers album: After the Carnaval.
Vrolijker dan dit kan een album niet beginnen! Een zomers gitaartje, met een nog zonniger pianospel zijn de smaakmakers bij de stem van Lilian. 'Nunca Mais' is het eerste nummer op dit album en meteen een ijzersterk begin. Als je al zorgen had dan zijn ze na dit nummer voor een groot deel verdwenen. 'The Same Way' is een wat meer downtempo nummer. De melancholie sijpelt door de Spaanstalige teksten. Muzikaal staakt het goed in elkaar en aan dit nummer is te horen dat de band goed op elkaar is ingespeeld. Met het nummer 'Pororoca' gaat het iets meer richting lounge. De zang in deze track is wat hijgerig en erg liefjes. Lilian Vieira heeft dat helemaal niet nodig, haar stem is eigenlijk te helder om ingetogen mee te zingen.
'Cria' is een van de swingendste nummers van het album. Hier laat Zuco 103 zich van hun dansbare kant horen. Een redelijk langzaam salsa ritme wordt afgewisseld met korte rustige intermezzo`s. Ook een zacht orgeltje mag niet ontbreken op de achtergrond. Bij het beluisteren van dit nummer krijg je spontaan zin in tropische cocktails! Dit is ultieme zomeravondmuziek. De track 'She' is een wat stoerder nummer. Dat komt niet alleen door het lage en scheurende ritme, maar ook door de felheid waarmee de vocalen in dit nummer worden gebracht. In 'Begrimed' laat de band zien dat ze wel gecharmeerd zijn van de recente grime-hype. Met behoud van hun eigen sound weten ze een lekkere draai te geven aan het genre. Je kunt alleen maar hopen dat er meer producers zijn die grime op deze manier gaan brengen. Net zoals er binnen het drum and bass genre meer aandacht mag zijn voor latin invloeden, geldt hetzelfde voor grime. Zuco 103 weet die latin invloeden goed te brengen.
De zuivere stem van Lilian Vieira geven dit album, samen met de tropische ritmes, een ontspannen Latijns Amerikaanse klank. In combinatie met een vleugje elektronica laat Zuco 103 horen niet vies te zijn van vernieuwing. Het is een eigentijds en swingend album en absoluut een erg lekkere soundtrack bij de zomer van 2008.
Zuco 103 is vooral live erg leuk. De albums vind ik vaak net iets te statisch (weet niet zo goed hoe ik het anders moet zeggen). Hopelijk brengt dit album mij op andere gedachten.
Beetje jammer dat de review niet heel sterk is; Lilian Vera zingt (voornamelijk?) Portugees, Grime is iets wat alweer van een paar jaar terug is en zoals ik nu de review lees kan het ook slaan op de vorige albums (met name het slotakkoord van de review).
Reacties op dit bericht
