Wie Dire Straits zegt, zegt
Mark Knopfler en vice versa. Een artiest pur sang en zeker eentje waar je minstens één keer in je leven naartoe moet zijn geweest. Ik kan dit event van mijn to-do-list halen. Afgelopen maandag, 31 maart, was ik getuige van het concert dat de 'gitaarvirtuoos' gaf in Ahoy Rotterdam. Een ware beleving en een herinnering die niet meer zal vervagen. Dat Mark een man van de tijd is mag wel blijken uit het feit dat hij om klokslag 20.00 uur het podium op stapt en zijn eerste noten laat horen... en zo hoort het ook. We hebben lang genoeg gewacht. Ahoy zit nagenoeg vol met hoofdzakelijk dertigers en veertigers; dit is natuurlijk te wijten aan het Dire Straits-verleden van Knopfler. Wie is er niet mee grootgebracht. We wachten allemaal op een prachtige avond vol nieuw, maar zeker ook oud materiaal.
Mark Knopfler - originele persfotoSlow startDe avond wordt afgetrapt met 'Cannibals'. Al is het nummer er eentje dat best kan knallen, Knopfler zelf begint wat timide aan de avond. Het zijn vooral de drums van Danny Cummings die hier naar voren komen. Langzaamaan komt Mark zelf steeds meer in beeld zo blijkt uit het tweede nummer, 'Why Aye Man'. Dit nummer is uitermate geschikt om te zien en ervaren waarom we Knopfler wel een gitaarvirtuoos mogen noemen. Als vervolgens 'Sailing Philadelphia' wordt gespeeld lijkt de machine echt op gang te komen. Als publiek vraag je je wel even af waar de nummers van zijn nieuwste cd blijven,
Kill to Get Crimson. De tour zou toch hierop gebaseerd zijn, zoals ook het tourboek doet vermoeden - dit lijkt een ietwat groot uitgevallen inlay van de cd, compleet met songteksten. We klagen echter niet, want ook het eerdere werk mag er wezen en wordt goed ontvangen door de zaal.
Eindelijk is er dan toch eentje van die nieuwe cd, 'True Love Will Never Fade'. Deze song wordt gekenmerkt door de warme klanken van Marks stem, gecombineerd met de rustige muzieklijnen. Een mooi rustpunt, naar zal later blijken. Want zo rond het negende nummer barst de zaal los. Als de eerste klanken van 'Sultans of Swing' worden ingezet zijn velen in de zaal niet meer zittend te houden. Massaal staat het middenveld op. Dat Knopfler dit nummer zo onderhand wel kan dromen, is een feit. Hij speelt het er echter niet minder gepassioneerd om. Vooral de gitaarsolo die hij weggeeft, bezorgt menig fan kippenvel. Wat een vakman! Alleen superlatieven passen hier.
Mark Knopfler - Foto: J.HuijbregtsOp dreefNa 'Sultans of Swing' lijkt de stoommachine echt op gang. Met een vakkundige soepelheid worden de nummers gespeeld, ze vloeien in elkaar over. Opvallend is dat Mark nagenoeg voor elk nummer van gitaar wisselt. De roadies hebben het er maar druk mee. Juweeltjes uit het tweede gedeelte van het concert zijn zeker 'Our shangri-la', 'Brothers in Arms' en het afsluitende 'Going Home'. Knopfler mag dan geen showman zijn, bij het verrijzen van een groot rond doek in de vorm van een gitaar lijkt het toch allemaal wat aansprekender te worden. De lichteffecten nemen toe en het komt het geheel alleen maar ten goede. Het leidt nergens af, maar completeert Marks gitaarspel.
Eén ding moet wel gezegd worden: Mark is geen man van lange gesprekken met zijn publiek. De enige keer dat hij de zaal toespreekt, is bij het voorstellen van de bandleden: Guy Fletcher (keyboards en zang), Danny Cummings (drums), Glenn Worf (bas en zang), Matt Rollings (keyboards), Richard Bennett (gitaar) en John McCusker (viool, cittern en fluit).
Mark Knopfler speelt 'Going Home'- Foto: J.HuijbregtsVoor herhaling vatbaarEen avond vol virtuoos gitaarspel, donkere stemgeluiden, knallende drumbegeleiding, idyllische viool- en citternpartijen, dit allemaal onder de noemer van 'pure muziekbeleving'. Knopfler en de zijnen weten de zaal met een prachtige herinnering naar huis te sturen. Van zo'n avond kun je eigenlijk alleen maar zeggen dat hij SUPER was. En als je daar dan sterren aan 'moet' hangen, kunnen dat er toch niet minder dan vijf zijn. Voor degenen die deze avond hebben moeten missen: als je een herkansing krijgt de komende jaren, DOEN!
Locatie Ahoy Rotterdam
Datum: 31 maart 2008
Waardering:
Lees ook:
»
22/05 Evenement: William Seen's Transport Music0
»
20/05 Evenement: Dauwpop 20123
»
12/04 Lezing: South Park and the American Society16
»
29/02 Evenement: Pinkpop Persconferentie 20126
|
Was erbij, en zoals je al zei deze kan ik van mn to-do lijstje halen, goed concert alleen bout dat we moesten zitten in het middenvak, rang 1 had betere plaatsen op deze manier voor minder geld.
Verder was het publiek nogal rumoerig vooral met subtiele stillere gitaarsolo's erg jammer, ga dan naar een kroeg ofzo. En een gast precies voor mij die letterlijk om de halve minuut foto's nam met een gare fotocamera, krijg je zo uberhaupt iets van het concert mee?
Doch enkele kippenvel momenten maken het allemaal weer goed. Telegraph road _o_
*op to-to-lijst zet
Concert maar eens even opzoeken
Twee jaar geleden ben ik ook naar Mark Knopfler geweest in de HMH, en vergeleken bij dat concert was dit toch echt een tegenvaller. Nummers als Sultans of Swing en Telegraph Road heb ik hem bij dat concert toch stukken beter horen spelen. Verder vond ik het waardeloos dat je moest zitten in de arena. Betaal je 55 euro voor een kaartje, moet je alsnog achteraan gaan zitten omdat alle zitplaatsen al bezet waren. Geluidskwaliteit was ook zeer matig naar mij idee.
Al met al was het een goed optreden, maar ik heb beter gezien!
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 11:46 schreef Geezt het volgende:
. Verder vond ik het waardeloos dat je moest zitten in de arena. Betaal je 55 euro voor een kaartje, moet je alsnog achteraan gaan zitten omdat alle zitplaatsen al bezet waren.
Tja, een kwestie van op tijd komen...
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 10:44 schreef qu63 het volgende:*op to-to-lijst zet
Concert maar eens even opzoeken
niks kunnen vinden
Ik was zondag in de HMH op zijn concert, maar als je opgelet had wisselt hij maar tussen 3 gitaren. Een stratocaster, een Les Paul en een Steel Gitar.
Hangt van het nummer af dat hij doet welke gitaar hij nodig heeft. Voor de knallende solo's was het vooral de Les Paul en het slag werk werd geleverd door de strato. De steel werd vooral gebruikt voor zijn kenmerkende geluid.
Vraag me niet welk nummer welke gitaar had, want ik stond naast de bar. Wat betekent dat ik me dat niet meer kan herrineren
Voor Romeo & Juliet en de intro van Telegraph Road gebruikt ie zijn steel, de National Resonator.
Ik weet eigenlijk niet of ie zijn Pensa MK nog gebruikt, eind jaren 80/begin 90 was dat ongeveer de enige gitaar die hij gebruikte. Schitterend geluid.
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 12:00 schreef rocha01 het volgende:
[..]
Tja, een kwestie van op tijd komen...
Als een concert om 20:00 begint en ik ben er om 19:55, dan vind ik dat aardig op tijd komen! Ik heb nog nooit meegemaakt dat een concert begon op de aangegeven tijd (of zelfs binnen een uur na de aangegeven tijd for that matter), en ik heb er bij aardig wat geweest. Verder heb ik het ook nog nooit meegemaakt dat er zitplaatsen zijn als je arena-kaarten hebt.
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 16:46 schreef Geezt het volgende:
[..]
Als een concert om 20:00 begint en ik ben er om 19:55, dan vind ik dat aardig op tijd komen! Ik heb nog nooit meegemaakt dat een concert begon op de aangegeven tijd (of zelfs binnen een uur na de aangegeven tijd for that matter), en ik heb er bij aardig wat geweest. Verder heb ik het ook nog nooit meegemaakt dat er zitplaatsen zijn als je arena-kaarten hebt.
Dude
Bij elk concert waar ik ben geweest en ik sta altijd vooraan zowat ben ik toch minsten anderhalf uur van tevoren aanwezig.
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 11:46 schreef Geezt het volgende:
Twee jaar geleden ben ik ook naar Mark Knopfler geweest in de HMH, en vergeleken bij dat concert was dit toch echt een tegenvaller. Nummers als Sultans of Swing en Telegraph Road heb ik hem bij dat concert toch stukken beter horen spelen. Verder vond ik het waardeloos dat je moest zitten in de arena. Betaal je 55 euro voor een kaartje, moet je alsnog achteraan gaan zitten omdat alle zitplaatsen al bezet waren. Geluidskwaliteit was ook zeer matig naar mij idee.
Al met al was het een goed optreden, maar ik heb beter gezien!
[ik weet niet waar jij geweest om mark knopfler te zien ,maar niet ion de arena.Volgens mij ben je nergens geweest en ga dan niet zitten te zeiken.
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 19:23 schreef duenk014 het volgende:
[ik weet niet waar jij geweest om mark knopfler te zien ,maar niet ion de arena.Volgens mij ben je nergens geweest en ga dan niet zitten te zeiken.
de arena is plek in Ahoy waar normaliter de staanplaatsen zijn...
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 14:13 schreef WiXX het volgende:
Ik was zondag in de HMH op zijn concert, maar als je opgelet had wisselt hij maar tussen 3 gitaren. Een stratocaster, een Les Paul en een Steel Gitar.
Je hebt gelijk dat hij niet elk nummer een nieuwe gitaar gebruikte, maar toch wel meer dan 3:
- Voor cannibals, het eerste nummer, gebruikte hij een rode soort telecaster
- Hij gebruikte 2 strats: een sunburst en de beroemde rode (zijn signature model / sultans of swing)
- Hij had ook nog houtkleurige print gitaar,
- Sommige liedjes deed ie op een acoustische (vermoed martin)
- En natuurlijk: de dobro resonator
ow ja: Het concert was legendarisch goed.
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 18:34 schreef SilentSimon het volgende:[..]
Dude
Bij elk concert waar ik ben geweest en ik sta altijd vooraan zowat ben ik toch minsten anderhalf uur van tevoren aanwezig.
lol, zo vroeg? 15min is zat voor 95% v/d concerten, sta je zelfs bijna helemaal vooraan nog.
-dubbel
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 14:13 schreef WiXX het volgende:
Ik was zondag in de HMH op zijn concert, maar als je opgelet had wisselt hij maar tussen 3 gitaren. Een stratocaster, een Les Paul en een Steel Gitar.
Ik zeg ook niet dat hij meer gitaren had, alleen maar dat hij veel wisselt (al zou hij dat met maar 2 gitaren doen... hij WISSELT gewoon veel).
quote:Op woensdag 2 april 2008 @ 18:34 schreef SilentSimon het volgende:[..]
Dude
Bij elk concert waar ik ben geweest en ik sta altijd vooraan zowat ben ik toch minsten anderhalf uur van tevoren aanwezig.
Ja, ik pleit er ook voor minstens een half uur van te voren aanwezig te zijn... vijf minuten is wel erg laat vind ik
Alles best zolang deze man maar niet gaat zingen.
Ik was in HMH op 30-03 en heb wederom erg genoten! Fenomenaal wat die man kan op gitaar. Enige minpunt was wat onbenullen die er nodig doorheen moesten schreeuwen.
Vind de nieuwste cd trouwens niet erg mooi, wat te traag naar mijn mening.
Kan iemand mij als gitaarleek uitleggen wat de verschillen zijn tussen de gitaren?
Het grootste verschil tussen de gitaren is het geluid. Uit z'n Stratocaster hoor je echt z'n trademark geluid naar voren komen, zoals je in What It Is en Sultans of Swing onder andere zult horen. Uit z'n Les Paul komt er wat minder "twangy" geluid, een warme toon waar hij meestal wat distortion over heen gooit zoals je bij Brothers in Arms hoort. Het belangrijkste echter zijn Mark Knopfler zijn vingers - die bepalen zijn geluid grotendeels.
ikzelf ben er zondag bij geweest in de HMH , wat in mijn ogen zowiezo kwa geluid vele malen beter overkomt dan de ahoy, en een stuk persoonlijker.
met de gedachte dat het een layed back concertje zou worden aangezien kill to get crimson dat ook is werd die gedachte snel overspoeld door lekker ouderwets geram van mark.
dat de man de baas blijft daar was wel duidelijk ook op het eind dat ik hem zag zeggen (voordat het concert eindigde met Local hero waar ikdoor moest kwijlen) One More tegen zijn bandleden en ze begonnen aan So Far Away, grappig om te zien dat dan de vocale backup van mark op t eind niet meer wist wanneer ze moesten zingen en hij lekker belangeloos weg vaarde op zijn snaartjes. en dat dat nummer dus duidelijk totaal niet op de planning stond. Heerlijk.
ook een leuk detail was dat hij een toon miste, nouja niet miste maar die kwam er niet uit omdat er een stuk nagel van zn vinger wegklapte, en na het nummer zag je hem ff snel zn nagel nog even rond bijten. dat was wel grappig.
en ja de Penta heeft hij uit de kast gehaald , wat een genot was.
Ik hoop dat de man nog wat jaartjes mooie muziek blijft maken.
Leuke concert-review, in 2005 ben ik naar een concert van Knopfler geweest, die ook in de Ahoy was. Dit was de Shangri-La tour!
Daar heb ik destijds ook enorm van genoten
Ooit in de 80-er jaren naar Dire Straits in de IJsselhallen in Zwolle geweest, en daar verslingerd geraakt aan alle gitaarnoten die Mark Knopfler ooit gecomponeerd heeft. De laatste jaren telkens naar zijn concerten geweest, en elke keer is het weer fantastisch. En ja, soms is ie beter dan andere keren. Maar elke keer weet hij me weer tot tranen toe te roeren.
Dit was ook weer een super-show.
Fan voor het leven!
was echt supergoei! die gitaar solo's waren zoooo goed
Sja ik had ook liever HMH gehad dan Ahoy
helaas was het al uitverkocht
quote:Op vrijdag 4 april 2008 @ 12:59 schreef SilentSimon het volgende:Sja ik had ook liever HMH gehad dan Ahoy
helaas was het al uitverkocht
De datum van 29 Maart was absoluut nog niet uitverkocht.
Waarom staat er bij alle plaatjes "The Police" als je je muis erop zet?
En zeker weten heeft hij op zijn Pensa gespeeld. Voor de afwisseling eens op de MKI in plaats van de MKII die hij vooral in 91/92 veel gebruikte. Wat mij betreft een beter klinkende gitaar tijdens Sultans of Swing of Brothers in Arms. Maar ja, authentiek zijn schijnt ook wel wat te hebben. Ik denk dat het persoonlijke smaak is.... Ik kreeg ook direct kippenvel toen ik de eerste klanken van Telegraph Road hoorde. Niemand kan zo goed meertonig gitaarspelen als Knopfler. Dat volumepedaal erbij maakt t helemaal af.
Tering was is die gast goed zeg, ik heb mede om hem samen met sting de live aid albums 1985 &2005 gekocht...helaas neit op blu ray...(heb overigens de post niet gelezen)
Reacties op dit bericht
Tackleberry (Redactie Sport) 02-04-2008 @ 22:18
