Calvin Harris is een veelbelovende jonge (1984) Brit. Met een zestal singles op zijn naam is hij redelijk productief geweest. En niet zonder succes, getuige de hit die hij had met 'The Girls'. Ook heeft hij door Groot Brittannië getoerd met Faithless en is hij de support act van Groove Armada. Bovendien gaat het gerucht dat hij met Kylie Minogue gaat samenwerken op haar nieuwe album. Dat c.v. is niet misselijk en schept hoge verwachtingen voor dit album.
Het eerste nummer, 'Merrymaking At My Place', is nog redelijk lief. Het echte Atari-geweld barst lost in het tweede nummer, 'Colours'. Zoals je van een Atari kunt verwachten klinkt de muziek erg 8-bit. Maar dit is dan wel weer bijzonder vet gedaan. 'This Is The Industry', het derde nummer, heeft een tekst die eigenlijk nergens op slaat: "I am in the industry, you are in the industry, this is the industry". Het is een lief, vrolijk en poppy nummertje. Daarna is het tijd voor het bekende 'The Girls'. Die tekst is natuurlijk ijzersterk. Dan maakt het eigenlijk niet uit wat voor deuntje je eronder plakt. Maar ook dat is dik in orde, dus dit nummer is een goed excuus om de stereo eens flink open te gooien. Halverwege het album vinden we een beatloos intermezzo, 'Traffic Cops', dat uiteraard weer is opgebouwd uit het bekende Atari-geluid.
Na het intermezzo pakken we de draad weer op met 'Vegas'. De melodie heeft verdacht veel weg van 'Acceptable In The 80s', maar door steeds de tekst te blijven herhalen kun je weer niet stil blijven zitten. Dat is hetzelfde trucje dat Moby in het verleden al gebruikte, maar het is wel erg effectief. De tekst doet trouwens denken aan de film Fear And Loathing Las Vegas. 'Disco Heat' heeft niets met disco te maken, het is eerder te bestempelen als Britpop. Het is een lekker stoer nummer geworden waarbij de Atari scheurt alsof het een gitaar is. Een wat meer downtempo nummer is 'Certified'. Er zit een sterk ritme in, dus het is niet het soort downtempomuziek waarbij je lekker gaat zitten chillen. Halverwege klinkt het alsof Calvin zijn Atari flink aan het pijnigen is. De afsluiter, 'Electro Man', is een tikje rommelig. Dit nummer had met iets meer aandacht een stuk beter kunnen zijn. De vocalen hadden bijvoorbeeld veel krachtiger gekund.
Dit album heeft niets met disco te maken zoals we dat kennen uit de jaren '70. Wel is het een erg origineel album geworden en het had weinig gescheeld of Calvin Harris had inderdaad kunnen zeggen dat hij disco opnieuw had uitgevonden. Helaas is de Atari computer de beperkende factor. Dit geeft het album een zeer beperkte sound. Ondanks die beperkte sound weet hij een zeer gevarieerd album neer te zetten. Bovendien is te horen dat de muziek vol overgave gemaakt is. Dat werkt uitstekend in combinatie met de vreemde arrogante houding die hij zich aanmeet. Het is een goed album, maar helaas zijn er meer artiesten die een dergelijke sound hebben (Findel, Daft Punk). Dat maakt dit album allesbehalve vernieuwend.
01: Merrymaking At My Place 02: Colours 03: This Is The Industry 04: The Girls 05: Acceptable In The 80s 06: Neon Rocks 07: Traffic Cops 08: Vegas 09: I Created Disco 10: Disco Heat 11: Vault Character 12: Certified 13: Love Souvenir 14: Electro Man
Wat een kutreview, het lijkt wel alsof je het woordje Atari minstens 6 keer in je tekst wou gebruiken, en de rest doet er niet toe? IJzersterkte teksten woordoor de melodie en de muziek niet meer uitmaakt? Laat me niet lachen, het is JUIST de manier waarop hij de muziek in elkaar zet waardoor de nummer zo aanstekelijk en opzwepend zijn. De tekst is écht niet bijzonder, maar hij wordt bijzonder omdat het goed samenhangt met de rest van de nummers.
Je geeft tenminste nog vier sterren,wat wel redelijk hetzelfde is als mijn waardering, maar in je review zelf valt niet zo enorm veel waardering terug te vinden.
alles behalve origineel? man, dit is super origineel. geweldig album, wel een beetje laat voor een review hoor. album is al vrij lang uit. maar reviewer heeft wss gewacht tot het op de luisterpaal voorbij komt...: je bent waarschijnlijk ook zo iemand die denkt dat hij alle nieuwste muziek heeft en kent en daarmee ook opschept
Op maandag 7 januari 2008 @ 22:36 schreef aatwieg het volgende: alles behalve origineel? man, dit is super origineel. geweldig album, wel een beetje laat voor een review hoor. album is al vrij lang uit. maar reviewer heeft wss gewacht tot het op de luisterpaal voorbij komt...: je bent waarschijnlijk ook zo iemand die denkt dat hij alle nieuwste muziek heeft en kent en daarmee ook opschept
Ben het met je eens, ik snap niet dat je dit album niet origineel vind, ik luister zelf ook veel naar Daft Punk en ik vind dit toch echt niet vergelijkbaar om eerlijk te zijn.
Verder jammer dat je niets zegt over Acceptable in the 80's, imo veruit het beste en meest aanstekelijke nummer (plus grappige tekst).
Ik heb ze op Lowlands gezien dit jaar en het was voor mij het beste optreden van lowlands (in de slechteste tent, die bouwloods) IEDEREEN stond te springen.
Acceptable in the 80's was een van de leukste singles van afgelopen zomer, en The Girls is ook erg leuk. Dus: misschien moet ik het album maar eens checken.
De nummers die ik al sinds de zomervakantie op m'n PC heb staan vervelen me anders behoorlijk. Grappige bubblegum muziek die als je er een paar keer op gekauwd hebt gaat vervelen.
Had deze cd ook ergens vlak voor de zomer, toen toch wel een aantal keer geluisterd maar inmiddels luister ik m amper meer, The Girls blijft op een of andere manier wel lekker klinken trouwens.
Reacties op dit bericht
je bent waarschijnlijk ook zo iemand die denkt dat hij alle nieuwste muziek heeft en kent en daarmee ook opschept 
Breuls (Administrator) 08-01-2008 @ 21:09
Had deze cd ook ergens vlak voor de zomer, toen toch wel een aantal keer geluisterd maar inmiddels luister ik m amper meer, The Girls blijft op een of andere manier wel lekker klinken trouwens.
