Dat
Céline Dion niet alleen in de Engelse taal aardige albums produceert wisten we al. Maar om dit nog maar eens te onderstrepen heeft zijn een nieuw album uitgebracht met Franstalige nummers:
D'Elles. Met een zwoel kijken Céline op de cover (en nog enkele mooie foto's in de inlay) belooft het een dito album te worden. Er moet gezegd worden dat de Franse taal zich ook beter leent voor ballads dan de Engelse taal dat doet. Het klinkt gewoon simpelweg veel zwoeler. En met haar Canadese roots weet Dion de uitspraak ook daadwerkelijk Frans en warm klinken. Een romantisch album is het gevolg van deze samensmelting van stem, taal, tekst en muziek. Een cd die er mag wezen en zeker niet misstaat in de discografie van de zangeres.
Voor vrouwen, door vrouwenDe titel van het album zegt het eigenlijk al:
D'Elles. Het is een verzameling van nummers die allemaal door vrouwen zijn geschreven en ook voor vrouwen bestemd zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat de mannen er geen plezier aan zullen en mogen beleven. Het gaat alleen om de intentie waarmee Dion de cd heeft gemaakt. Al vanaf het eerste nummer op dit album,
Et S'il N'en Restait qu'une neemt
Céline Dion je leven even helemaal over. De song is dramatisch en raakt je in je ziel. Je wordt als het ware beneveld door de klanken en de woorden. De sfeer van het hele album is mysterieus en met elke song wordt de spanning verder opgebouwd. Stuk voor stuk prachtige ballads. Hier en daar tref je een ietwat sneller nummer aan, maar nergens wordt het uit zijn verband gerukt. Het blijft een consistent geheel, volledig gedragen door de krachtige stem van Céline en de prachtige Franse woorden. Franstalige nummers moeten vooral gevoeld worden. Wat er precies gezegd wordt is van ondergeschikt belang, in eerste instantie in ieder geval. Als je spreekt over voelen, mogen nummers als
Je ne suis pas celle en
Je cherche l'ombre niet onvermeld blijven.
Céline DionCallasZeker ook
La Diva moet genoemd worden. In dit nummer worden de stemmen van Céline Dion en Maria Callas (overleden in 1977) tot één samengesmolten. Het gedeelte dat Callas zingt stamt al uit 1956. Wat technisch toch allemaal niet mogelijk is tegenwoordig. Het maakt de cd alleen maar bijzonderder. Het schitterende
On s'est aime a cause staat twee keer op het album. Eén keer in een rustige versie en één keer als up-tempo song. Weet de slow-version je keer op keer te raken in je ziel, de uptempo uitvoering (te vinden onder de titel
A Cause) knalt eruit. Hoe een nummer toch op verschillende wijzen gebracht kan worden en toch beide even goed kunnen zijn!
A Cause zal ook de derde single van deze cd gaan worden.
In het buitenland was de cd meteen een hit (vooral in Canada, het thuisland van de zangeres). In ons land heeft dit nog niet helemaal dat effect, mede ook omdat het album pas vrij laat beschikbaar kwam (vandaar ook nu pas deze review). Jammer, want er moet gezegd worden dat het album veel meer verdient dat het tot nu toe in Nederland heeft gekregen. Vijf sterren is meer dan op zijn plaats voor dit, wederom, meesterlijke stukje werk van Dion.
Label: Sony BMG Music Canada
Datum: 18 mei 2007
Waardering:
Lees ook:
»
23/05 CD: Cold Specks - I Predict A Graceful Expulsion0
»
21/05 CD: King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine Jubilee Edition6
»
18/05 CD: North Atlantic Oscillation - Fog Electric1
»
18/05 CD: Golden Earring - Tits 'N Ass7
|
Ga toch een curus grammatica van de Nederlandse taal doen.
Getverderrie!
Ik hoef alleen de titel al te lezen om te weten dat dit dikke crap is dat direct verbrand en verbannen moet worden. nekschotje anyone ?
Moeilijk he, volwassen reageren
Het is een schitterende cd, veel mooie gevoelige nummers op dit album zoals we van Céline's franstalige albums gewend zijn. Binnenkort [over 2 weken] komt Céline's nieuwe album uit, engelstalig, genaamd Taking Chances. Dat album staat dan weer vol met echte popmuziek. Blijft voor mij de ideale combinatie: gevoelige nummers en up tempo popmuziek.
Zoals wel vaker met reviews heb ik het idee dat de objectiviteit vrij ver te zoeken is. Ik vind t namelijk niet meer als een middelmatig album, komt natuurlijk ook omdat ik niet tot de directe doelgroep hoor (man, 25), maar in mijn ervaring als verkoper in een CD winkel waar ik toch zon 10 nieuwe albums per week hoor, kan ik wel met een gerust hart zeggen dat dit geen pareltje is zoals beschreven in de review. Ik zou zeggen 3 sterren, en 4 sterren voor de doelgroep (vrouw, 30+)
quote:Op maandag 5 november 2007 @ 19:13 schreef KELDER het volgende:
Zoals wel vaker met reviews heb ik het idee dat de objectiviteit vrij ver te zoeken is.
Als je wilt dat een review objectief is dan raad ik je aan er nooit meer één te lezen. Een review is per definitie subjectief (eigenlijk alles dat geschreven is natuurlijk)
Mee eens, elke recensie bevat een mening, maar in dit geval klinkt het allemaal nogal als een reclamefolder, of een preek van de woordvoerder van de help-celine-dion-de-winter-door-fonds, en dat lijkt me ook niet de bedoeling...
quote:Op maandag 5 november 2007 @ 19:13 schreef KELDER het volgende:
Zoals wel vaker met reviews heb ik het idee dat de objectiviteit vrij ver te zoeken is.
quote:Het is een verzameling van nummers die allemaal door vrouwen zijn geschreven en ook voor vrouwen bestemd zijn. Dat wil overigens niet zeggen dat de mannen er geen plezier aan zullen en mogen beleven
De enige manier waarop ik ooit plezier heb kunnen beleven aan Celine Dion, was toen ik me door een avond heb geworsteld met haar muziek op de achtergrond, om vervolgens in een leenbakker bed te belanden met een 18 jarig kassameisje. Those were the days. Anno 2007 kan het echt niet meer.
quote:Callas
Zeker ook La Diva moet genoemd worden. In dit nummer worden de stemmen van Céline Dion en Maria Callas (overleden in 1977) tot één samengesmolten. Het gedeelte dat Callas zingt stamt al uit 1956. Wat technisch toch allemaal niet mogelijk is tegenwoordig.
La Callas draait zich om in heur graf mevrouw.
Dat men dat soort dingen met H6 doet moet men zelf weten, maar dat deze over het paard getilde chanteuse het gore lef heeft de stem van een van de grootste zangeressen aller tijden te bezoedelen is te triest voor woorden.
Ik wist niet dat Dion nog dieper kon zinken, maar wat mij betreft is ze de Titanic voorbij.
Ik zal haar stem niet betwisten, die is gewoon heel goed. Maar de composities zijn in 1 woord ruk. Bovendien mis ik de adempauze in de CD. De stem is heel erg op de voorgrond aanwezig, en alhoewel de stem goed is, is ie wel steeds in-your-face aanwezig. Na een tijdje wordt dat vermoeiend, en zou je willen dat er wat meer instrumentale ruimte en vocale stilte zou komen, en dat de stem bijvoorbeeld wat meer als een instrument in 't geheel wordt gemixed i.p.v. zo prominent in de voorgrond.
Ik krijg meestal kotsneigingen als ik haar stem hoor maar dat is weer mijn mening. Als ik die review zo eeens door lees dan is de reviewer volgens mij gewoon fan van haar. Dus dan typ je ook niet zo snel wat negatiefs over Dion.
Dan zou de reviewer als tie van iemand fan is niet zelf de recentie moeten typen maar een willekeurig iemand om dus objectief te blijven.
Ik moest ook wel lachen dat deze cd sterren kreeg. Zou die dus bij alle grote albums in het rijtje mogen
Celine Dion
Ik hoef het niet eens te horen om te weten dat het een overgeproduceerde kut-cd betreft voor mensen die geen klote van muziek (willen) weten en/of een compleet gebrek aan smaak tout court hebben.
Die troep komt hier de winkel niet in en als klanten er naar vragen knuppel ik ze linea recta weer naar buiten.
quote:Op Monday 5 November 2007 @ 23:10 schreef JelleS het volgende:
[..]
Als je wilt dat een review objectief is dan raad ik je aan er nooit meer één te lezen. Een review is per definitie subjectief (eigenlijk alles dat geschreven is natuurlijk)
Een goed schrijver, en goed redacteur, draagt er zorg voor dat het op zn minst de blijk heeft van enige subjectiviteit. Wordt dus maar weer eens duidelijk dat Fok een zooitje amateurs herbergt die zelf geen enkele moeite nemen om de hun toegeëigende taken met zorg uit te voeren.
quote:Op dinsdag 6 november 2007 @ 15:58 schreef Revje1 het volgende:
Ik krijg meestal kotsneigingen als ik haar stem hoor maar dat is weer mijn mening. Als ik die review zo eeens door lees dan is de reviewer volgens mij gewoon fan van haar. Dus dan typ je ook niet zo snel wat negatiefs over Dion.
Dan zou de reviewer als tie van iemand fan is niet zelf de recentie moeten typen maar een willekeurig iemand om dus objectief te blijven.
Ter info: ik ben heen uitgesproken fan van Dion...
quote:Op woensdag 7 november 2007 @ 01:00 schreef KELDER het volgende:
[..]
Een goed schrijver, en goed redacteur, draagt er zorg voor dat het op zn minst de blijk heeft van enige subjectiviteit. Wordt dus maar weer eens duidelijk dat Fok een zooitje amateurs herbergt die zelf geen enkele moeite nemen om de hun toegeëigende taken met zorg uit te voeren.
Als je denkt het beter te kunnen, wees dan een vent./vrouw en die het zelf!!!
quote:Op woensdag 7 november 2007 @ 01:00 schreef KELDER het volgende:
[..]
Een goed schrijver, en goed redacteur, draagt er zorg voor dat het op zn minst de blijk heeft van enige subjectiviteit.
Fijn dat je me gelijk geeft.
Jeetje wat een gezeur toch weer in die reacties.
Prima CD, prima review
quote:
Wat nou EMO..laat mij gewoon Céline Dion een prima zangeres vinden..dat jij d'r niet kunt verdragen boeit mij echt totaal niet hoor. Laat een ander gewoon in z'n waarde..
Reacties op dit bericht
