Boek: Niemand komt aan mijn kinderen - Donya Al Nahi

Boeken • Geschreven door Chantal (rocha01) op 18-10-2007 @ 06:00
print 
Helaas hoor je het nog regelmatig: een vader die zijn kinderen 'ontvoert', ze meeneemt naar zijn geboorteland. Veelal gaat het hier om landen in het Midden-Oosten en landen die overwegend islamitisch zijn. De regels en normen en waarden daar zijn anders en dat is vaak niet meer te verenigen met het leven in het land waar zij wonen. Zo was er niet zo lang geleden het verhaal van Sara en Ammar die ontvoerd waren door hun vader. Maanden zaten zij vast op de ambassade in Syrië, voor zij uiteindelijk terug konden keren naar ons land, hun land. Dit thema is de basis voor het boek Niemand komt aan mijn kinderen van Donya Al-Nahi. Een aangrijpend verhaal dat je op plaatsen in je ziel weet te raken. Moeder of geen moeder, de wanhoop en het verdriet zijn voelbaar. Een emotioneel relaas van het verdriet, maar tevens ook de vechtlust van een moeder op zoek naar de opening van de grenzen. Grenzen die haar kinderen overgingen om met vader mee te gaan, maar grenzen die gesloten lijken als zij ze weer terug wil nemen naar het vaderland, Engeland.

Twee werelden - twee afkomsten
Donya, moeder van vier kinderen - één buitenechtelijk en drie van dezelfde vader - woont in Londen. Op haar zestiende bekeerde Donya zich tot de islam en werd ze moslima. Dit hield ook in dat zij met een moslimman zou trouwen. Na diverse relaties, trouwt ze uiteindelijk met Mahmoed. De eerste jaren van haar huwelijk zijn gelukkig. Ze voelt zich goed bij Mahmoed en weet zich als moeder goed te ontwikkelen. Ze heeft altijd iets gehad met kinderen en wilde niets liever worden dan moeder. Die wens is met vier kinderen méér dan in vervulling gegaan.

Naast haar gezinsleven zet Donya zich in voor moeders wiens kinderen door de vader zijn ontvoerd en meegenomen zijn naar diens vaderland. Ze onderneemt risicovolle reizen om de kinderen terug te halen en bij de moeder terug te brengen. De acties zorgen er zelfs voor dat ze in de gevangenis belandt. Een omgekeerde wereld, zo vindt ze. Wie wordt hier nu beschermd en wie wordt er als schuldig aangemerkt? In haar strijd tegen deze ontvoeringen krijgt ze vooralsnog steun van haar man. Langzaamaan begint deze zich echter steeds meer af te zetten tegen haar 'werk' en de relatie tussen hen beiden bekoelt. Maar wie had ooit gedacht dat datgene waar Donya zich voor inzet voor andere gezinnen, in haar eigen gezin zou voorkomen.

Dat overkomt mij niet
Op een dag slaat dit noodlot toch toe. Mahmoed heeft de twee jongste kinderen meegenomen naar Irak, zijn geboorteland. Donya is ten einde raad; hoe kan haar dit overkomen zijn? Ze wijst alle andere vrouwen op de tekenen die aangeven dat er iets aan de hand is en die kunnen duiden op een mogelijke ontvoering. Hoe heeft ze die seinen zelf kunnen missen? Wat zich dan afspeelt is een nachtmerrie; een zoektocht naar haar kinderen brengt haar in steden als Beiroet en Najaf, in landen als Jordanië en Libanon en midden in het door oorlog geteisterde Irak. Zal zij haar kinderen terug vinden en ze weer veilig mee naar huis kunnen nemen?



Indrukwekkend en emotioneel
Niemand komt aan mijn kinderen is een indrukwekkend verhaal op prachtige wijze beschreven. De wanhoop van een moeder die haar kinderen kwijt is, klinkt door in de woorden. Het voelt alsof het jou als lezer is overkomen. Een gave die Donya Al-Nahi beheerst, waarschijnlijk ook doordat het verhaal autobiografisch is. Een boek dat zeker de problematiek blootlegt die er in moslimhuwelijken (veelal met een niet-moslima, of bekeerde moslima als vrouw) vaak speelt; het leven in een nieuw land met nieuwe normen en waarden, maar waar je je als vader niet mee kunt verenigen. Enige oplossing lijkt dan de ontvoering van je kinderen om ze vervolgens mee te nemen naar je 'eigen' land.

Opmerkelijk is hoezeer de 'daders' worden beschermd. Zij worden vaak niet gezien als ontvoerder en dit leidt tot moeizame processen. Feit is wel dat de slachtoffers in dit soort zaken altijd de kinderen zijn. Al-Nahi laat dit ook duidelijk naar voren komen in haar boek. Een prachtig verhaal dat je raakt in je ziel. Kortom: een aanrader.


Uitgever: Zilver Pockets ISBN: 9789041762023 Pagina's: 203
Waardering:



Lees ook:

» 17/05 Boek: Tosca Niterink - Klimmen naar kruishoogte0
» 15/05 Boek: Willem Claassen - Park3
» 07/05 Boek: Denise Mina - Het einde van de wespentijd0
» 05/05 Boek: Jew Face - David Groen4


delen | eKudos nujij

1712 views / 5 reacties
Reacties op dit bericht
5  van 5 reacties op deze pagina. Pagina  1
vrouw Viking84 (Redactie Film) 18-10-2007 @ 07:58 fotoboek no homepage
userIcon
Daar is jááááááren geleden al een boek over geschreven door Betty Mahmoody ("Not without my daughter") en die moeder van Sarah en Ammar is ook al met een boek bezig. Voegt dit boek echt iets toe? .
vrouw Mwanatabu (Forum Moderator) 18-10-2007 @ 13:12 fotoboek no homepage
userIcon
quote:
Op donderdag 18 oktober 2007 @ 07:58 schreef Viking84 het volgende:
Daar is jááááááren geleden al een boek over geschreven door Betty Mahmoody ("Not without my daughter") en die moeder van Sarah en Ammar is ook al met een boek bezig. Voegt dit boek echt iets toe? .
Er zijn ook al 500 boeken geschreven over de Tweede Wereldoorlog, niet?
Ik heb meerdere boeken gelezen over dit thema. Sommige zijn bagger, sommige zijn echt prachtboeken waar je (vooral als vrouw) persoonlijk door geraakt wordt omdat je je niet elke dag realiseert dat je zomaar niets te vertellen kunt hebben over je eigen leven of dat van je kinderen in andere landen.
Één van de meest schokkende boeken hierover is "Nog eenmaal mijn moeder zien" geschreven vanuit het oogpunt van de kinderen zelf, twee Jemenitische zusjes in dit geval, die door hun vader verkocht worden aan hun neven in Jemen onder het mom van "lekker op vakantie" en eindigen als slaaf en boksbal voor hun achtergebleven familie en stelselmatig verkracht en mishandeld worden. Eentje weet uiteindelijk jaren later te ontsnappen naar Engeland, maar moet haar zoon op haar beurt achterlaten.

Als dit boek ergens in de buurt komt van de impact die dat boek op me heeft gehad dan is het een aanrader. Wordt vervolgd
quote:
Opmerkelijk is hoezeer de 'daders' worden beschermd. Zij worden vaak niet gezien als ontvoerder en dit leidt tot moeizame processen.
Ja natuurlijk, als het de vrouw was die haar kinderen ontvoerd had naar een moslimland, was het: ''hoe durf je zo ongehoorzaam te zijn!''

userIcon
quote:
Op donderdag 18 oktober 2007 @ 07:58 schreef Viking84 het volgende:
Daar is jááááááren geleden al een boek over geschreven door Betty Mahmoody ("Not without my daughter") en die moeder van Sarah en Ammar is ook al met een boek bezig. Voegt dit boek echt iets toe? .
Daar moest ik ook meteen aan denken, in het Nederlands heet het toch 'In een sluier gevangen'? In ieder geval, dat is ook een ontzettend aangrijpend boek, misschien dat ik dit ook maar een keer ga lezen.
vrouw Viking84 (Redactie Film) 19-10-2007 @ 08:10 fotoboek no homepage
userIcon
quote:
Op donderdag 18 oktober 2007 @ 18:45 schreef Empathologica het volgende:

[..]

Daar moest ik ook meteen aan denken, in het Nederlands heet het toch 'In een sluier gevangen'? In ieder geval, dat is ook een ontzettend aangrijpend boek, misschien dat ik dit ook maar een keer ga lezen.
Idd 'In een sluier gevangen'. Ik ga het boek ook maar een keer lezen (heb wel de film gezien).
5  van 5 reacties op deze pagina. Pagina  1


Lees ook:

» 17/05 Boek: Tosca Niterink - Klimmen naar kruishoogte0
» 15/05 Boek: Willem Claassen - Park3
» 07/05 Boek: Denise Mina - Het einde van de wespentijd0
» 05/05 Boek: Jew Face - David Groen4


delen | eKudos nujij

Gebruikersnaam 
Wachtwoord
 
online adverteren www.m4n.nl
Video's



True ©1999-2012 FOK! INTERNET SITES  |  gratis nieuws op je site?  |  algemene voorwaarden