Het afgelopen jaar was voor cabaretier Javier Guzman erg turbulent. Zijn tweede avondvullende cabaretvoorstelling, Ton Zuur, moest hij wegens gezondheidsredenen afbreken. Een officiële verklaring van Guzman ontbreekt, maar volgens geruchten had hij na een vechtpartij ernstige psychologische klachten. Bij een ruzie in een café werd hij gearresteerd, volgens ooggetuigen omdat hij nogal agressief was. Later gaf hij aan dat hij sowieso nogal geestelijke problemen had doordat hij in zijn jeugd was misbruikt door een oom. Het maakt dat Javier Guzman in ieder geval niet 'de normale man' is, waar hij in zijn shows zo vaak over praat. Misschien is dat wel de reden dat hij zijn show heeft vernoemd naar een man die ook anders was dan anderen; hij heeft meer dan twee jaar dood in zijn eigen huis gelegen, Ton Zuur.



Javier Guzman is niet echt een cabaretier die themavast is. Op het toneel staat een keukentje, volgegooid met vuilnis. Een kale stoel en een hoop pizzadozen symboliseren de leegheid van het bestaan van Ton Zuur. Een krantenartikel vormde voor Guzman de inspiratie voor zijn show; een man die meer dan twee jaar ongemerkt dood in zijn woning lag. Het tekent volgens Guzman de lamlendigheid van de maatschappij. Als je maar zorgt voor een regelmatig inkomen (de uitkering) en alles op tijd betaalt (de automatische incasso) word je als mens zonder vrienden niet gemist. De computers bepalen de waarheid, verkopen is het credo en het bestaan wordt voor veel mensen te ingewikkeld. De individu verzuipt in het moeras van vandaag en Guzman vindt dat het allemaal veel makkelijker kan. Dat klinkt bewonderswaardig en hij weet het bijzonder smeuïg en met een flinke portie humor te benoemen, maar er blijft een leegte in zijn show. Niet alleen omdat hij zijn thema verwaarloost, Ton Zuur komt maar een paar keer voorbij in een bijzinnetje, maar ook omdat hij zelf meedoet aan hetgeen hij verfoeit. Tegen zinloos geweld fulmineren is prima, maar als je zelf bekend staat als een agressief mannetje toornt dat toch aan de geloofwaardigheid. Zijn aanbevelingen voor geweld tegen ambtenaren is daarbij ook niet echt een hulp. Het blijft vooral bij het schoppen tegen allerlei zaken, maar een echt idee over hoe het dan wel zou moeten blijft achterwege.



De wortels van Javier Guzman liggen overduidelijk in de stand-up comedy. Alledaags gebeurtenissen en ervaringen worden omgezet naar een grap. Een echte rode draad ontbreekt, en waar Guzman geprobeerd heeft deze in de vorm van Ton Zuur er toch in te krijgen, verslapt de concentratie. De losse grappen zijn veelal geslaagd, wat dat betreft is Guzman nog steeds groeiende, maar als cabaretier mist hij nog een beetje het afgeronde verhaal. Op de dvd vind je, naast de show, een soort kookles met Javier Guzman. In ongeveer een klein half uurtje laat Guzman zien waarom je vooral niet bij hem moet gaan eten. Wel grappig om te zien, maar het heeft vrijwel niets te maken met de show.



Ton Zuur is het tweede avondvullende programma van Javier Guzman. Alhoewel de rode draad nog veelal ontbreekt en de losse grappen nog zeker niet altijd tot een lach leiden, is Guzman hard op weg om een eigen leuke stijl neer te zetten. Als hij het voor elkaar krijgt om een samenhangend verhaal op te hangen en wat minder vervalt in herhaling, dan zal zijn volgende show echt de moeite waard zijn. Nu blijft het hangen tussen een uitgebreide stand-up en een herhaling van zetten van zijn vorige shows.

---

Label: CNR Releasedatum: 29 december 2006 Kijkwijzer:
Waardering:

---

Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!

Lees ook:

» 25/05 DVD: Dolfje Weerwolfje6
» 24/05 DVD: Zombibi19
» 17/05 DVD: Mission: Impossible - Ghost Protocol7
» 25/04 DVD: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 118