Een waar liefdesverhaal. Okee, er komen wat slijmerige wormpjes voorbij die mensen transformeren in een zombie, of mensen worden getransformeerd tot een grote kannibalistische broedmachine, maar in essentie blijft Slither een mooi liefdesverhaal. Een man wordt bezeten door een buitenaards wezen, maar zijn liefde voor zijn vrouw blijft op de voorgrond wat wel voor de nodige humor zorgt. Getrouwd, in goede en in slechte tijden. Hele slechte tijden. Dat geeft wel aan dat Slither meer is dan gewoon weer een horrorfilmpje snel in elkaar geflanst ter vermaak van wat tieners. Na de eerste paar beelden is voor iedereen duidelijk dat de film lekker ouderwetse technieken gebruikt. CGI wordt samen met de echte plastische effecten gebruikt om de worpjes en andere beesten zo echt mogelijk, of althans zo ranzig mogelijk over te laten komen. Verder ziet elke leek dat de film bol staat van verwijzingen naar oude klassiekers. Dat oude moet overigens met een korreltje zout genomen worden. James Gunn zit achter Slither en de remake van Dawn of the Dead, maar ook achter Scooby Doo. Even opletten, maar het arme beestje komt ook nog voorbij.

Niet als de held, maar als voedsel. Een man is in bezit genomen door een buitenaardse parasiet en verandert langzaam in een bizar monster, een wezen dat als een virus zijn hele omgeving consumeert en alle mensen of opeet, of in zombies verandert, of bevrucht. Nouja, zoiets. De bevruchte mensen ontwikkelen een ware vraatzucht waardoor ze kannibalisme niet schuwen. Wie zou geen honger hebben als ze zwanger zouden zijn van enkele honderden slakken? Voor het uiterlijk van zowel het moedermonster als de slakken, hebben de lui van de special effects de meest ranzige, bloederige, pussige afbeeldingen uit een dermatologie boek gebruikt ter inspiratie. Het gevolg is duidelijk, landschappen vol bloed en vlees vullen het scherm aardig op. Echt eng is de film echter niet. Na een korte opstartperiode wel vol humor en vooral ranzigheid en dat is gelukkig ook wat waard. Ieuw in plaats van iek. Het is geen Dawn of the Dead, maar het kijken waard. Het zal de cultstatus niet behalen, daarvoor is het tempo net wat te laag en originaliteit eigenlijk ver te zoeken. Beetje Bodysnatchers, beetje Blob en liefhebbers zullen nog wel meer kunnen herkennen dan alleen deze namen.


Slither is uitgebracht als luxe steelbox en dat geeft een film natuurlijk net dat kleine beetje extra. Een goede presentatie is ook wat waard. De film zelf bevat geen track met commentaar van Gunn of iemand anders, maar op de tweede disc staan dan ook een rits extra's. Zoals een fotogalerie en een paar alinea's notities - waarvan de meerwaarde ook hier onduidelijk is - en wat trailers. Een echt interview ontbreekt, maar korte quotes uit een totaal interview vormen de hoofdmoot van de extra’s, deze bedragen trouwens in het totaal 109 minuten. Het geeft wel wat meer inzicht in het geheel, maar echt prettig kijken deze snippets natuurlijk niet. Samen met wat TV clipjes lijkt dit eerder rechtstreeks afkomstig uit een perskit, dan speciaal samengesteld voor de filmfanaat. Natuurlijk ook wat geintjes, zoals een recept voor bloed en de held van het verhaal – althans de acteur die hem speelt – is aan de wandel geweest met een cameraatje achter de schermen. Gelukkig is er meer. De 'Behind the Scenes' en een stukje wat ingaat op de SF zijn eigenlijk het interessantste en kunnen de aanschaf van een 2-dics versie wel verantwoorden.

---

Label: DFW Releasedatum: 26 september 2006
Kijkwijzer: Waardering:

---

Must See/Buy/Do
Aanrader
Redelijk
Tsjaa...
STAY AWAY!!!!

Lees ook:

» 25/05 DVD: Dolfje Weerwolfje6
» 24/05 DVD: Zombibi19
» 17/05 DVD: Mission: Impossible - Ghost Protocol7
» 25/04 DVD: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 118